# شظف — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B8%D9%81/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B8%D9%81/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شظف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B8%D9%81.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: شظف

شَظُفَ الشَّجَرُ
1 شَظُفَ الشَّجَرُ ذ , (S, O, K,) aor. شَظُفَ ; (K;) and شَظِفَ, (O, K,) aor. شَظَفَ ; (K;) inf. n. شَظَافَةٌ, (O, K,) of the former verb; (O;) The trees, not being sufficiently watered, became hard, without losing their moisture. (S, O, K.) ― -b2- And شَظِفَتْ يَدُهُ His hand became rough, or coarse. (Har p. 70.) ― -b3- And شَظِفَ العَيْشُ The means of subsistence became dry and hard. (K, * TA.) -A2- شَظِفٌ السَّهْمُ, (S, Msb, K,) aor. شَظَفَ , (K,) The arrow entered between the skin and the flesh. (S, Msb, K, Omitted in the TA.) -A3- شَظَفْتُهُ عَنِ الشَّىْءُ, (O, TA,) inf. n. شَظْفٌ, (O, K,) I withheld, restrained, or debarred, him from the thing. (O, K, * TA.) ― -b2- And شَظْفٌ signifies also The drawing forth the testicles of a ram: (O, K:) or the compressing them between two pieces of wood, or stick, and binding them with sinew (بِعَقَبٍ, in the CK [erroneously] بعَقِبٍ,) so that they wither. (K.)

تشظّف
5 تشظّف ذ He subjected himself to a hard, or difficult, life. (L in art. معد.)

شَظْفٌ
شَظْفٌ ذ A splinter, or piece split off, of a staff, or stick. (IAar, O, K.)

شِظْفٌ
شِظْفٌ ذ Dry bread. (O, K.) ― -b2- And A small piece of wood, or stick, like a peg: pl. شِظَفَةٌ. (Ibn-'Abbلd, O, K.)

شَظَفٌ
شَظَفٌ ذ and ↓ شَظَافٌ Straitness; and hardness, or difficulty, or distress; (AZ, S, O, K;) like ضَفَفٌ: (AZ, S, O:) ISd thinks that the second is a dial. var. of the first; and IB mentions that, in a verse of El-Kumeyt, as related by some, it is with kesr, i.e. شِظَاف [which see in what here follows]: (TA:) and (K) as some say, (TA,) dryness, and hardness, of the means of subsistence: (K:) or شَظَفٌ signifies hardness, and straitness, of the means of subsistence: (Msb:) or hardness, and coarseness, or roughness, thereof; from شَظِفَتْ يَدُهُ [expl. above]: (Har p. 70:) pl. شِظَافٌ. (K.) ― -b2- Also A disintegration of the flesh, separating it from the border around the nail. (TA.)

شَظِفٌ
شَظِفٌ ذ Dry and hard  means of subsistence. (K, * TA. [See 1.]) ― -b2- Evil in disposition. (O, K.) ― -b3- Vehement in fight. (Ibn-'Abbلd, O, K.) ― -b4- A man alighting, or taking up an abode, in places where the herbage is dried up, and in a desert where is no water (فَلَاة). (TA in art. عظب.) ― -b5- بَعِيرٌ شَظِفُ الخِلَاطِ [A stallion-camel] vehement in leaping, or compressing, the she-camels. (S, O, K.) ― -b6- أَرْضٌ شَظِفَةٌ Rough, or rugged, land or ground. (Ibn-'Abbلd, O, K.)

شِظْفَةٌ
شِظْفَةٌ ذ Bread that has become burned. (IAar, O.)

شظَافٌ
شظَافٌ ذ : see شَظَفٌ.

شظَافٌ
شظَافٌ ذ Distance, or remoteness. (O, K.)

شَجَرٌ شَظِيفٌ
شَجَرٌ شَظِيفٌ ذ Trees that, not being sufficiently watered, have become hard, without losing their moisture. (S, O, K.)

مِشْظَفٌ
مِشْظَفٌ ذ One who utters oblique, indirect, or ambiguous, speech or language, deviating from the right way or course. (O, K. Omitted in the TA.)

### Türkçe

**شَظُفَ الشَّجَرُ**
1 **شَظُفَ الشَّجَرُ** ذ , (S, O, K,) muzâri‘i **شَظُفَ** ; (K;) ve **شَظِفَ**, (O, K,) muzâri‘i **شَظَفَ** ; (K;) mastar **شَظَافَةٌ**, (O, K,) önceki fiilin; (O;) Ağaçlar, yeterince sulanmayınca, nemlerini yitirmeksizin sertleşti. (S, O, K.) ― -b2- Ve **شَظِفَتْ يَدُهُ** Eli pürüzlü, yahut kaba oldu. (Har s. 70.) ― -b3- Ve **شَظِفَ العَيْشُ** Geçim vasıtaları kuru ve sert oldu. (K, * TA.) -A2- **شَظِفٌ السَّهْمُ**, (S, Msb, K,) muzâri‘i **شَظَفَ** , (K,) Ok, deri ile et arasına girdi. (S, Msb, K, Omitted in the TA.) -A3- **شَظَفْتُهُ عَنِ الشَّىْءُ**, (O, TA,) mastar **شَظْفٌ**, (O, K,) Onu şeyden men ettim, alıkoydum, yahut uzak tuttum. (O, K, * TA.) ― -b2- Ve **شَظْفٌ** ayrıca koçun hayalarını dışarı çekmek manasına da gelir: (O, K:) yahut onları iki parça odun, yahut çubuk, arasında sıkıştırmak ve sinir ile (CK’de [yanlış olarak] بعَقِبٍ, doğrusu **بِعَقَبٍ**) bağlamak; ta ki kurusunlar. (K.)

**تشظّف**
5 **تشظّف** ذ Kendini sert, yahut güç, bir hayata tâbi kıldı. (L, md. معد’da.)

**شَظْفٌ**
**شَظْفٌ** ذ Bir değneğin, yahut çubuğun, kıymığı, yahut kopmuş parçası. (IAar, O, K.)

**شِظْفٌ**
**شِظْفٌ** ذ Kuru ekmek. (O, K.) ― -b2- Ve bir kazık gibi küçük bir odun parçası, yahut çubuk: çoğulu **شِظَفَةٌ**. (Ibn-'Abbلd, O, K.)

**شَظَفٌ**
**شَظَفٌ** ذ ve ↓ **شَظَافٌ** Darlık; ve sertlik, yahut güçlük, yahut sıkıntı; (AZ, S, O, K;) **ضَفَفٌ** gibi: (AZ, S, O:) ISd ikincinin birincinin lehçe varyantı olduğunu düşünür; ve IB, El-Kumeyt’in bir beytinde, bazılarından rivayet olunduğu üzere, kesr ile, yani **شِظَاف** olduğunu zikreder [ki aşağıda gelen şeye bak]: (TA:) ve (K) bazılarının dediğine göre, (TA,) geçim vasıtalarının kuruluğu ve sertliği: (K:) yahut **شَظَفٌ** geçim vasıtalarının sertliği ve darlığı manasına gelir: (Msb:) yahut onun sertliği ve kabalığı, yahut pürüzlülüğü; **شَظِفَتْ يَدُهُ**’dan [yukarıda açıklanmıştır]: (Har s. 70:) çoğulu **شِظَافٌ**. (K.) ― -b2- Ayrıca etin dağılması; onu tırnak etrafındaki kenardan ayırması. (TA.)

**شَظِفٌ**
**شَظِفٌ** ذ Kuru ve sert geçim vasıtaları. (K, * TA. [Bk. 1.]) ― -b2- Huyda kötü. (O, K.) ― -b3- Dövüşte şiddetli. (Ibn-'Abbلd, O, K.) ― -b4- Otu kurumuş yerlerde ve su bulunmayan bir çölda (**فَلَاة**) konaklayan, yahut ikamet eden, bir adam. (TA, md. عظب’da.) ― -b5- **بَعِيرٌ شَظِفُ الخِلَاطِ** [Damızlık deve] dişi develere sıçramada, yahut onları sıkıştırmada, şiddetli. (S, O, K.) ― -b6- **أَرْضٌ شَظِفَةٌ** Pürüzlü, yahut engebeli, arazi yahut yer. (Ibn-'Abbلd, O, K.)

**شِظْفَةٌ**
**شِظْفَةٌ** ذ Yanmış hâle gelmiş ekmek. (IAar, O.)

**شظَافٌ**
**شظَافٌ** ذ : **شَظَفٌ**’e bak.

**شظَافٌ**
**شظَافٌ** ذ Uzaklık, yahut ıssızlık. (O, K.)

**شَجَرٌ شَظِيفٌ**
**شَجَرٌ شَظِيفٌ** ذ Yeterince sulanmayınca, nemini yitirmeksizin sertleşmiş ağaçlar. (S, O, K.)

**مِشْظَفٌ**
**مِشْظَفٌ** ذ Doğru yoldan yahut gidişattan saparak eğri, dolaylı, yahut müphem söz yahut dil söyleyen kimse. (O, K. TA’da düşürülmüştür.)
