# شصص (ش-ص-ص) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B5%D8%B5
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B5%D8%B5

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ص - ص
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 5 sözlük

## Sözlükler (5)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B5%D8%B5/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الشين والصاد
ش ص يستعمل فقط
شص:
الشَّصُّ والشِّصُّ، لغتان، وهو شيء يُصادُ به السَّمك.
والشّمُّ: اللّصُّ الذي لا يَدَعُ شيئاً قدر عليه.
ويُقالُ: شَصَّت عليهم معيشتُهم شُصُوصاً، وهم في شصاصاء من عيشهم، أي: في شدَّة.
والقوسى الشَّصاصاء: التي لا قرار معها من النَّصب والتَّعب.
وشصَّ الناقةُ تشيصُّ، أي: قل لبنُها جداً، فهي شَصُوصٌ، وهنّ شَصائِصُ.

##### Türkçe

باب **الشين** و**الصاد**
**ش ص** sadece kullanılır
**شص**:
**الشَّصُّ** ve**الشِّصُّ**, iki lugattır; ve o, onunla balık avlanan bir şeydir.
Ve **الشّمُّ**: gücü yettiği hiçbir şeyi bırakmayan hırsızdır.
Ve denilir: Onların geçimleri **شَصَّت** üzerlerine **شُصُوصاً**; ve onlar geçimlerinden **شصاصاء** içindedirler; yani: şiddet içinde.
Ve **القوسى الشَّصاصاء**: yorgunluk ve bitkinlikten onunla birlikte karar (sükûn) olmayan (yay)dır.
Ve deve **شصَّ** eder, **تشيصُّ**; yani: sütü çok azaldı; artık o **شَصُوصٌ**tur; ve onlar **شَصائِصُ**tur.

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B5%D8%B5/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الشِصُّ والشَصُّ: شيءٌ يصاد به السَمَكُ. ويقال لِلِّصِّ الذي لا يرى شيئاً إلا أتى عليه شِصٌّ من الشُّصوصِ. والشَصوصُ بالفتح: الناقةُ القليلةُ اللبَنِ، والجمع الشَصائِصُ. قال الشاعر:
أَفْرَحُ أَنْ أُرْزَأَ الكِرَامَ وَأَنْ		أُورَثَ ذَوْداً شَصائِصاً نَبَلاَ
وقد شَصَّتِ الناقةُ تَشِصُّ شُصوصاً، وكذلك أشَصَّتْ. ويقال ناقةٌ شُصُصٌ، للتي ذهب لبنُها، يستو فيه الواحدةُ والجمع. ويقال نفى الله عنك الشَصائِصَ، أي الشدائد. وشَصَّتْ معيشتُهم شُصوصاً. وإنَّهم لفي شَصاصاءَ، أي في شدَّةٍ. قال الكسائي: لقيتُ فلاناً على شَصاصاءَ، أي على عَجَلةٍ.

##### Türkçe

**الشِصُّ** ve **الشَصُّ**: onunla balık avlanan bir şey. Ve denilir ki: hiçbir şey görmeyip de ancak üzerine gelen hırsız için, **شِصٌّ** (çoğulu) **الشُّصوصِ**’tan (bir **شِصٌّ).

**الشَصوصُ** (fetha ile): sütü az olan dişi deve; çoğulu **الشَصائِصُ**. Şair dedi ki:
أَفْرَحُ أَنْ أُرْزَأَ الكِرَامَ وَأَنْ		أُورَثَ ذَوْداً شَصائِصاً نَبَلاَ

Ve dişi deve **شَصَّتِ**; **تَشِصُّ** **شُصوصاً**; aynı şekilde **أشَصَّتْ** de (denilir). Ve denilir: sütü gitmiş olana **ناقةٌ شُصُصٌ**; onda tekil ile çoğul eşittir. Ve denilir: Allah senden **الشَصائِصَ**’ı defetsin; yani şiddetleri. Ve onların geçimi **شَصَّتْ**; **شُصوصاً**. Ve şüphesiz onlar **شَصاصاءَ** içindedir; yani bir şiddet içinde. **الكسائي** dedi ki: falanla **شَصاصاءَ** üzere karşılaştım; yani bir acele üzere.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B5%D8%B5/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الشَّصَصُ والشِّصاصُ والشَّصاصاءُ: اليُبْس والجُفُوف والغِلَظُ، شَصَّتْ مَعِيشتُهم تَشِصّ شَصّاً وشِصاصاً وشُصُوصاً، وفيها شَصَصٌ وشِصاصٌ وشَصاصاءُ أَي نَكَدٌ ويُبْسٌ وجُفوفٌ وشدّة. الأَصمعي: إِنهم أَصابَتْهم لأْواءُ ولَوْلاءُ وشَصاصاءُ أَي سَنَة وشِدّة. ويقال: انكشف عن الناس شَصاصاءُ مُنْكرة. والشَّصاصاءُ: الغِلَظُ من الأَرض، وهو على شَصاصاء أَمر أَي على حَدِّ أَمْرٍ وعَجَلةٍ. ولقيته على شَصاصاءَ، غير مضاف، أَي على عجلة كأَنهم جعلوه اسماً لها، ولقيته على شَصاصاءَ وعلى أَوْفازٍ وأَوْفاضٍ؛ قال الراجز:
نحن نتَجْنا ناقةَ الحَجّاج
على شَصاصاءَ من النتاج
ابن بُزُرج: لقيته على شَصاصاءَ، وهي الحاجة التي لا تَسْتَطِيع تَرْكَها؛ وأَنشد:
على شَصَاصَاءُ وأَمْرٍ أَزْوَرِ
المفضل: الشَّصاصاءُ مَرْكَبُ السَّوْءِ.
والشَّصُوصُ: الناقةُ التي لا لبَنَ لها، وقيل: القليلةُ اللبن، وقد أَشَصَّتْ. ابن سيده: شَصَّت الناقةُ والشاة تَشِصُّ وتَشَصُّ شِصاصاً وشُصُوصاً وأَشَصَّتْ، وهي شَصُوصٌ، ولم يَقُولوا مُشصّ: قلّ لَبَنُها جدّاً، وقيل: انقطع البتَّة، والجمع شَصائِصُ وشِصاصٌ وشُصُصٌ؛ ومنه الحديث: أَن فلاناً اعْتَذَرَ إِليه من قِلّة اللبن وقال: إِنّ ماشِيَتَنا شُصُصٌ؛ وأَنشد أَبو عبيد لحضرمي بن عامر وكان له تسعة إِخوة فماتوا ووَرِثهم: أَفْرَحُ أَنْ أُرْزَأَ الكِرامَ، وأَنْ
أُورَثَ ذَوْداً شَصائِصاً نَبَلا
وقد شرحنا هذا في فصل جزأَ.
وأَشَصَّت الناقةُ إِذا ذَهَبَ لبنُها من الكِبَر. وفي حديث عمر، رضي اللّه عنه: رأَى أَسْلَم يَحْمِل مَتاعَه على بعيرٍ من إِبِل الصَّدَقةِ قال: فهلا ناقةً شَصُوصاً؛ والشَّصُوصُ: التي قلّ لبنُها وذهَبَ. ويقال شاة شَصُوصٌ للتي ذهب لبنُها، يستوي فيه الواحد والجمع. قال ابن بري: وفي الصحاح يقال شاةٌ شُصُصٌ للتي ذهب لبنها يستوي فيه الواحد والجمع، قال: والمشهور شاة شَصُوصٌ وشِياهٌ شُصُصٌ، فإِذا قيل شاة شُصُصٌ فهو وصف بالجمع كحَبْل أَرْمامٌ وثوبٌ أَخْلاقٌ وما أَشبهه.
وشَصَّ الإِنسانُ يَشِصُّ شَصّاً: عَضَّ على نواجِذِه صَبْراً، وفي التهذيب: إِذا عَضَّ نوَاجِذَه على الشيء صَبْراً.
ويقال: نَفى اللّه عنك الشَّصائِصَ أَي الشدائدَ. وشَصَّت معيشتُهم شُصُوصاً، وإِنهم لَفي شَصاصاءَ أَي في شدّة؛ قال الشاعر: فحَبِّس الرَّكْبَ على شَصاص
وشَصّه عن الشيء وأَشَصّه: منَعَه. والشِّصُّ: اللِّصُّ الذي لا يَدَعُ شيئاً إِلا أَتى عليه، وجمعُه شُصُوصٌ. يقال: إِنه شِصٌ من الشُّصُوصِ. والشَّصُّ والشِّصُّ: شيء يُصادُ به السَّمَكُ؛ قال ابن دريد: لا أَحْسَبُه عربيّاً. وفي حديث ابن عمر في رجل أَلْقى شِصَّهُ وأَخذ سَمَكةً: الشِّصُّ الشَّصُّ، بالكسر والفتح، حديدة عَقْفاءُ يُصادُ بها السمك.

##### Türkçe

**الشَّصَصُ** ve **الشِّصاصُ** ve **الشَّصاصاءُ**: kuruluk ve çatlaklık ve kabalık;
onların geçimleri **شَصَّتْ** (kurudu/sertleşti), **تَشِصّ** (kurur/sertleşir) **شَصّاً** ve **شِصاصاً** ve **شُصُوصاً**; ve onda **شَصَصٌ**
ve **شِصاصٌ** ve **شَصاصاءُ** vardır; yani sıkıntı ve kuruluk ve çatlaklık ve şiddet. **الأَصمعي**: “Onlara **لأْواءُ** ve **لَوْلاءُ** ve **شَصاصاءُ** isabet etti”; yani bir yıl ve şiddet. Ve denilir: insanlardan münker bir **شَصاصاءُ** açılıp kalktı. Ve **الشَّصاصاءُ**: yerden kabalık; ve o, **شَصاصاء** bir iş üzerindedir; yani bir işin sınırı ve acele üzerindedir. Ve onu **شَصاصاءَ** üzerinde buldum, izafesiz;
yani acele üzerinde; sanki onu (aceleyi) onun için bir isim kılmışlar; ve onu **شَصاصاءَ** üzerinde ve **أَوْفازٍ**
ve **أَوْفاضٍ** üzerinde buldum; **الراجز** dedi ki:
نحن نتَجْنا ناقةَ الحَجّاج
على شَصاصاءَ من النتاج

**ابن بُزُرج**: Onu **شَصاصاءَ** üzerinde buldum; o, terk etmeye güç yetiremediğin ihtiyaçtır; ve okudu:
على شَصَاصَاءُ وأَمْرٍ أَزْوَرِ

**المفضل**: **الشَّصاصاءُ** kötülüğün biniti/vasıtasıdır.

Ve **الشَّصُوصُ**: sütü olmayan dişi deve; ve denildi: sütü az olan; ve (o) **أَشَصَّتْ**. **ابن سيده**: dişi deve ve koyun **شَصَّت**; **تَشِصُّ** ve **تَشَصُّ** (kurur/sütü azalır) **شِصاصاً**
ve **شُصُوصاً**; ve **أَشَصَّتْ**; ve o **شَصُوصٌ**dur; ve **مُشصّ** demediler: sütü pek çok azaldı; ve denildi: bütünüyle kesildi; çoğulu **شَصائِصُ** ve **شِصاصٌ** ve **شُصُصٌ**tur; bundan (şu) hadis: falan kimse, süt azlığından dolayı ona özür beyan etti ve dedi ki: “Şüphesiz bizim hayvanlarımız **شُصُصٌ**dur”; ve **أَبو عبيد** Hadramî b. Âmir için okudu—onun dokuz erkek kardeşi vardı, öldüler ve onları miras aldı:
أَفْرَحُ أَنْ أُرْزَأَ الكِرامَ، وأَنْ
أُورَثَ ذَوْداً شَصائِصاً نَبَلا

Bunu **جزأَ** faslında açıklamıştık.

Dişi deve **أَشَصَّت**: yaşlılıktan sütü gittiği zaman. Ömer’in, Allah ondan razı olsun, hadisinde: **أَسْلَم**’i, sadaka develerinden bir deve üzerinde eşyasını taşırken gördü; dedi ki: “Ya bir **شَصُوصاً** dişi deve (olsaydı)!”; ve **الشَّصُوصُ**: sütü azalan ve giden (dişi deve)dir. Ve denilir: sütü giden (koyun) için **شاة شَصُوصٌ**; onda tekil ve çoğul eşit olur. **ابن بري** dedi ki: **الصحاح**’ta “sütü giden (koyun) için **شاةٌ شُصُصٌ** denilir; onda tekil ve çoğul eşit olur” denilir; dedi ki: meşhur olan **شاة شَصُوصٌ** ve **شِياهٌ شُصُصٌ**tur; artık eğer **شاة شُصُصٌ** denilirse, **حَبْل أَرْمامٌ** ve **ثوبٌ أَخْلاقٌ** ve benzerleri gibi çoğulla vasıflandırmadır.

İnsan **شَصَّ** eder, **يَشِصُّ** **شَصّاً**: sabırla azı dişlerine ısırdı; ve **التهذيب**’de: bir şeye sabırla azı dişlerini ısırdığı zaman.

Ve denilir: Allah senden **الشَّصائِصَ**ı, yani şiddetleri, uzaklaştırsın. Ve onların geçimleri **شَصَّت** **شُصُوصاً**; ve şüphesiz onlar **شَصاصاءَ** içindedir; yani şiddet içinde; şair dedi ki:
فحَبِّس الرَّكْبَ على شَصاص

Ve onu bir şeyden **شَصّه** ve **أَشَصّه**: onu men etti. Ve **الشِّصُّ**: hiçbir şeyi bırakmayıp üzerine gelen hırsız; çoğulu **شُصُوصٌ**tur. Denilir: o, **الشُّصُوصِ**’tan bir **شِصٌ**dur.

Ve **الشَّصُّ** ve **الشِّصُّ**: balık avlanan bir şey; **ابن دريد** dedi ki: onun Arapça olduğunu sanmıyorum. Ve bir adam hakkında İbn Ömer’in hadisinde: **شِصَّهُ**’ini attı ve bir balık aldı: **الشِّصُّ** **الشَّصُّ**tur; kesre ve fetha ile; balık avlanan, ucu kıvrık bir demirdir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B5%D8%B5/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الشص، بالكسر: حديدة عقفاء يصاد بها السمك. ويفتح  ، ذكر الجوهري اللغتين. وقال ابن دريد: لا أحسب هذا الذي يسمى شصا عربيا محضا. قال الصاغاني: صدق ابن دريد وهو معرب، ويقال له بالفارسية: شست. الشص:  اللص الحاذق  ، الذي لا يرى شيئا إلا أتى عليه،  ج شصوص  ، نقله الجوهري. قال ابن دريد: يقال  شصصته  عن الشيء، أي  منعته  ، كأشصصته.  وسنة شصوص: جدبة  .  وهي  ، أي الشصوص أيضا  الناقة الغليظة اللبن  ، كذا في العباب. وفي الصحاح: القليلة اللبن، ولا منافاة، فإن اللبن إذا غلظ قل. جمعه شصائص وشصص وشصاص. وفي الحديث  أن فلانا اعتذر إليه من قلة اللبن وقال: إن ماشيتنا لشصص  وخرج حضرمي بن عامر في حلتين يتحدث في مجلس قومه، فقال جزء بن سنان ابن موألة: والله إن حضرميا لجذل بموت أخيه أن ورثه. فقال حضرمي:
  يقول جزء ولم يقل حـدلا                      إني تزوجت ناعما جـذلا
  إن كنت أزننتني بها كذبـا                      جزء فلاقيت مثلها عجلا
  أفرح أن أرزأ الكرام وأن                      أورث ذودا شصائصا نبلا

  فلم يمكث إلا أياما، حتى دخل إخوة لجزء سبعة في بئر يحفرونها، فأسنوا فيها، فمالت عليهم جميعا وانهارت.  وقد شصت تشص شصوصا وشصاصا: صارت كذلك  ، أي قليلة اللبن، وكذلك أشصت، بالألف، وسيأتي قريبا. شص  فلان  يشص شصا:  عض على نواجذه صبرا  . وفي العباب: عض نواجذه على شيء صبرا. شصت  المعيشة  تشص شصوصا:  اشتدت  . يقال: شصه  عنه  ، إذا  منعه، كأشصه  ، عن ابن دريد، وأنشد وقال: هذا البيت قديم أنشده ابن الكلبي:
  أشص عنه أخو ضد كتـائبـه                      من بعد ما أرملوا من أجله بدم وهذا قد تقدم بعينه في كلام المصنف، فهو تكرار.
  وما أدري أين شص: أين ذهب  ، قاله ابن عباد.  والشصاصاء: السنة الشديدة  . وأصل الشصص والشصاص هو اليبس، والجفوف، والغلظ، والشدة. قال الأصمعي: يقال: أصابتهم لأواء وشصاصاء، إذا أصابتهم سنة شديدة. قال المفضل: الشصاصاء:  المركب السوء  . يقال:  لقيته على شصاصاء  أمر، أي على حد أمر وعجلة، ولقيته على شصاصاء، غير مضاف، أي  على عجلة  ، كأنهم جعلوه اسما لها، قاله الكسائي وأنشد:
  نحن نتجنا ناقة الحجـاج
  على شصاصاء من النتاج ومثل ذلك: على أوفاز، وأوفاض.  أو  لقيته على شصاصاء، أي على  حاجة لا يستطيع تركها  ، عن ابن بزرج.  وأشص  صاحبه عنه، أي  أبعد  ه. قال أبو عبيد: أشصت  الناقة: قل لبنها  جدا، وقيل: انقطع البتة، قال ابن عباد:  وهي مشص  ، وهو القياس، وأنكره ابن سيده. قال أبو عبيد:  شصوص  من شصت، قال: وهذ  شاذ  . والجمع شصائص، وشصاص، وشصص. يقال:  شاة شصص، بضمتين  للتي  ذهب لبنها، للواحدة والجمع  ، كذا في الصحاح. قال ابن بري: والمشهور: شاة شصوص وشياه شصص، فإذا قيل: شاة شصص، فهو وصف بالجمع، كحبل أرمام وثوب أخلاق وما أشبهه. ومما يستدرك عليه: الشصص: النكد، كالشصاص. ويقال: نفى الله عنك الشصائص، أي الشدائد. ويقال: انكشف عن الناس شصاصاء منكرة.

##### Türkçe

**الشص**، kesre ile: balık avlanan, ucu kıvrık bir demir. Ve fetha ile de (okunur); el-Cevherî iki dili (iki okunuşu) zikretti. İbn Düreyd dedi: Bunun ki **شصا** diye adlandırılır, sırf Arapça olduğunu sanmıyorum. es-Sağânî dedi: İbn Düreyd doğru söyledi; o muarrebdir; Farsçada ona **شست** denir. **الشص**: mahir hırsız; hiçbir şey görmez ki ona gelip (onu alıp götürmüş) olmasın; çoğulu **شصوص**; bunu el-Cevherî nakletti. İbn Düreyd dedi: “**شصصته** عن الشيء” denir; yani onu men ettim; “**أشصصته**” gibi. Ve **سنة شصوص**: kıtlık. Ve o, yani **الشصوص** da: sütü koyu olan deve; **العباب**’da böyle. **الصحاح**’ta: sütü az olan (deve). Çelişki yoktur; çünkü süt koyulaşınca azalır. Çoğulu **شصائص** ve **شصص** ve **شصاص**’tır. Hadiste: falanın, sütün azlığından dolayı ona özür beyan ettiği ve “Şüphesiz bizim hayvanlarımız elbette **شصص**’tur” dediği (gelmiştir). Ve Hadramî b. Âmir iki hülle içinde çıktı, kavminin meclisinde konuşuyordu; Cüz’ b. Sinân b. Muvelle’e dedi: Vallahi Hadramî, kardeşinin ölümüyle sevinçlidir; çünkü ona miras bıraktı. Hadramî dedi ki:
  Cüz’ der ve **حدلا** demedi:
  Ben yumuşak birini, sevinçli (birini) nikâhladım.
  Eğer beni onunla yalan olarak itham ettiysen,
  Cüz’, o halde onun benzerine aceleyle rastladın.
  Soylulara musibet gelmesine sevinir miyim ve
  soylu **شصائص** sürüler miras alayım diye?

Sonra ancak birkaç gün kaldı ki, Cüz’ün kardeşleri yedi kişi bir kuyuya girdiler, onu kazıyorlardı; orada dişleri döküldü (yaşlandılar); kuyu üzerlerine hep birlikte eğildi ve çöktü. Ve “**شصت** تشص **شصوصا** ve **شصاصا**” (denir): öyle oldu; yani sütü az oldu; ve yine “**أشصت**” (elif ile) de böyledir; yakında gelecektir. “**شص** فلان **يشص شصا**” (denir): sabırla azı dişlerine ısırdı. **العباب**’da: sabırla bir şeye azı dişlerini ısırdı. “**شصت** المعيشة **تشص شصوصا**” (denir): şiddetlendi. “**شصه** عنه” denir; onu men ettiğinde; “**أشصه**” gibi; İbn Düreyd’den. Şiir okudu ve dedi: Bu beyit eskidir; onu İbnü’l-Kelbî okumuştur:
  **أشص عنه أخو ضد كتـائبـه**
  **من بعد ما أرملوا من أجله بدم**

Ve bu, musannifin sözünde aynen daha önce geçti; o halde tekrardır. “Bilmiyorum **أين شص**”: nereye gitti; bunu İbn Abbâd söyledi. Ve **الشصاصاء**: şiddetli yıl. **الشصص** ve **الشصاص**’ın aslı kuruluk, çatlaklık, kalınlık ve şiddettir. el-Asma‘î dedi: “Onlara **لأواء** ve **شصاصاء** isabet etti” denir; onlara şiddetli bir yıl isabet ettiğinde. el-Mufaddal dedi: **الشصاصاء**: kötü binek. “**لقيته على شصاصاء** أمر” denir; yani işin keskinliği ve acele üzerinde. Ve “**لقيته على شصاصاء**” (muzaf olmaksızın) denir; yani acele üzerinde; sanki onu onun için bir isim kılmışlar; bunu el-Kisâî söyledi ve şu şiiri okudu:
  Biz Haccâc’ın devesini doğurttuk,
  doğumdan bir **شصاصاء** üzere.

Bunun benzeri: “على **أوفاز**” ve “**أوفاض**”. Yahut “**لقيته على شصاصاء**” (denir); yani bırakamadığı bir ihtiyaç üzere; İbn Bezrec’den. Ve “**أشص** صاحبه عنه” (denir); yani onu uzaklaştırdı. Ebû Ubeyd dedi: “**أشصت** الناقة”: sütü çok azaldı; ve denildi ki: bütünüyle kesildi. İbn Abbâd dedi: O **مشص**’tur; ve bu kıyastır; İbn Sîdeh bunu inkâr etti. Ebû Ubeyd dedi: “**شصوص**”, “**شصت**”ten (gelir). Dedi: ve bu **شاذ**dır. Çoğul: **شصائص** ve **شصاص** ve **شصص**. “**شاة شصص**” denir; iki damme ile; sütü gitmiş olana; tekil ve çoğul için; **الصحاح**’ta böyle. İbn Berrî dedi: Meşhur olan: “**شاة شصوص**” ve “**شياه شصص**”tur. Eğer “**شاة شصص**” denirse, o, çoğul ile vasıflandırmadır; “**حبل أرمام**” ve “**ثوب أخلاق**” ve benzerleri gibi. Ve ona ilâve edilip telâfi edilenlerdendir: **الشصص**: sıkıntı; **الشصاص** gibi. Ve “Allah senden **الشصائص**’ı defetsin” denir; yani şiddetleri. Ve “İnsanlardan inkâr edilen bir **شصاصاء** açıldı (kalktı)” denir.

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B5%D8%B5/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

شَصَّ
شَصَّ I ( n. ac. شِصَاْص 23 ,  شُصُوْص 27 ),
a.  Had but little milk ( female ).

b.  Suffered.

c.  Was hard, painful ( life ).

d.  Bit his lips.

شَصّ
شَصّ 1 , ( pl. شُصُوْص 27 ),
a.  Hook.

شِصّ
شِصّ 2 ,
a.  Expert thief.

b.  see 1 .

شَصُوْص
شَصُوْص 26 , ( pl. شُصُص 10 ,  شِصَاْص 23 ),
a.  Having but little milk; barren ( year ).

##### Türkçe

**شَصَّ**
**شَصَّ** I (mastar: **شِصَاْص** 23, **شُصُوْص** 27),
a. (dişi) az sütlü oldu.

b. Acı çekti.

c. (hayat) sert, acılı oldu.

d. Dudaklarını ısırdı.

**شَصّ**
**شَصّ** 1, (çoğulu: **شُصُوْص** 27),
a. Kanca.

**شِصّ**
**شِصّ** 2,
a. Usta hırsız.

b. 1’e bak.

**شَصُوْص**
**شَصُوْص** 26, (çoğulu: **شُصُص** 10, **شِصَاْص** 23),
a. Az sütlü; kısır (yıl).
