# شفف — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%81%D9%81/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%81%D9%81/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شفف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%81%D9%81.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: شفف

الشَفُّ بالفتح: سِترٌ رقيقٌ. قال أبو نصر: سترٌ أحمرُ رقيقٌ من صوف يُسْتَشَفُّ ما وراءه. والشِفُّ بالكسر: الفضلُ والرِبْحُ. تقول منه: شَفَّ يَشِفُّ شَفّاً. وقال ابن السكيت: الشِفُّ أيضاً. النقصانُ، وهو من الأضداد. وشَفَّ عليه ثوبُه يَشِفُّ شُفوفاً وشَفيفاً أيضاً، أي رقَّ حتّى يُرى ما خلفه. وثوبٌ شَفٌّ وشِفٌّ، أي رقيقٌ. وشَفَّ جسمه يَشِفُّ شُفوفاً، أي نَحَلَ. وأَشْفَفْتُ بعض َولدي على بعض، أي فضّلتهم. والشَفيف: لذعُ البردِ. وفلان يجد في أسنانه شَفيفاً، أي برداً. والشَفَّانُ: بردُ ريحٍ في نُدُوَّة. وهذه غداةٌ ذاتُ شَفَّانٍ. قال الشاعر:
في كِناسٍ ظاهرٍ يَسْـتُـرُهُمِنْ عَلُ الشَفَّانِ هُدَّابُ الفَنَنْ
أي من الشَفَّانِ. والشُفافَةُ: بقيةُ الماء في الإناء. وقد تَشافَفْتُ ما في الإناء، إذا شربتَه كلَّه ولم تُسْئِرْهُ. وفي المثل: ليس الرِيُّ عن التَشافِّ، أي لأن القَدْرَ الذي يسئره الشاربُ ليس مما يُرْوي. وكذلك الاستقصاء في الأمور. والاشتِفافُ مثله. وشَفّهُ الهمُّ يَشُفُّهُ بالضم شَفّاً: هَزَله.

### Türkçe

**الشَفُّ** (fetha ile): ince bir örtüdür. Ebû Nasr dedi: arkasındaki şeyin görüldüğü, yünden kırmızı ince bir örtüdür. **والشِفُّ** (kesra ile): fazlalık ve kârdır. Ondan şöyle dersin: **شَفَّ يَشِفُّ شَفّاً**. İbnü’s-Sikkît dedi: **الشِفُّ** ayrıca eksilmedir; ve o, zıtlardandır. Ve elbisesi onun üzerinde **شَفَّ** eder; **يَشِفُّ شُفوفاً** ve ayrıca **شَفيفاً**; yani inceldi, ta ki arkasındaki görülsün. Ve **ثوبٌ شَفٌّ** ve **شِفٌّ**; yani ince. Ve bedeni **شَفَّ** eder; **يَشِفُّ شُفوفاً**; yani zayıfladı. Ve bazı çocuklarımı bazıları üzerine **أَشْفَفْتُ**; yani onları üstün tuttum. Ve **الشَفيف**: soğuğun sızlatmasıdır. Ve falan kimse dişlerinde **شَفيفاً** bulur; yani soğuk. Ve **الشَفَّانُ**: bir nemlilikte rüzgâr soğuğudur. Ve bu, **ذاتُ شَفَّانٍ** olan bir sabah vaktidir. Şair dedi:
في كِناسٍ ظاهرٍ يَسْـتُـرُهُمِنْ عَلُ الشَفَّانِ هُدَّابُ الفَنَنْ
yani **الشَفَّانِ**’dan. Ve **الشُفافَةُ**: kapta suyun kalıntısıdır. Ve kaptaki şeyi **تَشافَفْتُ**, eğer onu bütünüyle içtiysen ve ondan bir artık bırakmadıysan. Ve meselde: **ليس الرِيُّ عن التَشافِّ**; yani içenin bıraktığı miktar, kandıran şeyden değildir. İşlerdeki istiksâ (tamına erdirme) da böyledir. Ve **الاشتِفافُ** onun gibidir. Ve gam onu **شَفّهُ**; **يَشُفُّهُ** (damme ile) **شَفّاً**: onu zayıflattı.
