# شقل — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D9%84/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%82%D9%84/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شقل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%82%D9%84.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: شقل

الشاقول: أهمله الجوهري، وقال الليث: خشبة تكون مع الزراع بالبصرة، وهي قدر ذراعين، وفي رأسها زج، يجعل أحدهم فيها رأس الحبل، ثم يرزها في الأرض، ويضبطها حتى يمد الحبل، قال: واشتقوا منها اسم الذكر، وقالوا: شقلها بشاقوله، يشقلها شقلا: أي جامعها، يكنون بذلك عن النكاح. وقال ابن الأعرابي: شقل الدينار: وزنه. وشوقل الرجل: ترزن حلما، ووقارا. والشقاقل، مر ذكره في ش ش ق ل، قريبا. وأشقالية، بالفتح واللام مكسورة والياء خفيفة: د، بالأندلس، وقال ياقوت: إقليم من بطليوس، من نواحي الأندلس. ياقوت: إقليم من بطليوس، من نواحي الأندلس. وميمونة بنت شاقولة: من المتعبدات. ومما يستدرك عليه: الشقل: الأخذ، وشوقل الدينار: عايره، وصححه. وشاقلا: جد أبي إسحاق إبراهيم ابن أحمد بن عمر بن حمدان الشاقلائي، الفقيه الحنبلي البغدادي، المتوفى 369. ويقال: عنده دراهم شقلة، وشقلة من دراهم، لكثيرة منها، مصححة، معايرة عامية. ومما يستدرك عليه:

### Türkçe

**الشاقول**: Cevherî onu ihmal etti; Leys dedi ki: Basra’da ziraatçılarla birlikte bulunan bir tahta; o, iki arşın kadardır; başında bir demir uç vardır; onlardan biri ona ipin başını koyar, sonra onu yere saplar ve onu, ip uzatılıncaya kadar sabitler. Dedi ki: Ondan erkeklik adını türettiler ve “Onu **شاقول**’üyle **شقل** etti; onu **شقلا** **يشقلها**: yani onunla cima etti” dediler; bununla nikâhtan kinaye ederler.

İbnü’l-A‘râbî dedi ki: **شقل** dinar: onun tartısıdır. Ve **شوقل** adam: hilmi ve vakar bakımından ağırbaşlı oldu.

Ve **الشقاقل**: onun zikri, az önce **ش ش ق ل**’de geçti.

Ve **أشقالية**, fetha ile ve lâm kesreli ve yâ hafif: Endülüs’te bir belde; Yâkūt dedi ki: Endülüs nahiyelerinden, Batalyûs’tan bir iklim. Yâkūt: Batalyûs’tan, Endülüs nahiyelerinden bir iklim.

Ve Meymûne bint **شاقولة**: âbidelerden.

Ve ona istidrâk olunanlardan: **الشقل**: alma. Ve **شوقل** dinar: onu ayarladı ve onu sahih kıldı.

Ve **شاقلا**: Ebû İshâk İbrâhîm b. Ahmed b. Ömer b. Hamdân **الشاقلائي**’nin dedesi; Bağdatlı Hanbelî fakih; 369’da vefat eden.

Ve denir ki: Onun yanında **شقلة** dirhemler vardır; ve dirhemlerden bir **شقلة**, onlardan çokluğu için; sahih kılınmış, ayarlanmış, avamî.

Ve ona istidrâk olunanlardan:
