# شقص (ش-ق-ص) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%82%D8%B5

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ق - ص
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 10 sözlük

## Sözlükler (10)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

القاف والشين والصاد معهما
ش ق ص يستعمل فقط شقص: الشِّقْصُ: طائفة من الشيء، تقول: أعطيته شَقْصاً من ماله.
والمِشقَصُ: سهم له نصل عريض لرمي الوحش.
والتَّشقيصُ في نعت الفرس: فراهية وجودة.
ويجوز في الشعر.
وهذه القطعة شِقْصٌ من هذه الدار.
والشِّنْقاصُ ينسب إليه قوم من الجند يقال لهم: الشَّناقصة، الواحد شِنْقاصِيُّ.
وفي الحديث: "من لعب بالنرد فَلْيُشَقِّصِ الخنازير وهو كالغامس يده في لحمانها يقسمها أجزاءً.

##### Türkçe

**القاف** ve **الشين** ve **الصاد** onlarla birlikte

**ش ق ص** yalnızca **شقص** kullanılır: **الشِّقْصُ**: şeyden bir taife (parça/bölük); dersin ki: “Ona malından bir **شَقْصاً** verdim.”

Ve **المِشقَصُ**: vahşi hayvanı atmak için, geniş ağızlı bir temreni olan ok.

Ve atın vasfında **التَّشقيصُ**: semizlik ve iyilik (kalite).

Ve şiirde caiz olur.

Ve bu parça, bu evden bir **شِقْصٌ**tur.

Ve **الشِّنْقاصُ** ona nisbet edilir; askerlerden bir kavim; onlara **الشَّناقصة** denir; tekili **شِنْقاصِيُّ**dur.

Ve hadiste: “Kim **النرد** ile oynarsa, domuzları **فَلْيُشَقِّصِ**; o, elini onların etlerine daldıran gibidir; onu parçalara ayırır.”

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الشِقْصُ: القطةُ من الأرض، والطائفةُ من الشيء. والشَقيصُ: الشريكُ. يقال: هو شَقيصي، أي شريطي في شِقْصٍ من الأرض. والمِشْقَصُ من النصال: ما طالَ وَعَرُضَ.

##### Türkçe

**الشِقْصُ**: yerden bir parça, ve şeyden bir taife (kısım). Ve **الشَقيصُ**: ortak. Denilir: “o benim **شَقيصي**’mdir”, yani yerden bir **شِقْصٍ**’ta benim ortağımdır. Ve **المِشْقَصُ** ok uçlarından: uzayıp geniş olan şey.

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ق ش ص
شقص
استعمل منه : ( شقص ) .
شقص : قال الليث : الشِّقصُ : طائفةٌ من الشيء ، تقول : أعطاهُ شِقْصاً من ماله .
وقال الشافعيُّ في باب الشفعةِ فإن اشترى شقصاً من دار ، ومعناهُ : أي اشترى نصيباً معلوماً غير مفروزٍ مثل سهم من سَهْمين أو من عشرة أسهم .
قال أبو منصورٍ : وإذا فُرِزَ جازَ أن يسمى شِقْصاً ، وتَشْقِيصُ الذبيحةِ تَعْضيتهَا وتفصيلُ أعضائها بعضها من بعض سهاماً معتدلة ، وروي عن الشعبي ، أنه قال : من فعل كذا وكذا فليشقّص الخنازير ، يقول كما أن تشقيص الخنازير حرام إذا أريد به البيع ، كذلك لا يحلّ بيع الخمر . ويقال للقصابُ مشقّص .
وقال الليث : المِشْقَصُ : سهمٌ فيه نصلٌ عريضٌ يرمى به الوحشُ .
قال أبو منصور : وهذا التفسير للمشقَصِ خلافُ ما حفظ عن العرب .
روى أبو عبيد عن الأصمعيّ أنه قال : المِشْقَصُ مِن النِّصال الطويلُ وليس بالعريض ، وأما العريضُ من النِّصال فهو المِعْبَلَةُ وهذا هو الصحيح وعليه كلام العرب .
وقال الليث : الشَّقِيصُ في نَعْتِ الفَرس فَرَاهةٌ وجَوْدَةٌ ، قلت : لا أَعرف الشَّقِيص في نعْت الخيْل ولا أدري ما هو .

##### Türkçe

ق ش ص
**شقص**
Ondan kullanılan: (**شقص**).

**شقص**: Leys dedi: **الشِّقصُ**: şeyden bir taife (parça/bölük); dersin ki: “Ona malından bir **شِقْصاً** verdi.”
Şâfiî, şuf‘a babında dedi: “Eğer bir evden bir **شقصاً** satın alırsa”; bunun manası: yani, ayrılmamış (müfrez olmayan) bilinen bir pay satın aldı; iki paydan bir pay yahut on paydan (on) paydan bir pay gibi.
Ebû Mansûr dedi: Ve eğer ayrılırsa (müfrez kılınırsa) **شِقْصاً** diye adlandırılması caiz olur; ve kurbanlığın **تَشْقِيصُ**’u, onu parçalara ayırması ve uzuvlarını birbirinden, düzgün (eşit) paylar olarak ayırıp tafsil etmesidir. Şa‘bî’den rivayet olundu: o dedi ki: “Kim şöyle şöyle yaparsa, domuzları **فليشقّص** etsin”; der ki: domuzların **تشقيص**’u, eğer onunla satış kastedilirse haram olduğu gibi, aynı şekilde şarabın satışı da helal olmaz. Kasaba **مشقّص** denir.
Leys dedi: **المِشْقَصُ**: kendisinde geniş bir temren bulunan bir ok; onunla vahşi hayvan atılır.
Ebû Mansûr dedi: Ve bu **المشقَصِ** için tefsir, Araplardan ezberlenmiş olana aykırıdır.
Ebû Ubeyd, Asma‘î’den rivayet etti: o dedi ki: **المِشْقَصُ** uzun temrenlerdendir, geniş değildir; temrenlerden geniş olan ise **المِعْبَلَةُ**’dir; bu sahih olanıdır ve Arapların sözü bunun üzerinedir.
Leys dedi: Atın vasfında **الشَّقِيصُ**: çeviklik ve iyiliktir; dedim ki: Atların vasfında **الشَّقِيص**’u bilmiyorum ve onun ne olduğunu da bilmiyorum.

### [Mekâyîsü'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/mekayis.md) — İbn Fâris · 11. yy

(باب الشين والقاف وما يثلثهما)
(شقل) الشين والقاف واللام ليس بشيء، وقد حُكيَ فيه ما لا يعرَّج عليه.
(شقن) الشين والقاف والنون. يقولون إنَّ الشَِّقْن([1]): القليل من العطاء؛ تقول: شَقَنْتُ العَطِيَّة([2])، إذا قلّلتَها.
(شقو) الشين والقاف والحرف المعتلّ أصلٌ يدلُّ على المعاناة وخلاف السُّهولة والسّعادة.
والشِّقوة: خلاف السعادة. ورجلٌ شقيٌّ بين الشَّقاء والشِّقوة والشَّقاوة. ويقال إنَّ المشاقاة: المعاناة والممارسة. والأصل في ذلك أنَّه يتكلّف العَناء ويَشقَى به، فإذا هُمِزَ تَغيَّر المعنى. تقول: شقأ نابُ البعير يَشْقَأ، إذا بدا. قال: الشَّاقئ: النَّاب الذي لم يَعْصَل([3]).
(شقب) الشين والقاف والباء كلمةٌ تدل على الطُّول. منها الرَّجُل الشّوقب. ويقولون: إنَّ الشَِّـقْب كالغار في الجبَل.
(شقح) الشين والقاف والحاء أُصَيْل يدل على لونٍ غيرِ حسَن. يقال: شَقَّحَ النَّخْل، وذلك حين زُهُوِّه، ونُهِي عن بيعه قبل أَنْ يشقِّح. والشَّقيح إتباع القبيح، يقال قبيحٌ شقيح.
(شقذ) الشين والقاف والذال أُصَيل يدلُّ على قلَّة النَّوم. يقولون: إنَّ الشَّـقِْذ العينِ، هو الذي لا يكاد ينام. قالوا: وهو الذي يُصيب النَّاسَ بالعينِ. فأما قولهم: أَشْقَذْتُ فلاناً إذا طردتَه، واحتجاجُهم بقول القائل:
إِذَا غَضِبُوا عليَّ وأشقَذُوني *** فَصِرتُ كأنّني فَرَأٌ مُتارُ([4])فإنّ هذا أيضاً وإن كان معناه صحيحاً فإنه يريد رَمَزوني بعيونهم بِغضَةً، كما ينظر العدوُّ إلى من لا يحبُّه.
ومن الباب الشَّقْذاء: العُقاب الشديدة الجُوع، سمّيت بذلك لأنَّها إذا كانت كذا [كان ذلك] أشدَّ لنظرها. وقد قال الشُّعراء في هذا المعنى ما هو مشهور. وذكر بعضهم: فلانٌ يشاقِذُ فلاناً، أي يُعادِيه. فأمَّا قولُهم: ما به شَقَذ ولا نَقَذٌ. فمعناه عندهم: ما به انطلاق. وهذا يبعد عن القياس الذي ذكرناه. فإنْ صحَّ فهو من الشاذّ.
(شقر) الشين والقاف والراء أصلٌ يدلُّ على لون. فالشقرة من الألوان في الناس: حُمرة تعلو البياض. والشُّقرة في الخَيل حُمرةٌ صافية يَحمَرُّ معها السَّبيب والناصية والمَعْرَفة. ويمكن أن يحمل على هذا الشَّقِر، وهو شقائق النُّعمان. قال طرفة:
* وعَلاَ الخَيْلَ دماءٌ كالشَّقِرْ([5]) *
ومما ينفرد  عن هذا الأصل كلماتٌ ثلاثٌ: قولهم: أخبرتُ فلاناً بشقُوري، أي بحالي *وأمري. قال رؤبة:
جارِيَ لا تَستنكري عَذيرِي ***
سَيرِي وإِشفاقي على بعيري
وكثرة الحديث عن شُقوري([6])
 والكلمة الثانية: قولهم: جاء بالشُّقَر والبُقَر، إذا جاء بالكذب.
والثالثة: المِشْقَر، وهو رملٌ متصوِّبٌ في الأرض، وجمعه مَشَاقِر([7]).
(شقص) الشين والقاف والصاد ليس بأصلٍ يتفرّع منه أو يُقاس عليه. وفيه كلمات. فالشِّقْصُ طائفةٌ من شيء. والمِشْقَص: سهمٌ فيه نصلٌ عريض. ويقولون: إن كان صحيحاً إنَّ الشَّقِيص في نعت الفرس: الفارِهُ الجَواد.
(شقع) الشين والقاف والعين كلمةٌ واحدة. يقولون شَقَع الرَّجُل في الإناء، إِذا شرِب. وهو مثل كرَع.
--------------ــ
([1]) يقال بالفتح، وبفتح فكسر، وشقين أيضاً.
([2]) زاد في المجمل: "وأشقنتها".
([3]) عصل يعصل عصلا: التوى. وبابه تعب. وفي الأصل: "يعضل" بالضاد المعجمة، صوابه في المجمل.
([4]) البيت لعامر بن كثير المحاربي، كما في اللسان (شقذ، تور).
([5]) رسمت "علا" في الأصل رسماً مزدوجاً يجمع بين الألف والياء بعد اللام، إشارة إلى الروايتين فيها. ورواية الديوان 67: "وعلى". أما اللسان (شقر) فقد أشار إلى الروايتين. وصدره:
* وتَساقى القوم كأساً مرة *.
([6]) الصواب نسبته إلى العجاج. انظر اللسان (شقر) حيث نسب إلى العجاج، وديوان العجاج 26.
([7]) لم يذكر واحده في القاموس، وذكر في اللسان وضبط بالقلم "مشقر"، بفتح الميم. وقد اعتمدت ضبط المجمل لها بكسر الميم.

ـ

##### Türkçe

(Şîn, Kāf ve bunların üçüncülendiği şeyler bâbı)
(**شقل**) **الشين** ve **القاف** ve **اللام** bir şey değildir; onda kendisine dönülmeyen şey rivayet edilmiştir.
(**شقن**) **الشين** ve **القاف** ve **النون**. Derler ki: **الشَِّقْن**: bağışın azı; dersin ki: **شَقَنْتُ العَطِيَّة**, onu azalttığın zaman.
(**شقو**) **الشين** ve **القاف** ve illetli harf; meşakkat ve kolaylığın ve saadetin zıddına delâlet eden bir asıldır.
Ve **الشِّقوة**: saadetin zıddı. Ve bir adam **شقيّ**; **الشَّقاء** ile **الشِّقوة** ve **الشَّقاوة** arasında. Ve denir ki: **المشاقاة**: meşakkat ve uygulama. Bunun aslı şudur ki: zahmeti yüklenir ve onunla meşakkat çeker; hemzelendiği zaman mânâ değişir. Dersin ki: **شقأ** devenin azı dişi **يَشْقَأ**, göründüğü zaman. Dedi ki: **الشَّاقئ**: bükülmemiş azı dişidir.
(**شقب**) **الشين** ve **القاف** ve **الباء**; uzunluğa delâlet eden bir kelimedir. Ondandır: **الشّوقب** adam. Ve derler ki: **الشَِّـقْب** dağdaki mağara gibidir.
(**شقح**) **الشين** ve **القاف** ve **الحاء**; güzel olmayan bir renge delâlet eden küçük bir asıldır. Denir ki: **شَقَّحَ النَّخْل**; bu, onun olgunlaşması vaktindedir; **أَنْ يشقِّح**’den önce satılması yasaklanmıştır. Ve **الشَّقيح** **القبيح**’in izleyişidir; denir: **قبيحٌ شقيح**.
(**شقذ**) **الشين** ve **القاف** ve **الذال**; uykunun azlığına delâlet eden küçük bir asıldır. Derler ki: **الشَّـقِْذ** gözün; o, neredeyse uyumayandır. Dediler ki: o, insanlara göz ile isabet edendir. Ama onların “**أَشْقَذْتُ** falancayı” sözü, onu kovduğun zaman; ve söyleyenin sözüyle delil getirmeleri:
إِذَا غَضِبُوا عليَّ وأشقَذُوني *** فَصِرتُ كأنّني فَرَأٌ مُتارُ
Şu da böyledir; mânâsı doğru olsa da, o, “bana kızgın gözlerle gözleriyle işaret ettiler”i kasteder; düşmanın sevmediğine baktığı gibi.
Bâbdandır: **الشَّقْذاء**; şiddetli aç olan kartal; böyle adlandırıldı, çünkü o böyle olduğu zaman [bu] onun bakışı için daha şiddetlidir. Şairler bu mânâda meşhur olan şeyler söylemişlerdir. Ve bazısı zikretti: “Falanca falancaya **يشاقِذُ**”; yani ona düşmanlık eder. Ama onların “Onda ne **شَقَذ** var ne **نَقَذ**” sözü; mânâsı onların yanında: onda açılma yoktur. Bu, zikrettiğimiz kıyastan uzaklaşır. Eğer sahih olursa, şâzdandır.
(**شقر**) **الشين** ve **القاف** ve **الراء**; renge delâlet eden bir asıldır. O hâlde **الشقرة** insanlarda renklerdendir: beyazlığın üstüne çıkan bir kızıllık. Ve **الشُّقرة** atlarda, yele ve perçem ve yelelik onunla kızaracak şekilde, saf bir kızıllıktır. Buna **الشَّقِر** de hamledilebilir; o da **شقائق النُّعمان**’dır. Tarafe dedi ki:
* وعَلاَ الخَيْلَ دماءٌ كالشَّقِرْ *
Ve bu asıldan ayrılan üç kelime vardır: onların “Falancaya **بشقُوري** haber verdim” sözü; yani hâlimle ve işimle. Ru’be dedi ki:
جارِيَ لا تَستنكري عَذيرِي ***
سَيرِي وإِشفاقي على بعيري
وكثرة الحديث عن شُقوري
İkinci kelime: onların “**بالشُّقَر والبُقَر** ile geldi” sözü; yalan ile geldiği zaman.
Üçüncüsü: **المِشْقَر**; o, yerde aşağı doğru eğimli bir kumdur; çoğulu **مَشَاقِر**’dir.
(**شقص**) **الشين** ve **القاف** ve **الصاد**; ondan dallanılan veya üzerine kıyas yapılan bir asıl değildir. Onda kelimeler vardır. **الشِّقْصُ** bir şeyden bir taifedir. Ve **المِشْقَص**: içinde geniş bir temren bulunan oktur. Ve derler ki, sahih ise: atın vasfında **الشَّقِيص**: çevik, iyi koşan.
(**شقع**) **الشين** ve **القاف** ve **العين**; tek bir kelimedir. Derler ki: adam kapta **شَقَع**, içtiği zaman. O, **كرَع** gibidir.
--------------ــ
([1]) Fetha ile, ve fetha ile sonra kesra ile, ve **شقين** de denir.
([2]) **المجمل**’de artırdı: “**وأشقنتها**”.
([3]) **عصل** **يعصل** **عصلا**: büküldü. Bâbı **تعب**’dir. Asılda: “**يعضل**” **الضاد** mu‘ceme ile; doğrusu **المجمل**’dedir.
([4]) Beyit, **عامر بن كثير المحاربي**’nindir; **اللسان**’da ( **شقذ** , **تور** ) olduğu gibi.
([5]) Asılda “**علا**” **اللام**’dan sonra **الألف** ve **الياء**’ı bir araya getiren çift yazımla yazıldı; onda iki rivayete işaret olarak. Dîvân rivayeti 67: “**وعلى**”. أما **اللسان** ( **شقر** ) ise iki rivayete işaret etti. Sadrı:
* وتَساقى القوم كأساً مرة *.
([6]) Doğrusu, onu **العجاج**’a nispet etmektir. **اللسان** ( **شقر** )’a bak; orada **العجاج**’a nispet etti; ve **ديوان العجاج** 26.
([7]) **القاموس**’ta müfredi zikredilmedi; **اللسان**’da zikredildi ve kalemle “**مشقر**” diye ضبط edildi; **الميم**’in fethasıyla. Ben onun ضبطında **المجمل**’in **الميم**’in kesrası ile olanını esas aldım.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ش ق ص
أخذ شقصه‏.‏
وهو شقيصي‏:‏ شريكي‏.‏
وشقص الشاة تشقيصاً‏:‏ عضاها‏.‏
ويقال للقصاب‏:‏ المشقص‏.‏
وفي الحديث ‏"‏ من باع الخمر فليشقص الخنازير ‏"‏‏.‏

##### Türkçe

ش ق ص
**أخذ شقصه**: onun payını aldı.
**وهو شقيصي**: benim ortağım; **شريكي**.
**وشقص الشاة تشقيصاً**: koyunu ısırdı; **عضاها**.
Kasaba **المشقص** denir.
Hadiste: "Kim şarap satarsa, domuzları parçalara ayırsın: **فليشقص الخنازير**".

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الشِّقْصُ والشَّقيصُ: الطائفة من الشيء والقطْعةُ من الأَرض، تقول: أَعطاه شِقْصاً من ماله، وقيل: هو قليلٌ من كثير، وقيل: هو الحَظُّ. ولك شِقْصُ هذا وشَقِيصُه كما تقول نِصْفُه ونَصِيفُه، والجمع من كل ذلك أَشْقاصٌ وشِقاصٌ. قال الشافعي في باب الشُّفْعةِ: فإِن اشْتَرَى شِقْصاً من ذلك؛ أَراد بالشِّقْصِ نَصِيباً معلوماً غير مَفْروز، قال شمر: قال أَعرابي اجْعل من هذا الجَرّ شَقِيصاً أَي بما اشْتَرَيتها. وفي الحديث: أَن رجلاً من هُذيل أَعْتَقَ شِقْصاً من مملوك فأَجازَ رسولُ اللّه، صلّى اللّه عليه وسلّم، وقال: ليس للّه شَرِيكٌ؛ قال شمر: قال خالد النَّصِيبُ والشِّرك والشِّقْصُ واحدٌ؛ قال شمر: والشَّقِيصُ مثله وهو في العين المشتركة من كل شيء. قال الأَزهري: وإِذا فُرِزَ جازَ أَن يُسَمَّى شِقْصاً، ومنه تَشْقِيصُ الجَزَرةِ وهو تَعْضِيَتُها وتفصيلُ أَعضائِها وتَعْدِيلُ سِهامِها بين الشُّرَكاءِ. والشاةُ التي تكون للذبح تسمى جَزَرةً، وأَما الإِبل فالجَزور.
وروي عن الشعبي أَنه قال: من باع الخَمْرَ فلْيُشَقِّص الخنازِيرَ أَي فلْيستَحِلَّ بيعَ الخنازير أَيضاً كما يَسْتَحِلّ بيعَ الخمرِ؛ يقول: كما أَن تَشْقِيصَ الخنازيرِ حرامٌ كذلك لا يَحِلُّ بيعُ الخمر، معناه فلْيُقَطِّع الخَنازِيرَ قِطَعاً ويُعَضِّيها أَعْضاءً كما يُفْعل بالشاة إِذا بِيعَ لحمُها. يقال: شَقَّصَه يُشَقِّصُه، وبه سمي القَصّابُ مُشَقِّصاً؛ المعنى من اسْتَحَلّ بيعَ الخمرِ فلْيَسْتَحِلَّ بيع الخِنْزِيرِ فإِنهما في التحريم سواء، وهذا لفظٌ معناه النَّهي، تقديرُه من باعَ الخمرَ فليكنْ لِلْخَنازيرِ قَصّاباً وجعله الزمخشري من كلام الشعبي وهو حديث مرفوع رواه المغيرة بن شعبة، وهو في سنن أَبي داود. وقال ابن الأَعرابي: يقال للقَصّاب مُشَقِّصٌ.
والمِشْقَصُ من النِّصَال: ما طالَ وعَرُضَ؛ قال:
سِهَامٌ مَشاقِصُها كالحِراب
قال ابن بري: وشاهده أَيضاً قول الأَعشى:
فلو كُنْتُمُ نَخْلاً لكُنْتُمْ جُرَامةً،
ولو كنتمُ نَبْلاً لكُنْتُمْ مشاقِصَا
وفي الحديث: أَنه كَوَى سعدَ بن مُعاذٍ في أَكْحلِه بمِشْقَصٍ ثم حَسَمَه؛ المِشْقَصُ: نصلُ السهمِ إِذا كان طويلاً غيرَ عريضٍ، فإِذا كان عَريضاً فهو المِعْبَلةُ؛ ومنه الحديث: فأَخَذَ مَشَاقِصَ فقَطَعَ بَراجِمَه، وقد تكرر في الحديث مفرداً ومجموعاً؛ المِشْقَصُ من النصال: الطويلُ وليس بالعريض، فأَما العَرِيضُ الطويل يكون قريباً من فِتْر فهو المِعْبَلة، والمِشْقَصُ على النصف من النَّصْل ولا خير فيه يَلْعَب به الصبيانُ وهو شَرُّ النبل وأَحْرَضُه، يُرْمى به الصيد وكل شيء ولا يُبالى انْفِلالُه؛ قال الأَزهري: والدليلُ على صحة ذلك قولُ الأَعشى:
ولو كنتمُ نبلاً لكنتم مشاقصا
يَهْجُوهم ويُرَذِّلُهم. والمِشْقَصُ: سهمٌ فيه نَصْل عريض يُرْمى به الوحشُ؛ قال أَبو منصور: هذا التفسير للمِشْقَص خطأٌ، وروى أَبو عبيدة عن الأَصمعي أَنه قال: المِشْقَصُ من النصال الطويلُ، وفي ترجمة حشا: المِشْقَصُ السهمُ العريضُ النَّصْلِ. الليث: الشَّقِيص في نعت الخيل فَراهةٌ وجَوْدةٌ، قال: ولا أَعرفه.
ابن سيده: الشَّقِيصُ الفرسُ الجَوَادُ. وأَشاقِيصُ: اسم موضع، وقيل: هو ماء لبني سعد؛ قال الراعي:
يُطِعْن بِجوْنٍ ذي عَثانِينَ لم تَدَعْ
أَشاقِيصُ فيه والبَديَّان مَصْنَعا
أَراد به البقعة فأَنّثه. والشَّقِيصُ: الشريكُ؛ يقال: هو شَقِيصِي أَي شَرِيكي في شِقْصٍ من الأَرض، والشَّقِيصُ: الشيءُ اليسير؛ قال الأَعشى: فتِلْكَ التي حَرَمَتْكَ المتَاع،
وأَوْدَتْ بِقَلبِكَ إِلاّ شَقِيصا

##### Türkçe

**الشِّقْصُ** ve **الشَّقيصُ**: şeyden bir taife ve yerden bir parça; dersin ki: ona malından bir **شِقْص** verdi; ve denildi ki: o, çoktan azdır; ve denildi ki: o, paydır.
Ve senin için bunun **شِقْصُ**’u ve **شَقِيصُه**’u vardır; tıpkı **نِصْفُه** ve **نَصِيفُه** dediğin gibi; bunların hepsinin çoğulu **أَشْقاصٌ** ve **شِقاصٌ**’dur. Şâfiî **الشُّفْعةِ** babında dedi ki: Şayet ondan bir **شِقْص** satın alırsa; **الشِّقْص** ile, ayrılmamış (ifraz edilmemiş) bilinen bir hisseyi kastetti. Şemr dedi ki: Bir bedevî dedi: Bu küpten bir **شَقِيص** yap; yani onu neye satın aldıysam o fiyata. Hadiste: Hüzeyl’den bir adam bir köleden bir **شِقْص** âzat etti; Resûlullah, Allah’ın salât ve selâmı onun üzerine olsun, bunu geçerli kıldı ve dedi ki: Allah’ın ortağı yoktur; Şemr dedi ki: Hâlid dedi: **النَّصِيبُ** ve **الشِّرك** ve **الشِّقْصُ** birdir; Şemr dedi ki: **الشَّقِيصُ** da onun gibidir; ve o, her şeyden ortak gözde (ortak ayn’da)dır. Ezherî dedi ki: İfraz edilirse, ona **شِقْص** denmesi caiz olur; bundan da **تَشْقِيصُ الجَزَرةِ** gelir; o, onu parçalara ayırmak, uzuvlarını tafsil etmek ve hisselerini ortaklar arasında denkleştirmektir. Kesim için olan koyuna **جَزَرةً** denir; deveye gelince, **الجَزور**dur.

Şa‘bî’den rivayet olundu ki o dedi: Kim şarap satarsa, domuzları **فَلْيُشَقِّص** etsin; yani domuzların satışını da helâl saysın; yani şarap satışını helâl saydığı gibi; der ki: Domuzları **تَشْقِيصَ** etmek haram olduğu gibi, şarabın satışı da helâl olmaz; manası: Domuzları parça parça kessin ve onları uzuvlara ayırsın; koyun, eti satıldığında yapıldığı gibi. Denir: **شَقَّصَه يُشَقِّصُه**; ve bununla kasap **مُشَقِّصاً** diye adlandırıldı; mana: Kim şarap satışını helâl saydıysa, domuz satışını da helâl saysın; çünkü ikisi haramlıkta eşittir; bu, manası nehiy olan bir lafızdır; takdiri: Kim şarap sattıysa, domuzlara kasap olsun; Zemahşerî bunu Şa‘bî’nin sözünden saydı; o ise, Muğîre b. Şu‘be’nin rivayet ettiği merfû bir hadistir ve Ebû Dâvûd’un Sünen’inde vardır. İbnü’l-A‘râbî dedi ki: Kasaba **مُشَقِّصٌ** denir.

**والمِشْقَصُ** ok uçlarından: uzayan ve genişleyen şeydir; dedi ki:
**سِهَامٌ مَشاقِصُها كالحِراب**
İbn Berî dedi ki: Onun şahidi ayrıca A‘şâ’nın sözüdür:
**فلو كُنْتُمُ نَخْلاً لكُنْتُمْ جُرَامةً،
ولو كنتمُ نَبْلاً لكُنْتُمْ مشاقِصَا**
Hadiste: Sa‘d b. Muâz’ı **أَكْحلِه**’inde bir **مِشْقَصٍ** ile dağladı, sonra onu kesti (kanını durdurdu); **المِشْقَصُ**: ok ucu, uzun olup geniş değilse; geniş olursa o **المِعْبَلةُ**’dir; bundan hadiste: **فأَخَذَ مَشَاقِصَ فقَطَعَ بَراجِمَه**; hadiste tekil ve çoğul olarak tekrar etmiştir; ok uçlarından **المِشْقَصُ**: uzun olandır, geniş değildir; ama geniş uzun olan, **فِتْر**’e yakın olursa o **المِعْبَلة**’dir. **والمِشْقَصُ** ok ucunun yarısı üzerinedir; onda hayır yoktur; çocuklar onunla oynar; o, okun en kötüsü ve en zayıfıdır; onunla av ve her şey atılır ve onun körelmesine aldırılmaz. Ezherî dedi ki: Bunun sıhhatine delil A‘şâ’nın sözüdür:
**ولو كنتمُ نبلاً لكنتم مشاقصا**
Onları hicveder ve onları aşağılar. **والمِشْقَصُ**: geniş bir ucu olan bir oktur; onunla yaban hayvanı atılır; Ebû Mansûr dedi ki: **المِشْقَصُ** için bu tefsir hatadır. Ebû Ubeyde, Asma‘î’den rivayet etti ki o dedi: Ok uçlarından **المِشْقَصُ** uzun olandır; ve **حشا** maddesinde: **المِشْقَصُ** geniş uçlu oktur. Leys: Atların vasfında **الشَّقِيص** çeviklik ve iyiliktir; dedi ki: onu bilmem.

İbn Sîde: **الشَّقِيصُ** iyi koşan attır. **وأَشاقِيصُ**: bir yer adıdır; ve denildi ki: Benî Sa‘d için bir sudur; Râ‘î dedi ki:
**يُطِعْن بِجوْنٍ ذي عَثانِينَ لم تَدَعْ
أَشاقِيصُ فيه والبَديَّان مَصْنَعا**
Onunla bölgeyi kastetti de onu müennes yaptı. **والشَّقِيصُ**: ortaktır; denir: o benim **شَقِيصِي**’mdir; yani yerden bir **شِقْص**’ta ortağımdır. **والشَّقِيصُ**: az şeydir; A‘şâ dedi ki:
**فتِلْكَ التي حَرَمَتْكَ المتَاع،
وأَوْدَتْ بِقَلبِكَ إِلاّ شَقِيصا**

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ش ق ص * * الشِّقْصُ * بالكسر القطعة من الأرض والطائفة من الشيء

##### Türkçe

* ش ق ص * * **الشِّقْصُ** * kesre ile: yerden bir parça ve şeyden bir taife.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الشقص، بالكسر: السهم  . قال ابن دريد: يقال: لي في هذا المال شقص، أي سهم، ومنه الحديث  من أعتق شقصا من مملوك فعليه خلاصه في ماله، فإن لم يكن له مال قوم المملوك قيمة عدل، ثم استسعى غير مشقوق عليه  . الشقص أيضا:  النصيب  من الشيء. قال الشافعي -رضي الله تعالى عنه- في باب الشقعة: فإن اشترى شقصا من ذلك، أراد بالشقص نصيبا معلوما غير مفروز. قال شمر: قال خالد: النصيب و  الشرك  والشقص واحد، قال شمر:  كالشقيص  : وهو في العين المشتركة من كل شيء، قال الأزهري: وإذا فرز جاز أن يسمى شقصا. ويقال: لك شقص هذا وشقيصه، كما تقول: نصفه ونصيفه. والجمع من كل ذلك أشقاص وشقاص.  وهو  ، أي الشقيص أيضا:  الشريك  . يقال: هو شقيصي، أي شريكي في شقص من الأرض الشقيص:  الفرس الجواد  ، الفاره. وقال الليث: الشقيص في نعت الخيل: فراهة وجودة، قال ولا أعرفه. قال ابن دريد: الشقيص:  القليل من الكثير  . وقال غيره: وكذلك الشقص. يقال: أعطاه شقصا من ماله،وشقيصا من ماله، وقيل: هو الحظ.  والمشقص، كمنبر: نصل عريض  من نصال السهام، قاله ابن دريد،  أو  هو  سهم فيه ذلك  ، أي نصل عريض، وهذا قول ابن فارس. قيل: المشقص:  النصل الطويل  ، وليس بالعريض، فأما الطويل العريض من النصال فهو المعبلة، وهذا عن الأصمعي، كما رواه عنه أبو عبيد. وقال الجوهري: المشقص من النصال: ما طال وعرض، وقال:
  سهام مشاقصها كالحراب قال ابن بري: وشاهده أيضا قول الأعشى يهجو علقمة بن علاثة:
  فلو كنتم نخلا لكنتم جرامة                      ولو كنتم نبلا لكنتم مشاقصا وقد تكرر ذكره في الحديث مفردا ومجموعا.  أو  هو  سهم فيه ذلك  ، أي النصل الطويل. وقال الليث: المشقص: سهم فيه نصل عريض  يرمى به الوحش  . قال الأزهري: هذا التفسير للمشقص خلاف ما حفظ عن العرب. قلت: وسبق له في  ح ش أ  أن المشقص السهم العريض النصل، مثل، قول الليث سواء. وقيل: المشقص، على النصف من النصل ولا خير فيه، يلعب به الصبيان، وهو شر النبل وأحرضه، يرمى به الصيد وكل شيء.  وتشقيص الجزرة، أي  الذبيحة -من شاة، وأما الإبل فالجزور تعضيتها، و  تفصيل أعضائها  بعضها من بعض،  سهاما معتدلة بين الشركاء  . ومنه حديث الشعبي:  من باع الخمر فليشقص الخنازير  معناه: فليقطع الخنازير قطعا أو يفصلها أعضاء، كما تفصل الشاة إذا بيع لحمها. يقال: شقصه يشقصه. منه  المشقص، كمحدث: القصاب  ، والمعنى: من استحل بيع الخمر فليستحل بيع الخنزير، فإنهما في التحريم سواء، وهذا لفظ معناه النهي، تقديره: من باع الخمر فليكن للخنازير قصابا. جعله الزمخشري من كلام الشعبي، وهو حديث مرفوع، رواه المغيرة ابن شعبة، وهو في سنن أبي داوود. ومما يستدرك عليه: الشقص: القطعة ن الأرض، والطائفة من الشيء. والشقيص: الشيء اليسير. قال الأعشى:
  فتلك التي حرمتك المتاع                      وأودت بقلبك إلا شقيصا وأشاقيص: اسم موضع، وقيل: هو ماء لبني سعد، قال الراعي:
  يطعن بجون ذي عثانين لم تدع                      أشاقيص فيه والبديان مصنعا أراد به البقعة فأنثه.

##### Türkçe

**الشقص**، kesre ile: ok. İbn Düreyd dedi: denir ki: “Bu malda benim için **شقص** vardır”, yani pay; ve ondan hadis: “Kim bir köleden **شقصا** âzâd ederse, onun kurtarılması kendi malında onun üzerine gerekir; eğer onun malı yoksa köle adalet değeriyle kıymetlendirilir, sonra ona meşakkat yüklenmeksizin çalıştırılır.”

**الشقص** ayrıca: şeyden nasip. Şâfiî -Allah Teâlâ ondan razı olsun- **الشفعة** babında dedi: “Eğer ondan bir **شقصا** satın alırsa”; **الشقص** ile muradı, ayrılmamış, bilinen bir nasiptir. Şemmer dedi: Hâlid dedi: nasip ve **الشرك** ve **الشقص** birdir. Şemmer dedi: **كالشقيص**: o, her şeyden ortak gözde(ayn)dir. Ezherî dedi: Ve eğer ayrılırsa **شقصا** diye adlandırılması câiz olur. Ve denir: “Senin için bunun **شقص**’u ve **شقيص**’i vardır”, senin “onun yarısı ve yarıcığı” demen gibi. Bütün bunların çoğulu: **أشقاص** ve **شقاص**.

Ve o, yani **الشقيص** de ayrıca: **الشريك**. Denir: “O benim **شقيصي**’mdir”, yani yerden bir **شقص**ta benim ortağımdır.

**الشقيص**: iyi at, çevik. Leys dedi: Atların vasfında **الشقيص**: çeviklik ve iyilik; dedi ki: onu bilmiyorum. İbn Düreyd dedi: **الشقيص**: çoktan az. Başkası dedi: **الشقص** da böyledir. Denir: Ona malından bir **شقصا** verdi ve malından bir **شقيصا**; ve denildi: o, paydır.

**المشقص**، “**منبر**” vezninde: ok uçlarının uçlarından geniş bir uç; bunu İbn Düreyd söyledi; yahut o, içinde bu bulunan oktur, yani geniş uç; bu, İbn Fâris’in sözüdür. Denildi: **المشقص**: uzun uçtur, geniş değildir; uzun geniş olan uçlardan olan ise **المعبلة**’dir; bu, Asmaî’dendir, Ebû Ubeyd’in ondan rivayet ettiği üzere. Cevherî dedi: Uçlardan **المشقص**: uzayıp genişleyen şeydir; ve dedi ki:

  “Oklar; onların **مشاقص**’ları mızraklar gibidir.”

İbn Berrî dedi: Onun şahidi ayrıca A‘şâ’nın Alkame b. Ulâse’yi hicvederek sözü:

  “Eğer siz hurma olsaydınız, elbette siz çöp hurma olurdunuz;
  ve eğer siz ok olsaydınız, elbette siz **مشاقصا** olurdunuz.”

Hadiste onun zikri müfred ve cem‘ olarak tekrar etmiştir.

Yahut o, içinde bu bulunan oktur, yani uzun uç. Leys dedi: **المشقص**: içinde geniş uç bulunan, onunla vahşî hayvan atılan oktur. Ezherî dedi: **المشقص** için bu tefsir, Araplardan hıfzedilene aykırıdır. Dedim: Daha önce **ح ش أ**’da, **المشقص**’ın ucu geniş ok olduğu geçti; Leys’in sözü gibi. Denildi: **المشقص**: ucun yarısı üzerinedir ve onda hayır yoktur; çocuklar onunla oynar; o, okun en kötüsü ve en tahrik edicisidir; onunla av ve her şey atılır.

Ve **تشقيص** **الجزرة**: yani **الذبيحة** (koyundan; deveye gelince, **الجزور** onun parçalanmasıdır) ve onun uzuvlarının birbirinden ayrılması; ortaklar arasında düzgün paylar (oklar) olarak. Ondan Şa‘bî’nin hadisi: “Kim şarap sattıysa, domuzları **فليشقص** etsin.” Manası: domuzları parça parça kessin yahut onları uzuvlar olarak ayırsın; koyun eti satıldığında koyunun ayrıldığı gibi. Denir: **شقصه** onu **يشقصه**. Ondan **المشقص**، “**محدث**” vezninde: kasap. Ve mana: Kim şarap satışını helâl saydıysa, domuz satışını da helâl saysın; çünkü ikisi haramlıkta eşittir. Bu, manası nehiy olan bir lafızdır; takdiri: “Kim şarap sattıysa, domuzlara kasap olsun.” Zemahşerî onu Şa‘bî’nin sözünden kıldı; hâlbuki o merfû bir hadistir; onu Muğîre b. Şu‘be rivayet etti; ve o, Ebû Dâvûd’un Sünen’inde vardır.

Ve ona ilâve olarak: **الشقص**: yerden parça ve şeyden taife. **الشقيص**: az şey. A‘şâ dedi:

  “İşte o, seni metâdan mahrum eden;
  ve kalbini, bir **شقيصا** hariç, helâk eden.”

Ve **أشاقيص**: bir yer adıdır; ve denildi: Benî Sa‘d için bir sudur. Râ‘î dedi:

  “İki yeleli doru ile saplar; bırakmadı
  onda **أشاقيص**’i ve **البديان**’ı yapılmış (yer) olarak.”

Onunla buc‘ayı murad etti; bu yüzden onu müennes yaptı.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

شقّصهُ
2 شقّصهُ ذ , (L, TA,) inf. n. تَشْقِيصٌ, (L, Mgh, K,) He divided it into parts, or portions: (Mgh:) or he cut it up, and separated its members (A, L, K *) into just portions among the sharers; (L, K; *) namely, a slaughtered animal, (K,) or particularly a slaughtered sheep or goat, and a pig: (L, A, TA:) or he divided it (namely, a pig,) into parts or portions, and members, for eating and selling. (Mgh.) Hence the trad. مَنْ بَاعَ الخَمْرَ فَلْيُشَقِصِ الخَنَازِيرَ (L, A) He who sells wine, let him cut up swine and divide their members, as is done to a sheep or goat when its flesh is sold: meaning, he who holds the selling of wine to be lawful, let him hold the selling of swine to be so; for they are equally forbidden. (L, TA.)

شِقْصٌ
شِقْصٌ ذ A piece, or part, of a thing; (S, M, Mgh, Msb;) as also ↓ شَقِيصٌ: (M, Mgh:) or a little, of much; (M, TA;) as also ↓ the latter: (IDrd, M, K:) and ↓ the latter, a little, or paltry, thing: (TA:) and the former, a piece of land: (S:) or a share; syn. سَهْمٌ, (A, K,) or حَظٌّ, (M,) and نَصِيبٌ, (A, Mgh, K,) and شِرْكٌ, (A, K,) which signifies the same as نَصِيبٌ; (Sh, on the authority of Khلlid;) as also ↓ شَقِيصٌ; (Sh, M, Mgh, K;) like نِصْفٌ and نَصِيفٌ: (M:) as, for instance, in property; (IDrd;) and of a slave: (TA:) or a certain share not divided: (EshShلfi'ee, TA:) or if divided it may also be thus called: (Az, TA:) pl. [of pauc.] أَشْقَاصٌ (M, Msb) and [of mult.] شِقَاصٌ. (M, TA.)

شَقِيصٌ
شَقِيصٌ ذ : see شِقْصٌ, throughout. -A2- Also A sharer, or partner. (S, A, K.) You say, هُوَ شَقِيصى He is my sharer, or partner, (S, A,) in a piece of land. (S.) -A3- And A fleet, or swift, and excellent horse: (K:) but an epithet not known to Lth. (TA.)

مِشْقَصٌ
مِشْقَصٌ ذ A broad نَصْل [or iron head] (IDrd, Msb, K) of an arrow: (IDrd:) or an arrow having such a نصل, (Lth, IF, K,) with which wild animals are shot; (Lth;) but Az says that this explanation is at variance with what has been heard from the Arabs: (TA:) or it signifies, (M,) or signifies also, (K,) a long نصل; (M, K;) not a broad one: (M:) or an arrow having such a نصل; (M;) with which wild animals are shot: (K:) or a long and broad نصل: (S:) or it is of half the size of a نصل, and is worthless; children play with it, and it is the worst kind of arrow [-head], and is used for shooting at objects of the chase and any other thing: (TA:) pl. مَشَاقِصُ. (S.)

مُشَقِصٌ
مُشَقِصٌ ذ A butcher. (A, K.)

##### Türkçe

**شقّصهُ**
2 **شقّصهُ** ذ , (L, TA,) mastar ismi **تَشْقِيصٌ**, (L, Mgh, K,) Onu parçalara yahut kısımlara ayırdı: (Mgh:) yahut onu doğradı ve (A, L, K *) uzuvlarını ortaklar arasında adil kısımlar halinde ayırdı; (L, K; *) yani, boğazlanmış bir hayvanı, (K,) yahut özellikle boğazlanmış bir koyun veya keçiyi ve bir domuzu: (L, A, TA:) yahut onu (yani bir domuzu,) yemek ve satmak için parçalara yahut kısımlara ve uzuvlara ayırdı. (Mgh.) Bundan dolayı hadis: **مَنْ بَاعَ الخَمْرَ فَلْيُشَقِصِ الخَنَازِيرَ** (L, A) “Kim şarap satarsa, domuzları doğrasın ve uzuvlarını, eti satıldığında koyun veya keçiye yapıldığı gibi, ayırsın”: yani, şarap satışını helâl sayan kimse, domuz satışını da öyle saysın; çünkü ikisi de eşit derecede haram kılınmıştır. (L, TA.)

**شِقْصٌ**
**شِقْصٌ** ذ Bir şeyin bir parçası yahut kısmı; (S, M, Mgh, Msb;) bunun gibi ↓ **شَقِيصٌ**: (M, Mgh:) yahut çoktan bir az; (M, TA;) bunun gibi ↓ ikincisi: (IDrd, M, K:) ve ↓ ikincisi, küçük yahut değersiz bir şey: (TA:) ve birincisi, bir arazi parçası: (S:) yahut bir hisse; eşanlamlısı **سَهْمٌ**, (A, K,) yahut **حَظٌّ**, (M,) ve **نَصِيبٌ**, (A, Mgh, K,) ve **شِرْكٌ**, (A, K,) ki bu, **نَصِيبٌ** ile aynı manaya gelir; (Sh, Khلlid’den rivayetle;) bunun gibi ↓ **شَقِيصٌ**; (Sh, M, Mgh, K;) **نِصْفٌ** ve **نَصِيفٌ** gibi: (M:) meselâ malda; (IDrd;) ve bir kölede: (TA:) yahut bölünmemiş belirli bir hisse: (EshShلfi'ee, TA:) yahut bölünmüş olsa da böyle de adlandırılabilir: (Az, TA:) cem‘ [kıllat] **أَشْقَاصٌ** (M, Msb) ve [kesret] **شِقَاصٌ**. (M, TA.)

**شَقِيصٌ**
**شَقِيصٌ** ذ : baştan sona **شِقْصٌ**’a bak. -A2- Ayrıca Bir ortak yahut hissedar. (S, A, K.) Şöyle dersin: **هُوَ شَقِيصى** “O benim ortağımdır yahut hissedarımdır”, (S, A,) bir arazi parçasında. (S.) -A3- Ve çevik yahut süratli ve mükemmel bir at: (K:) fakat Lth’a göre bilinen bir sıfat değildir. (TA.)

**مِشْقَصٌ**
**مِشْقَصٌ** ذ Bir okun geniş **نَصْل**’i [yahut demir başı]: (IDrd, Msb, K) (IDrd:) yahut böyle bir **نصل**’e sahip bir ok, (Lth, IF, K,) onunla yaban hayvanları vurulur; (Lth;) fakat Az der ki bu açıklama, Araplardan işitilmiş olana aykırıdır: (TA:) yahut şu manaya gelir, (M,) yahut ayrıca şu manaya gelir, (K,) uzun bir **نصل**; (M, K;) geniş olan değil: (M:) yahut böyle bir **نصل**’e sahip bir ok; (M;) onunla yaban hayvanları vurulur: (K:) yahut uzun ve geniş bir **نصل**: (S:) yahut **نصل**’in yarı büyüklüğündedir ve değersizdir; çocuklar onunla oynar ve o, ok [-ucu]nun en kötü türüdür; av nesnelerine ve başka herhangi bir şeye atmak için kullanılır: (TA:) cem‘i **مَشَاقِصُ**. (S.)

**مُشَقِصٌ**
**مُشَقِصٌ** ذ Bir kasap. (A, K.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B5/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

شَقَصَ
شَقَصَ شَقَّصَ II ,
a.  Cut up, divided ( animal ).

شِقْص
شِقْص 2 , ( pl. شِقَاْص 23 ,  أَشْقَاْص 38 ),
a.  Portion, share, lot.

شَقِيْص
شَقِيْص 25 ,
a.  Company.

b.  Sharer; partner; colleague; member; shareholder.

شَقْطِيَّة
شَقْطِيَّة
a.  Tuft of hair.

##### Türkçe

شَقَصَ
**شَقَصَ** **شَقَّصَ** II ,
a. (hayvanı) parça parça kesti, böldü.

شِقْص
**شِقْص** 2 , (çoğ. **شِقَاْص** 23 , **أَشْقَاْص** 38 ),
a. Kısım, pay, hisse, nasip.

شَقِيْص
**شَقِيْص** 25 ,
a. Ortaklık.

b. Paydaş; ortak; meslektaş; üye; hissedar.

شَقْطِيَّة
**شَقْطِيَّة**
a. Saç tutamı.
