# شسب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B3%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شسب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: شسب

الشاسب: اليابس ضمرا أو اليابس من الضمر الذي يبس جلده عليه. قال لبيد:
  تتقي الأرض بدف شاسـب                      وضلوع تحت زور قد نحل هو المهزول مثل الشاسف وليس مثل الشازب. قال الوقاف العقيلي:
  فقلت له حان الرواح ورعته                      بأسمر ملوي من القد شاسب

  هكذا نسبه الجوهري للوقاف. وقال الصاغاني: وليس البيت له بل هو لمزاحم العقيلي. أو الشاسب لغة في الشازب على قول، وهو النخيف اليابس ج شسب كذا في النسخ والظاهر أنه ككتب. وقال الأصمعي: الشازب: الذي فيه ضمور وإن لم يكن مهزولا. والشاسف والشاسب: الذي قد يبس. قال: وسمعت أعرابيا يقول: ما قال الحطيئة: أينقا شزبا، إنما قال: أعنقا شسبا، وليست الزاي ولا السين بدلا إحداهما من الأخرى لتصرف الفعلين جميعا، انتهى. وقال لبيد:
  أتيك أم سمحج تخيرهـا                      علج تسرى نحائصا شسبا وقد شسب كعلم شسب مثل حسن شسوبا، وفي غيره من الأمهات شسب كنصر. والشسيب كأمير، ويوجد في بعض النسخ كحيدر: قوس شسب قضيبها أي ضمر حتى ذبل كالشسب بالكسر. الشسيب كأمير: الناقة ترضع ولدها، فإذا صارت شائلة هلك ولدها. والشسوب كصبور: الناقة التي يموت ولدها في الشتاء ثم لا تحلب.

### Türkçe

**الشاسب**: kuru, zayıflıkça; yahut derisi onun üzerinde kurumuş olan zayıflıktan kuru olan. Lebîd dedi ki:
  Yeri, kuru bir sırtla korur                      ve bir göğüs altında kaburgalar; gerçekten zayıflamış; o, **الشاسف** gibi zayıftır, **الشازب** gibi değildir. el-Vakkâf el-Ukaylî dedi ki:
  Ona dedim: gidiş vakti geldi; onu otlattın                      esmer bir (deve) ile; deriden bükülmüş; **شاسب**

  İşte böylece el-Cevherî onu el-Vakkâf’a nisbet etti. es-Sâgânî dedi ki: Bu beyit onun değildir; bilakis o, Muzâhim el-Ukaylî’nindir. Yahut bir görüşe göre **الشاسب**, **الشازب** hakkında bir dildir; o, kuru **النخيف**tir; çoğulu **شسب**; nüshalarda böyle; zâhir olan, onun **كتب** gibi olduğudur. el-Asma‘î dedi ki: **الشازب**: onda zayıflık bulunan, her ne kadar zayıf olmasa da. **الشاسف** ve **الشاسب**: kurumuş olan. Dedi ki: Bir bedevîyi işittim, diyordu: el-Hutay’e’nin söylediği “**أينقا شزبا**” değildir; ancak “**أعنقا شسبا**” demiştir; **الزاي** de **السين** de birbirinin bedeli değildir; iki fiilin de tasrîf edilmesi sebebiyle; bitti. Lebîd dedi ki:
  Sana gelirim; yahut onu seçersin                      gece yürüyen bir yabancı; kuru **نحائص** (olarak) **شسبا**. Ve **شسب** (fiili) **علم** gibi: **شسب**; **حسن** gibi: **شسوبا**; ve “ümmehât”ın başkasında **شسب** “**نصر**” gibi. Ve **الشسيب** “**أمير**” gibi; ve bazı nüshalarda “**حيدر**” gibi bulunur: **قوس شسب قضيبها** yani çubuğu zayıfladı, nihayet soldu; kesre ile **الشسب** gibi. **الشسيب** “**أمير**” gibi: yavrusunu emziren dişi deve; sonra **شائلة** olunca yavrusu helâk olur. **الشسوب** “**صبور**” gibi: kışın yavrusu ölen, sonra sütü sağılmayan dişi deve.
