# شقع — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B9/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%82%D8%B9/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شقع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D8%B9.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: شقع

باب العين و القاف والشين
) ع ش ق، ق ع ش، ق ش ع، ش ق ع مستعملات( عشق: عَشِقَها عَشَقاً والاسم العِشْقُ، قال رؤبة:
فَعَفَّ عن إسرارِها بعد العَسَقْ		ولم يُضِعَها بين فَرْك وعَشَقْ
وفلانٌ عَشِيقُ فُلاَنةُ، وفُلانةُ عشيقَتُهُ، وهؤلاء عُشَّاق وعَشَاشيقُ فُلانةٍ.
قعش: القَعْشُ: عَطْفُ الشَّيء كالقعص. قَعَشْتُ العَصَا من الشَّجَرَة إذا عَطَفْت رُؤوسها إلَيْكَ. والقُعُوش من مراكِب النِّساء، قال رؤبة: جَدْبَاءُ فَكَّتْ أُسُرَ القُعُوشِ يصفُ سنة جَدْبَاءَ باردة أحَوجَتْ إلى أن حَلّوا قُعُوشهم فاسْتَوْقَدوا حَطَبَهَا.
قشع: القَشْعُ: بَيْت من أَدَم. ورُبَّما اتُّخِذَ من جُلُودِ الإبل صوانا للمتاع، ويُجْمَعُ على قُشُوع، قال متممٍ:
إذا القَشْعُ من بَرْدِ الشِّتاء تَقَعْقَعا
والقَشْعة: قطعةُ سحاب تَبْقَى في نواحي الأُفُق بعدما يَنْقَشِعُ الغيْمُ. وكُل شيءُ يغْشَى وجْه ثمَّ يذْهَبُ فقد انقشعَ وانقشعَ الهَمُّ عن القلب. وانْقَشع البلاءُ والبَرْدُ: أي ذهب، وقَشَعَتِ الرِّيحُ السَّحاب فَتَقَشَّع وانقشع: أذَهَبَتْهُ فذهب، والقِشَعُ: السِّحابُ الذَّاهِبُ عن وجْه السَّماء. وأقْشَع القَوْمُ عنه: أي تَفَرَّقُوا بعد اجتماعهم عليه، والقشْعَةُ العجوز التي قد انْقَشَع عنها لحمُها، قال الشاعر:
لا تَجْتَوي القَشْعَةُ الخَرْقاءُ مَبْنَاها		النّاسُ ناس وأرْضُ الله سَرّاها
قوله: مبناها: حيثُ تَنْبُتُ القَشْعَةُ. والاجتواء: ألا يوافِقُكَ المكانُ ولا هواؤه شقع: شَقَعَ في الإناء: كَرَعَ فيه. ومثله قَبَعَ وقَمَعَ ومَقَعَ، وكُلُّهُ من شِدَّةِ الشُّرْبِ.

### Türkçe

باب **العين** و **القاف** و**الشين**
(**ع ش ق**، **ق ع ش**، **ق ش ع**، **ش ق ع** kullanımdadır) **عشق**: **عَشِقَها** ona **عَشَقاً** ile âşık oldu; isim **العِشْقُ**’tur. Rü’be dedi ki:
فَعَفَّ عن إسرارِها بعد العَسَقْ		ولم يُضِعَها بين فَرْك وعَشَقْ
Ve falan, falancanın **عَشِيقُ**’udur; falanca da onun **عشيقَتُهُ**’dur; bunlar da falancanın **عُشَّاق**’ı ve **عَشَاشيقُ**’idir.
**قعش**: **القَعْشُ**: şeyin bükülmesi; **القعص** gibi. **قَعَشْتُ العَصَا**: değneği ağaçtan (koparırken), başlarını kendine doğru büktüğün zaman. Ve **القُعُوش** kadınların bineklerindendir. Rü’be dedi ki: جَدْبَاءُ فَكَّتْ أُسُرَ القُعُوشِ; soğuk, kıt bir seneyi vasfeder: (öyle ki) **قُعُوش**larını çözdüler de onun odununu tutuşturup ateş yaktılar.
**قشع**: **القَشْعُ**: deriden bir ev. Bazen de deve derilerinden eşya için bir sandık yapılır; **قُشُوع** üzere cem’ olunur. Mutemmim dedi ki:
إذا القَشْعُ من بَرْدِ الشِّتاء تَقَعْقَعا
Ve **القَشْعة**: bulutun bir parçası; bulut dağıldıktan sonra ufkun kenarlarında kalan. Ve her şey ki bir yüzü örter sonra gider; muhakkak **انقشعَ** olmuştur. Ve gam kalpten **انقشعَ** oldu. Ve **انْقَشع** belâ ve soğuk: yani gitti. Ve rüzgâr bulutu **قَشَعَت** de o **فَتَقَشَّع** ve **انقشع**: onu giderdi de gitti. Ve **القِشَعُ**: göğün yüzünden giden bulut. Ve kavim ondan **أقْشَع** etti: yani onun üzerinde toplanmalarından sonra dağıldılar. Ve **القشْعَةُ**: eti kendisinden **انْقَشَع** olmuş yaşlı kadın. Şair dedi ki:
لا تَجْتَوي القَشْعَةُ الخَرْقاءُ مَبْنَاها		النّاسُ ناس وأرْضُ الله سَرّاها
Onun sözü: **مبناها**: **القَشْعَةُ**’nin bittiği yer. Ve **الاجتواء**: yerin sana uymaması ve havasının (da uymaması).
**شقع**: **شَقَعَ** kapta: onda **كَرَعَ** etti (ağzıyla içti). Ve onun benzeri **قَبَعَ** ve **قَمَعَ** ve **مَقَعَ**; hepsi içmenin şiddetindendir.
