# شسع (ش-س-ع) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B3%D8%B9

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - س - ع
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 10 sözlük

## Sözlükler (10)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب العين و الشين والسين معهما
)ش س ع، يستعمل فقط( شسع: يقال: شَسَّعْت النّعل تشسيعاً، وأَشْسَعْتُه إشساعا، أي: جعلت لها شسعا. واشِّسْعُ: السَّيْرُ نفسه، وجمعه: شُسُع. قال:
أَحْدو بها مُنْقَطِعاً شِسْعَنِّيِّ
أراد: شِسْعِي، فأدخل النون على البناء حتى استقامت قافيته.
والشّاسعُ: المكان البعيد. وشَسَعَ يَشْسَعُ شُسُوعا. قال:
لقد علمت أفناء بكر بن وائل		بأنا نزور الشاسع المتزحزحا

##### Türkçe

باب **العين** و **الشين** و**السين** معهما
(**ش س ع**; yalnızca kullanılır) **شسع**: denilir ki: “**شَسَّعْت** **النّعل** **تشسيعاً** ve **أَشْسَعْتُه** **إشساعا**”, yani: ona bir **شسع** yaptım. Ve **الشِّسْعُ**: bizzat kayışın kendisidir; çoğulu: **شُسُع**. Dedi ki:
أَحْدو بها مُنْقَطِعاً شِسْعَنِّيِّ
Muradı: **شِسْعِي** idi; kafiyesi düzgün olsun diye yapıya **النون**’u dâhil etti.

Ve **الشّاسعُ**: uzak yer. Ve **شَسَعَ** **يَشْسَعُ** **شُسُوعا**. Dedi ki:
لقد علمت أفناء بكر بن وائل		بأنا نزور الشاسع المتزحزحا

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الشِسْعُ: واحدُ شُسوعِ النعل التي تُشَدُّ إلى زِمامها. تقول منه: شَسَعْتُ النعلَ. وقال أبو الغوث: شَسَّعْتُ النعلَ بالتشديد، وكذلك أَشْسَعْتُها. والشاسِعُ والشَسوعُ: البعيدُ. وفلانٌ شِسْعُ مالٍ، إذا كان حسنَ القِيام عليه.

##### Türkçe

**الشِسْعُ**: **النعل**’ın, onun **زِمام**’ına doğru bağlanan **شُسوع**’larından biridir. Ondan şöyle dersin: **شَسَعْتُ النعلَ**. Ebû’l-Ğavs dedi: şeddeli olarak **شَسَّعْتُ النعلَ**; yine bunun gibi **أَشْسَعْتُها**. Ve **الشاسِعُ** ile **الشَسوعُ**: uzak olan. Ve falan kimse **شِسْعُ مالٍ**’dır; eğer onun üzerinde güzelce kıyam edici ise.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

باب العين والشين مع السين
شسع
استعمل من وجوهه :
شسع : أبو عبيد عن أبي زيد : شَسَعْت النعل وأشسعتُها إذا جعلتَ لها شِسعاً .
ابن بُزْرُج : يقال شَسِعت النَّعلَ ، وقَبِلت وشرِكتْ ، إذا انقطع كلُّ ذلك منها . قال : ويقولون للرجل المنقطع الشسع : شاسع . وأنشد :
من آل أخنس شاسع النعلِ
يقول : منقطِعه .
شمر عن ابن الأعرابي : أشسعت النعل وشسَّعتها : جعلت لها شسعاً . وقال الليث : الشِّسع السَّير نفسه ، وجمعه شُسوع . قال : والشاسع : المكان البعيد ، وقد شَسَع شسوعاً . وربَّما زادوا في الشِّسع نوناً . وأنشد :
ويل لأجمال الكرِيِّ منّي
إذا غدوتُ وعدونَ إنّي
أحدو بها منقطعاً شِسْعَنّى
فأدخل النُّون .
وقال المفضل : الشِّسع : جُلُّ مالِ الرجل ، يقال ذهب شِسع ماله ، أي أكثره . وأنشد :
عَداني عن بَنِيَّ وشِسْع مالي
حِفاظٌ شَفَّني ودمٌ ثقيلُ
وشِسع المكان : طَرَفه ؛ يقال حللنا شِسعَيِ الدَّهناء .
وكلُّ شيء نبا وشخَص فقد شَسَع . وقال بلال بن جرير :
لها شاسِعٌ تحت الثياب كأنه
قَفا الديك أوفَى غُرفه ثمَّ طرَّبا
ويروى : ( أوفى غُرفةً ) .
وروى عمرو عن أبيه قال : الأحوز : القُبَضة من الرِّعاء الحسنُ القيام على ماله . وهو الشِّسع أيضاً ، وهو الصِّيصةُ أيضاً . وقال شمر : قال محارب : إنَّ له شِسْعَ مالٍ ، وهو القليل . قال : وقال العُقيلي : الشِّسع : ما ضاق من الأرض . وقال ابن الأعرابي : عليه شسعٌ من المال ، ونَصِيّةٌ ، وعُنصلة ، وعِنْصِيَة ؛ وهي البقيَّة . وأنشد بيت المرار :
عَداني عن بنيّ وشِسع مالي
قال : ويقال فلانٌ شِسع مال ، كقولك أيِّلُ مال وإزاءُ مال .
ويقال شَسعت داره شُسوعاً ، إذا بعدت .

##### Türkçe

باب العين والشين مع السين
شسع
Şu yönlerinden kullanılmıştır:

**شسع**: Ebû Ubeyd, Ebû Zeyd’den: **شَسَعْت** ayakkabıyı ve **أشسعتُها**; ona bir **شِسعاً** yaptığın zaman.

İbn Buzruc: **شَسِعت** ayakkabıyı, ve **قَبِلت** ve **شرِكتْ**; bunların hepsi ondan koptuğu zaman, denir. Dedi ki: **شسع**’ı kopmuş adama **شاسع** derler. Şu şiiri okudu:
من آل أخنس شاسع النعلِ
Der ki: onun kopmuşu.

Şemmer, İbnü’l-A‘râbî’den: **أشسعت** ayakkabıyı ve **شسَّعتها**: ona bir **شسعاً** yaptın. Leys dedi ki: **الشِّسع** bizzat kayışın kendisidir; çoğulu **شُسوع**’dur. Dedi ki: **الشاسع**: uzak yer; ve **شَسَع** **شسوعاً** (uzaklaştı). Ve bazen **الشِّسع**’a bir **نوناً** artırırlar. Şu şiiri okudu:
ويل لأجمال الكرِيِّ منّي
إذا غدوتُ وعدونَ إنّي
أحدو بها منقطعاً شِسْعَنّى
Böylece **النُّون**’u dâhil etti.

Mufaddal dedi ki: **الشِّسع**: adamın malının çoğudur; **ذهب شِسع ماله** denir; yani onun çoğu. Şu şiiri okudu:
عَداني عن بَنِيَّ وشِسْع مالي
حِفاظٌ شَفَّني ودمٌ ثقيلُ
Ve **شِسع المكان**: onun ucu; **حللنا شِسعَيِ الدَّهناء** denir.

Ve her şey ki uzaklaştı ve yükseldi, muhakkak **شَسَع**. Bilâl b. Cerîr dedi ki:
لها شاسِعٌ تحت الثياب كأنه
قَفا الديك أوفَى غُرفه ثمَّ طرَّبا
Ve şöyle rivayet olunur: (**أوفَى غُرفةً**).

Amr, babasından rivayet etti; dedi ki: **الأحوز**: güzel otlatmadan bir avuç; malının üzerinde iyi duran (kimse). Ve o, **الشِّسع**’dır da; ve o, **الصِّيصةُ**’dur da. Şemmer dedi ki: Muhârib dedi ki: Şüphesiz onun için **شِسْعَ مالٍ** vardır; ve o azdır. Dedi ki: Ukaylî dedi ki: **الشِّسع**: yerden dar olan şey. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: Onun üzerinde maldan bir **شسعٌ** vardır, ve bir **نَصِيّةٌ**, ve bir **عُنصلة**, ve bir **عِنْصِيَة**; ve o, bakiyedir. Merrâr’ın beytini okudu:
عَداني عن بنيّ وشِسع مالي
Dedi ki: Ve **فلانٌ شِسع مال** denir; senin “**أيِّلُ مال**” ve “**إزاءُ مال**” demen gibi.

Ve **شَسعت** onun evi **شُسوعاً**; uzaklaştığı zaman.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الشين والسين وما يثلثهما )
(شسع) الشين والسين والعين يدلُّ على أمرين: الأَوَّلَ قلّةٌ والآخرَ بُعد.‏
فالأوّلُ: قولُ العربِ: له شسْعٌ من المال، أي قليل. ولعل شِسْعَ النَّعل من ذلك، لقلَّته. يقال شَسَّعْتُ النَّعلَ.‏
والآخَر: الشاسع: البعيد. وَقَدْ شَسَعت الدّارُ. وذكر ابن دريد كلمةً إن صحَّتْ فهو من القياس. قال: يقال شَسِعَ [الفرس(1)]، إِذا كان بين ثناياه انفراج.‏
(شسف) الشين والسين والفاء يدلُّ على قَحَل ويُبْس. يقال للشيء القاحل شاسف، وقد شَسَفَ يَشْسِف. ولحم شسيفٌ: قد كادَ يَيْبَس.‏
(شسب) الشين والسين والباء هو من الذي قبله. يقال شَسِبَتِ القَوس، إذا قُطِعت حتَّى يذبُل قضيبها.‏
--------------ـــــ
(1) التكملة من المجمل وجمهرة ابن دريد (3: 23).‏

ـ

##### Türkçe

(باب **الشين** والسين وما يثلثهما )
(**شسع**) **الشين** ve **السين** ve **العين**, iki şeye delâlet eder: birincisi azlık, diğeri uzaklık.
Birincisi: Arapların sözü: “Onun için maldan bir **شسْع** vardır”, yani az. Belki **شِسْعَ النَّعل** de ondandır; azlığından dolayı. “**شَسَّعْتُ النَّعلَ**” denir.
Diğeri: **الشاسع**: uzak olan. “**شَسَعت الدّارُ**” da olmuştur. İbn Düreyd bir kelime zikretti; eğer sahih ise o, kıyastandır. Dedi: “**شَسِعَ** [**الفرس(1)**]” denir; iki ön dişi arasında bir açıklık olduğu zaman.

(**شسف**) **الشين** ve **السين** ve **الفاء**, kuraklığa ve kuruluğa delâlet eder. Kurak şeye **شاسف** denir; ve “**شَسَفَ يَشْسِف**” olmuştur. Ve **شسيفٌ** et: neredeyse kurumuştur.

(**شسب**) **الشين** ve **السين** ve **الباء**, ondan (öncekinden)dir. “**شَسِبَتِ القَوس**” denir; kamışı solsun diye kesildiği zaman.

--------------ـــــ
(1) Tekmile, el-Mücmel’den ve İbn Düreyd’in Cümhere’sinden (3: 23).‏

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ش س ع
أدنى من اشسع‏.‏
قال‏:‏ وأدنـى إلـى المـرء من شسعه وأبعد وصلاً من الكوكب وشسع النعل‏:‏ جعل لها شسوعاً‏.‏
وسفر شاسع وقد شسع شسوعاً‏.‏
ومن المجاز‏:‏ له شسع من المال‏:‏ قليل منه وقيل‏:‏ ذهب بشسع ماله‏:‏ بأكثره‏.‏
قال بعض بني سعد‏:‏ عداني عن بنيّ وشسـع مالـي حفاظ شفني ودم ثقيل ورجـل شسـع مـال‏:‏ قائم عليه لازم لرعيته‏.‏
ونزلنا بشسع من الوادي‏:‏ بطرف منه ورأيتهم حلولاً بشسعي الدهناء‏:‏ بطرفها‏.‏
وشسع بعض أعضائه من الثوب‏:‏ نتأ‏.‏
قال بلال بن جرير‏:‏ لها شاسع تحـت الثيـاب كأنـه قفا الديك أوفى غرفةً ثم طرباً

##### Türkçe

ش س ع
**أدنى من اشسع**.
Dedi ki: “Ve kişiye **شسعه**’inden daha yakın ve kavuşma bakımından yıldızdan daha uzak.” Ve **شسع النعل**: ona **شسوعاً** yaptı.
Ve uzak sefer; ve **شسع** **شسوعاً**.
Mecazdan: onun için maldan bir **شسع**: ondan az. Ve denildi ki: “Malının **شسع**’iyle gitti”: onun çoğuyla.
Sa‘d oğullarından biri dedi ki: “Beni oğullarımdan ve malımın **شسع**’inden alıkoydu; Şefnî’nin koruması ve ağır bir kan.” Ve “malın **شسع**’i olan adam”: onun üzerinde duran, raiyyetine yapışık (ayrılmayan).
Ve vadinin bir **شسع**’inde indik: onun ucunda. Ve onları **شسعي الدهناء**’da konaklar gördüm: onun ucunda.
Onun bazı uzuvları elbiseden **شسع** etti: kabardı.
Bilâl b. Cerîr dedi ki:
“Onun için elbiselerin altında bir **شاسع** vardır; sanki
horozun ensesi; bir oda dolusu daha tam, sonra coşkunlukça.”

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

شِسْعُ النعل: قِبالُها الذي يُشَدّ إِلى زِمامِها، والزِّمامُ: السيْرُ الذيث يُعْقَدُ فيه الشِّسْعُ، والجمع شُسُوعٌ، لا يكسَّر إِلا على هذا البناء. وشَسِعَتِ النعْلُ وقَبِلَتْ وشَرِكَتْ إِذا انقطع ذلك منها. ويقال للرجل المنقطع الشِّسْعِ: شاسِعٌ؛ وأَنشد:
من آلِ أَخْنَسَ شاسِع النَّعْلِ
يقول: مُنْقَطِعُه. وفي الحديث: إِذا انْقَطَعَ شِسْعُ أَحدِكم فلا يَمْشِ في نَعْلٍ واحدةٍ؛ الشِّسْعُ: أَحد سُيُور النعل، وهو الذي يُدْخَلُ بين الإِصْبَعَيْن ويُدخل طَرَفُه في الثَّقْب الذي في صدر النعل المشْدود في الزِّمامِ، وإِنما نُهيَ عن المَشْي في نعل واحدة لئلا تكون احدى الرجلين أَرْفَعَ من الأُخرى، ويكونََّ سبباً للعِثار ويقبُح في المَنْظَر ويُعاب فاعله. وشَسَعَ النَّعْلَ يَشْسَعُها شَسْعاً وأَشْسَعَها: جَعَل لها شِسْعاً. وقال أَبو الغَوْثِ: شَسَّعْتُ، بالتشديد، وربما زادوا في الشسع نوناً؛ وأَنشد:
ويلٌ لأَجْمال الكَرِيِّ مِنِّي،
إِذا غَدَوْتُ وغَدَوْنَ، إِنِّي
أَحْدُو بها مُنْقَطِعاً شِسْعَنِّي
فأَدخل النون. وله شِسْعُ مال أَي قليل، وقيل: هو قِطْعة من إِبل وغنم، وكله إِلى القِلَّة يُشَبَّه بِشِسْعِ النعل. وقال المفضل: الشِّسْع جُلُّ مال الرجل. يقال: ذهب شِسْعُ مالِه أَي أَكثره؛ وأَنشد للمَرَّار: عَداني عن بَنِيَّ وشِسْعِ مالي
حِفاظٌ شَفَّني، ودَمٌ ثقِيلُ
ويقال: عليه شِسْعٌ من المالِ ونَصِيّةٌ وعنْصُلةٌ وعِنْصِيةٌ، وهي البَقِيَّةُ. والأَحْوَزُ: القُبَضةُ من الرِّعاء الحَسَنُ القيام على ماله، وهو الشِّسْعُ أَيضاً، وهو الشَّيْصِيةُ أَيضاً. وفلان شِسْعُ مال إِذا كان حَسَن القيام عليه كقولك إَبِلُ مالٍ وإِزاءُ مالٍ. وشِسْعُ المَكانِ: طَرَفُه. يقال: حَللْنَا شِسْعَي الدَّهناءِ. وكل شيءٍ نتَأَ وشَخَصَ، فقد شَسَعَ؛ قال بلال بن جرير:
لها شاسِعٌ تَحْتَ الثِّيابِ، كأَنه
قَفا الديك أَوْفَى عَرْفُه ثم طَرَّبا
ويروى: أَوْفى غُرْفةً.
وشَسَعَ يَشْسَعُ شُسُوعاً، فهو شاسِع وشَسُوعٌ، وشَسَعَ به وأَشْسَعَهُ: أَبْعَدَه. والشَّاسِعُ: المكان البعيد. وشَسَعَتْ دارُه شُسُوعاً إِذا بَعُدَت. وفي حديث ابن أُمّ مكتوم: إِنِّي رجل شاسِعُ الدَّارِ أَي بعيدها. وشَسِعَ الفرَسُ شَسَعاً: انْفَرَجَ ما بين ثَنِيَّته ورَباعِيَتِه، وهو من البُعْد. والشَّسْعُ: ما ضاق من الأَرض.

##### Türkçe

**شِسْعُ النعل**: onun **قِبالُها**’sı; yani onun **زِمامِها**’sına bağlanan şey. **الزِّمامُ**: içinde **الشِّسْعُ**’ın düğümlendiği kayış; çoğulu **شُسُوعٌ**’dur; ancak bu kalıp üzere kırılır (çoğul yapılır). **وشَسِعَتِ النعْلُ** ve **قَبِلَتْ** ve **شَرِكَتْ**: eğer ondan bu (parça) koparsa. **ويقال للرجل المنقطع الشِّسْعِ**: **شاسِعٌ** denir; ve (şu beyit) okunmuştur:
من آلِ أَخْنَسَ شاسِع النَّعْلِ
Yani: onun (şis‘inin) kopuğu. Hadiste: “Sizden birinin **شِسْعُ**’ı koparsa, tek bir nalin içinde yürümesin.” **الشِّسْعُ**: nalin kayışlarından biridir; o, iki parmak arasına sokulan ve ucunun, nalin ön kısmındaki delikten içeri sokulduğu, **الزِّمامِ**’a bağlanmış olandır. Tek bir nal ile yürümekten ancak şu sebeple nehyedilmiştir: iki ayaktan birinin ötekinden daha yüksek olmaması için; ve (bu) sürçmeye sebep olur, görünüşte çirkin olur ve yapanı ayıplanır. **وشَسَعَ النَّعْلَ يَشْسَعُها شَسْعاً وأَشْسَعَها**: ona bir **شِسْعاً** yaptı. Ebû’l-Ğavs dedi: **شَسَّعْتُ** (şeddeli); bazen **الشسع**’a bir **نوناً** artırırlar; ve (şu beyit) okunmuştur:
ويلٌ لأَجْمال الكَرِيِّ مِنِّي،
إِذا غَدَوْتُ وغَدَوْنَ، إِنِّي
أَحْدُو بها مُنْقَطِعاً شِسْعَنِّي
Böylece **النون**’u soktu. Ve onun için **شِسْعُ مال** vardır; yani az (mal). Ve denildi ki: o, deve ve koyundan bir parçadır; ve hepsi azlığa, nalın **شِسْعِ**’ine benzetilir. Mufaddal dedi: **الشِّسْع** adamın malının çoğudur. “**ذهب شِسْعُ مالِه**” denir; yani onun çoğu (gitti); ve Merrâr’a ait (şu beyit) okunmuştur:
عَداني عن بَنِيَّ وشِسْعِ مالي
حِفاظٌ شَفَّني، ودَمٌ ثقِيلُ
Ve denir: onun üzerinde maldan bir **شِسْعٌ** ve bir **نَصِيّةٌ** ve bir **عنْصُلةٌ** ve bir **عِنْصِيةٌ** vardır; bunlar bakiyedir. **الأَحْوَزُ**: malı üzerinde güzelce duran çobandan bir avuçtur; o da **الشِّسْعُ**’dır ayrıca; o da **الشَّيْصِيةُ**’dir ayrıca. Ve falan, malın **شِسْعُ**’ıdır; eğer onun üzerinde güzelce duruyor ise; senin “**إَبِلُ مالٍ**” ve “**إِزاءُ مالٍ**” demen gibi. **وشِسْعُ المَكانِ**: onun ucu. “**حَللْنَا شِسْعَي الدَّهناءِ**” denir. Ve her şey kabarıp yükseldiğinde, muhakkak **شَسَعَ** olmuştur; Bilâl b. Cerîr dedi:
لها شاسِعٌ تَحْتَ الثِّيابِ، كأَنه
قَفا الديك أَوْفَى عَرْفُه ثم طَرَّبا
Ve rivayet olunur: **أَوْفى غُرْفةً**.

**وشَسَعَ يَشْسَعُ شُسُوعاً**: o halde o **شاسِع** ve **شَسُوعٌ**’dur. **وشَسَعَ به وأَشْسَعَهُ**: onu uzaklaştırdı. **والشَّاسِعُ**: uzak yer. **وشَسَعَتْ دارُه شُسُوعاً**: eğer uzak olduysa. İbn Ümm Mektûm hadîsinde: “Ben **شاسِعُ الدَّارِ** bir adamım”; yani onun (evi) uzak. **وشَسِعَ الفرَسُ شَسَعاً**: onun **ثَنِيَّته**’si ile **رَباعِيَتِه**’si arasındaki (mesafe) açıldı; bu, uzaklıktandır. **والشَّسْعُ**: yerin dar olanı.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ش س ع * * الشِّسْعُ * واحد * شُسُوعِ * النعل الذي تُشدُّ إلى زمامها و * الشَّاسِعُ * و * الشَّسُوعُ * بالفتح البعيد

##### Türkçe

* ش س ع * * **الشِّسْعُ** * **واحد** * **شُسُوعِ** * nalın, onun kayışına bağlanan şeydir; ve * **الشَّاسِعُ** * ve * **الشَّسُوعُ** * (fetih ile): uzak olan.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الشسع، بالكسر: قبال النعل الذي يشد إلى زمامها، والزمام: السير الذي يعقد فيه الشسع. وقال ابن الأثير: أحد سيور النعل، وهو الذي يدخل بين الإصبعين، ويدخل طرفه في الثقب الذي في صدر النعل المشدود في الزمام، ومنه الحديث:  إذا انقطع شسع أحدكم فلا يمش في نعل واحدة  أي لئلا تكون إحدى الرجلين أرفع من الأخرى، ويكون سببا للعثار، ويقبح في المنظر، ويعاب فاعله كالشسعن، بزيادة النون، قال:
  ويل لأجمال الكري منـي                      إذا غدوت وغدون إنـي
  أحدو بها منقطعا شسعني هكذا أنشده الليث، والشسع، بكسرتين، وفي بعض النسخ: الشسع: واحد شسوع النعل، وأشساعها: التي تشد إلى زمامها، كالشسع، بكسرتين. وعبارة الصحاح: الشسع: واحد شسوع النعل التي تشد إلى زمامها، وفي كل من النسختين ما ليس في الأخرى، ففي الأولى ضبط الشسع بالكسر، وزيادة الشسعن، وفي الثانية التعرض للجمع، ثم إن ابن سيده والزمخشري صرحا بأن جمع الشسع شسوع، وهو مقتضى نص الجوهري أيضا، وزادا: لا يكسر إلا على هذا البناء، ورده أبو حيان، وقال: إنه ورد أشساع أيضا، قال شيخنا: وكلاهما صحيح في القياس. قلت: وشاهد الأشساع قول عبيد بن أيوب العنبري: يدير نعليه لئلا تعرفا يجعل أشساعها نحو القفا وطرف المكان، وما ضاق من الأرض. من المجاز: الشسع: البقية من المال، يقال: عليه شسع من المال، ونصية، وعنصلة، وعنصية، بمعنى، قاله ابن الأعرابي، قال المفضل: شسع المال: جله، يقال: ذهب شسع ماله، أي جله وأكثره، وأنشد للمرار بن سعيد الفقعسي:
  عداني عن بني وشسع مالي                      حفاظ شفني ودم ثـقـيل

  وهو مجاز. من المجاز أيضا: شسع المال: قليله، وهو قول محارب، يقال: إن له شسع مال، أي قليل. وهو قطعة من غنم وإبل، وكله إلى القلة، يشبه بشسع النعل، فكأنه ضد، كما في العباب. الشسع: ماءة لبني شمخ. يقال: له شسع مال، أي قليل. ولا يخفى أن هذا مفهوم قوله: وقليله. كما فسرناه، فإيراده ثانيا تطويل مخالف لمراده، فتأمل. ورجل شسع مال: إذا كان حسن القيام عليه، نقله الجوهري، وهو مجاز، وهذا كقولك: أبل مال، وإزاء مال، وفي الأساس: أي قائم عليه، لازم لرعيته، وفي اللسان: والأحوز القبضة من الرعاء، الحسن القيام على ماله، وهو الشسع أيضا، وهو الصيصة أيضا. وشسع المنزل، كمنع، شسعا وشسوعا: بعد، فهو شاسع، وشسوع، كصبور، ج: شسع، بالضم، ومنه: سفر شاسع، وفي حديث ابن مكتوم: إني رجل شاسع الدار، أي بعيدها. شسع النعل شسعا، بالفتح: جعل لها شسعا، بالكسر، كأشسعها، وشسعها، الأخيرة عن أبي الغوث، نقله الجوهري. وشسع الفرس، كفرح: صار بين ثنيته ورباعيته انفراج، كالفلج في الأسنان، نقله ابن دريد عن أبي مالك، وهو من البعد. قال ابن بزرج: شسعت النعل: انقطع شسعه، هكذا في النسخ، وصوابه: شسعها، وكذلك قبلت وشركت، إذا انقطع قبالها وشراكها. قال: والشاسع: الرجل المنقطع الشسع، وأنشد:
  من آل أخنس شاسع النعل يقول: منقطعه. ومما يستدرك عليه: شسع به، وأشسعه: أبعده. وقال الفراء: هو شسيع مال، كأمير: لغة في شسع مال. وكل شيء نأى وشخص فقد شسع، قال بلال بن جرير:
  لها شاسع تحت الثياب كـأنـه                      قفا الديك أوفى عرفه ثم طربا ويروى: أوفى غرفة. وفي الأساس: وشسع بعض أعضائه من الثوب: نتأ، وهو مجاز. وقبال الشسع، الحية، عن ابن الأعرابي، ذكره مع قبال السير.

##### Türkçe

**الشسع**، kesre ile: **قبال النعل**; **زمام**’ına bağlanan (sıkıca tutturulan) **النعل**’ın bağı; **الزمام**: içinde **الشسع**’ın düğümlendiği kayış. İbnü’l-Esîr dedi: **النعل**’ın kayışlarından biridir; iki parmak arasına giren odur; ucu da **الزمام**’a sıkıca bağlanmış, **النعل**’ın ön kısmındaki delikten girer. Ondan hadis:  “Sizden birinin **شسع**’ı koparsa tek bir **نعل** ile yürümesin”  yani iki ayaktan birinin ötekinden daha yüksek olmaması için; ve tökezlemeye sebep olur; görünüşte çirkin olur; yapanı da **الشسعن** gibi (ayıplanır); **النون**’un artırılmasıyla. Dedi ki:
  Vay bana karşı cömertin develerine                      sabahladığımda ve onlar sabahladığında, şüphesiz ben
  Onları sürerim, **شسع**’ım kopmuş olarak

Böylece Leys onu inşad etti. **الشسع** iki kesre ile; bazı nüshalarda: **الشسع**: **شسوع النعل**’ın biridir; **أشساعها**: **زمام**’ına bağlananlar; **الشسع** gibi, iki kesre ile. **الصحاح**’ın ibaresi: **الشسع**: **زمام**’ına bağlanan **شسوع النعل**’ın biridir. İki nüshanın her birinde ötekinde olmayan şey vardır: birincide **الشسع**’ın kesre ile ضبط’ı ve **الشسعن**’ın ziyadesi; ikincide ise çoğula temas. Sonra İbn Sîde ve Zemahşerî, **الشسع**’ın cem‘inin **شسوع** olduğunu açıkça söylediler; bu, Cevherî’nin nassının da gereğidir; ve eklediler: ancak bu bina üzere kırılır. Ebû Hayyân onu reddetti ve dedi: **أشساع** da varid olmuştur. Şeyhimiz dedi: ikisi de قياس’ta sahihtir. Dedim: **الأشساع**’ın şahidi, Ubeyd b. Eyyûb el-Anberî’nin sözü: **نعليه**’ni çevirip durur, tanınmasınlar diye; **أشساعها**’sını ense tarafına ve mekânın ucuna, ve yerden dar olana doğru yapar.

Mecazdan: **الشسع**: maldan bakiye; denir: onun üzerinde maldan bir **شسع** vardır; ve **نصية** ve **عنصلة** ve **عنصية**; aynı manada; bunu İbnü’l-A‘râbî söyledi. Mufaddal dedi: **شسع المال**: onun çoğu; denir: onun malının **شسع**’ı gitti; yani çoğu ve ekserisi. Merâr b. Saîd el-Fak‘asî’nin şu beyti inşad edildi:
  Beni ve malımın **شسع**’ını Benî’den uzaklaştırdı                      beni yakan bir koruma ve ağır bir kan

Bu mecazdır. Mecazdan ayrıca: **شسع المال**: onun azı; bu, Muhârib’in sözüdür; denir: şüphesiz onun için bir **شسع مال** vardır; yani az. Ve o, koyun ve deve’den bir parçadır; hepsi azlığa gider; **شسع النعل**’a benzetilir; sanki zıddıdır; **العباب**’da olduğu gibi. **الشسع**: Benî Şemah’a ait bir su. Denir: onun için bir **شسع مال** vardır; yani az. Gizli değildir ki bu, “ve onun azı” sözünün mefhumudur; onu açıkladığımız gibi. Onu ikinci defa getirmesi, muradına muhalif bir uzatmadır; öyleyse düşün.

Ve **رجل شسع مال**: eğer onun üzerinde güzelce duruyor ise; Cevherî onu nakletti; bu mecazdır. Bu, senin “**أبل مال**” ve “**إزاء مال**” demen gibidir. **الأساس**’ta: yani onun üzerinde قائم; sürüsüne ملازم. **اللسان**’da: **الأحوز**: çobanlardan bir avuç; malı üzerinde güzelce duran; o da **الشسع**’dır; o da **الصيصة**’dır.

Ve **شسع المنزل**; **منع** gibi; **شسعا** ve **شسوعا**: uzaklaştı; o halde o **شاسع**’tır; ve **شسوع**; **صبور** gibi; cem‘i: **شسع**; damme ile. Ondan: **سفر شاسع**. İbn Ümm Mektûm hadîsinde: “Şüphesiz ben **شاسع الدار** bir adamım”; yani evi uzak olan.

**شسع النعل** **شسعا**; fetha ile: ona **شسع** yaptı; kesre ile; **أشسعها** gibi; ve **شسعها**; sonuncusu Ebû’l-Gavs’tan; Cevherî onu nakletti.

Ve **شسع الفرس**; **فرح** gibi: iki ön dişi ile dört dişi arasında bir açıklık oldu; dişlerdeki **فلج** gibi; İbn Düreyd onu Ebû Mâlik’ten nakletti; bu, uzaklıktandır. İbn Bezrec dedi: **شسعت النعل**: **شسع**’ı koptu; nüshalarda böyle; doğrusu: **شسعها**. Ve aynı şekilde **قبلت** ve **شركت**; eğer **قبال**’ı ve **شراك**’ı koparsa. Dedi: **الشاسع**: **شسع**’ı kopmuş adam. Ve şu beyit inşad edildi:
  Âl-i Ahnas’tan, **شاسع النعل** (olan)

Yani: kopmuş olan.

Ona istidrâk edilenlerdendir: **شسع به** ve **أشسعه**: onu uzaklaştırdı. Ferrâ dedi: o, **شسيع مال**’dır; **أمير** gibi: **شسع مال**’da bir lugattır. Her şey ki uzaklaştı ve yükselip göründü, muhakkak **شسع** olmuştur. Bilâl b. Cerîr dedi:
  Onun için elbiselerin altında bir **شاسع** vardır, sanki                      horozun ensesi; ibiği tamamlanmış, sonra coşmuş

Ve rivayet olunur: “**غرفة**’si tamamlanmış”. **الأساس**’ta: ve onun bazı uzuvları elbiseden **شسع** oldu: kabardı; bu mecazdır.

Ve **قبال الشسع**: yılan; İbnü’l-A‘râbî’den; onu **قبال السير** ile birlikte zikretti.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

شَسَعَ النَّعْلَ
1 شَسَعَ النَّعْلَ ذ , (S, O, Msb, K,) aor. شَسَعَ , (Msb, K,) inf. n. شَسْعٌ, (O, K,) He put a شِسْع [q. v.] to the sandal; (S, * Msb, * K;) as also ↓ شَسَّعَهَا, and ↓ أَشْسَعَهَا. (S, O, K.) -A2- شَسِعَتِ النَّعْلُ, aor. شَسَعَ , The sandal had its شِسْع broken. (Ibn-Buzurj, O, K.) ― -b2- شَسِعَ الفَرَسُ, aor. as above, inf. n. شَسَعٌ, The horse had a gap, or space, between his central incisor and the tooth next to it. (Aboo-Mلlik, IDrd, O, K. *) -A3- شَسَعَ, aor. as above, inf. n. شَسْعٌ and شُسُوعٌ, It was, or became, distant, or remote; said of a place of alighting, or abode. (K.) And, said of anything, i. q. تَنَآءَى [It was or became, far from another thing]: and شَخَصَ [it rose, &c.]. (TA.) ― -b2- شَسَعَ He put, or sent, or removed, him, or it, away, or far away; as also ↓ اشسعهُ. (TA.)

2 شَسَّعَ see the preceding paragraph.

4 أَشْسَعَ see 1, first and last sentences.

شِسْعٌ
شِسْعٌ ذ (S, O, Msb, K, &c.) and شِسِعٌ (K) and ↓ شِسْعَنٌّ, so in some of the copies of the K, (TA,) [thus in my MS. copy of the K, and also in the O,] with an augmentative ن, (O, TA,) The قِبَال of the sandal; (K;) [i. e.] the appertenance of the sandal that is attacked, or tied, to its زِمَام; (S;) [meaning] one of the thongs, or straps, or strips of leather, of the sandal, being that which passes between two toes, of which the [lower] end enters the hole, or perforation, that is in the fore part of the sandal, and which is attacked [at its upper end] to the زِمَام [or, as it is also called, the شِرَاك, a thong, or strap, or strip of leather, extending towards the ankle, and having two arms, (its عَضُدَانِ,) which are attacked to the أُذُنَانِ (q. v.), or pass through these and unite behind the foot]: (IAth, TA:) a poet says, referring to camels,
↓ أَحْدُو بِهَا مُنْقَطِعًا شِسْعَنِّى
[I urge them on by singing to them, with the interdigital thong of my sandal broken]: (Lth, O, TA:) the pl. of شِسْعٌ is شُسُوعٌ (S, O, Msb, K, TA) and أَشْسَاعٌ: (O, K, TA:) ISd and Z affirm that it has only the former pl.; but AHei contradicts this: (TA:) the latter pl. [a pl. of pauc.] occurs in the saying of 'Obeyd Ibn-Eiyoob El- 'Amberee,
يُدِيرُ نَعْلَيْهِ لِئَلَّا تُعْرَفَا
يَجْعَلُ أَشْسَاعَهُمَا نَحْوَ القَفَا
[He turns round his sandals, in order that they may not be known by their prints upon the ground; putting the interdigital thongs thereof in the direction of the back of the neck]. (O, TA.) ― -b2- [Hence,] قِبَالُ الشِّسْعِ signifies (assumed tropical:) The serpent; mentioned by IAar with قِبَالُ الشِّبْرِ. (TA.) ― -b3- And شِسْعٌ also signifies (assumed tropical:) The extremity of a place. (O, K.) One says, حَلَلْنَا شِسْعَ الدَّهْنَآءِ (assumed tropical:) [We alighted in the extremity of the sandy desert, or of the desert called Ed-Dahnà]. (O.) ― -b4- And (assumed tropical:) A narrow tract of land. (O, K.) ― -b5- And (tropical:) Somewhat remaining of property or cattle. (IAar, O, K, TA.) And (K) (tropical:) A small quantity or number of property or cattle. (Mohلrib, O, K, TA.) One says, لَهُ شِسْعُ مَالٍ (tropical:) He has a small quantity of property, or a small number of cattle; (Mohلrib, O, K, TA;) or a small collection of camels and of sheep or goats: (K, TA:) and Fr adds مَالٍ ↓ شَسِيعُ [app. in the same sense: but see another explanation of شِسْعُ مَالٍ in what follows]. (O.) ― -b6- And (tropical:) The greater portion or number of property or cattle. (El-Mufaddal, O, K, TA.) Thus it has two contr. [?] significations. (K.) One says, ذَهَبَ شِسْعُ مَالِهِ (tropical:) The greater portion of his property, or the greater number of his cattle, went, or passed, away. (El-Mufaddal, O, TA.) ― -b7- And فُلَانٌ شِسْعُ مَالٍ (tropical:) Such a one is a good manager of cattle or camels &c.; (S, O, K, TA;) one who keeps assiduously to the tending, or pasturing, thereof: (A, TA:) and Fr says, هُوَ مَالٍ ↓ شَسِيعُ, as syn. with شِسْعُ مَالٍ. (TA: [but see above.])

شِسْعَنٌّ
شِسْعَنٌّ ذ : see شِسْعٌ, in two places.

شَسُوعٌ
شَسُوعٌ ذ : see شَاسِعٌ.

شَسِيعُ مَالٍ
شَسِيعُ مَالٍ ذ : see شِسْعٌ, in two places.

شَاسِعٌ
شَاسِعٌ ذ A man having his شِسْع broken. (O, K.) ― -b2- Also Distant, or remote; and so ↓ شَسُوعٌ: (S, O, K:) both applied to a place of alighting, or abode: (O, K:) pl. [of either, irreg.,] شُسْعٌ. (K.) One says بِلَادٌ شَاسِعَةٌ [Distant countries or towns]. (Msb.) And رَجُلٌ شَاسِعُ الدَّارِ A man whose house, or abode, or country, is distant. (TA.) And شَفَرٌ شَاسِعٌ A far journey. (TA.)

##### Türkçe

شَسَعَ النَّعْلَ
1 **شَسَعَ النَّعْلَ** ذ , (S, O, Msb, K,) muzâri‘i **شَسَعَ** , (Msb, K,) mastar ismi **شَسْعٌ**, (O, K,) O, sandala **شِسْع** [bk. ona] koydu; (S, * Msb, * K;) bunun gibi ↓ **شَسَّعَهَا**, ve ↓ **أَشْسَعَهَا**. (S, O, K.) -A2- **شَسِعَتِ النَّعْلُ**, muzâri‘i **شَسَعَ** , Sandalın **شِسْع**’ı kırıldı. (Ibn-Buzurj, O, K.) ― -b2- **شَسِعَ الفَرَسُ**, muzâri‘i yukarıdaki gibi, mastar ismi **شَسَعٌ**, Atın, orta kesici dişi ile onun yanındaki diş arasında bir açıklık, yahut boşluk vardı. (Aboo-Mلlik, IDrd, O, K. *) -A3- **شَسَعَ**, muzâri‘i yukarıdaki gibi, mastar ismi **شَسْعٌ** ve **شُسُوعٌ**, Uzak oldu, yahut uzaklaştı; konaklama yeri, yahut ikametgâh hakkında söylenir. (K.) Ve herhangi bir şey hakkında söylenince, **تَنَآءَى**’nın aynısıdır [başka bir şeyden uzak oldu yahut uzaklaştı]: ve **شَخَصَ** [yükseldi, vb.]. (TA.) ― -b2- **شَسَعَ** O, onu yahut onu, uzağa koydu, yahut gönderdi, yahut uzaklaştırdı; bunun gibi ↓ **اشسعهُ**. (TA.)

2 **شَسَّعَ**: önceki paragrafa bak.

4 **أَشْسَعَ**: 1’e, ilk ve son cümlelere bak.

شِسْعٌ
**شِسْعٌ** ذ (S, O, Msb, K, &c.) ve **شِسِعٌ** (K) ve ↓ **شِسْعَنٌّ**, K’nın bazı nüshalarında böyle, (TA,) [K’nın benim yazma nüshamda ve ayrıca O’da da böyledir,] artırma bir **ن** ile, (O, TA,) Sandalın **قِبَال**’ı; (K;) [yani] sandala ait olup onun **زِمَام**’ına bağlanan yahut tutturulan parça; (S;) [mânâsı] sandaldaki kayışlardan, yahut bağlardan, yahut deri şeritlerinden biri olup iki parmak arasından geçen şeydir; bunun [alt] ucu sandalin ön kısmında bulunan deliğe yahut delikçeye girer; ve [üst ucunda] **زِمَام**’a tutturulur [yahut, ona ayrıca **شِرَاك** da denir; bileğe doğru uzanan bir kayış, yahut bağ, yahut deri şeridi; iki kolu (onun **عَضُدَانِ**’ı) vardır; bunlar **أُذُنَانِ**’a (bk. ona) tutturulur, yahut bunların içinden geçer ve ayağın arkasında birleşir]: (IAth, TA:) bir şair, develere işaret ederek, der ki,
↓ **أَحْدُو بِهَا مُنْقَطِعًا شِسْعَنِّى**
[Onları, sandalımdaki parmak-arası kayışı kopmuş olarak, onlara şarkı söyleyerek sürerim]: (Lth, O, TA:) **شِسْعٌ**’ın çoğulu **شُسُوعٌ**’dur (S, O, Msb, K, TA) ve **أَشْسَاعٌ**: (O, K, TA:) ISd ve Z, onun yalnızca birinci çoğulu olduğunu söyler; fakat AHei buna muhalefet eder: (TA:) ikinci çoğul [azlık çoğulu] 'Obeyd Ibn-Eiyoob El- 'Amberee’nin sözünde vârid olmuştur,
**يُدِيرُ نَعْلَيْهِ لِئَلَّا تُعْرَفَا**
**يَجْعَلُ أَشْسَاعَهُمَا نَحْوَ القَفَا**
[Sandallarını, yerdeki izlerinden tanınmasınlar diye çevirir; onların parmak-arası kayışlarını ensenin yönüne doğru yapar]. (O, TA.) ― -b2- [Bundan dolayı,] **قِبَالُ الشِّسْعِ** şu mânâya gelir (mecaz kabul edilerek:) Yılan; IAar tarafından **قِبَالُ الشِّبْرِ** ile birlikte zikredilmiştir. (TA.) ― -b3- Ve **شِسْعٌ** ayrıca şu mânâya gelir (mecaz kabul edilerek:) Bir yerin ucu. (O, K.) Şöyle denir: **حَلَلْنَا شِسْعَ الدَّهْنَآءِ** (mecaz kabul edilerek:) [Kum çölünün, yahut Ed-Dahnà denilen çölün ucuna indik]. (O.) ― -b4- Ve (mecaz kabul edilerek:) Dar bir toprak şeridi. (O, K.) ― -b5- Ve (mecaz:) Malın yahut davarın bir miktar kalanı. (IAar, O, K, TA.) Ve (K) (mecaz:) Malın yahut davarın az bir miktarı yahut sayısı. (Mohلrib, O, K, TA.) Şöyle denir: **لَهُ شِسْعُ مَالٍ** (mecaz:) Onun az bir malı, yahut az sayıda davarı vardır; (Mohلrib, O, K, TA;) yahut az bir deve ve koyun yahut keçi topluluğu: (K, TA:) ve Fr, **مَالٍ** ↓ **شَسِيعُ**’u ekler [görünüşe göre aynı mânâda: fakat aşağıda gelen **شِسْعُ مَالٍ**’ın başka bir açıklamasına bak]. (O.) ― -b6- Ve (mecaz:) Malın yahut davarın daha büyük kısmı yahut sayısı. (El-Mufaddal, O, K, TA.) Böylece onun iki zıt mânâsı vardır. (K.) Şöyle denir: **ذَهَبَ شِسْعُ مَالِهِ** (mecaz:) Onun malının daha büyük kısmı, yahut davarının daha büyük sayısı, gitti, yahut geçip gitti. (El-Mufaddal, O, TA.) ― -b7- Ve **فُلَانٌ شِسْعُ مَالٍ** (mecaz:) Falan kimse, davarı yahut develeri vb. iyi idare eden kimsedir; (S, O, K, TA;) onların güdümüne, yahut otlatılmasına, ısrarla devam eden kimse: (A, TA:) ve Fr der ki, **هُوَ مَالٍ** ↓ **شَسِيعُ**, **شِسْعُ مَالٍ** ile eş anlamlı olarak. (TA: [fakat yukarıya bak.])

شِسْعَنٌّ
**شِسْعَنٌّ** ذ : iki yerde, **شِسْعٌ**’a bak.

شَسُوعٌ
**شَسُوعٌ** ذ : **شَاسِعٌ**’e bak.

شَسِيعُ مَالٍ
**شَسِيعُ مَالٍ** ذ : iki yerde, **شِسْعٌ**’a bak.

شَاسِعٌ
**شَاسِعٌ** ذ **شِسْع**’ı kırılmış bir adam. (O, K.) ― -b2- Ayrıca: Uzak, yahut ırak; bunun gibi ↓ **شَسُوعٌ**: (S, O, K:) her ikisi de konaklama yeri, yahut ikametgâh için kullanılır: (O, K:) çoğulu [ikisinin de, düzensiz olarak,] **شُسْعٌ**. (K.) Şöyle denir: **بِلَادٌ شَاسِعَةٌ** [Uzak beldeler yahut şehirler]. (Msb.) Ve **رَجُلٌ شَاسِعُ الدَّارِ** Evi, yahut ikametgâhı, yahut ülkesi uzak olan bir adam. (TA.) Ve **شَفَرٌ شَاسِعٌ** Uzak bir yolculuk. (TA.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D8%B9/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

شَسَعَ
شَسَعَ A ( n. ac. شَسْع 1 ,  شُسُوْع 27 ),
a.  Was distant, far off, out of the way.

b.  ( n. ac. شَسْع 1 ), Put a thong to ( sandal ).

شَسَّعَ
شَسَّعَ II ,
a.  see I (b) .

شِسْع
شِسْع 2 , ( pl. شُسُوْع 27 ,  أَشْسَاْع 38 ),
a.  Strap, thong of a sandal.

b.  Edge, border, outskirts.

c.  Small number, little, few. - شَاْسِع 21 ,  شَسُوْع 26 , ( pl. شُسْع 3 ), Distant, far off, remote.

شُسُوْع
شُسُوْع 27 ,
a.  Distance, remoteness.

##### Türkçe

شَسَعَ
شَسَعَ A ( n. ac. **شَسْع** 1 ,  **شُسُوْع** 27 ),
a.  Uzak oldu, uzak, uzakta, yoldan ırak oldu.

b.  ( n. ac. **شَسْع** 1 ), (sandal)a bir kayış taktı.

شَسَّعَ
شَسَّعَ II ,
a.  I (b)’ye bak.

شِسْع
شِسْع 2 , ( pl. **شُسُوْع** 27 ,  **أَشْسَاْع** 38 ),
a.  Sandalın kayışı, bağı.

b.  Kenar, sınır, dış kısımlar.

c.  Az sayı, az, birkaç. - **شَاْسِع** 21 ,  **شَسُوْع** 26 , ( pl. **شُسْع** 3 ), Uzak, uzakta, ırak.

شُسُوْع
شُسُوْع 27 ,
a.  Uzaklık, ıraklık.
