# شعفر (ش-ع-ف-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B9%D9%81%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%B9%D9%81%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ع - ف - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B9%D9%81%D8%B1/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

شعفر:
شَعْفَر: بَطْنٌ من بني ثَعْلَبة يقال لهم: بنو السِّعْلاة، قال الشمّاخ:
وإني لولا شَعْفُرٌ إن أرَدْتُهـم		بَعيدَيْنِ حتى بَلّدا بالصَّحاصِحِ

##### Türkçe

شعفر:
**شَعْفَر**: Benî **ثَعْلَبة**’den bir karın (kol); onlara **بنو السِّعْلاة** denir. **الشمّاخ** dedi ki:
Ve gerçekten ben, eğer onları isteseydim, **شَعْفُر** olmasaydı,		iki uzak (kimse) idiler; ta ki **بالصَّحاصِحِ**’te yerleşip yurt tutuncaya kadar.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B9%D9%81%D8%B1/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

شَعْفَرٌ: من أَسماء النساء؛ أَنشد الأَزهري:
يا لَيْتَ أَني لم أَكُنْ كَرِيّاً،
ولم أَسُقْ بِشَعْفَر المَطِيَّا
وقال ابن سيده: شَعْفَرٌ بطن من ثعلبة يقال لهم بَنُو السَّعْلاةِ، وقيل: هو اسم المرأَة؛ عن ابن الأَعرابي، وأَنشد:
صادَتْكَ يَوْمَ الرَّمْلَتَيْنِ شَعْفَرُ
وقال ثعلب: هي شغفر، بالغين المعجمة.

##### Türkçe

**شَعْفَرٌ**: kadın adlarındandır; el-Ezherî inşad etti:

Keşke ben **كَرِيّاً** olmasaydım,
ve **بِشَعْفَر** ile **المَطِيَّا** sürmeseydim.

İbn Sîde dedi: **شَعْفَرٌ** Sa‘lebe’den bir batındır; onlara **بَنُو السَّعْلاةِ** denir,

ve denildi ki: o, kadının adıdır; İbnü’l-A‘râbî’den; ve inşad etti:

**شَعْفَرُ** seni **يَوْمَ الرَّمْلَتَيْنِ** avladı.

Sa‘leb dedi: o **شغفر**’dir, **بالغين المعجمة** ile.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%B9%D9%81%D8%B1/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

شعفر، كجعفر، أهمله الجوهري، وقال الأزهري: هو اسم امرأة، عن ابن الأعرابي، وأنشد:
  صادتك يوم الرملتين شعفر. وقال ثعلب: هي شغفر، بالغين، وأنشد الأزهري للمنذري:
  ياليت أني لم أكن كـريا                      ولم أسق بشعفر المطيا.

  شعفر: بطن من بني ثعلبة، يقال لهم: بنو السعلاة، بكسر السين، نقله الصاغاني. شعفر: فرس سمير بن الحارث الضبي. ابن شعفرة، بهاء: شاعر من بني كلب، الذي هاجاه المرعش الشاعر، واسم المرعش حمل بن مسعود. وقد سموا شعفورا، وهو ملحق في الندرة بصعفوق، كذا في التكملة.

##### Türkçe

شعفر, **جعفر** gibi; el-Cevherî onu ihmal etti. el-Ezherî dedi ki: O, İbnü’l-A‘râbî’den (naklen) bir kadının adıdır; ve şu beyti okudu:
  “Seni iki kumluk gününde **شعفر** avladı.” Ve Sa‘leb dedi ki: O, **شغفر**’dir, **الغين** ile; ve el-Ezherî el-Münzirî için şu beyti okudu:
  “Keşke ben **كـريا** olmamış olsaydım                      ve **شعفر** ile **المطيا** sulamamış olsaydım.”

  **شعفر**: Benî Sa‘lebe’den bir karın; onlara: **بنو السعلاة** denir, **السين**’in kesresiyle; es-Sâgânî onu nakletti. **شعفر**: ed-Dubbî Semîr b. el-Hâris’in atı. İbn **شعفرة**, **بهاء** ile: Benî Kelb’den bir şair; ona el-Mer‘aş şair hicvetti; el-Mer‘aş’ın adı Hamel b. Mes‘ûd’dur. Ve **شعفورا** diye adlandırdılar; o, nadirlikte **صعفوق**’a ilhak edilmiştir; Tekmile’de böyledir.
