# شفي — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%81%D9%8A/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%81%D9%8A/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شفي](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%81%D9%8A.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: شفى

ابن السكيت: يقال للرجل عند موته وللقمر عند إمحاقه وللشمس عند غروبها: ما بقي منه إلاَّ شَفاً، أي قليلٌ. قال العجاج:
ومَرْبإٍ عالٍ لمن تَشَرَّفا
أَشْرَفْتُهُ بلا شَفاً أو بِشَفا
قوله بلا شَفاً أي وقد غابت الشمس. أو بَشَفا أي أو قد بقيَتْ منها بقيّة. وشَفا كلِّ شيء: حرفه. قال الله تعالى: "وكُنتمْ على شَفا حُفرةٍ". وتثنيته شَفَوان. وشَفاهُ الله من مره شِفاءً، ممدودٌ. وأشْفى على الشيء: أشرف عليه. وأَشْفى المريض على الموت. واسْتَشْفى: طلبَ الشَفاءَ. وأَشْفَيْتُكَ الشيء، أي أعطيتكَه تَسْتَشْفي به. ويقال: أَشْفاهُ الله عسلاً، إذا جعله له شفاءً. وأَشْفَيْتُ بكذا. وتِشَفَّيْتُ من غيظي. والإشْفى: الذي للأساكفة. قال ابن السكيت: والإشْفى ما كان للأسافيّ والمزاود وأِشباهِها، والمِخْصَفُ للنعال.

### Türkçe

İbn es-Sikkît: Adam için ölümü esnasında, ay için tutulması esnasında, güneş için batması esnasında şöyle denir: “Ondan ancak **شَفاً** kaldı”; yani az. el-Accec dedi ki:
Ve yüksek bir gözetleme yeri; kim yükselmek isterse için,
Onu, **شَفاً** olmaksızın yahut **بِشَفا** ile gözetledim.

Onun sözü “**بلا شَفاً**” yani güneş batmış iken. Yahut “**بَشَفا**” yani ondan bir kalıntı kalmış iken. Ve her şeyin **شَفا**’sı: onun kenarıdır. Allah Teâlâ dedi ki: “Ve siz bir çukurun **شَفا**’sı üzerindeydiniz.” Onun tesniyesi **شَفَوان**’dır. Ve Allah onu hastalığından **شِفاءً** ile şifalandırdı; meddlidir. Ve **أشْفى** bir şeyin üzerine: ona yaklaştı/yukarıdan baktı. Ve hasta, ölümün üzerine **أَشْفى** etti (ölüme yaklaştı). Ve **اسْتَشْفى**: **الشَفاءَ**’ı talep etti. Ve “Sana şeyi **أَشْفَيْتُكَ**”; yani onunla şifa arayasın diye onu sana verdim. Ve denir: “Allah onu **عسلاً** ile **أَشْفاهُ**”, onu kendisi için bir şifa kıldığı zaman. Ve “**أَشْفَيْتُ** bununla.” Ve öfkemden **تِشَفَّيْتُ**. Ve **الإشْفى**: ayakkabıcılara ait olan şeydir. İbn es-Sikkît dedi ki: **الإشْفى**; tulumculara, su tulumcularına ve benzerlerine ait olan şeydir; **المِخْصَفُ** ise nalınlar içindir.
