# شعر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B9%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B9%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شعر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B9%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: شعر

شَعَرَ بِهِ
1 شَعَرَ بِهِ ذ , (S, Msb, K, &c.,) and شَعُرَ بِهِ, (K,) which latter is disallowed by some, but both are correct, though the former is the [more] chaste, (TA,) aor. شَعُرَ , (S, Msb, K,) inf. n. شِعْرٌ (S, Msb, K, &c.) and شَعْرٌ (K, TA) and شَعَرٌ, (TA, and so in the CK in the place of شَعْرٌ,) but the first is the most common, (TA,) and شِعْرَةٌ (Msb, K) and شَعْرَةٌ and شُعْرَةٌ, (K,) of which last three the first is the most common, (TA,) and شِعْرَى and شُعْرَى (K) and شَعْرَى (TA) and شُعُورٌ (Msb, K) and شُعُورَةٌ, (K,) which is said to be the inf. n. of شَعُرَ, (TA,) and مَشْعُورٌ and مَشْعُورَةٌ (Lh, K) and مَشْعُورَآءُ, (K,) which is of extr. form, (TA,) He knew it; knew, or had knowledge, of it; was cognizant of it; or understood it; (S, * A, Msb, K, TA;) as also شَعَرَ لَهُ: (Lh, TA:) or he knew the minute particulars of it: or he perceived it by means of [any of] the senses. (TA.) Lh mentions the phrase أَشْعُرُ فُلَانًا مَا عَمِلَهُ and أَشْعُرُ لِفُلَانٍ مَا عَمِلَهُ [I know what such a one did or has done], and مَا شَعَرْتُ فُلَانًا مَا عَمِلَهُ [I knew not what such a one did], as on the authority of Ks, and says that they are forms of speech used by the Arabs. (TA.) [See also شِعْرٌ, below.] ― -b2- شَعَرَ, (A, Msb, K,) aor. شَعُرَ , (Msb, K,) inf. n. شِعْرٌ and شَعْرٌ, (K, TA,) or شَعَرٌ, (so accord. to the CK instead of شَعْرٌ,) He said, or spoke, or gave utterance to, poetry; spoke in verse; poetized; or versified; syn. قَالَ شِعْرًا; [for poetry was always spoken by the Arabs in the classical times; and seldom written, if written at all, until after the life-time of the author;] (A, Msb, K;) as also شَعُرَ: (K:) or the latter signifies he made good, or excellent, poetry or verses; (K, MF;) and this is the signification more commonly approved, as being more agreeable with analogy: (MF:) or the latter signifies he was, or became, a poet; (S;) as also شَعِرَ, aor. شَعَرَ . (TA.) One says, شَعَرْتُ لِفُلَانٍ I said, or spoke, poetry, &c., to such a one. (TS, O, TA.) And لَوْ شَعُرَ بِنَقْصِهِ لَمَا شَعَرَ [Had he known his deficiency, he had not spoken poetry, or versified]. (A.) -A2- شَاعَرَهُ فَشَعَرَهُ: see 3. -A3- شَعَرَ as a trans. verb syn. with اشعر: see 4. ― -b2- As syn. with شاعر: see 3. -A4- شَعِرَ, aor. شَعَرَ , (K,) inf. n. شَعَرٌ, (TA,) His (a man's, TA) hair became abundant (K, TA) and long: (TA:) and said likewise of a goat, or other hairy animal, his hair became abundant. (TA.) ― -b2- Also (assumed tropical:) He possessed slaves. (Lh, K.)

شعّر
2 شعّر ذ as an intrans. verb: see 4: ― -b2- and as a trans. verb also: see 4.

3 شَاْعَرَ ↓ شَاعَرَهُ فَشَعَرَهُ, (S, K,) aor. of the latter شَعَرَ , that is with fet-h, (S, MF,) accord. to Ks, who holds it to be thus even in this case, where superiority is signified, on account of the faucial letter; or, accord. to most, شَعُرَ , agreeably with the general rule; (MF;) He vied, or contended, with him in poetry, and he surpassed him therein. (S, K, MF.) -A2- And شاعرهُ, (S,) and شاعرها, (A, Msb, K,) and ↓ شَعَرَهَا, (A, K,) He slept with him, and with her, (نَاوَمَهُ, S, and نَامَ مَعَهَا, Msb, K, or ضَاجَعَهَا, A,) in one شِعَار [or innermost garment]. (S, A, Msb, K.) -A3- [Reiske, as mentioned by Freytag, explains شاعر as signifying also Tractavit, prensavit, vellicavit: but without naming any authority.]

اشعرهُ
4 اشعرهُ ذ He made him to know. (S.) You say, اشعرهُ بِالأَمْرِ and الأَمْرَ, (K,) the latter of which is less usual than the former, because one says شَعَرَ بِهِ but not شَعَرَهُ, (MF,) He aquainted him with the affair; made him to know it. (K.) And أَشْعَرْتُ أَمْرَ فَلَانٍ I made known the affair of such a one. (A.) And أَشْعَرْتُ فُلَانًا I made such a one notorious for an evil deed or quality. (A.) ― -b2- Also, (inf. n. اـِشْعَارٌ, Msb,) He marked it, namely a beast destined for sacrifice at Mekkeh, (S, * Mgh, Msb, * K, TA,) by stabbing it in the right side of its hump so that blood flowed from it, (S,) or by making a slit in its skin, (K,) or by stabbing it (K, TA) in one side of its hump with a مِبْضَع or the like, (TA,) so that the blood appeared, (K, TA,) or by making an incision in its hump so that the blood flowed, (Msb,) in order that it might be known to be destined for sacrifice. (S, Msb.) ― -b3- [Hence, app.,] (assumed tropical:) He wounded him so as to cause blood to come. (TA.) It is said in a trad. respecting the assassination of 'Othmلn, أَشْعَرَهُ مِشْقَصًا (assumed tropical:) He wounded him so as to cause blood to come with a مشقص [q. v.]: (TA:) and in another trad., أَشْعِرَ أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ (assumed tropical:) [The Prince of the Faithful was wounded so that blood came from him]. (S.) ― -b4- And (tropical:) He pierced him with a spear so as to make the spearhead enter his inside: and اشعرهُ سِنَانًا (tropical:) he made the spear-head to enter into the midst of him: [but this is said to be] from اشعرهُ بِهِ “ he made it to cleave to it. ” (TA.) أَشْعِرَ is said specially of a king, meaning He was slain. (A, TA.) ― -b5- Also He made it to be a distinguishing sign: as when the performance of a religious service is made, or appointed, by God to be a sign [whereby his religion is distinguished]. (TA.) ― -b6- And اشعروا They called, uttering their شِعَار [whereby they might know one another]: or they appointed for themselves a شِعَار in their journey. (Lh, K, TA. [See also 10.]) -A2- مَا أَشْعَرَهُ [How good, or excellent, a poet is he !]. (TA in art. خزى: see مُخْزٍ in that art.) -A3- اشعر [from شَعْرٌ or شَعَرٌ signifying “ hair ”] It (a fœtus, S, A, K, in the belly of its mother, TA) had hair growing upon it; (S, A, K;) as also ↓ تشعّر; (S, K;) and ↓ شعّر, inf. n. تَشْعِيرٌ; and ↓ استشعر. (K.) ― -b2- And اشعرت She (a camel) cast forth her fœtus with hair upon it. (Ktr, K.) ― -b3- And اشعر He lined a boot, (A, K,) and a جُبَّة, (A,) and the مِيثَرَة of a horse's saddle, and a قَلَنْسُوَة, and the like, (TA,) with hair; (A, K;) as also ↓ شَعَرَ; (Lh, A, K;) and ↓ شعّر, (K,) inf. n. تَشْعِيرٌ: (TA:) or, said of a ميثرة, he covered it with hair. (A.) ― -b4- And اشعرهُ He clad him with a شِعَار [i. e. an innermost garment]. (S, A, K.) And He put on him a garment as a شِعَار, i. e., next his body. (TA.) [Hence,] اشعرهُ فُلَانٌ شَرًّا (tropical:) Such a one involved him in evil. (S, A.) And اشعرهُ الحُبُّ مَرَضًا (assumed tropical:) [Love involved him in disease]. (S.) And اشعرهُ بِهِ (assumed tropical:) He made it (i. e. anything) to cleave, or stick, to it, [like the شِعَار to the body,] i. e., to another thing. (K.) ― -b5- [And (assumed tropical:) It clave to him, or it, as the شِعَار cleaves to the body. Hence,] اشعرهُ الهَمُّ (tropical:) [Anxiety clave to him as the شِعَار cleaves to the body]. (A.) And اشعر الهَمُّ قَلْبِى (tropical:) Anxiety clave to my heart (K, TA) as the شِعَار cleaves to the body. (TA.) And أَشْعَرَ الرَّجُلُ هَمًّا (tropical:) The man clave to anxiety as the شِعَار cleaves to the body. (S, TA. [In one of my copies of the S, أُشْعِرَ, accord. to which reading, the phrase should be rendered The man was made to have anxiety cleaving to him &c.]) -A4- اشعر السِّكِّينَ (tropical:) He put a شَعِيرَة [q. v.] to the knife. (S, A, K. *)

5 تَشَعَّرَ see 4, in the latter half of the paragraph.

تشاعر
6 تشاعر ذ He affected, or pretended, to be a poet, not being such. (See its part. n., below.)]

استشعرت البَقَرَةُ
10 استشعرت البَقَرَةُ ذ The cow uttered a cry to her young one, desiring to know its state. (A, TA.) ― -b2- And استشعروا They called, one to another, uttering the شِعَار [by which they were mutually known], in war, or fight. (TA. [See also 4.]) -A2- استشعر as syn. with اشعر and تشعّر: see 4, in the latter half of the paragraph. ― -b2- Also, (A,) or استشعر شِعَارًا, (K,) He put on, or clad himself with, a شعار [i. e. an innermost garment]. (A, K.) [Hence,] اِسْتَشْعِرْ خَشْيَةَ اللّٰهِ (tropical:) Make thou the fear of God to be شِعَارَ قَلْبِكَ [i. e. the thing next to thy heart]. (TA.) And استشعر خَوْفًا (tropical:) He conceived in his mind fear. (S, A. *)

شَعْرٌ
شَعْرٌ ذ and ↓ شَعَرٌ, (A, Msb, K, but only the latter in my copies of the S and in the O,) two wellknown dial. vars., the like being common in cases of this kind, in which the medial radical letter is a faucial, (MF,) [but the latter I have found to be the more common,] Hair; i. e. what grows upon the body, that is not صُوف nor وَبَر; (K;) it is an appertenance of human beings and of other animals: (S, A, Msb:) [when spoken of as used in the fabrication of cloth for tents &c., the meaning intended is goats' hair: (see 4 in art. بنى:)] of the masc. gender: (Msb, TA:) pl. (of the former, Msb) شُعُورٌ and (of the latter, Msb) أَشْعَارٌ (S, Msb, K) and (of the latter also, TA) شِعَارٌ: (K, TA:) and ↓ أُشَيْعَارٌ, properly dim. of أَشْعَارٌ, is used, accord. to Aboo-Ziyلd, as dim. of شُعُورٌ: (TA:) the n. un. is with ة: (S, A, * Msb, K:) and this, i. e. شَعْرَةٌ [or شَعَرَهٌ], is also used metonymically as a pl. (K, TA.) One says, بَيْنِى وَبَيْنَكَ المَالُ شَقُّ الشَّعْرَةِ and شَقُّ الأُبْلُمَةِ (assumed tropical:) [The property is, or shall be, equally divided between me and thee]. (TA.) And رَأَى فُلَانٌ الشَّعْرَةَ Such a one saw, or has seen, hoariness, or white hairs, (Yaakoob, S, A, TA,) upon his head. (TA.) ― -b2- [The n. un.] شَعْرَةٌ is also used, metonymically, as meaning (tropical:) A daughter. (TA.) ― -b3- And ↓ شَعَرٌ (K, and so accord. to the TA, but in the CK ↓ شُعْرٌ,) signifies also (tropical:) Plants and trees; (K, TA;) as being likened to hair. (TA.) ― -b4- And the same, (A, K, TA, but in the CK ↓ شُعْرٌ,) (tropical:) Saffron (A, K) before it is pulverized. (A.)

شُعْرٌ
شُعْرٌ ذ : see the next two preceding sentences.

شِعْرٌ
شِعْرٌ ذ [an inf. n., (see 1, first sentence,) and used as a simple subst. signifying] Knowledge; cognizance: (K, TA:) or knowledge of the minute particulars of things: or perception by means of [any of] the senses. (TA.) One says, لَيْتَ شِعْرِى فُلَانًا مَا صَنَعَ, (Ks, Lh, S, * Msb, * K, *) and لَيْتَ شِعْرِى لَهُ مَا صَنَعَ, and لَيْتَ شِعْرِى عَنْهُ مَا صَنَعَ, (Ks, Lh, K, *) i. e. Would that I knew what such a one did, or has done; (S, * K, * Msb, * TA;) for would that my knowledge were present at, or comprehending, what such a one did, or has done; the phrase being elliptical: (TA:) accord. to Sb, لَيْتَ شِعْرِى is for ليت شِعْرَتِى, the ة being elided as in هُوَ أَبُو عُذْرِهَا [for هو ابو عُذْرَتِهَا], (S, TA,) the elision of the ة in this latter instance, as Sb says, being peculiar to the case of the words being preceded by ابو; [but see عُذْرَةٌ;] and as in اـِقَامَة when used as a prefixed noun; though لَيْتَ شِعْرَتِى is not now known to have been heard. (TA.) One says also, لَيْتَ شِعْرِى مَا كَانَ Would that I knew what happened, or has happened. (A.) ― -b2- The predominant signification of شِعْرٌ is Poetry, or verse; (Msb, K;) because of its preeminence by reason of the measure and the rhyme; though every kind of knowledge is شِعْرٌ: (K:) or because it relates the minute affairs of the Arabs, and the occult particulars of their secret affairs, and their facetiو: (Er-Rلghib, TA:) it is properly defined as language qualified by rhyme and measure intentionally; which last restriction excludes the like of the saying in the Kur [xciv. 3 and 4], اَلَّذِى أَنْقَضَ ظَهْرَكْ وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكْ, because this is not intentionally qualified by rhyme and measure: (KT; and the like is said in the Msb:) and sometimes a single verse is thus termed: (Akh, TA:) pl. أَشْعَارٌ. (S, K.) ― -b3- Also (assumed tropical:) Falsehood; because of the many lies in poetry. (B, TA.)

شَعَرٌ
شَعَرٌ ذ : see شَعْرٌ, in two places.

شَعِرٌ
شَعِرٌ ذ : see أَشْعَرُ. ― -b2- [The fem.] شَعِرَةٌ signifies [particularly] A sheep or goat (شَاةٌ) having hair growing between the two halves of its hoof, which in consequence bleed: or having an itching in its knees, (K, TA,) and therefore always scratching with them. (TA.)

شَعْرَةٌ
شَعْرَةٌ ذ and شَعَرَةٌ ns. un. of شَعْرٌ [q. v.] and شَعَرٌ.

شِعْرَةٌ
شِعْرَةٌ ذ The hair of the pubes; (T, Msb, K;) as also ↓ شِعْرَآء, [accord. to general analogy with tenween,] or ↓ شَعْرَآء, [and if so, without tenween,] accord to different copies of the K; (TA;) of a man and of a woman; and of the hinder part of a woman: (T, Msb:) or the hair of the pubes of a woman, specially: (S, O, Msb:) and the pubes (عَانَة) [itself]: (K:) and the place of growth of the hair beneath the navel. (K, * TA.) ― -b2- Also A portion of hair. (K, * TA.)

الشِّعْرَى
الشِّعْرَى ذ [The star Sirius;] a certain bright star, also called المِرْزَمُ; (TA; [but see this latter appellation;]) the star that rises [aurorally] after الجَوْزَآء [by which is here meant Gemini], in the time of intense heat, (S, TA,) and after الهَقْعَة [app. a mistranscription for الهَنْعَة]: (TA:) [about the epoch of the Flight, it rose aurorally, in Central Arabia, on the 13th of July, O. S.: (see النَّثْرَةُ; and see also مَنَازِلُ القَمَرِ, in art. نزل:) on the periods of its rising at sunset, and setting aurorally, see دَبَرٌ and دَبُورٌ:] the Arabs say, اـِذَا طَلَعَتِ الشِّعْرَى جَعَلَ صَاحِبُ النَّخْلِ يَرَى [When Sirius rises aurorally, the owner of the palm-trees begins to see what their fruit will be]: (TA:) there are two stars of this name; الشِّعْرَى العَبُورُ and الشِّعْرَى الغُمَيْصَآءُ, (S, K,) together called الشِّعْرَيَانِ: the former is that [above mentioned] which is in [a mistake for “ after ”] الجَوْزَآء, and the latter is [Procyon,] in the ذِرَاع [by which is meant الذِّرَاعُ المَقْبُوضَةُ, not الذِّرَاعُ المَبْسُوطَةُ]; (S;) and both together are called the two Sisters of Suheyl (سُهَيْل [i. e. Canopus]): (S, K:) the former was worshipped by a portion of the Arabs; and hence God is said in the Kur-لn to be Lord of الشِّعْرَى: (TA:) it is called العَبُور because of its having crossed the Milky Way; and the other is called الغُمَيْصَآء because said by the Arabs to have wept after the former until it had foul thick matter in the corner of the eye: (K in art. غمص:) the former is also called الشِّعْرَى اليَمَانِيَّةُ [the Yemenian, or Southern, شعرى]; and the latter, الشِّعْرَى الشَّامِيَّةُ [the Syrian, or Northern, شعرى]. (Kzw.)

شَعْرَآءُ
شَعْرَآءُ ذ fem. of أَشْعَرُ [q. v.: under which head it is also mentioned either as a subst. or as an epithet in which the quality of a subst. is predominant]. ― -b2- See also شِعْرَةٌ.

شِعْرَآء
شِعْرَآء ذ [app., if correct, with tenween]: see شِعْرَةٌ.

شِعْرِىٌّ
شِعْرِىٌّ ذ [Of, or relating to, poetry; poetical. ― -b2- And also (assumed tropical:) False, or lying]. One says أَدِلَّةٌ شِعْرِيَّةٌ (assumed tropical:) False, or lying, evidences or arguments: because of the many lies in poetry. (B, TA.) -A2- [And Of, or relating to, الشِّعْرَى, i. e. Sirius.] You say, رَعَيْنَا شِعْرِىَّ المَرَاعِى We pastured our cattle upon the herbage of which the growth was consequent upon the نَوْء [i. e. the auroral rising or setting] of الشِّعْرَى [or Sirius]. (A.)

شَعَرِيَّاتٌ
شَعَرِيَّاتٌ ذ The young ones of the رَخَم [i. e. vultur percnopterus]. (K.)

شَعْرَانُ
شَعْرَانُ ذ : see أَشْعَرُ. ― -b2- شَعْرَان [app. without tenween, being probably originally an epithet, also] signifies (assumed tropical:) The [shrub called] رِمْث, (K,) or a species thereof, (Tekmileh, TA,) green, inclining to dust-colour: (Tekmileh, K, TA:) or a species of [the kind of plants called] حَمْض, dust-coloured: (TA:) or حَمْض upon which hares feed, and in which they [make their forms, i. e.] lie, cleaving to the ground; it is like the large أُشْنَانَة [here app. used as the n. un. of أُشْنَانٌ, i. e. kali, or glasswort], has slender twigs, and appears from afar black. (AHn, TA.)

شُعْرُورٌ
شُعْرُورٌ ذ [A poetaster]: see شَاعِرٌ. -A2- Also, accord. to analogy, sing. of شَعَارِيرُ, which is (assumed tropical:) Syn. with شُعْرٌ [as pl. of شَعْرَآءُ, q. v. voce أَشْعَرُ], meaning the flies that collect upon the sore on the back of a camel, and, when roused, disperse themselves from it. (TA.) [Hence the saying,] ذَهَبَ القَوْمُ شَعَارِيرَ (assumed tropical:) The people dispersed themselves, or became dispersed: (S:) and ذَهَبُوا شَعَارِيرَ بِقُذَّانَ, (K,) or بِقَذَّانَ, and بِقِذَّانَ, (TA,) and بِقِنْدَحْرَةَ, (K,) and بِقِنْذَحْرَةَ, (TA,) (assumed tropical:) They went away in a state of dispersion, like flies: (K:) شعارير thus used being pl. of شُعْرُورٌ; (TA;) or having no sing. (Fr, Akh, S, TA.) And أَصْبَحَتْ شَعَارِيرَ بِقِرْدَحْمَةَ, and بِقِرْذَحْمَةَ, and بِقِنْدَحْرَةَ and بِقِدَّحْرَةَ, and بِقِذَّحْرَةَ, (assumed tropical:) They became beyond reach, or power. (Lh, TA.) ― -b2- And the same pl. شَعَارِيرُ, having no sing., also signifies (assumed tropical:) A certain game (S, K, TA) of children. (TA.) You say, لَعِبْنَا الشَّعَارِيرَ [We played at the game of الشعارير]: and هٰذَا لَعِبُ الشَّعَارِيرِ [This is the game of الشعارير]. (S.) ― -b3- And (assumed tropical:) A sort of women's ornaments, like barley [-corns], made of gold and of silver, and worn upon the neck. (TA.) ― -b4- And شُعْرُورَةٌ [n. un. of شُعْرُورٌ] signifies A small قِثَّآء [or cucumber]: pl. شَعَارِيرُ [as above]. (S, K.)

شَعْرَانِىٌّ
شَعْرَانِىٌّ ذ : see أَشْعَرُ. -A2- أَرْنَبٌ شَعْرَانِيَّةٌ A hare that feeds upon the شَعْرَان [q. v.], and that [makes its form therein, i. e.] lies therein, cleaving to the ground. (AHn, TA.)

شَعَارٌ
شَعَارٌ ذ (tropical:) Trees; (ISk, Er-Riyلshee, S, A, K;) as also ↓ شِعَارٌ: (As, ISh, K:) or tangled, or luxuriant, or abundant and dense, trees; (T, K;) as also ↓ شِعَارٌ: (Sh, T, K:) or (TA, but in the K “ and ”) trees in land that is soft (K, TA) and depressed, between eminences, (TA,) where people alight, (K, TA,) such as is termed دَهْنَآء, and the like, (TA,) warming themselves thereby in winter, and shading themselves thereby in summer, as also ↓ مَشْعَرٌ: (K, TA:) or this last signifies any place in which are a خَمَر [or covert of trees, &c.,] and [other] trees; and its pl. is مَشَاعِرُ. (TA.) One says, أَرْضٌ كَثِيرَةُ الشَّعَارِ (assumed tropical:) A land abounding in trees [&c.]. (S.) ― -b2- See also the next paragraph, latter half.

شِعَارٌ
شِعَارٌ ذ A sign of people in war, (S, Msb, K,) and in a journey (K) &c., (TA,) i. e. (Msb) a call or cry, (A, Mgh, Msb,) by means of which to know one another: (S, A, Mgh, Msb:) and the شِعَار of soldiers is a sign that is set up in order that a man may thereby know his companions: (TA:) and شِعَار signifies also the banners, or standards, of tribes. (TA in art. برم.) It is said in a trad. that the شِعَار of the Prophet in war was يَا مَنْصُورُ أَمِتْ أَمِتْ [O Mansoor, (a proper name of a man, meaning “ aided ” &c.,) kill thou, kill thou]. (TA.) And it is said that he appointed the شِعَار of the refugees on the day of Bedr to be يابَنِى عَبْدِ الرَّحْمٰنِ: and the شعار of El-Khazraj, يا بَنِى عَبْدِ اللّٰهِ: and that of El-Ows, يَا بَنِى عُبَيْدِ اللّٰهِ: and their شعار on the day of El-Ahzلb, حٰم لَا يُنْصَرُونَ. (Mgh.) ― -b2- And Thunder; (Tekmileh, K;) as being a sign of rain. (TK.) ― -b3- شِعَارُ الحَجِّ means The religious rites and ceremonies of the pilgrimage; and the signs thereof; (K;) and, (TA,) as also ↓ الشَعَائِرُ, (S,) the practices of the pilgrimage, and whatever is appointed as a sign of obedience to God; (S, Msb, * TA;) as the halting [at Mount 'Arafلt], and the circuiting [around the Kaabeh], and the سَعْى [or tripping to and fro between Es-Safà and El-Marweh], and the throwing [of the pebbles at Minè], and the sacrifice, &c.; (TA;) and ↓ شَعِيرَةٌ and ↓ شِعَارَةٌ and ↓ مَشْعرٌ signify the same as شِعَارٌ: (L:) ↓ شَعِيرَةٌ is the sing. of شَعَائِرُ meaning as expl. above; (As, S, Msb;) or, as some say, the sing. is ↓ شِعَارَةٌ: (As, S:) or ↓ شَعِيرَةٌ and ↓ شِعَارَةٌ, by some written ↓ شَعَارَةٌ, and ↓ مَشْعَرٌ, signify a place [of the performance] of religious rites and ceremonies of the pilgrimage; expl. in the K by مُعْظَمُهَا, which is a mistake for مَوْضِعُهَا; (TA;) and ↓ مَشَاعِرُ, places thereof: (S:) or الحَجِّ ↓ شَعَائِرُ signifies the مَعَالِم [or characteristic practices] of the pilgrimage, to which God has invited, and the performance of which He has commanded; (K;) as also ↓ المَشَاعِرُ: (TA:) and اللّٰهِ ↓ شَعَائِرُ, all those religious services which God has appointed to us as signs; as the halting [at Mount 'Arafلt], and the سَعْى [or tripping to and fro between Es-Safà and El-Marweh], and the sacrificing of victims: (Zj, TA:) or the rites and ceremonies of the pilgrimage, and the places where those rites and ceremonies are performed; (Bd in v. 2 and xxii. 33;) among which places are Es-Safà and El-Marweh, they being thus expressly termed; (Kur ii. 153;) and so accord. to Fr in the Kur v. 2: (TA:) or the obligatory statutes or ordinances of God: (Bd in v. 2:) or the religion of God: (Bd in v. 2 and xxii. 33:) the camels or cows or bulls destined to be sacrificed at Mekkeh are also said in the Kur xxii. 37, to be مِنْ شَعَائِرِ اللّٰهِ, i. e. of the signs of the religion of God: (Bd and Jel:) and [hence the sing.] ↓ شَعِيرَةٌ signifies [sometimes] a camel or cow or bull that is brought to Mekkeh for sacrifice; (S, K;) such as is marked in the manner expl. voce أَشْعَرَ; (Msb;) and شَعَائِرُ is its pl.; (K;) and is also pl. of شِعَارٌ: and the [festival called the] عِيد is said to be a شِعَار of the شَعَائِر [i. e. a sign of the signs of the religion] of El-Islلm. (Msb.) ― -b4- شِعَارُ الدَّمِ is said to mean (tropical:) The piece of rag: or (tropical:) the vulva: because each is a thing that indicates the existence of blood. (Mgh.) -A2- Also The [innermost garment; or] garment that is next the body; (S, Msb;) the garment that is next the hair of the body, under the دِثَار; as also ↓ شَعَارٌ; (K;) but this is strange: (TA:) pl. [of pauc.] أَشْعِرَةٌ and [of mult.] شُعُرٌ. (K.) [Hence,] one says, لَبِسَ شِعَارَ الهَمِّ (tropical:) [He involved himself in anxiety]. (A.) And جَعَلَ الخَوْفَ شِعَارَهُ (assumed tropical:) [He made fear to be as though it were his innermost garment], by closely cleaving to it. (TA in art. درع.) [Hence, also,] it is said in a prov., هُمُ الشِّعَارُ دُونَ الدِّثَارِ, meaning (assumed tropical:) They are near in respect of love: and in a trad., relating to the Ansلr, أَنْتُمُ الشِّعَارُ وَالنَّاسُ الدِّثَارُ (assumed tropical:) Ye are the special and close friends [and the people in general are the less near in friendship]. (TA.) ― -b2- Also A horse-cloth; a covering for a horse to protect him from the cold. (K.) ― -b3- And (assumed tropical:) A thing with which wine [app. while in the vat] is protected, or preserved from injury: (L, K: [for الخَمْرُ, the reading in the CK, the author of the TK has read الخُمُرُ (and thus I find the word written in my MS. copy of the K) or الخُمْرُ, pls. of الخِمَارُ; and Freytag has followed his example: but الخَمْرُ is the right reading, as is shown by what here follows:]) so in the saying of El-Akhtal,
فَكَفَّ الرِّيحَ وَالأَنْدَآءَ عَنْهَا
مِنَ الزَّرَجُونِ دُونَهُمَا الشِّعَارُ
[evidently describing wine, and app. meaning (assumed tropical:) And the شعار of the wine, (الشِّعَارُ مِنَ الزَّرَجُونَ, i. e. شِعَارُ الزَّرَجُونِ,) while yet in the vat, intervening as an obstacle to them, kept off the wind and the rains, or dews, or day-dews, from it, namely, the wine]. (L.) ― -b4- See also شَعَارٌ, in two places. -A3- Also Death. (O, K.)

شَعِيرٌ
شَعِيرٌ ذ , (S, Msb, K,) which may be also pronounced شِعِيرٌ, agreeably with the dial. of Temeem, as may any word of the measure فَعِيلٌ of which the medial radical letter is a faucial, and, accord. to Lth, certain of the Arabs pronounced in a similar manner any word of that measure of which the medial radical letter is not a faucial, like كَبِيرٌ and جَلِيلٌ and كَرِيمٌ, (MF,) [and thus do many in the present day, others pronouncing the fet-h in this case, more correctly, in the manner termed اـِمَالَة, i. e. as “ e ” in our word “ bed: ” Barley;] a certain grain, (S, Msb,) well known: (Msb, K:) of the masc. gender, except in the dial. of the people of Nejd, who make it fem.: (Zj, Msb:) n. un. with ة [signifying a barleycorn]. (S, K.) -A2- Also An accompanying associate; syn. عَشِيرٌ مُصَاحِبٌ: on the authority of En-Nawawee: (K, TA:) said to be formed by transposition: but it may be from شَعَرَهَا meaning “ he slept with her in one شِعَار; ” [see 3; and so originally signifying a person who sleeps with another in one innermost garment;] then applied to any special companion. (TA.)

شِعَارَةٌ
شِعَارَةٌ ذ , and, as written by some, شَعَارَةٌ: see شِعَارٌ, in four places.

شَعِيرَةٌ
شَعِيرَةٌ ذ A sign, or mark. (Mgh.) ― -b2- See this word, and the pl. شَعَائِرُ, voce شِعَارٌ, in seven places. -A2- Also n. un. of شَعِيرٌ [q. v.]. (S, K.) ― -b2- And [hence,] (tropical:) The iron [pin] that enters into the tang of a knife which is inserted into the handle, being a fastening to the handle: (S:) or a thing that is moulded of silver or of iron, in the form of a barley-corn, (K, TA,) entering into the tang of the blade which is inserted into the handle, (TA,) being a fastening to the handle of the blade. (K, TA.) ― -b3- [And (assumed tropical:) A measure of length, defined in the law-books &c. as equal to six mule's hairs placed side by side;] the sixth part of the اـِصْبَع [or digit]. (Msb voce مِيلٌ.) ― -b4- [And (assumed tropical:) The weight of a barley-corn.]

شُعَيْرَةٌ
[ شُعَيْرَةٌ ذ dim. of شَعْرَةٌ and شَعَرَةٌ: pl. شُعَيْرَاتٌ.]

شُعَيْرَآءُ
شُعَيْرَآءُ ذ [dim. of شَعْرَآءُ fem. of أَشْعَرُ. -A2- Also] A kind of trees; (Sgh, K;) in the dial. of Hudheyl. (Sgh, TA.) ― -b2- See also أَشْعَرُ, last signification but one.

شَعِيرِىٌّ
شَعِيرِىٌّ ذ A seller of شَعِير [or barley]: one does not use in this sense either of the more analogical forms of شَاعِرٌ and شَعَّار. (Sb, TA.)

شَاعِرٌ
شَاعِرٌ ذ A poet: (T, S, Msb, K:) so called because of his intelligence; (S, Msb;) or because he knows what others know not: (T, TA:) accord. to Akh, it is a possessive epithet, like لَابِنٌ and تَامِرٌ: (S:) pl. شُعَرَآءُ, (S, Msb, K,) deviating from analogy: (S, Msb:) Sb says that the measure فَاعِلٌ is likened in this case to فَعِيلٌ; and hence this pl.: (TA:) or, accord. to IKh, the pl. is of this form because the sing. is from شَعُرَ, and therefore should by rule be of the measure فَعِيلٌ, like شَرِيفٌ [from شَرُفَ]; but were it so, it might be confounded with شَعِير meaning the grain thus called, therefore they said شَاعِرٌ, and regarded in the pl. the original form of the sing. (Msb.) A wonderful poet is called خِنْذِيذٌ: one next below him, شَاعِرٌ: then, ↓ شَوَيْعِرٌ [the dim.]: (Yoo, K:) then, ↓ شُعْرُورٌ: and then, ↓ مَتَشَاعِرٌ. (K.) ― -b2- Also (assumed tropical:) A liar: because of the many lies in poetry: and so, accord. to some, in the Kur xxi. 5. (B, TA.) ― -b3- شِعْرٌ شَاعِرٌ Excellent poetry: (Sb, T, K:) or known poetry: but the former explanation is the more correct. (TA.) One also says, sometimes, كَلِمَةٌ شَاعِرَةٌ, [by كلمة] meaning قَصِيدَةٌ: but generally in a phrase of this kind the two words are cognate, as in وَيْلٌ وَائِلٌ and لَيْلٌ لَائِلٌ. (TA.)

شُوَيْعِرٌ
شُوَيْعِرٌ ذ : see the next preceding paragraph.

أَشْعَرُ
أَشْعَرُ ذ [More, and most, knowing or cognizant or understanding: see 1, first sentence. ― -b2- And,] applied to a verse, (T,) or to a poem, (S,) More [and most] poetical. (T, S. *) -A2- Also, (S, A, K,) and ↓ شَعِرٌ, (A, K,) and ↓ شَعْرَانِىٌّ, (K,) which last (SM says) I have seen written شَعَرَانِىٌّ, (TA,) A man having much hair upon his body: (S, A:) or having hair upon the whole of the body: (IAth, L voce أَجْرَدُ [q. v.], in explanation of the first:) or having much and long hair (K, TA) upon the head and body: (TA:) and the first and second, a goat having much hair: fem. of the first شَعْرَآءُ: (TA:) and pl. of the first شَعْرٌ. (S, K.) One says أشْعَثُ أَشْعَرُ, meaning Having his head unshaven and not combed nor anointed. (TA.) And فُلَانٌ أَشْعَرُ الرَّقَبَةِ [lit. Such a one is hairy in the neck] is said of a man though he have not hair upon his neck, as meaning (tropical:) such a one is strong, like a lion. (A, * TA.) ― -b2- [The fem.] شَعْرَآءُ also signifies A testicle, or scrotum, (خُصْيَةٌ,) having much hair: (TA:) and the سَوْءَة [or pudendum]: thus used as a subst. (IAar, TA in art. معط.) See also شِعْرَةٌ. ― -b3- And A furred garment. (Th, K.) ― -b4- And as an epithet, (tropical:) Evil, foul, or abominable: [as being likened to that which is shaggy, and therefore unseemly:] (K, * TA:) in the K, الخَشِنَةُ is erroneously put for الخَبِيثَةُ. (TA.) One says, دَاهِيَةٌ شَعْرَآءُ, (S, A, K,) and وَبْرَآءُ, (S, A,) and زَبَّآءُ, (TA in art. زب,) (tropical:) An evil, a foul, or an abominable, (TA,) or a severe, or great, (K,) calamity or misfortune: pl. شُعْرٌ. (K, TA.) And one says to a man when he has said a thing that one blames or with which one finds fault, جِئْتَ بِهَا شَعْرَآءَ ذَاتَ وَبَرٍ (tropical:) [Thou hast said it as a foul, or an abominable, thing]. (S, A. *) ― -b5- And أَشْعَرُ signifies also The hair that surrounds the solid hoof: (S:) or [the extremity, or border, of the pastern, next the solid hoof; i. e.] the extremity of the skin surrounding the solid hoof, (K, TA,) where the small hairs grow around it: (TA:) or the part between the hoof of a horse and the place where the hair of the pastern terminates: and the part of a camel's foot where the hair terminates: (TA:) pl. أَشَاعِرُ, (S, TA,) because it is [in this sense] a subst. (TA.) ― -b6- Also The side of the vulva, or external portion of the female organs of generation: (K:) it is said that the أَشْعَرَانِ are the اـِسْكَتَانِ, which are the two sides [or labia majora] of the vulva of a woman: or the two parts next to the شُفْرَانِ, which are the two borders of the اـِسْكَتَانِ: or the two parts between the اـِسْكَتَانِ and the شُفْرَانِ: (L, TA:) or the two parts next to the شُفْرَانِ, in the hair, particularly: (Zj, in his “ Khalk el-Insلn: ”) the أَشَاعِر of the حَيَآء [or vulva of a camel &c.] are the parts where the hair terminates: (TA:) and the أَشَاعِر of a she-camel are the sides of the vulva. (S, L, TA.) ― -b7- And A thing that comes forth from [between] the two halves of the hoof of a sheep or goat, resembling a ثُؤْلُول [or wart]; (Lh, K;) for which it is cauterized. (Lh, TA.) ― -b8- And Flesh coming forth beneath the nail: pl. شُعُرٌ, (K, TA,) with two dammehs, (TA,) or شُعْرٌ. (So in the CK.) ― -b9- And [the fem.] شَعْرَآءُ also signifies (tropical:) Land (أَرْض) containing, or having, trees: or abounding in trees: (A, K:) [and so, app., ↓ شَعْرَانُ; for] there is a mountain in [the province of] El-Mowsil called شَعْرَانُ, said by AA to be thus called because of the abundance of its trees: (S:) or شَعْرَآءُ signifies many trees: (A 'Obeyd, S:) or i. q. أَجَمَةٌ [i. e. a thicket, wood, or forest; &c.]: (TA:) and a meadow (رَوْضَةٌ, AHn, A, K, TA) having its upper part covered with trees, (AHn, K * TA,) or abounding in trees, (TA,) or abounding in herbage: (A:) and a tract of sand (رَمْلَةٌ) producing [the plant called] نَصِىّ (Sgh, L, K) and the like. (Sgh, K.) ― -b10- And (assumed tropical:) A certain tree of the kind called حَمْض, (K, TA,) not having leaves, but having [what are termed] هَدَب [q. v.], very eagerly desired by the camels, and that puts forth strong twigs or branches; mentioned in the L on the authority of AHn, and by Sgh on the authority of Aboo-Ziyلd; and the latter adds that it has firewood. (TA.) ― -b11- And (assumed tropical:) A certain fruit: (AHn, TA:) a species of peach: (S, K:) sing. and pl. the same: (AHn, S, K:) or a single peach: (IKtt, MF:) or الأَشْعَرُ is a name of the peach, and the pl. is شُعْرٌ. (Mtr, TA.) ― -b12- Also (assumed tropical:) A kind of fly, (S, K,) said to be that which has a sting, (S,) blue, or red, that alights upon camels and asses and dogs; (K;) as also ↓ شُعَيْرَآءُ: (TA:) a kind of fly that stings the ass, so that he goes round: AHn says that it is of two species, that of the dog and that of the camel: that of the dog is well known, inclines to slenderness and redness, and touches nothing but the dog: that of the camel inclines to yellowness, is larger than that of the dog, has wings, and is downy under the wings: sometimes it is in such numbers that the owners of the camels cannot milk in the day-time nor ride any of them; so that they leave doing this until night: it stings the camel in the soft parts of the udder and around them, and beneath the tail and the belly and the armpits; and they do not protect the animal from it save by tar: it flies over the camels so that one hears it to make a humming, or buzzing, sound. (TA. [See also شُعْرُورٌ, under which its pl. شُعْرٌ is mentioned.]) ― -b13- And [hence, perhaps, as this kind of fly is seen in swarms,] (assumed tropical:) A multitude of men. (K.)

أُشَيْعَارٌ
أُشَيْعَارٌ ذ : see شَعْرٌ.

مَشْعَرٌ
مَشْعَرٌ ذ i. q. مَعْلَمٌ [meaning A place where a thing is known to be]. (TA.) ― -b2- And hence, A place of the performance of religious services. (TA.) See this word, and its pl. مَشَاعِرُ, voce شِعَارٌ, in four places. ― -b3- [The pl.] المَشَاعِرُ also signifies The five senses; (S, * A, * TA;) the hearing, the sight, the smell, the taste, and the touch. (S and Msb in art. حس.) -A2- See also شَعَارٌ.

دِيَةُ المُشْعَرَةِ
دِيَةُ المُشْعَرَةِ ذ The bloodwit that is exacted for killing kings: it is a thousand camels. (A, TA. [See 4.])

مُتَشَاعِرٌ
مُتَشَاعِرٌ ذ One who affects, or pretends, to be a poet, but is not. (S, * L, * K, * TA.) See شَاعِرٌ.

### Türkçe

**شَعَرَ بِهِ**
1 **شَعَرَ بِهِ** ذ , (S, Msb, K, &c.,) ve **شَعُرَ بِهِ**, (K,) ki bu ikincisi bazılarınca menedilmiştir; fakat ikisi de doğrudur, ancak birincisi [daha] fasih olandır, (TA,) muzârîsi **شَعُرَ**, (S, Msb, K,) mastarı **شِعْرٌ** (S, Msb, K, &c.) ve **شَعْرٌ** (K, TA) ve **شَعَرٌ**, (TA, ve CK’de **شَعْرٌ** yerinde böyledir,) fakat birincisi en yaygın olandır, (TA,) ve **شِعْرَةٌ** (Msb, K) ve **شَعْرَةٌ** ve **شُعْرَةٌ**, (K,) ki bu son üçten birincisi en yaygın olandır, (TA,) ve **شِعْرَى** ve **شُعْرَى** (K) ve **شَعْرَى** (TA) ve **شُعُورٌ** (Msb, K) ve **شُعُورَةٌ**, (K,) ki bunun **شَعُرَ**’ın mastarı olduğu söylenir, (TA,) ve **مَشْعُورٌ** ve **مَشْعُورَةٌ** (Lh, K) ve **مَشْعُورَآءُ**, (K,) ki bu, ziyade (extr.) vezindendir, (TA,) O, onu bildi; onu bildi yahut ona dair bilgi sahibi oldu; ondan haberdar oldu; yahut onu anladı; (S, * A, Msb, K, TA;) ve ayrıca **شَعَرَ لَهُ**: (Lh, TA:) yahut onun ince ayrıntılarını bildi: yahut [herhangi] duyular vasıtasıyla onu idrak etti. (TA.) Lh, Ks’den rivayetle **أَشْعُرُ فُلَانًا مَا عَمِلَهُ** ve **أَشْعُرُ لِفُلَانٍ مَا عَمِلَهُ** [falanca ne yaptı yahut yapmış olduğunu bilirim] ve **مَا شَعَرْتُ فُلَانًا مَا عَمِلَهُ** [falancanın ne yaptığını bilmedim] ibarelerini zikreder ve bunların Arapların kullandığı söz kalıpları olduğunu söyler. (TA.) [Aşağıda **شِعْرٌ**’e de bak.] ― -b2- **شَعَرَ**, (A, Msb, K,) muzârîsi **شَعُرَ**, (Msb, K,) mastarı **شِعْرٌ** ve **شَعْرٌ**, (K, TA,) yahut **شَعَرٌ**, (CK’ye göre **شَعْرٌ** yerine böyledir,) O, şiir söyledi yahut konuştu yahut şiir irad etti; nazım söyledi; şairlik etti; yahut manzumlaştırdı; eş anlamlısı **قَالَ شِعْرًا**; [çünkü şiir, klasik zamanlarda Araplar tarafından daima söylenirdi; ve yazılsa bile, müellifin hayatı boyunca yahut sonrasına kadar nadiren yazılırdı;] (A, Msb, K;) ve ayrıca **شَعُرَ**: (K:) yahut ikincisi, iyi yahut mükemmel şiir yahut beyitler yaptı demektir; (K, MF;) ve bu anlam daha çok kabul edilmiştir; çünkü kıyasa daha uygundur: (MF:) yahut ikincisi, şair oldu yahut şair hâline geldi demektir; (S;) ve ayrıca **شَعِرَ**, muzârîsi **شَعَرَ**. (TA.) Şöyle denir: **شَعَرْتُ لِفُلَانٍ**: falancaya şiir vb. söyledim. (TS, O, TA.) Ve **لَوْ شَعُرَ بِنَقْصِهِ لَمَا شَعَرَ** [Eğer noksanlığını bilseydi, şiir söylemezdi yahut nazmetmezdi]. (A.) -A2- **شَاعَرَهُ فَشَعَرَهُ**: 3’e bak. -A3- **شَعَرَ**’ın, geçişli fiil olarak **اشعر** ile eş anlamlı oluşu: 4’e bak. ― -b2- **شاعر** ile eş anlamlı oluşu: 3’e bak. -A4- **شَعِرَ**, muzârîsi **شَعَرَ**, (K,) mastarı **شَعَرٌ**, (TA,) Onun (bir adamın, TA) saçı gürleşti (K, TA) ve uzadı: (TA:) ve keçi yahut başka kıllı hayvan hakkında da aynı şekilde söylenir: onun kılı gürleşti. (TA.) ― -b2- Ayrıca (mecaz kabul edilerek:) Kölelere sahip oldu. (Lh, K.)

**شعّر**
2 **شعّر** ذ, lâzım fiil olarak: 4’e bak: ― -b2- ve geçişli fiil olarak da: 4’e bak.

3 **شَاْعَرَ** ↓ **شَاعَرَهُ فَشَعَرَهُ**, (S, K,) ikincisinin muzârîsi **شَعَرَ**, yani fet-ha ile, (S, MF,) Ks’ye göre; o, bunu, üstünlük kastedilen bu durumda bile, boğaz harfi sebebiyle böyle kabul eder; yahut çoğunluğa göre, genel kaideye uygun olarak **شَعُرَ**; (MF;) O, onunla şiirde yarıştı yahut çekişti ve onda ona üstün geldi. (S, K, MF.) -A2- Ve **شاعرهُ**, (S,) ve **شاعرها**, (A, Msb, K,) ve ↓ **شَعَرَهَا**, (A, K,) O, onunla ve onunla (kadınla), ( **نَاوَمَهُ**, S, ve **نَامَ مَعَهَا**, Msb, K, yahut **ضَاجَعَهَا**, A,) bir **شِعَار** [yahut en iç giysi] içinde yattı. (S, A, Msb, K.) -A3- [Reiske, Freytag’ın zikrettiği üzere, **شاعر**’ı ayrıca Tractavit, prensavit, vellicavit mânasında açıklar: fakat hiçbir kaynak adı vermeksizin.]

**اشعرهُ**

4 **اشعرهُ** ذ Onu bildirdi. (S.) **اشعرهُ بِالأَمْرِ** ve **الأَمْرَ** dersin, (K,) bunların ikincisi birinciden daha az yaygındır; çünkü **شَعَرَ بِهِ** denir ama **شَعَرَهُ** denmez, (MF,) onu işle tanıştırdı; onu onu bilmeye sevk etti. (K.) Ve **أَشْعَرْتُ أَمْرَ فَلَانٍ**: falanın işini bildirdim. (A.) Ve **أَشْعَرْتُ فُلَانًا**: falanı kötü bir fiil veya vasıfla meşhur ettim. (A.) ― -b2- Yine, (mast. **اـِشْعَارٌ**, Msb,) onu işaretledi; yani Mekke’de kurban edilmek üzere ayrılmış bir hayvanı, (S, * Mgh, Msb, * K, TA,) hörgücünün sağ tarafını yaralayarak ondan kan akacak şekilde, (S,) yahut derisinde bir yarık açarak, (K,) yahut onu (K, TA) hörgücünün bir yanında bir **مِبْضَع** veya benzeriyle yaralayarak, (TA,) kan görünecek şekilde, (K, TA,) yahut hörgücünde bir kesik açıp kan akacak şekilde, (Msb,) kurban edilmek üzere ayrılmış olduğu bilinsin diye. (S, Msb.) ― -b3- [Bundan, görünüşe göre,] (mecaz kabul edilen:) kan çıkmasına sebep olacak şekilde onu yaraladı. (TA.) Osman’ın öldürülmesi hakkında bir hadiste **أَشْعَرَهُ مِشْقَصًا** denmiştir: (mecaz kabul edilen:) bir **مشقص** ile [bk.] kan çıkmasına sebep olacak şekilde onu yaraladı: (TA:) ve başka bir hadiste, **أَشْعِرَ أَمِيرُ المُؤْمِنِينَ**: (mecaz kabul edilen:) [Müminlerin emiri, kendisinden kan gelecek şekilde yaralandı]. (S.) ― -b4- Ve (mecaz:) mızrakla onu deldi; mızrak ucunu iç tarafına sokacak şekilde: ve **اشعرهُ سِنَانًا** (mecaz:) mızrak ucunu onun ortasına soktu: [fakat bunun] **اشعرهُ بِهِ** “onu ona yapıştırdı”dan olduğu söylenir. (TA.) **أَشْعِرَ**, özellikle bir kral hakkında, “öldürüldü” manasında söylenir. (A, TA.) ― -b5- Yine onu ayırt edici bir alâmet yaptı: bir dinî hizmetin icrası yapıldığında veya Allah tarafından [onun dininin ayırt edildiği] bir alâmet olarak tayin edildiğinde olduğu gibi. (TA.) ― -b6- Ve **اشعروا**: birbirlerini tanıyacakları **شِعَار**larını söyleyerek çağırdılar: yahut yolculuklarında kendileri için bir **شِعَار** tayin ettiler. (Lh, K, TA. [Bk. ayrıca 10.]) -A2- **مَا أَشْعَرَهُ**: [Ne iyi, yahut ne mükemmel bir şairdir o!]. (TA, madde **خزى**’de: o maddede **مُخْزٍ**’e bak.) -A3- **اشعر** [“kıl” manasındaki **شَعْرٌ** veya **شَعَرٌ**dan] O (anne karnındaki bir cenin, S, A, K; annesinin karnında, TA) üzerinde kıl bitmiş olarak idi; (S, A, K;) bunun gibi ↓ **تشعّر**; (S, K;) ve ↓ **شعّر**, mast. **تَشْعِيرٌ**; ve ↓ **استشعر**. (K.) ― -b2- Ve **اشعرت**: o (bir deve) üzerinde kıl bulunan ceninini attı. (Ktr, K.) ― -b3- Ve **اشعر**: bir çizmenin, (A, K,) ve bir **جُبَّة**’nin, (A,) ve bir at eyerinin **مِيثَرَة**’sinin, ve bir **قَلَنْسُوَة**’nin ve benzerinin, (TA,) içini kılla kapladı; (A, K;) bunun gibi ↓ **شَعَرَ**; (Lh, A, K;) ve ↓ **شعّر**, (K,) mast. **تَشْعِيرٌ**: (TA:) yahut, bir **ميثرة** hakkında, onu kılla örttü. (A.) ― -b4- Ve **اشعرهُ**: onu bir **شِعَار** ile giydirdi [yani en iç giysi]. (S, A, K.) Ve ona bir elbiseyi **شِعَار** olarak, yani bedenine bitişik olacak şekilde giydirdi. (TA.) [Bundan,] **اشعرهُ فُلَانٌ شَرًّا** (mecaz:) falan onu kötülüğe bulaştırdı. (S, A.) Ve **اشعرهُ الحُبُّ مَرَضًا** (mecaz kabul edilen:) [aşk onu hastalığa bulaştırdı]. (S.) Ve **اشعرهُ بِهِ** (mecaz kabul edilen:) onu (yani herhangi bir şeyi) ona, [**شِعَار**ın bedene yapışması gibi,] yani başka bir şeye yapıştırdı, yahut yapışık kıldı. (K.) ― -b5- [Ve (mecaz kabul edilen:) o, **شِعَار**ın bedene yapışması gibi ona, yahut ona, yapıştı. Bundan,] **اشعرهُ الهَمُّ** (mecaz:) [kaygı ona, **شِعَار**ın bedene yapışması gibi, yapıştı]. (A.) Ve **اشعر الهَمُّ قَلْبِى** (mecaz:) kaygı kalbime (K, TA) **شِعَار**ın bedene yapışması gibi yapıştı. (TA.) Ve **أَشْعَرَ الرَّجُلُ هَمًّا** (mecaz:) adam, **شِعَار**ın bedene yapışması gibi kaygıya yapıştı. (S, TA. [S’nin nüshalarımın birinde **أُشْعِرَ**; bu kıraate göre ibare, “adam, kendisine kaygı yapışık kılındı” vb. diye tercüme edilmelidir.]) -A4- **اشعر السِّكِّينَ** (mecaz:) bıçağa bir **شَعِيرَة** [bk.] koydu. (S, A, K. *)

5 **تَشَعَّرَ**: 4’e bak, paragrafın ikinci yarısında.

تشاعر
6 **تشاعر** ذ O, şair olmadığı hâlde şairmiş gibi davrandı, yahut öyle göründü. (Aşağıda ism-i fâiline bak.)]

استشعرت البَقَرَةُ
10 **استشعرت البَقَرَةُ** ذ İnek, yavrusuna, hâlini bilmek isteyerek bir ses çıkardı. (A, TA.) ― -b2- Ve **استشعروا**: savaşta yahut çarpışmada, birbirlerini tanıdıkları **شِعَار**ı söyleyerek, birbirlerine çağırdılar. (TA. [Bk. ayrıca 4.]) -A2- **استشعر**, **اشعر** ve **تشعّر** ile eş anlamlı olarak: 4’e bak, paragrafın ikinci yarısında. ― -b2- Yine, (A,) yahut **استشعر شِعَارًا**, (K,) bir **شعار** giydi, yahut kendini bir **شعار** ile giydirdi [yani en iç giysi]. (A, K.) [Bundan,] **اِسْتَشْعِرْ خَشْيَةَ اللّٰهِ** (mecaz:) Allah korkusunu **شِعَارَ قَلْبِكَ** [yani kalbine en yakın şey] yap. (TA.) Ve **استشعر خَوْفًا** (mecaz:) zihninde korku tasavvur etti. (S, A. *)

**شَعْرٌ**

**شَعْرٌ** ذ ve ↓ **شَعَرٌ**, (A, Msb, K, fakat yalnız ikincisi benim S nüshalarımda ve O’da,) bu tür durumlarda, orta kök harfinin boğaz harfi olduğu hâllerde benzeri yaygın olan, iki meşhur lehçe varyantı; (MF,) [fakat ikincisini daha yaygın buldum,] Kıl; yani beden üzerinde biten, **صُوف** ve **وَبَر** olmayan şey; (K;) insanlara ve diğer hayvanlara ait bir eklentidir: (S, A, Msb:) [çadır vb. için kumaş yapımında kullanılmış olarak zikredildiğinde kastedilen anlam keçi kılıdır: (bk. بنى maddesinde 4:)]; müzekker cinstendir: (Msb, TA:) çoğulu (birincinin, Msb) **شُعُورٌ** ve (ikincinin, Msb) **أَشْعَارٌ** (S, Msb, K) ve (ikincinin ayrıca, TA) **شِعَارٌ**: (K, TA:) ve ↓ **أُشَيْعَارٌ**, aslında **أَشْعَارٌ**’ın tasğîri olup, Ebû-Ziyâd’a göre **شُعُورٌ**’un tasğîri olarak kullanılır: (TA:) tekil isim (n. un.) ة iledir: (S, A, * Msb, K:) ve bu, yani **شَعْرَةٌ** [veya **شَعَرَهٌ**], kinaye yoluyla çoğul olarak da kullanılır. (K, TA.) Şöyle denir: بَيْنِى وَبَيْنَكَ المَالُ شَقُّ الشَّعْرَةِ ve شَقُّ الأُبْلُمَةِ (mecaz olduğu varsayılan:) [Mal, benimle senin aranda eşitçe bölünmüştür yahut bölünecektir]. (TA.) Ve رَأَى فُلَانٌ الشَّعْرَةَ: falan kimse, başında aklaşmayı yahut beyaz kılları gördü, yahut görmüştür. (Yaakoob, S, A, TA,) (TA.) ― -b2- [Tekil isim] **شَعْرَةٌ** ayrıca, kinaye yoluyla, (mecaz:) Bir kız evlât anlamında kullanılır. (TA.) ― -b3- Ve ↓ **شَعَرٌ** (K, ve TA’ya göre de böyle; fakat CK’de ↓ **شُعْرٌ**,) ayrıca (mecaz:) Bitkiler ve ağaçlar anlamına gelir; (K, TA;) kıla benzetildikleri için. (TA.) ― -b4- Ve aynı kelime, (A, K, TA, fakat CK’de ↓ **شُعْرٌ**,) (mecaz:) Toz hâline getirilmeden önce safran (A, K) [demektir]. (A.)

**شُعْرٌ**

**شُعْرٌ** ذ : önceki iki cümleye bak.

**شِعْرٌ**

**شِعْرٌ** ذ [bir mastar ismi, (bk. 1, ilk cümle,) ve yalın bir isim olarak kullanılıp şu anlama gelir:] Bilgi; vukuf: (K, TA:) yahut şeylerin ince ayrıntılarını bilme: yahut [duyulardan herhangi biri] vasıtasıyla idrak. (TA.) Şöyle denir: لَيْتَ شِعْرِى فُلَانًا مَا صَنَعَ, (Ks, Lh, S, * Msb, * K, *) ve لَيْتَ شِعْرِى لَهُ مَا صَنَعَ, ve لَيْتَ شِعْرِى عَنْهُ مَا صَنَعَ, (Ks, Lh, K, *) yani: Keşke falan kimsenin ne yaptığını yahut yapmış olduğunu bilseydim; (S, * K, * Msb, * TA;) çünkü: keşke benim bilgim, falan kimsenin ne yaptığının yahut yapmış olduğunun yanında hazır bulunsaydı yahut onu kuşatsaydı; ibare hazfedilmiştir: (TA:) Sb’ye göre, لَيْتَ شِعْرِى, ليت **شِعْرَتِى** yerinedir; ة, **هُوَ أَبُو عُذْرِهَا** [هو ابو **عُذْرَتِهَا** yerine] ifadesinde olduğu gibi düşürülmüştür, (S, TA,) Sb’nin dediğine göre bu son örnekte ة’nin düşürülmesi, kelimelerin öncesinde **ابو** bulunması hâline mahsustur; [fakat **عُذْرَةٌ**’ya bak;] ve öne getirilen isim olarak kullanıldığında **اـِقَامَة**’de olduğu gibi; gerçi **لَيْتَ شِعْرَتِى**’nin şimdiye dek işitilmiş olduğu bilinmemektedir. (TA.) Şöyle de denir: لَيْتَ شِعْرِى مَا كَانَ: Keşke ne olduğunu yahut olmuş olduğunu bilseydim. (A.) ― -b2- **شِعْرٌ**’ün baskın anlamı Şiir, yahut nazımdır; (Msb, K;) vezin ve kafiye sebebiyle üstünlüğünden dolayı; gerçi her tür bilgi **شِعْرٌ**’dür: (K:) yahut Arapların ince işlerini, gizli işlerinin saklı ayrıntılarını ve onların facetiو’larını naklettiği için: (Er-Râghib, TA:) doğru tanımı, kasden kafiye ve vezinle nitelenmiş sözdür; bu son kayıt, Kur’ân’daki [xciv. 3 ve 4] şu sözün benzerini dışarıda bırakır: اَلَّذِى أَنْقَضَ ظَهْرَكْ وَرَفَعْنَا لَكَ ذِكْرَكْ, çünkü bu, kasden kafiye ve vezinle nitelenmiş değildir: (KT; ve benzeri Msb’de söylenmiştir:) ve bazen tek bir beyit de böyle adlandırılır: (Akh, TA:) çoğulu **أَشْعَارٌ**. (S, K.) ― -b3- Ayrıca (mecaz olduğu varsayılan:) Yalan; şiirde çok yalan bulunduğu için. (B, TA.)

**شَعَرٌ**

**شَعَرٌ** ذ : iki yerde **شَعْرٌ**’e bak.

**شَعِرٌ**

**شَعِرٌ** ذ : **أَشْعَرُ**’a bak. ― -b2- [Müennesi] **شَعِرَةٌ**, [özellikle] tırnağının iki yarısı arasında kıl biten ve bunun sonucu kanayan; yahut dizlerinde kaşıntı bulunan, (K, TA,) bu yüzden onlarla daima kaşınan (TA) bir koyun veya keçi (**شَاةٌ**) demektir.

**شَعْرَةٌ**

**شَعْرَةٌ** ذ ve **شَعَرَةٌ**, **شَعْرٌ** [bk.] ve **شَعَرٌ**’ün tekil isimleridir.

**شِعْرَةٌ**

**شِعْرَةٌ** ذ Kasık kılları; (T, Msb, K;) ve ayrıca ↓ **شِعْرَآء**, [tenvin ile genel kıyasa göre,] yahut ↓ **شَعْرَآء**, [ve eğer böyleyse, tenvinsiz,] K’nın farklı nüshalarına göre; (TA;) erkeğin ve kadının; ve kadının arka tarafının: (T, Msb:) yahut özellikle kadının kasık kılları: (S, O, Msb:) ve kasık (**عَانَة**) [bizzat kendisi]: (K:) ve göbek altındaki kılın bittiği yer. (K, * TA.) ― -b2- Ayrıca bir miktar kıl. (K, * TA.)

**الشِّعْرَى**

**الشِّعْرَى** ذ [Sirius yıldızı;] parlak bir yıldız; ayrıca **المِرْزَمُ** diye de adlandırılır; (TA; [fakat bu son lakaba bak;]) şiddetli sıcak zamanında (S, TA) **الجَوْزَآء**’dan [burada bununla İkizler kastedilir] sonra [seher vakti] doğan yıldız; ve **الهَقْعَة**’dan sonra [görünüşe göre **الهَنْعَة** için bir yanlış yazımdır]: (TA:) [Hicret devri civarında, Orta Arabistan’da, 13 Temmuz’da (eski takvimle) seher vakti doğardı: (**النَّثْرَةُ**’ye bak; ve ayrıca madde **نزل**’de **مَنَازِلُ القَمَرِ**’e de bak:) güneş batarken doğuşu ve seher vakti batışı dönemleri hakkında **دَبَرٌ** ve **دَبُورٌ**’a bak:] Araplar der ki: **اـِذَا طَلَعَتِ الشِّعْرَى جَعَلَ صَاحِبُ النَّخْلِ يَرَى** [Sirius seher vakti doğduğunda, hurma ağaçlarının sahibi, meyvelerinin nasıl olacağını görmeye başlar]: (TA:) bu adla iki yıldız vardır; **الشِّعْرَى العَبُورُ** ve **الشِّعْرَى الغُمَيْصَآءُ**, (S, K,) ikisine birlikte **الشِّعْرَيَانِ** denir: birincisi, [yukarıda anılan] **الجَوْزَآء**’da [“sonra” yerine bir yanlışlıkla “içinde”] olan odur; ikincisi ise [Procyon,] **ذِرَاع**’dadır [bununla **الذِّرَاعُ المَقْبُوضَةُ** kastedilir, **الذِّرَاعُ المَبْسُوطَةُ** değil]; (S;) ve ikisi birlikte **سُهَيْل**’in (yani Canopus’un) iki Kızkardeşi diye adlandırılır: (S, K:) birincisine Arapların bir kısmı tapardı; bundan dolayı Allah Kur’ân’da **الشِّعْرَى**’nın Rabbi diye anılmıştır: (TA:) ona, Samanyolu’nu geçmiş olmasından dolayı **العَبُور** denir; ötekine ise, Arapların dediğine göre birinciden sonra ağlayıp göz pınarında pis, koyu bir madde oluncaya dek [ağladığı] için **الغُمَيْصَآء** denir: (K, madde **غمص**’ta:) birincisine ayrıca **الشِّعْرَى اليَمَانِيَّةُ** [Yemenî yahut güneyli شعرى] denir; ikincisine de **الشِّعْرَى الشَّامِيَّةُ** [Şâmî yahut kuzeyli شعرى]. (Kzw.)

**شَعْرَآءُ**
**شَعْرَآءُ** ذ **أَشْعَرُ**’un müennesi [bkz.; onun başlığı altında, ya bir isim olarak ya da isim niteliğinin baskın olduğu bir sıfat olarak da zikredilir]. ― -b2- Ayrıca **شِعْرَةٌ**’ye de bak.

**شِعْرَآء**
**شِعْرَآء** ذ [görünüşe göre, doğruysa, tenvinli]: **شِعْرَةٌ**’ye bak.

**شِعْرِىٌّ**
**شِعْرِىٌّ** ذ [Şiire ait; şiirsel. ― -b2- Ve ayrıca (mecazen:) Yalancı, yalan söyleyen]. **أَدِلَّةٌ شِعْرِيَّةٌ** denir: (mecazen:) yalan, yahut yalan söyleyen deliller veya argümanlar; şiirde yalanın çokluğundan dolayı. (B, TA.) -A2- [Ve **الشِّعْرَى**’ya, yani Sirius’a ait]. Sen dersin: **رَعَيْنَا شِعْرِىَّ المَرَاعِى**: **الشِّعْرَى**’nın [yahut Sirius’un] **نَوْء**’unun [yani seher vakti doğuşunun veya batışının] sonucu olarak biten ot üzerinde hayvanlarımızı otlattık. (A.)

**شَعَرِيَّاتٌ**
**شَعَرِيَّاتٌ** ذ **رَخَم**’ın [yani vultur percnopterus’un] yavruları. (K.)

**شَعْرَانُ**
**شَعْرَانُ** ذ: **أَشْعَرُ**’a bak. ― -b2- **شَعْرَان** [görünüşe göre tenvinsiz; muhtemelen aslında bir sıfat olmakla birlikte] (mecazen:) **رِمْث** denilen [çalıyı], (K,) yahut onun bir türünü, (Tekmileh, TA,) yeşil, toz rengine meyleden: (Tekmileh, K, TA:) yahut [**حَمْض** denilen bitki türünden] toz renkli bir tür: (TA:) yahut tavşanların yediği ve içinde [yani yatak yaptıkları yerde] yere yapışarak yattıkları **حَمْض**; büyük **أُشْنَانَة** gibidir [burada görünüşe göre **أُشْنَانٌ**’ın, yani kali yahut glasswort’un isim-birimi olarak kullanılmıştır], ince dalları vardır ve uzaktan siyah görünür. (AHn, TA.)

**شُعْرُورٌ**
**شُعْرُورٌ** ذ [Şaircik]: **شَاعِرٌ**’e bak. -A2- Ayrıca, kıyasa göre, **شَعَارِيرُ**’ün tekilidir; bu da (mecazen:) **شُعْرٌ** ile eşanlamlıdır [**شَعْرَآءُ**’nun çoğulu olarak; bkz. **أَشْعَرُ** maddesinde], deve sırtındaki yaranın üzerine üşüşen ve ürkütülünce oradan dağılan sinekler demektir. (TA.) [Bundan dolayı şu söz söylenir:] **ذَهَبَ القَوْمُ شَعَارِيرَ** (mecazen:) kavim dağıldı, yahut dağılmış oldu: (S:) ve **ذَهَبُوا شَعَارِيرَ بِقُذَّانَ**, (K,) yahut **بِقَذَّانَ**, ve **بِقِذَّانَ**, (TA,) ve **بِقِنْدَحْرَةَ**, (K,) ve **بِقِنْذَحْرَةَ**, (TA,) (mecazen:) sinekler gibi dağınık bir halde gidip uzaklaştılar: (K:) bu şekilde kullanılan **شعارير** ise **شُعْرُورٌ**’un çoğuludur; (TA;) yahut onun tekili yoktur. (Fr, Akh, S, TA.) Ve **أَصْبَحَتْ شَعَارِيرَ بِقِرْدَحْمَةَ**, ve **بِقِرْذَحْمَةَ**, ve **بِقِنْدَحْرَةَ** ve **بِقِدَّحْرَةَ**, ve **بِقِذَّحْرَةَ**, (mecazen:) erişilmez, yahut güç yetirilmez oldular. (Lh, TA.) ― -b2- Ve aynı çoğul **شَعَارِيرُ**, tekili olmaksızın, ayrıca (mecazen:) çocukların belirli bir oyunu (S, K, TA) demektir. (TA.) Sen dersin: **لَعِبْنَا الشَّعَارِيرَ** [**الشعارير** oyununu oynadık]: ve **هٰذَا لَعِبُ الشَّعَارِيرِ** [bu, **الشعارير** oyunudur]. (S.) ― -b3- Ve (mecazen:) kadınların boyna takılan, altın ve gümüşten yapılmış, arpa [taneleri] gibi bir çeşit süs eşyası. (TA.) ― -b4- Ve **شُعْرُورَةٌ** [**شُعْرُورٌ**’un isim-birimi] küçük bir **قِثَّآء** [yahut hıyar] demektir: çoğulu **شَعَارِيرُ** [yukarıdaki gibi]. (S, K.)

**شَعْرَانِىٌّ**
**شَعْرَانِىٌّ** ذ: **أَشْعَرُ**’a bak. -A2- **أَرْنَبٌ شَعْرَانِيَّةٌ**: **شَعْرَان** ile beslenen ve onun içinde [yani orada yatak yaparak] yere yapışarak yatan tavşan. (AHn, TA.)

**شَعَارٌ**

**شَعَارٌ** ذ (mecaz:) Ağaçlar; (ISk, Er-Riyلshee, S, A, K;) ve yine ↓ **شِعَارٌ**: (As, ISh, K:) yahut dolaşık, yahut gür, yahut bol ve sık, ağaçlar; (T, K;) ve yine ↓ **شِعَارٌ**: (Sh, T, K:) yahut (TA, fakat K’da “ ve ”) yumuşak (K, TA) ve çukur, yükseltiler arasında, (TA,) insanların konakladığı, (K, TA,) **دَهْنَآء** diye adlandırılan ve benzeri olan, (TA,) kışın onunla ısınan ve yazın onunla gölgelenen arazideki ağaçlar; ve yine ↓ **مَشْعَرٌ**: (K, TA:) yahut bu sonuncu, içinde bir **خَمَر** [yahut ağaç vb. örtüsü] ve [başka] ağaçlar bulunan herhangi bir yer mânâsınadır; ve onun çoğulu **مَشَاعِرُ**’dur. (TA.) Şöyle denir: **أَرْضٌ كَثِيرَةُ الشَّعَارِ** (mecaz olduğu varsayılan:) Ağaç [&c.] bakımından bol bir arazi. (S.) ― -b2- Ayrıca bir sonraki paragrafın ikinci yarısına bak.

**شِعَارٌ**
**شِعَارٌ** ذ Savaşta insanların alâmeti, (S, Msb, K,) ve yolculukta (K) vb., (TA,) yani (Msb) birbirini tanımak için bir çağrı yahut haykırış; (A, Mgh, Msb,) onunla birbirini bilmek için: (S, A, Mgh, Msb:) ve askerlerin **شِعَار**’ı, bir kimsenin onunla arkadaşlarını bilmesi için dikilen bir alâmettir: (TA:) ve **شِعَار** ayrıca kabilelerin sancakları yahut bayrakları mânâsınadır. (TA, برم maddesinde.) Bir rivayette, Peygamber’in savaşta **شِعَار**’ının **يَا مَنْصُورُ أَمِتْ أَمِتْ** [Ey Mansoor, (bir adamın özel adı; “yardım edilmiş” vb. mânâsında,) öldür, öldür] olduğu söylenmiştir. (TA.) Ve Bedr gününde muhacirlerin **شِعَار**’ını **يابَنِى عَبْدِ الرَّحْمٰنِ** kıldığı; ve El-Khazraj’ın شعار’ını **يا بَنِى عَبْدِ اللّٰهِ**; ve El-Ows’unkini **يَا بَنِى عُبَيْدِ اللّٰهِ**; ve El-Ahzلb gününde onların شعار’ını **حٰم لَا يُنْصَرُونَ** kıldığı söylenmiştir. (Mgh.) ― -b2- Ve Gök gürültüsü; (Tekmileh, K;) yağmurun alâmeti olması bakımından. (TK.) ― -b3- **شِعَارُ الحَجِّ** Haccın dinî menâsiki ve merasimleri; ve onların alâmetleri demektir; (K;) ve, (TA,) yine ↓ **الشَعَائِرُ**, (S,) haccın uygulamaları ve Allah’a itaate alâmet olarak tayin edilen her şey; (S, Msb, * TA;) [Arafat’ta] vakfe, ve [Kâbe etrafında] tavaf, ve **سَعْى** [Es-Safà ile El-Marweh arasında gidip gelme], ve [Minè’de] taş atma, ve kurban vb.; (TA;) ve ↓ **شَعِيرَةٌ** ve ↓ **شِعَارَةٌ** ve ↓ **مَشْعرٌ**, **شِعَارٌ** ile aynı mânâya gelir: (L:) ↓ **شَعِيرَةٌ**, yukarıda açıklandığı üzere **شَعَائِرُ**’un tekilidir; (As, S, Msb;) yahut bazılarına göre tekil ↓ **شِعَارَةٌ**’dır: (As, S:) yahut ↓ **شَعِيرَةٌ** ve ↓ **شِعَارَةٌ**, bazılarınca ↓ **شَعَارَةٌ** diye yazılır, ve ↓ **مَشْعَرٌ**, haccın dinî menâsik ve merasimlerinin [icra] yeri mânâsınadır; K’da **مُعْظَمُهَا** ile açıklanmıştır ki bu, **مَوْضِعُهَا** yerine bir hatadır; (TA;) ve ↓ **مَشَاعِرُ**, onların yerleri: (S:) yahut الحَجِّ ↓ **شَعَائِرُ**, Allah’ın davet ettiği ve yapılmasını emrettiği haccın **مَعَالِم**’i [yahut ayırt edici uygulamaları] mânâsınadır; (K;) ve yine ↓ **المَشَاعِرُ**: (TA:) ve اللّٰهِ ↓ **شَعَائِرُ**, Allah’ın bize alâmetler olarak tayin ettiği bütün o dinî hizmetlerdir; [Arafat’ta] vakfe, ve **سَعْى**, ve kurbanlıkların kesilmesi gibi: (Zj, TA:) yahut haccın menâsik ve merasimleri, ve o menâsik ve merasimlerin icra edildiği yerler; (Bd, 2. ve xxii. 33. âyette;) bu yerler arasında Es-Safà ve El-Marweh vardır; bunlar bu şekilde açıkça adlandırılmıştır; (Kur ii. 153;) ve Kur v. 2’de Fr’ye göre de böyledir: (TA:) yahut Allah’ın farz kıldığı hükümler yahut kanunlar: (Bd, v. 2’de:) yahut Allah’ın dini: (Bd, v. 2 ve xxii. 33’te:) Mekke’de kurban edilmek üzere ayrılan develer yahut inekler yahut boğalar da Kur xxii. 37’de **مِنْ شَعَائِرِ اللّٰهِ** diye adlandırılmıştır; yani Allah’ın dininin alâmetlerinden: (Bd ve Jel:) ve [buradan tekil] ↓ **شَعِيرَةٌ**, [bazen] Mekke’ye kurban için getirilen bir deve yahut inek yahut boğa mânâsınadır; (S, K;) **أَشْعَرَ** maddesinde açıklandığı tarzda işaretlenen gibi; (Msb;) ve **شَعَائِرُ** onun çoğuludur; (K;) ve ayrıca **شِعَارٌ**’ın da çoğuludur: ve [bayram denilen] **عِيد**, El-İslلm’ın **شَعَائِر**’inin **شِعَار**’ı [yani dinin alâmetlerinin bir alâmeti] olduğu söylenir. (Msb.) ― -b4- **شِعَارُ الدَّمِ**’in (mecaz:) bez parçası mânâsına geldiği söylenir: yahut (mecaz:) vulva: çünkü her biri kanın varlığını gösteren bir şeydir. (Mgh.) -A2- Ayrıca [en iç giysi; yahut] bedene en yakın olan giysi; (S, Msb;) **دِثَار**’ın altında, bedenin kıllarına en yakın olan giysi; ve yine ↓ **شَعَارٌ**; (K;) fakat bu gariptir: (TA:) [azlık] çoğulu **أَشْعِرَةٌ** ve [çokluk] çoğulu **شُعُرٌ**. (K.) [Bundan dolayı,] şöyle denir: **لَبِسَ شِعَارَ الهَمِّ** (mecaz:) [Kaygıya büründü]. (A.) Ve **جَعَلَ الخَوْفَ شِعَارَهُ** (mecaz olduğu varsayılan:) [Korkuyu, ona sıkıca yapışarak, sanki en iç giysisiymiş gibi yaptı]. (TA, درع maddesinde.) [Bundan dolayı ayrıca,] bir darbımeselde, **هُمُ الشِّعَارُ دُونَ الدِّثَارِ**, (mecaz olduğu varsayılan:) Sevgi bakımından yakındırlar, mânâsında söylenir: ve Ensلr hakkında bir rivayette, **أَنْتُمُ الشِّعَارُ وَالنَّاسُ الدِّثَارُ** (mecaz olduğu varsayılan:) Siz özel ve yakın dostlarsınız [ve insanlar genel olarak dostlukta daha az yakındır], denmiştir. (TA.) ― -b2- Ayrıca bir at örtüsü; onu soğuktan korumak için ata örtülen bir örtü. (K.) ― -b3- Ve (mecaz olduğu varsayılan:) şarabın [görünüşe göre küpte iken] korunduğu yahut zarardan muhafaza edildiği bir şey: (L, K: [CK’deki okunuş **الخَمْرُ**’dur; TK’nin müellifi **الخُمُرُ** (ve K’nın yazma nüshamda kelimeyi böyle yazılmış buluyorum) yahut **الخُمْرُ**, **الخِمَارُ**’ın çoğulları, diye okumuştur; ve Freytag onun örneğine uymuştur: fakat doğru okunuş **الخَمْرُ**’dur; burada ardından gelen şey bunu gösterir:]) El-Akhtal’ın şu sözünde olduğu gibi,

Böylece ondan rüzgârı ve çiyleri engelledi;
**الزَّرَجُونِ**’dan, ikisinin önünde **الشِّعَارُ** (engel) olarak.

[Zâhiren şarabı tasvir etmektedir; ve görünüşe göre mânâsı (farzedilen tropik:) Şarabın **الشِّعَارُ**’ı, (**الشِّعَارُ مِنَ الزَّرَجُونَ**, yani **شِعَارُ الزَّرَجُونِ**, ) henüz küpte iken, ikisine (rüzgâra ve yağmurlara yahut çiylere yahut gündüz çiylerine) karşı bir engel olarak araya girip, ondan, yani şaraptan, rüzgârı ve yağmurları yahut çiyleri yahut gündüz çiylerini uzak tuttu]. (L.) ― -b4- Ayrıca **شَعَارٌ**’a, iki yerde, bak. -A3- Ayrıca Ölüm. (O, K.)

**شَعِيرٌ**

**شَعِيرٌ** ذ , (S, Msb, K,) ki Temîm lehçesine uygun olarak **شِعِيرٌ** diye de telaffuz edilebilir; orta kök harfi boğaz harfi olan **فَعِيلٌ** veznindeki her kelime de böyle olabilir; ve Lth’ye göre Arapların bir kısmı, orta kök harfi boğaz harfi olmayan, **كَبِيرٌ** ve **جَلِيلٌ** ve **كَرِيمٌ** gibi, o vezindeki her kelimeyi de benzer şekilde telaffuz ederdi, (MF,) [ve böylece günümüzde de birçok kimse yapar; başkaları ise bu durumda fetha’yı, daha doğru olarak, **اـِمَالَة** denilen tarzda, yani bizim “bed” kelimemizdeki “e” gibi, telaffuz eder: Arpa;] belirli bir tane, (S, Msb,) mâlûm: (Msb, K:) müzekker cinstendir; ancak Necd halkının lehçesinde, onu müennes yaparlar: (Zj, Msb:) tekili ة ile [bir arpa tanesi mânâsında]. (S, K.) -A2- Ayrıca Birlikte bulunan yoldaş; eş anlamlısı **عَشِيرٌ مُصَاحِبٌ**: En-Nevevî’nin rivayetine göre: (K, TA:) yer değiştirme ile yapılmış olduğu söylenir: fakat **شَعَرَهَا** “onunla bir **شِعَار** içinde yattı” mânâsından da olabilir; [3’e bak; ve böylece aslında bir başkasıyla bir iç giysi içinde yatan kimse mânâsındadır;] sonra her hususî dosta uygulanmıştır. (TA.)

**شِعَارَةٌ**

**شِعَارَةٌ** ذ , ve bazılarının yazdığı gibi **شَعَارَةٌ**: **شِعَارٌ**’a, dört yerde, bak.

**شَعِيرَةٌ**

**شَعِيرَةٌ** ذ Bir alâmet yahut işaret. (Mgh.) ― -b2- Bu kelimeye ve çoğulu **شَعَائِرُ**’a, **شِعَارٌ** maddesinde, yedi yerde, bak. -A2- Ayrıca **شَعِيرٌ**’in tekili [bkz.]. (S, K.) ― -b2- Ve [bundan dolayı,] (tropik:) Bıçağın sapına sokulan, sap içine yerleştirilen bıçağın tangına giren demir [pim]; sapa bir bağlayıcı olarak: (S:) yahut gümüşten veya demirden, arpa tanesi şeklinde dökülmüş bir şey, (K, TA,) sap içine yerleştirilen bıçağın ağzının tangına giren, (TA,) bıçağın sapına bir bağlayıcı olan. (K, TA.) ― -b3- [Ve (farzedilen tropik:) Uzunluk ölçüsü; fıkıh kitaplarında vb. yan yana konmuş altı katır kılına eşit diye tarif edilmiştir;] **اـِصْبَع**’ın [yahut digit’in] altıda biri. (Msb, **مِيلٌ** maddesinde.) ― -b4- [Ve (farzedilen tropik:) Bir arpa tanesinin ağırlığı.]

**شُعَيْرَةٌ**

[ **شُعَيْرَةٌ** ذ **شَعْرَةٌ** ve **شَعَرَةٌ**’nin küçültmesi: çoğulu **شُعَيْرَاتٌ**.]

**شُعَيْرَآءُ**

**شُعَيْرَآءُ** ذ [**شَعْرَآءُ**’nin küçültmesi; **أَشْعَرُ**’un müennesi. -A2- Ayrıca] Bir tür ağaçlar; (Sgh, K;) Hüzeyl lehçesinde. (Sgh, TA.) ― -b2- Ayrıca **أَشْعَرُ**’a, sondan bir önceki mânâya, bak.

**شَعِيرِىٌّ**

**شَعِيرِىٌّ** ذ **شَعِير** [yahut arpa] satıcısı: bu mânâda, daha kıyasî olan iki şekilden, **شَاعِرٌ** ve **شَعَّار**’dan, hiçbiri kullanılmaz. (Sb, TA.)

**شَاعِرٌ**

**شَاعِرٌ** ذ Şair: (T, S, Msb, K:) zekâsından dolayı böyle adlandırılmıştır; (S, Msb;) yahut başkalarının bilmediğini bildiği için: (T, TA:) Akh’ye göre, **لَابِنٌ** ve **تَامِرٌ** gibi, nisbet (sahiplik) sıfatıdır: (S:) çoğulu **شُعَرَآءُ**, (S, Msb, K,) kıyastan saparak: (S, Msb:) Sb der ki **فَاعِلٌ** vezni bu durumda **فَعِيلٌ**’e benzetilmiştir; ve bundan dolayı bu çoğul: (TA:) yahut IKh’ye göre, çoğul bu şekildedir; çünkü tekil **شَعُرَ**’dandır ve bu sebeple kaide gereği **فَعِيلٌ** vezninde olmalıydı, **شَرِيفٌ** gibi [**شَرُفَ**’tan]; fakat öyle olsaydı, böyle adlandırılan tane mânâsındaki **شَعِير** ile karışabilirdi; bu yüzden **شَاعِرٌ** dediler ve çoğulda tekilin aslî şeklini gözettiler. (Msb.) Harika bir şaire **خِنْذِيذٌ** denir: onun bir altındakine **شَاعِرٌ**: sonra, ↓ **شَوَيْعِرٌ** [küçültmesi]: (Yoo, K:) sonra, ↓ **شُعْرُورٌ**: ve sonra, ↓ **مَتَشَاعِرٌ**. (K.) ― -b2- Ayrıca (farzedilen tropik:) Yalancı: şiirdeki çok yalandan dolayı: ve bazılarına göre Kur’ân xxi. 5’te de böyledir. (B, TA.) ― -b3- **شِعْرٌ شَاعِرٌ** Mükemmel şiir: (Sb, T, K:) yahut bilinen şiir: fakat birinci açıklama daha doğrudur. (TA.) Bazen, **كَلِمَةٌ شَاعِرَةٌ** de denir; [**كَلِمَةٌ** ile] **قَصِيدَةٌ** kastedilerek: fakat genellikle bu tür bir ibarede iki kelime aynı köktendir; **وَيْلٌ وَائِلٌ** ve **لَيْلٌ لَائِلٌ**’de olduğu gibi. (TA.)

**شُوَيْعِرٌ**

**شُوَيْعِرٌ** ذ : bir önceki paragrafa bak.

**أَشْعَرُ**

**أَشْعَرُ** ذ [Daha fazla ve en fazla, bilen yahut vâkıf yahut anlayan: bk. 1, ilk cümle. ― -b2- Ve,] bir beyte uygulandığında, (T,) yahut bir şiire, (S,) Daha [ve en] şiirsel. (T, S. *) -A2- Keza, (S, A, K,) ve ↓ **شَعِرٌ**, (A, K,) ve ↓ **شَعْرَانِىٌّ**, (K,) ki bu sonuncusunu (SM der ki) **شَعَرَانِىٌّ** yazılmış olarak görmüşümdür, (TA,) bedeninde çok kıl bulunan bir adam: (S, A:) yahut bedenin tamamında kıl bulunan: (IAth, L, **أَجْرَدُ** maddesinde [bk.], birincinin açıklamasında:) yahut baş ve beden üzerinde (TA:) çok ve uzun kıl bulunan (K, TA): ve birinci ve ikinci, çok kıllı bir keçi: birincinin müennesi **شَعْرَآءُ**: (TA:) ve birincinin çoğulu **شَعْرٌ**. (S, K.) Denir ki **أشْعَثُ أَشْعَرُ**, mânâsı: başı tıraş edilmemiş ve taranmamış ve yağlanmamış olarak. (TA.) Ve **فُلَانٌ أَشْعَرُ الرَّقَبَةِ** [lafzen: falan boyunda kıllıdır] bir adam hakkında, boynunda kıl olmasa bile, (mecazen:) falan güçlüdür, aslan gibi, mânâsında söylenir. (A, * TA.) ― -b2- [Müennes] **شَعْرَآءُ** ayrıca çok kıllı bir testis yahut torba, (**خُصْيَةٌ**) mânâsına gelir: (TA:) ve **سَوْءَة** [yahut avret yeri]: böylece isim olarak kullanılır. (IAar, TA, معط maddesinde.) Ayrıca bk. **شِعْرَةٌ**. ― -b3- Ve tüylü bir elbise. (Th, K.) ― -b4- Ve bir sıfat olarak, (mecazen:) kötü, pis, yahut iğrenç: [kıllı olana benzetilerek, dolayısıyla çirkin:] (K, * TA:) K’da **الخَشِنَةُ**, yanlışlıkla **الخَبِيثَةُ** yerine konmuştur. (TA.) Denir ki, **دَاهِيَةٌ شَعْرَآءُ**, (S, A, K,) ve **وَبْرَآءُ**, (S, A,) ve **زَبَّآءُ**, (TA, زب maddesinde,) (mecazen:) kötü, pis, yahut iğrenç, (TA,) yahut şiddetli, yahut büyük, (K,) bir musibet yahut felâket: çoğulu **شُعْرٌ**. (K, TA.) Ve bir adam bir kınanan yahut ayıplanan bir şey söylediğinde ona denir ki, **جِئْتَ بِهَا شَعْرَآءَ ذَاتَ وَبَرٍ** (mecazen:) [onu pis yahut iğrenç bir şey olarak getirdin (söyledin)]. (S, A. *) ― -b5- Ve **أَشْعَرُ** ayrıca katı tırnağı çevreleyen kıl mânâsına gelir: (S:) yahut [uç, yahut kenar, katı tırnağa bitişik olan bilek kısmının sınırı; yani] katı tırnağı çevreleyen derinin ucu, (K, TA,) onun etrafında küçük kılların bittiği yer: (TA:) yahut atın tırnağı ile bilek kıllarının bittiği yer arasındaki kısım: ve devenin ayağında kılların bittiği kısım: (TA:) çoğulu **أَشَاعِرُ**, (S, TA,) çünkü bu [bu mânâda] bir isimdir. (TA.) ― -b6- Keza vulvanın yanı, yahut dişi üreme organlarının dış kısmı: (K:) denir ki **أَشْعَرَانِ**, kadının vulvasının iki yanı [yahut büyük dudakları] olan **اـِسْكَتَانِ**’dır: yahut **شُفْرَانِ**’a bitişik iki kısımdır; **شُفْرَانِ** ise **اـِسْكَتَانِ**’ın iki kenarıdır: yahut **اـِسْكَتَانِ** ile **شُفْرَانِ** arasındaki iki kısımdır: (L, TA:) yahut özellikle kıl içinde, **شُفْرَانِ**’a bitişik iki kısımdır: (Zj, “Khalk el-Insلn”ında:) **حَيَآء**’ın [yahut deve vb.’nin vulvasının] **أَشَاعِر**’i, kılların bittiği kısımlardır: (TA:) ve dişi devenin **أَشَاعِر**’i, vulvanın yanlarıdır. (S, L, TA.) ― -b7- Ve koyun yahut keçinin tırnağının iki yarısı arasından çıkan, **ثُؤْلُول** [yahut siğil]e benzeyen bir şey; (Lh, K;) bunun için dağlanır. (Lh, TA.) ― -b8- Ve tırnak altında çıkan et: çoğulu **شُعُرٌ**, (K, TA,) iki damme ile, (TA,) yahut **شُعْرٌ**. (CK’da böyle.) ― -b9- Ve [müennes] **شَعْرَآءُ** ayrıca (mecazen:) ağaçlar ihtiva eden yahut ağaçları olan arazi (**أَرْض**) mânâsına gelir: yahut ağaçça bol: (A, K:) [ve böylece, görünüşe göre, ↓ **شَعْرَانُ**; zira] El-Mowsil [vilâyeti]nde **شَعْرَانُ** denilen bir dağ vardır; AA tarafından, ağaçlarının çokluğu sebebiyle böyle adlandırıldığı söylenmiştir: (S:) yahut **شَعْرَآءُ** çok ağaç mânâsına gelir: (A 'Obeyd, S:) yahut **أَجَمَةٌ** ile aynı mânâdadır [yani bir koruluk, ormanlık vb.]: (TA:) ve üst kısmı ağaçlarla örtülü, (AHn, K * TA,) yahut ağaçça bol, (TA,) yahut otça bol, (A:) bir çayır (**رَوْضَةٌ**, AHn, A, K, TA): ve **نَصِىّ** denilen bitkiyi (Sgh, L, K) ve benzerini yetiştiren bir kumluk (**رَمْلَةٌ**). (Sgh, K.) ― -b10- Ve (varsayılan mecaz:) **حَمْض** denilen türden, (K, TA,) yaprakları olmayan, fakat [**هَدَب** denilen şeyleri, bk.] olan, develerin çok iştahla arzuladığı, ve güçlü sürgünler yahut dallar çıkaran belirli bir ağaç; L’de AHn’den naklen zikredilmiştir, ve Sgh tarafından Aboo-Ziyلd’den naklen; ve ikincisi, onun odun yakacağı bulunduğunu ekler. (TA.) ― -b11- Ve (varsayılan mecaz:) belirli bir meyve: (AHn, TA:) şeftalinin bir türü: (S, K:) tekili ve çoğulu aynıdır: (AHn, S, K:) yahut tek bir şeftali: (IKtt, MF:) yahut **الأَشْعَرُ** şeftalinin bir adıdır, çoğulu **شُعْرٌ**’dür. (Mtr, TA.) ― -b12- Keza (varsayılan mecaz:) bir tür sinek, (S, K,) iğnesi olan olduğu söylenir, (S,) mavi, yahut kırmızı, develerin ve eşeklerin ve köpeklerin üzerine konan; (K;) bunun gibi ↓ **شُعَيْرَآءُ** da: (TA:) eşeği sokan bir tür sinek; öyle ki o dönüp durur: AHn der ki o iki türdür: köpeğininki ve deveninki: köpeğininki iyi bilinir, inceliğe ve kızıllığa meyleder, ve köpekten başka hiçbir şeye dokunmaz: deveninki sarılığa meyleder, köpeğinkinden daha büyüktür, kanatları vardır, ve kanatların altında tüylüdür: bazen öyle çok sayıda olur ki deve sahipleri gündüz vakti sağamazlar ve hiçbirine binemezler; böylece bunu geceye kadar bırakırlar: deveyi memenin yumuşak yerlerinde ve çevresinde, ve kuyruğun altında ve karında ve koltuk altlarında sokar; ve hayvanı ondan katrandan başka bir şeyle korumazlar: develerin üzerinde uçar; öyle ki onun vızıltı yahut uğultu sesi çıkardığı işitilir. (TA. [Ayrıca bk. **شُعْرُورٌ**, onun altında çoğulu **شُعْرٌ** zikredilmiştir.]) ― -b13- Ve [bundan dolayı, belki, zira bu tür sinek sürüler hâlinde görülür,] (varsayılan mecaz:) erkeklerden bir kalabalık. (K.)

**أُشَيْعَارٌ**
**أُشَيْعَارٌ** ذ : bk. **شَعْرٌ**.

**مَشْعَرٌ**
**مَشْعَرٌ** ذ i. q. **مَعْلَمٌ** [bir şeyin bilindiği yer anlamında]. (TA.) ― -b2- Ve bundan dolayı, dinî hizmetlerin/ibadetlerin yerine getirildiği yer. (TA.) Bu kelimeye ve onun çoğulu **مَشَاعِرُ**’a, **شِعَارٌ** maddesinde, dört yerde bak. ― -b3- [Çoğul] **المَشَاعِرُ** ayrıca beş duyuya delâlet eder; (S, * A, * TA;) işitme, görme, koku alma, tat alma ve dokunma. (S ve Msb, **حس** maddesinde.) -A2- Ayrıca bk. **شَعَارٌ**.

**دِيَةُ المُشْعَرَةِ**
**دِيَةُ المُشْعَرَةِ** ذ Kralları öldürmekten dolayı alınan kan diyeti: o, bin devedir. (A, TA. [Bk. 4.])

**مُتَشَاعِرٌ**
**مُتَشَاعِرٌ** ذ Şair olmamasına rağmen şairliğe özenen yahut şairmiş gibi yapan kimse. (S, * L, * K, * TA.) Bk. **شَاعِرٌ**.
