# شغز — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%BA%D8%B2/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D8%BA%D8%B2/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شغز](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D8%BA%D8%B2.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: شغز

الشغيزة، بالغين المعجمة: المسلة، أهمله الجوهري وقاله ابن الأعرابي. وقال الأزهري: هذا حرف عربي، سمعت أعرابيا يقول: سويت شغيزة من الطرفاء لأسف بها سفيفة. والشغز، كالمنع: التطاول بالمنطق، والإغراء بين القوم، وقد شغزت بينهم. وحجر الشغزى ويقال الشغرى بالراء، وقيل: الشغراء، ممدودا، وقد تقدم في موضعه: حجر كانوا يركبون منه الدواب، وهو المعروف بقرب مكة حرسها الله، ومنهم من ضبط حجر، بالزاي، وقد ذكر في حرف الزاي.

### Türkçe

**الشغيزة**، **بالغين المعجمة**: **المسلة**; bunu el-Cevherî ihmal etti ve onu İbnü’l-A‘râbî söyledi. El-Ezherî dedi: Bu Arapça bir harftir; bir bedevîyi şöyle derken işittim: “**سويت شغيزة من الطرفاء لأسف بها سفيفة**.”

**والشغز**, **كالمنع**: sözle uzayıp gitmek ve kavim arasında kışkırtma; “Onların arasında **شغزت** ettim” (denir).

Ve **حجر الشغزى**; ve **الشغرى** **بالراء** da denir; ve “**الشغراء**” (uzatılmış olarak) denilmiştir; kendi yerinde daha önce geçti: binek hayvanlarını ondan bindirdikleri bir taş; o, Allah onu korusun, Mekke yakınında bilinen (taştır). Onlardan kimi **حجر**’i **بالزاي** ile ضبط etti; **حرف الزاي**’de zikredilmiştir.
