# شفو — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%81%D9%88/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%81%D9%88/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شفو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%81%D9%88.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: شفو

: ( و *!شَفَتِ الشَّمسُ *!تَشْفُو ) : أَهْملهُ الجوهريُّ .
وقال ابنُ سِيدَه : أَي ( قارَبَت الغُرُوبَ ) ؛
قالَ : ومَرَّ في الياءِ لأنَّ الكلمةَ يائيَّةٌ واويَّةُ .
( و ) *!شَفا ( الهِلالُ ) : إذا ( طَلَعَ .
( و ) شَفا ( الشَّخْصُ ) : إذا ( ظَهَرَ .

( و ) أَبُو الحُصَيْن ( الهَيْثمُ بنُ *!شَفٍ ، كعَمٍ ) ، الرعينيُّ ( مُحدِّثٌ ) عن أَبي ريحانَةَ مَوْلى رَسُولِ اللّهِ ، صلى الله عليه وسلم وفضالة ابنِ عُبيدٍ وعبدِ اللّهِ بنِ عَمْرٍ و ، وعنه يزيدُ بنُ أَبي حبيبٍ وعباسُ القتباني .
( وقولُ المحَدِّثينَ : *!شَفِيَ ، كَرضِيَ أَو سُمَىَ لحْنٌ ) ، والصَّوابُ الأوَّل ، كما قالهُ النّسائي وغيرُهُ .
( *!وشُفَيٌّ ، كسُمَيَ ، ابنُ مانِعٍ ) الأَصْبحيّ ( محدِّثٌ ) عن أَبي هُرَيْرَةَ وعبدِ اللّهِ بنِ عَمْرٍ و ، وعنه ابْنُه حُسَيْن وعقبةُ بنُ مُسْلم وربيعَةُ بنُ سيْفٍ ، ماتَ سَنَة 105 ؛ وابْنُه ثُمامَهُ بنُ شُفَيَ محدِّثٌ أيْضاً .
( *!والشَّفَةُ ) للإنسانِ مَعْروفةٌ ، و ( نُقْصانُها ) إمَّا ( واوٌ ) ، تقولُ : ثلاثُ *!شَفَواتٍ ، ( أَو هاءٌ ) ، وتُجَمْعُ شِفاهاً ، ومنه المُشافَهَةُ ؛ ( وتقَدَّمَ ) في الهاءِ .
وممَّا يُسْتدركُ عليه :
*!الشَّفا : حَرْفُ الشيءِ ؛ حكَى الزجَّاجُ في تَثْنِيتِه *!شَفَوانِ .
والحُروفُ *!الشَّفَوِيَّةُ مَنْسوبَةٌ إلى الشَّفَة ؛ عن الخَليلِ .
*!وشَفِيَّةٌ ، كغَنِيَّةٍ : رَكِيَّةٌ على بُحيرَةِ الأحْساءِ .
ورجُلٌ *!أَشْفى : هو الذي لا تَنْضمُّ شَفَتاهُ ؛ وامْرأةٌ *!شَفْياءُ ، كذا ذَكَرَه ابنُ عبَّاد .
ذُو *!شُفَيَ ، كسُمَيَ ، ابنُ مشرقِ بنِ زيْدِ بنِ جشمٍ الهَمَدانيُّ .

### Türkçe

: ( و **شَفَتِ الشَّمسُ** **تَشْفُو** ) : el-Cevherî onu ihmal etti.
İbn Sîde dedi ki: yani ( **قارَبَت الغُرُوبَ** ) ;
dedi ki: ve **الياء**’da geçti; çünkü kelime yâîdir, vâvîdir.
( و ) **شَفا** ( **الهِلالُ** ) : ( **طَلَعَ** ) olduğu zaman.
( و ) **شَفا** ( **الشَّخْصُ** ) : ( **ظَهَرَ** ) olduğu zaman.

( و ) Ebû’l-Husayn ( **الهَيْثمُ بنُ شَفٍ ، كعَمٍ** ) , er-Ruaynî ( **مُحدِّثٌ** ) Ebû Reyhâne Resûlullah’ın mevlâsından—Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun—ve Fudâle b. Ubeyd ve Abdullah b. Amr’dan ve ; ondan da Yezîd b. Ebî Habîb ve Abbâs el-Kutebânî rivayet etti.
( Muhaddislerin sözü: **شَفِيَ ، كَرضِيَ أَو سُمَىَ** lahn’dır ) , doğru olan birincisidir; Nesâî ve başkalarının dediği gibi.
( **وشُفَيٌّ ، كسُمَيَ ، ابنُ مانِعٍ** ) el-Esbahî ( **محدِّثٌ** ) Ebû Hureyre ve Abdullah b. Amr’dan ve ; ondan da oğlu Husayn ve Ukbe b. Müslim ve Rabîa b. Seyf rivayet etti; 105 senesinde öldü; ve oğlu Thumâme b. Şufey de ( **محدِّثٌ** )tir ayrıca.
( **والشَّفَةُ** ) insan için bilinir; ve ( **نُقْصانُها** ) ya ( **واوٌ** )dur, dersin ki: üç **شَفَواتٍ** , ( yahut **هاءٌ** )dur; ve **شِفاهاً** olarak cem‘ edilir; ondan **المُشافَهَةُ** vardır; ( ve **تقَدَّمَ** ) **الهاءِ**’da.
Üzerine istidrâk olunanlardandır:
**الشَّفا** : şeyin kenarı; Zeccâc onun tesniyesinde **شَفَوانِ** diye nakletti.
**الشَّفَوِيَّةُ** harfler **الشَّفَة**’ye nisbet edilmiştir; Halîl’den.
**وشَفِيَّةٌ ، كغَنِيَّةٍ** : Ahsa gölcüğü üzerinde bir kuyu.
Ve bir adam **أَشْفى** : o, iki dudağı birleşmeyen kimsedir; ve bir kadın **شَفْياءُ** ; İbn Abbâd onu böyle zikretti.
Zû **شُفَيَ ، كسُمَيَ** , Hemdânî, Meşrik b. Zeyd b. Cüşm’ün oğludur.
