# شطو (ش-ط-و) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B7%D9%88
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B7%D9%88

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ط - و
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 4 sözlük

## Sözlükler (4)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B7%D9%88/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

باب الشين والطاء و و ا ي ء معهما
ش ط و، ش و ط، ش ي ط، ط ي ش، ش ط أ، ط ش أ مستعملات
شطو:
الشَّطويّة: ضربٌ من ثياب الكتان، يعمل بأرضٍ يقالُ لها: شطا.
شوط:
الشَّوط: جريُ مرةٍ، إلى الغاية، والجميعُ: الأشواط، ويستعمل في غير هذا، قال الراجز:
وبارحٍ معتكر الأشواطِ
يعني: الرَّيح.
شيط:
الشَّيط: شيطوطة الحم إذا مستّه النّار، يتشيَّطُ منه، فيحترق بعضه، كما يتشيط الشَّعر أو الحبل. وتشيط الدم إذا إلى بصاحبه وشاط دمه وأشاط بدمه.
واستشاط فلانٌ غضباً، إذا استقتل، قال:
أشاط دماءَ المستشيطين كلِّـهـم		وغُلَّ رؤوسُ القوم فيهم وسُلسِلوا
والتَّشيُّط: الغضب. والتَّشييطُ: أن حُرق شعر الرأس أو الكُراع، يقال: شيط الرأس بلهب النار على رأس التّنانير أو غيرها. وكلّ شيء أحرقته رطباً فقد شظَّطته. وقيل: لا يقال للمليل: شيطا، ولكن ما يحرق باللَّهب.
والشائط: الرُّبُّ والدُّهن، إذا طُبخ فوق القِدر فاحترق، فاصفر أو اسود، قال أبو النَّجم:
كشائط الرُّبِّ عليه الأشكلِ
يقال: شاط الرُّبُّ وشاطت الأدوية وهي الطَّبخةُ من الزُّبدِ إذا أرادوا أن يتخذوا منه سمناً.
طيش:
الطَّيشُ: جِفةُ العقل. والفعل: طاش يطيشُ، وقومٌ طائةٌ: خفاف العقول: ويقال: طائش السَّهم يطيش، أي: عدل عن الرَّميَّة، قال:
رمتني أمّ عـيّاشِ		بسهمٍ غيرِ طيّاشِ
شطأ:
الشَّطأ من الشَّجر والنَّبات: ما خرج حول الأصل، والجميع: أشطاء.
وأشطأت الشجرة: خرج أشطاؤها. وشاطئُ الوادي: شفتهُ، اسم من غير فعل.
طشأ:
طشأ الرجل أمره ورأيه: مثل: رهيأ، سواء.. قال: لا أعرف طشأ رأيه، إنما أعرف: طشأ رأيهُ، أي: لينلإ، كما يُطشأُ المريض، وهو أن يرفق به حتى يستد ويقوى.
ومرّ فلانٌ يتطشأُ إذا مر مراً ضعيفاً كمشي المريض.

##### Türkçe

باب **الشين** ve **الطاء** ve **و** ve **ا** ve **ي** ve **ء** (onlarla birlikte)

**ش ط و**، **ش و ط**، **ش ي ط**، **ط ي ش**، **ش ط أ**، **ط ش أ** kullanımdadırlar.

**شطو**:
**الشَّطويّة**: keten elbiselerden bir tür; **شطا** denilen bir yerde yapılır.

**شوط**:
**الشَّوط**: bir defalık koşu, hedefe kadar; çoğulu: **الأشواط**. Bunun dışında da kullanılır. **الراجز** dedi ki:
وبارحٍ معتكر الأشواطِ
Yani: rüzgâr.

**شيط**:
**الشَّيط**: ateş ona dokunduğunda etin **شيطوطة**’sıdır; ondan **يتشيَّطُ**, böylece bir kısmı yanar; tıpkı saçın veya ipin **يتشيط** olması gibi. Kan da **تشيط** eder; eğer sahibine (yönelirse) ve onun kanı **شاط** ve onun kanıyla **أشاط**.

Falan kimse **استشاط** öfkeyle; yani kendini öldürtmeye kalkıştı. Dedi ki:
أشاط دماءَ المستشيطين كلِّـهـم		وغُلَّ رؤوسُ القوم فيهم وسُلسِلوا
**التَّشيُّط**: öfke. **التَّشييطُ**: başın saçının veya **الكُراع**’ın yakılmasıdır; “baş, tandırların başı üzerinde veya başkası üzerinde ateş aleviyle **شيط** oldu” denir. Islak iken yaktığın her şeyi gerçekten **شظَّطته** etmiş olursun. Ve denildi ki: köz için “**شيطا**” denilmez; ancak alevle yakılan (şey) için (denir).

**الشائط**: tencerede pişirilince yanıp sararan veya kararan **الرُّبُّ** ve yağdır. **أبو النَّجم** dedi ki:
كشائط الرُّبِّ عليه الأشكلِ
“**شاط** oldu **الرُّبُّ**” denir; ve ilaçlar **شاطت** oldu; o, ondan sade yağ yapmak istediklerinde tereyağından olan pişirmedir.

**طيش**:
**الطَّيشُ**: aklın leşliği (çürüklüğü). Fiil: **طاش يطيشُ**. Ve **قومٌ طائةٌ**: akılları hafif (kimseler). Ve “ok **طائش** olur, **يطيش**” denir; yani hedef atışından saptı. Dedi ki:
رمتني أمّ عـيّاشِ		بسهمٍ غيرِ طيّاشِ

**شطأ**:
Ağaçtan ve bitkiden **الشَّطأ**: kökün çevresinde çıkan şeydir; çoğulu: **أشطاء**.
Ağaç **أشطأت**: onun **أشطاؤها**’sı çıktı. Ve vadinin **شاطئُ**’i: onun dudağıdır; fiilsiz bir isimdir.

**طشأ**:
Adam işini ve görüşünü **طشأ** etti: **رهيأ** gibi; eşittir. Dedi ki: “Onun görüşünü **طشأ** etti”yi bilmem; ancak “onun görüşü **طشأ** etti”yi bilirim; yani doldu; tıpkı hastaya **يُطشأُ** edilmesi gibi; o da, güçlenip kuvvet buluncaya kadar ona yumuşak davranmaktır.

Ve falan kimse **يتطشأُ** olarak geçti; hasta yürüyüşü gibi zayıf bir geçişle geçtiğinde.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B7%D9%88/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ش ط و
جاءت تسحب ثيابـاً شطويّـه وتمشـي مشيـة قطويّـه وشطـاة‏:‏ بلـد تنسـج فيـه ثيـاب الكتـان ومشية القطاة مستملحة‏.‏
قال‏:‏ ودفعتها فتدافعت مشي القطـاة إلـى الغديـر

##### Türkçe

ش ط و
**جاءت**: (o, dişil) geldi; **تسحب**: sürüyerek/çekerek; **ثيابـاً شطويّـه**: **شطويّـه** elbiseler; ve **تمشـي**: yürür; **مشيـة قطويّـه**: **قطويّـه** bir yürüyüşle. **وشطـاة‏**: ve **شطـاة**: **بلـد**: bir belde/yer; **تنسـج فيـه**: onda dokunur; **ثيـاب الكتـان**: keten elbiseler. **ومشية القطاة**: ve **القطاة**’nın yürüyüşü; **مستملحة‏**: beğenilir/hoş bulunur.

**قال‏**: dedi: **ودفعتها**: ve onu ittim; **فتدافعت**: böylece (birbirini) itişti/itildi; **مشي القطـاة**: **القطـاة** yürüyüşü; **إلـى الغديـر**: gölcüğe kadar.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B7%D9%88/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ش ط و * * شَطَا * اسم قرية بناحية مصر تُنسب إليها الثياب * الشَّطَوِيَّةُ

##### Türkçe

* ش ط و * * **شَطَا**: Mısır nahiyesinde bir köyün adıdır; elbiseler ona nisbet edilir: **الشَّطَوِيَّةُ**.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B7%D9%88/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

: ( و *!الشَّطْوُ ) : أَهْمَلهُ الجوهريُّ .
وقال ابنُ الأعرابيِّ : هو ( الجانِبُ والناحِيَةُ ) ، لُغَةٌ في الشَّطِ بالهَمْز .

##### Türkçe

: ( و **الشَّطْوُ** ) : Cevherî onu ihmal etti.
İbnü’l-A‘râbî dedi ki: o (**الجانِبُ والناحِيَةُ**)dır; hemze ile **الشَّطِ**’da bir lugattır.
