# شقا — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%A7/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%82%D8%A7/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شقا](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%A7.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: شقا

الشَقاءُ والشَقاوَةُ بالفتح: نقيض السعادة. وقرأ قتادة "شقاوَتُنا"، وهي لغة. تقول: شَقيَ الرجل، ويَشقى. ثم تقول: يَشْقَيانِ. وأشْقاهُ الله يُشْقِيهِ فهو شَقِيٌّ بيِّن الشِقوةِ بالكسر، وفَتْحُهُ لغةٌ. والمُشاقاةُ: المعاناة والممارسة. وشاقاني فلانٌ فَشَقَوْتُهُ أَشْقوهُ، أي غلبتُه فيه.

### Türkçe

**الشَقاءُ** ve **الشَقاوَةُ** fetha ile: mutluluğun zıddı. Katâde **"شقاوَتُنا"** okudu; bu bir lugattır. Dersin ki: adam **شَقيَ** oldu, ve **يَشقى**. Sonra dersin ki: **يَشْقَيانِ**. Allah onu **أشْقاهُ**; onu **يُشْقِيهِ**; o hâlde o, kesra ile **الشِقوةِ**si apaçık olan **شَقِيٌّ**dir; onun fethası da bir lugattır. **والمُشاقاةُ**: eziyet çekme ve uygulama. Falan kimse benimle **وشاقاني**; ben de onu **فَشَقَوْتُهُ أَشْقوهُ**; yani onda ona galip geldim.
