# شسف — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D9%81/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B3%D9%81/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شسف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B3%D9%81.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: شسف

(باب الشين والسين وما يثلثهما )
(شسع) الشين والسين والعين يدلُّ على أمرين: الأَوَّلَ قلّةٌ والآخرَ بُعد.‏
فالأوّلُ: قولُ العربِ: له شسْعٌ من المال، أي قليل. ولعل شِسْعَ النَّعل من ذلك، لقلَّته. يقال شَسَّعْتُ النَّعلَ.‏
والآخَر: الشاسع: البعيد. وَقَدْ شَسَعت الدّارُ. وذكر ابن دريد كلمةً إن صحَّتْ فهو من القياس. قال: يقال شَسِعَ [الفرس(1)]، إِذا كان بين ثناياه انفراج.‏
(شسف) الشين والسين والفاء يدلُّ على قَحَل ويُبْس. يقال للشيء القاحل شاسف، وقد شَسَفَ يَشْسِف. ولحم شسيفٌ: قد كادَ يَيْبَس.‏
(شسب) الشين والسين والباء هو من الذي قبله. يقال شَسِبَتِ القَوس، إذا قُطِعت حتَّى يذبُل قضيبها.‏
--------------ـــــ
(1) التكملة من المجمل وجمهرة ابن دريد (3: 23).‏

ـ

### Türkçe

(شين, **السين** ve **العين** babı ve onların üçlüleri)

(**شسع**) **الشين** ve **السين** ve **العين** iki şeye delâlet eder: birincisi azlık, diğeri uzaklık.

Birincisi: Arapların sözü: “Onun maldan bir **شسْع**’ı vardır”, yani az. Ve muhtemelen **شِسْعَ النَّعل** de ondandır; azlığından dolayı. Denir: “**شَسَّعْتُ النَّعلَ**”.

Diğeri: **الشاسع**: uzak olan. Ve muhakkak “**شَسَعت الدّارُ**” (ev uzak oldu). İbn Düreyd bir kelime zikretti; eğer sahihse o kıyastandır. Dedi: Denir: “**شَسِعَ** [**الفرس**(1)]”, iki ön dişi arasında bir açıklık olduğu zaman.

(**شسف**) **الشين** ve **السين** ve **الفاء** kuraklığa ve kuruluğa delâlet eder. Kurak şeye **شاسف** denir; ve “**شَسَفَ يَشْسِف**” (kurudu). Ve **لحم شسيفٌ**: neredeyse kurumuş.

(**شسب**) **الشين** ve **السين** ve **الباء** ondan (öncekinden)dir. Denir: “**شَسِبَتِ القَوس**”, onun çubuğu soluncaya kadar kesildiği zaman.

--------------ـــــ
(1) Tekmile, el-Mücmel’den ve İbn Düreyd’in Cümheresi’nden (3: 23).‏
