# شكع — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%83%D8%B9/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%83%D8%B9/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شكع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%83%D8%B9.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: شكع

باب العين و الكاف والشين معهما
)ع ك ش، ش ك ع مستعملان فقط( عكش: عكش على القوم: حمل عليهم، عُكاشةٌ: اسم. قلت للخليل: من أين قلت عكش مهمل، وقد سمت العرب بُعكاشة? قال: ليس على الأسماء قياس. وقلنا لأبي الدقيش: ما الدُّقيش? قال: لا أدري، ولم أسمع له تفسيراً. قلنا: فتكنّيت بما لا تدري? قال: الأسماء والكُنى علامات، من شاء تَسَمّى بما شاء، لا قياس ولا حتْم.
شكع: شَكِعَ الرجلُ شَكَعاً فهو شاكعٌ إذا كُثر أنينه وضجره من شدة المرض.
وشَكِعَ الغضبان أي: طال غضبه. والشُّكاعَى: نبات دقيق العُود رِخوٌ. ويقال للمهزول: كأنه عودُ شُكاعَى، وكأنه شُكاعَى. قال ابن أحمر:
شَرِبت الشَّكاعى والْتدَدتُ ألَدَّةً		وأقبلتُ أفواهَ العروقِ المكاويا

### Türkçe

باب **العين** ve **الكاف** ve **الشين** onlarla birlikte
(**ع ك ش**، **ش ك ع** yalnızca ikisi de kullanımdadır) **عكش**: **عكش على القوم**: onların üzerine yüklendi/saldırdı; **عُكاشةٌ**: bir isim. **الخليل**’e dedim: “**عكش**’i nereden ‘ihmal edilmiş’ dedin; hâlbuki Araplar **بُعكاشة** diye adlandırmışlardır?” Dedi: “İsimler üzerine kıyas yoktur.” **أبي الدقيش**’e dedik: “**الدُّقيش** nedir?” Dedi: “Bilmiyorum ve onun için bir tefsir işitmedim.” Dedik: “Öyleyse bilmediğin bir şeyle künyelendin mi?” Dedi: “İsimler ve künyeler alâmetlerdir; dileyen dilediğiyle adlanır; ne kıyas vardır ne de zorunluluk.”

**شكع**: **شَكِعَ الرجلُ شَكَعاً فهو شاكعٌ**: hastalığın şiddetinden iniltisi ve bıkkınlığı çok olunca.
Ve **شَكِعَ الغضبان** yani: öfkesi uzadı. Ve **الشُّكاعَى**: ince dallı, yumuşak bir bitki. Ve zayıf olana denir: sanki **عودُ شُكاعَى**; ve sanki **شُكاعَى**. **ابن أحمر** dedi:
**شَرِبت الشَّكاعى والْتدَدتُ ألَدَّةً		وأقبلتُ أفواهَ العروقِ المكاويا**
