# شطط — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B7%D8%B7/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B7%D8%B7/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شطط](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B7%D8%B7.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: شطط

باب الشين والطّاء
ش ط، ط ش مستعملان
شط:
الشَّطُّ: شطُّ البحر وهو جانبه، يقال: رُكوب البحر شطاً بعد شطِّ.
والشَّطُّ: شِقُّ السَّنام، ولكل سنامٍ شطانِ وناقةٌ شطوطٌ. وهي الضّخمة الشّطين ونوقٌ شطائط، قال:
قد طلّحته جِـلَّة شَـطـا		ئطُ فهو لهنّ خائِلٌ وفارطُ
وقال: من كلِّ كوما، شطوطٍ مفخاذ والشَّططُ: مجاوزة القدر في كلِّ شيء، يقال: أعطيتُه ثمناً لا وكساً زلا شَطَطاً.
وأشطّ الرجل إشطاطاً، أي: جار في قضيَّته. واشتطَّ فيما يطلب من الثَّمن، وفيما يحنكم من حكومة، تقول: احتكم ولا تُشطط، أي: لا تَجُر.
وأشطُّوا في طلب فلانٍ، أي: أمعنوا فيه.
طش:
مطرٌ طشٌّ وطشيش، أي: قليل، قال رؤبة:
ولا جَدا وبلِكَ بالطّشيش
وطَشَّتِ السّماءُ الماء، أي: مطرت قليلاً.
وطشتِ الدابةُ، أي: مشت بآخر الرَّمق من هُزال وإعياء.

### Türkçe

باب **الشين** و**الطّاء**
**ش ط**، **ط ش** kullanımdadırlar
**شط**:
**الشَّطُّ**: denizin **شطُّ**’u; o, onun kenarıdır. Denilir ki: “Denize binmek, **شطّاً** sonra **شطِّ**.”.
Ve **الشَّطُّ**: hörgücün yarığıdır; her hörgücün iki **شطانِ**’ı vardır; ve **ناقةٌ شطوطٌ**. O, iki **شّط**’ı iri olan (devedir); ve **نوقٌ شطائط**. Dedi ki:
قد طلّحته جِـلَّة شَـطـا		ئطُ فهو لهنّ خائِلٌ وفارطُ
Ve dedi ki: “Her **كوما**’dan, **شطوطٍ** **مفخاذ**.” Ve **الشَّططُ**: her şeyde ölçüyü aşmaktır; denilir ki: “Ona, ne eksik ne de **شَطَطاً** olan bir fiyat verdim.”
Ve adam **أشطّ** olur, **إشطاطاً**; yani: hükmünde haksızlık etti. Ve fiyat olarak istediğinde, ve hüküm olarak hükmettiğinde **اشتطَّ**; dersin ki: “Hükmet ve **تُشطط** etme”; yani: haksızlık etme.
Ve “Falanı istemede **أشطُّوا**”; yani: onda ileri gittiler.
**طش**:
**مطرٌ طشٌّ** ve **طشيش**; yani: az. **رؤبة** dedi ki:
ولا جَدا وبلِكَ بالطّشيش
Ve “Gök **الماء**’ı **طَشَّتِ**”; yani: az yağmur yağdı.
Ve binek hayvanı **وطشتِ**; yani: zayıflık ve yorgunluktan son nefesle yürüdü.
