# شل — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%84/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%84/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شل](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%84.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: شل

شَلَّتْ يَمِينُهُ
1 شَلَّتْ يَمِينُهُ ذ , (S, O,) or يَدُهُ, (Mgh, TA,) or اليَدُ, (Msb, K,) originally شَلِلَتْ, (Mgh, Msb, TA,) aor. تَشَلُّ, (S, O, &c.,) inf. n. شَلَلٌ (S, * O, * Mgh, Msb, K) and شَلٌّ, (Msb, K,) or the latter is not allowable; (Ham p. 69;) this is the chaste form of the verb; (Th, TA;) and ↓ أُشِلَّتْ; (Th, K;) and شُلَّتْ, (Th, O, K,) but this last is bad, (Th, O, TA,) and is disallowed by Fr; (TA;) His right hand or arm, or his hand or arm, or the hand or arm, was, or became, unsound, or vitiated: (S, O, TA:) or deprived of the power of motion by an unsound, or a vitiated, state of its عُرُوق [meaning veins or nerves]: (Msb:) or dried up; or stiff: or it went [or wasted] away. (K, TA.) One says, in praying for a person, لَا تَشْلَلْ يَدُكَ [May thy hand, or arm, not become unsound, &c.]: (S, Msb, * K: *) and لَا شَلَلًا and ↓ لَا شَلَالِ, which mean the same; the last word like قَطَامِ. (K.) And شَلَّ عَشْرُهُ, and خَمْسُهُ, [His ten fingers became unsound, &c., and his five fingers,] and some say شَلَّتْ, but this is more rare; i. e., the suppression of the fem. ت is more usual in a case of this kind. (Lh, TA.) To one who has shot or thrown, or who has pierced or thrust, well, one says, لَا شَلَلًا وَلَا عَمًى [Mayest thou not experience unsoundness, &c., nor blindness]; and لَا شَلَّ عَشْرُكَ [May thy ten fingers not become unsound, &c.], meaning أَصَابِعُكَ. (S, O.) He who says شَلَّ المَارِنُ and شَلَّتِ الأُذُنُ is a foreigner. (Mgh.) The lawyers [improperly] use الشَّلَل in relation to the ذَكَر. (Msb.) One says also, شَلِلْتَ يَا رَجُلُ [Thou hast become unsound, &c., in thy hand or thine arm, O man]. (S, O.) And لَا شَلَلَ, meaning لَا تَشْلَلْ, because it occupies the place of an imperative. (Lth, TA.) In the saying of the rلjiz, (S,) namely, Abu-l-Khudree El-Yarboo'ee, (O, TA,)
مُهْرَ أَبِى الجَبْحَابِ لَا تَشَلِّى
[Colt of Abu-l-Habhلb, mayest thou not become unsound, &c., in the fore leg], (S, TA, [in the O, ابى الحَرِثِ, for ابى الحٰرِثِ,]) the last word is thus [for لا تَشْلَلْ] on account of the rhyme: (S, O, TA:) [for] the next hemistich is
بَارَكَ فِيكَ اللّٰهُ مِنْ ذِى أَلِّ
[God bless thee as one possessing fleetness, or swiftness]; (O, TA;) ذى الّ in this instance meaning ذى سُرْعَةٍ. (S in art. ال.) -A2- شَلَّهُ; (K;) and شَلَلْتُ الاـِبِلَ, (S, O,) and الرَّجُلَ; (Msb;) aor. شَلُ٣َ , (S, Msb,) inf. n. شَلٌّ (S, O, Msb, K *) and شَلَلٌ, (K, * and Ksh in xii. 3,) like as قَصَصٌ is inf. n. of قَصَّ, (Ksh ibid.,) or شَلَلٌ is a simple subst.; (S, O;) He drove him away; (K;) and I drove away (S, O, Msb) the camels, (S, O,) and the man. (Msb.) And مَرَّ فُلَانٌ يَشُلُّهُمْ بِالسَّيْفِ Such a one passed along urging them on, and driving them, with the sword. (S.) [See also 4. ― -b2- Hence,] الصُّبْحُ يَشُلُّ الظَّلَامَ (tropical:) The dawn drives away the darkness. (TA.) ― -b3- And شَلَّتِ العَيْنُ دَمْعَهَا (assumed tropical:) The eye sent forth [or shed] its tears: (Lh, K:) like شَنَّتْهُ: (Lh, TA:) asserted by Yaa- koob to be formed by substitution [of ل for ن]. (TA.) ― -b4- And شَلَّ الدِّرْعَ, (O, TA,) and شَلَّهَا عَلَيْهِ, aor. شَلُ٣َ , inf. n. شَلٌّ, (TA,) He put on himself the coat of mail; on the authority of ISh. (O, TA.) ― -b5- شَلَلْتُ الثَّوْبَ, (S, O, Msb, TA,) inf. n. شَلٌّ, (O,) I sewed the garment, or piece of cloth, (S, O, Msb, TA,) slightly; (S, O, TA; [omitted, probably by inadvertence, in my copy of the Msb;]) [previously to the second sewing termed الكَفُّ;] strangely omitted in the K: ↓ شِلَالَةٌ is [app. a subst., not an inf. n., signifying The act, or art, of so sewing;] the contr. of كِفَافَةٌ. (TA.)

اشلّ يَمِينَهُ
4 اشلّ يَمِينَهُ ذ , (S,) or يَدَهُ, (Fr, K,) He (i. e. God, S) made his right hand or arm, (S,) or his hand, or arm, (K,) to become unsound, or vitiated: (S:) or to become dried up, or stiff: or to go [or waste] away: (K:) or اشلّ اليَدَ He (i. e. God) made the hand or arm to become deprived of the power of motion by an unsound, or a vitiated, state of its عُرُوق [meaning veins or nerves]. (Msb.) And اشلّ اللّٰه يَدَهُ is said by way of imprecation [as meaning May God render his hand or arm unsound, &c.]. (O.) See also 1, first sentence. -A2- [It is said that] اـِشْلَالٌ signifies The driving away a camel, and a troop or company with the sword: [like شَلٌّ: see 1, latter half:] ― -b2- and The making war. (KL.)

انشلّ
7 انشلّ ذ He became driven away. (K, TA. [In some of the copies of the K, انشلّ بِهِ, meaning He became driven away by, or with, him, or it.]) And انشلّت الاـِبِلُ The camels became driven away. (S.) And انشلّوا مَطْرُودِينَ [They went driven away]; referring to a company of people. (TA.) ― -b2- [Hence,] انشلّ الذِّئْبُ فِى الغَنَمِ (assumed tropical:) The wolf made an incursion among the sheep or goats; as also انشنّ: mentioned by Az in art. نشغ. (TA.) ― -b3- And انشلّ السَّيْلُ (assumed tropical:) The torrent began to be impelled, before its becoming vehement: (Sh, O, K:) and so انسلّ. (Sh, O.) ― -b4- And انشلّ المَطَرُ (assumed tropical:) The rain descended. (K.)

شَلْشَلْتُ المَآءَ
R. Q. 1 شَلْشَلْتُ المَآءَ ذ I made the water to fall in drops; (S;) in consecutive drops. (TA.) And شَلْشَلَ بَوْلَهُ, (K, TA, [in the CK, erroneously, تَشَلْشَلَ,]) and بِبَوْلِهِ, (S, O, K, TA,) inf. n. شَلْشَلَةٌ and شِلْشَالٌ, [both incorrectly written by Freytag,] (K, TA,) He (a boy, S, O, TA) scattered his urine; emitted it dispersedly: (K, TA:) the subst. [signifying the act of doing so] is ↓ شَلْشَالٌ with fet-h. (K.) And شَلْشَلَ السَّيْفُ الدَّمَ, [in the CK, erroneously, بالدَّمِ,] and بِهِ ↓ تَشَلْشَلَ, The sword poured forth the blood. (K, TA.)

تَشَلْشَلَ
R. Q. 2 تَشَلْشَلَ ذ It (water) fell in consecutive drops. (TA.) And تَشَلْشَلَ دَمًا It (a wound) dripped with blood in consecutive drops. (TA.) See also R. Q. 1, last sentence.

شَلَّةٌ
شَلَّةٌ ذ : see the next paragraph.

شُلَّةٌ
شُلَّةٌ ذ i. q. نِيَّةٌ [app. as meaning The thing, or place, that one proposes to himself as the object of his aim]: (S, O, K:) the place that a company of men have proposed to themselves as the object of their aim or journey: so in the M: (TA:) or the نِيَّة [in the sense thus expl. in the M and TA] in journeying: (T, K:) and thus also ↓ شُلَّى, and likewise in fasting, and in warring: one says, ↓ أَيْنَ شُلَّاهُمْ [Where is the place that they propose to themselves as the object of their aim in journeying, &c.?]. (TA.) ― -b2- And A remote affair (S, O, K) that one seeks; (K;) as also ↓ شَلَّةٌ. (O, K.) -A2- See also شَلَلٌ. -A3- And see شَلِيلٌ.

شَلَلٌ
شَلَلٌ ذ An unsoundness in the hand or arm, or a vitiated state thereof. (S, O.) [See also 1, first sentence, where it is mentioned as an inf. n.] ― -b2- And (tropical:) A stain, (S, O,) or a blackness, (K,) or a dust-colour, (TA,) in a garment, or piece of cloth, that does not become removed by washing. (S, O, K, TA.) One says, مَا هٰذَا الشَّلَلُ فِى ثَوْبِكَ, (S, O,) or بِثَوْبِكَ, (TA,) (tropical:) [What is this stain, &c., in thy garment?] -A2- Also The act of driving away: (S, O, K:) a subst.: (S, O:) or an inf. n., (Ksh in xii. 3,) [see 1, latter half,] i. q. طَرْدٌ, like [the inf. n.] شَلٌّ, (K,) as also ↓ شُلَّةٌ. (TA.)

شُلَلٌ
شُلَلٌ ذ and شُلُلٌ: see شُلْشُلٌ.

لَا شَلَالِ
لَا شَلَالِ ذ : see 1, second sentence.

جَاؤُوا شِلَا لًا
جَاؤُوا شِلَا لًا ذ They came driving away the camels. (S, O.) ― -b2- And ذَهَبَ القَوْمُ شِلَالًا The people went driven away (اِنْشَلُّوا مَطْرُودِينَ). (TA.) ― -b3- And شِلَالٌ signifies A company of men in a scattered, or dispersed, state. (S, O.)

شَلُولٌ
شَلُولٌ ذ , of she-camels, and of women, (O, K, in the latter of which, in the place of وَالنِّسَآءِ, is found والشَّآءِ [i. e. and of sheep or. goats], TA,) is like نَابٌ [meaning Aged]. (O, K.) ― -b2- See also شُلْشُلٌ, in two places.

شَلِيلٌ
شَلِيلٌ ذ , (S, O, K,) accord. to AO, (S,) or A 'Obeyd, (O, TA,) An innermost covering for the body, worn beneath the coat of mail, (S, O, K,) whether it be a ثَوْب or some other thing: (S, O:) and, (S, O, K,) sometimes, (S, O,) a short coat of mail, (S, O, K,) worn beneath the upper one, (S, O,) or worn beneath the large one: or in a general sense: (K:) [i. e.] a coat of mail itself is called شَلِيلٌ; (ISh, TA;) and also ↓ شُلَّةٌ: (TA:) pl. أَشِلَّةٌ; (S, O, TA;) in the K, erroneously, شِلَّةٌ. (TA.) ― -b2- Also (S, O, K) A [cloth such as is termed] حِلْس, (S, O,) or مِسْح, of wool or of [goats'] hair, (K,) that is put upon the rump, or croup, of the camel, (S, O, K,) behind the [saddle called] رَحْل. (K.) [See also سَنِيفٌ.] -A2- And The part, of a valley, in which the water flows: (K:) or the middle of a valley, (S, O, K,) where flows the main body of water: (S, O:) so says A 'Obeyd, on the authority of AO; but the word commonly known [in this sense] is سَلِيلٌ, with the unpointed س. (O.) -A3- And The نُخَاع [or spinal cord]; (K, TA;) [also called the سَلِيل;] i. e. the white عِرْق [or nerve] that is in the vertebrو of the back: mentioned by Kr. (TA.) ― -b2- And Long streaks, or strips, of flesh, extending with the back: (K, TA:) n. un. with ة also mentioned by Kr: but the more approved word is with [the unpointed] س. (TA.) -A4- And Clouds in which is no water; syn. جَهَامٌ. (AA, O.)

شِلَالَةٌ
شِلَالَةٌ ذ : see 1, last sentence.

شُلَّى
شُلَّى ذ : see شُلَّةٌ, in two places.

شَلْشَلٌ
شَلْشَلٌ ذ Water, and blood, falling in consecutive drops; as also ↓ مُتَشَلْشِلٌ. (K, TA.) ― -b2- A زِقّ [or skin for wine &c.] flowing [or leaking]. (TA.) And Roasted flesh-meat (شِوَآءٌ) of which the grease, or gravy, drips; like شَرْشَرٌ and رَشْرَاشٌ. (TA in art. شر.) ― -b3- مَآءٌ ذُو شَلْشَلٍ (S, O) and ↓ شَلْشَالٍ (S, O *) Water having a dripping. (S, O.) -A2- See also the next paragraph.

شُلْشُلٌ
شُلْشُلٌ ذ A man light, active, or agile; (S;) [and] so ↓ مِشَلٌّ, (O,) and ↓ شَلُولٌ: (O, TA:) or the first, a boy, or young man, sharp-headed; light, or active, in spirit; brisk, lively, or sprightly, in his work; and so شُعْشُعٌ, and جُلْجُلٌ: (IAar, TA:) or a man clever, ingenious, acute, or sharp; light, active, or agile: (O:) or light, active, or agile, in accomplishing that which is wanted; quick; a good companion; cheerful in mind; as also ↓ شَلْشَلٌ, and ↓ مِشَلٌّ [in the CK (erroneously) مُشِلٌّ], and ↓ شَلُولٌ, and ↓ شُلُلٌ, and ↓ شُلَلٌ, (K, TA,) of which last the pl. is شُلَلُونَ, it having no broken pl. because of the rareness of فُعَلٌ as the measure of an epithet: (Sb, TA:) and having little flesh; light, active, or agile, in that which he commences, (K, TA,) of work &c.; (TA;) as also ↓ مُتَشَلْشِلٌ: (K, TA:) or this latter [simply] lean, or having little flesh. (S, O.)

شَلْشَلَةٌ
شَلْشَلَةٌ ذ The falling of water in drops, (K, TA,) consecutively. (TA.) [If an inf. n. in this sense, its verb is most probably شُلْشِلَ.]

شَلْشَالٌ
شَلْشَالٌ ذ : see R. Q. 1: ― -b2- and see also شَلْشَلٌ.

شُلَاشِلٌ
شُلَاشِلٌ ذ , applied to a plant, or herbage, Fresh, juicy, or sappy. (TA.)

أَشَلُّ
أَشَلُّ ذ A man whose hand, or arm, has become unsound, or vitiated: (S, TA:) or deprived of the power of motion by an unsound, or a vitiated, state of its عُرُوق [meaning veins or nerves]: (Msb:) or dried up, or stiff: or whose hand, or arm, has gone [or wasted] away: (K, TA:) fem. شَلَّآءُ. (S, Msb.) ― -b2- And يَدٌ شَلَّآءُ (Mgh, TA) A hand, or an arm, that will not comply with that which its possessor desires of it, by reason of disease therein. (TA.) ― -b3- And عَيْنٌ شَلَّآءُ An eye of which the sight has gone. (O, Msb, K.)

مِشَلٌّ
مِشَلٌّ ذ A [spear of the kind called] مِطْرَد [q. v.]. (TA.) ― -b2- And A he-ass that drives away [his she-asses] much. (K. [In the CK, in this sense, erroneously written مِشْلٌ. See مُشَلِلٌ.]) ― -b3- See also شُلْشُلٌ, in two places. ― -b4- One says also اـِنَّهُ لَمِشَلٌّ عَوْنٌ [thus app., but written in my original without any syll. signs,] meaning Verily he is a writer soundly, or thoroughly, learned; or skilled, intelligent, and experienced; and sufficing. (TA.) -A2- Also A garment with which the neck is covered: mentioned by the sheykh Zلdeh in his Commentary on El-Beydلwee. (TA.)

مُشَلِّلٌ
مُشَلِّلٌ ذ A he-ass much busied by the care of his she-asses. (IAar, O, L, K. [See also مِشَلٌّ.])

مُتَشَلْشِلٌ
مُتَشَلْشِلٌ ذ : see شَلْشَلٌ: ― -b2- and see also شُلْشُلٌ.

### Türkçe

**شَلَّتْ يَمِينُهُ**
1 **شَلَّتْ يَمِينُهُ** ذ, (S, O,) yahut **يَدُهُ**, (Mgh, TA,) yahut **اليَدُ**, (Msb, K,) aslında **شَلِلَتْ**, (Mgh, Msb, TA,) muzârîsi **تَشَلُّ**, (S, O, &c.,) mastarı **شَلَلٌ** (S, * O, * Mgh, Msb, K) ve **شَلٌّ**, (Msb, K,) yahut ikincisi câiz değildir; (Ham p. 69;) bu, fiilin fasih şeklidir; (Th, TA;) ve ↓ **أُشِلَّتْ**; (Th, K;) ve **شُلَّتْ**, (Th, O, K,) fakat bu sonuncu kötüdür, (Th, O, TA,) ve Fr tarafından men edilmiştir; (TA;) Onun sağ eli yahut kolu, yahut eli yahut kolu, yahut el yahut kol, sağlam olmayan, yahut bozulmuş oldu yahut hâle geldi: (S, O, TA:) yahut **عُرُوق**’unun [damarlar yahut sinirler mânâsında] sağlam olmayan, yahut bozulmuş bir hâli sebebiyle hareket kudretinden mahrum oldu: (Msb:) yahut kurudu; yahut katılaştı: yahut gitti [yahut zayıflayıp yok oldu]. (K, TA.) Bir kimse için dua ederken şöyle denir: **لَا تَشْلَلْ يَدُكَ** [Elin yahut kolun sağlam olmayan, vb. olmasın]: (S, Msb, * K: *) ve **لَا شَلَلًا** ve ↓ **لَا شَلَالِ**, ki aynı mânâdadır; son kelime **قَطَامِ** gibidir. (K.) Ve **شَلَّ عَشْرُهُ**, ve **خَمْسُهُ**, [Onun on parmağı sağlam olmayan, vb. oldu; ve beş parmağı,] ve bazıları **شَلَّتْ** der; fakat bu daha nadirdir; yani böyle bir durumda müennes **ت**’nin düşürülmesi daha yaygındır. (Lh, TA.) İyi atmış yahut fırlatmış olana, yahut iyi delmiş yahut saplamış olana şöyle denir: **لَا شَلَلًا وَلَا عَمًى** [Sağlam olmama, vb. ve körlük yaşamayasın]; ve **لَا شَلَّ عَشْرُكَ** [On parmağın sağlam olmayan, vb. olmasın], **أَصَابِعُكَ** mânâsında. (S, O.) **شَلَّ المَارِنُ** ve **شَلَّتِ الأُذُنُ** diyen kimse yabancıdır. (Mgh.) Fakihler, [uygunsuz olarak] **الشَّلَل**’i **ذَكَر** hakkında kullanırlar. (Msb.) Yine şöyle denir: **شَلِلْتَ يَا رَجُلُ** [Ey adam, elinde yahut kolunda sağlam olmayan, vb. oldun]. (S, O.) Ve **لَا شَلَلَ**, **لَا تَشْلَلْ** mânâsındadır; çünkü bir emir kipinin yerini tutar. (Lth, TA.) Recez söyleyenin sözünde, (S,) yani Ebû’l-Hudrî el-Yerbû‘î’nin, (O, TA,)
**مُهْرَ أَبِى الجَبْحَابِ لَا تَشَلِّى**
[Ebû’l-Cebhâb’ın tayı, ön bacağında sağlam olmayan, vb. olmayasın], (S, TA, [O’da **ابى الحَرِثِ**, **ابى الحٰرِثِ** yerine,]) son kelime kafiye sebebiyle böyledir [**لا تَشْلَلْ** yerine]: (S, O, TA:) [çünkü] sonraki mısra‘
**بَارَكَ فِيكَ اللّٰهُ مِنْ ذِى أَلِّ**
[Allah seni, çeviklik yahut sürat sahibi olarak, mübarek kılsın]; (O, TA;) bu yerde **ذى الّ**, **ذى سُرْعَةٍ** mânâsındadır. (S, art. **ال**.) -A2- **شَلَّهُ**; (K;) ve **شَلَلْتُ الاـِبِلَ**, (S, O,) ve **الرَّجُلَ**; (Msb;) muzârîsi **شَلُ٣َ**, (S, Msb,) mastarı **شَلٌّ** (S, O, Msb, K *) ve **شَلَلٌ**, (K, * ve Ksh xii. 3’te,) tıpkı **قَصَصٌ**’un **قَصَّ**’ın mastarı olması gibi, (Ksh aynı yer,) yahut **شَلَلٌ** basit bir isimdir; (S, O;) Onu sürdü, uzaklaştırdı; (K;) ve ben develeri, (S, O, Msb) (S, O,) ve adamı sürdüm, uzaklaştırdım. (Msb.) Ve **مَرَّ فُلَانٌ يَشُلُّهُمْ بِالسَّيْفِ** Filân geçti; onları kılıçla sevk ediyor ve sürüyordu. (S.) [Bk. ayrıca 4.] ― -b2- Bundan dolayı, **الصُّبْحُ يَشُلُّ الظَّلَامَ** (mecaz:) Şafak karanlığı sürer. (TA.) ― -b3- Ve **شَلَّتِ العَيْنُ دَمْعَهَا** (farazî mecaz:) Göz gözyaşını saldı [yahut döktü]: (Lh, K:) **شَنَّتْهُ** gibi: (Lh, TA:) Yâ‘kūb tarafından [**ن** yerine **ل** ikamesiyle] yapılmış olduğu ileri sürülmüştür. (TA.) ― -b4- Ve **شَلَّ الدِّرْعَ**, (O, TA,) ve **شَلَّهَا عَلَيْهِ**, muzârîsi **شَلُ٣َ**, mastarı **شَلٌّ**, (TA,) Zırhı giydi; ISh rivayetine göre. (O, TA.) ― -b5- **شَلَلْتُ الثَّوْبَ**, (S, O, Msb, TA,) mastarı **شَلٌّ**, (O,) Elbiseyi yahut kumaş parçasını, (S, O, Msb, TA,) hafifçe diktim; (S, O, TA; [Msb nüshamda muhtemelen sehven düşürülmüştür;]) [ikinci dikişten önce, **الكَفُّ** denilen dikişten önce;] K’da garip biçimde düşürülmüştür: ↓ **شِلَالَةٌ** [görünüşe göre mastar değil, bu şekilde dikmenin fiili yahut sanatı mânâsında bir isimdir;] **كِفَافَةٌ**’nın zıddıdır. (TA.)

**اشلّ يَمِينَهُ**
4 **اشلّ يَمِينَهُ** ذ, (S,) yahut **يَدَهُ**, (Fr, K,) O (yani Allah, S) onun sağ elini yahut kolunu, (S,) yahut elini yahut kolunu, (K,) sağlam olmayan, yahut bozulmuş hâle getirdi: (S:) yahut kurumuş yahut katılaşmış hâle getirdi: yahut gitmiş [yahut zayıflayıp yok olmuş] hâle getirdi: (K:) yahut **اشلّ اليَدَ** O (yani Allah) el yahut kolu, **عُرُوق**’unun [damarlar yahut sinirler mânâsında] sağlam olmayan, yahut bozulmuş bir hâli sebebiyle hareket kudretinden mahrum kıldı. (Msb.) Ve **اشلّ اللّٰه يَدَهُ** beddua yoluyla söylenir [yani: Allah onun elini yahut kolunu sağlam olmayan, vb. kılsın]. (O.) Ayrıca 1’e, ilk cümleye bak. -A2- [Denilmiştir ki] **اـِشْلَالٌ**, kılıçla bir deveyi ve bir bölüğü yahut topluluğu sürüp uzaklaştırmak mânâsınadır: [**شَلٌّ** gibi: 1’in ikinci yarısına bak:] ― -b2- ve Savaş yapmak. (KL.)

**انشلّ**
7 **انشلّ** ذ O sürülüp uzaklaştırıldı. (K, TA. [K’nın bazı nüshalarında **انشلّ بِهِ**, yani onunla yahut onun tarafından sürülüp uzaklaştırıldı.]) Ve **انشلّت الاـِبِلُ** Develer sürülüp uzaklaştırıldı. (S.) Ve **انشلّوا مَطْرُودِينَ** [Sürülüp uzaklaştırılmış olarak gittiler]; bir insan topluluğuna dair. (TA.) ― -b2- [Bundan dolayı,] **انشلّ الذِّئْبُ فِى الغَنَمِ** (farazî mecaz:) Kurt koyunların yahut keçilerin içine daldı; **انشنّ** da böyledir: Az tarafından art. **نشغ**’da zikredilmiştir. (TA.) ― -b3- Ve **انشلّ السَّيْلُ** (farazî mecaz:) Sel, şiddetlenmeden önce sevk olunmaya başladı: (Sh, O, K:) ve **انسلّ** de böyledir. (Sh, O.) ― -b4- Ve **انشلّ المَطَرُ** (farazî mecaz:) Yağmur indi. (K.)

**شَلْشَلْتُ المَآءَ**
R. Q. 1 **شَلْشَلْتُ المَآءَ** ذ Suyu damlalar hâlinde düşürdüm; (S;) ardışık damlalar hâlinde. (TA.) Ve **شَلْشَلَ بَوْلَهُ**, (K, TA, [CK’da yanlış olarak **تَشَلْشَلَ**,]) ve **بِبَوْلِهِ**, (S, O, K, TA,) mastarı **شَلْشَلَةٌ** ve **شِلْشَالٌ**, [Freytag tarafından ikisi de yanlış yazılmıştır,] (K, TA,) O (bir çocuk, S, O, TA) idrarını saçtı; onu dağınık biçimde çıkardı: (K, TA:) [bunu yapma fiilini] ifade eden isim ↓ **شَلْشَالٌ** fetha iledir. (K.) Ve **شَلْشَلَ السَّيْفُ الدَّمَ**, [CK’da yanlış olarak **بالدَّمِ**,] ve onunla ↓ **تَشَلْشَلَ**, Kılıç kanı akıttı. (K, TA.)

**تَشَلْشَلَ**
R. Q. 2 **تَشَلْشَلَ** ذ O (su) ardışık damlalar hâlinde düştü. (TA.) Ve **تَشَلْشَلَ دَمًا** O (yara) ardışık damlalar hâlinde kan damlattı. (TA.) Ayrıca R. Q. 1’e, son cümleye bak.

**شَلَّةٌ**
**شَلَّةٌ** ذ: bir sonraki paragrafa bak.

**شُلَّةٌ**
**شُلَّةٌ** ذ **نِيَّةٌ** ile aynı mânâdadır [görünüşe göre: kişinin kendisine hedefinin konusu olarak tasarladığı şey yahut yer]: (S, O, K:) bir erkekler topluluğunun kendilerine hedef yahut yolculuk konusu olarak tasarladıkları yer: M’de böyledir: (TA:) yahut yolculukta **نِيَّةٌ** [M ve TA’da böyle açıklanan mânâda]: (T, K:) ve böylece ↓ **شُلَّى** da; ve yine oruçta ve savaşta da: şöyle denir: ↓ **أَيْنَ شُلَّاهُمْ** [Yolculukta, vb., kendilerine hedef olarak tasarladıkları yer nerededir?]. (TA.) ― -b2- Ve Uzak bir iş (S, O, K) ki kişi onu arar; (K;) ↓ **شَلَّةٌ** da böyledir. (O, K.) -A2- Ayrıca **شَلَلٌ**’e bak. -A3- Ve **شَلِيلٌ**’e bak.

**شَلَلٌ**
**شَلَلٌ** ذ Elde yahut kolda bir sağlam olmama, yahut onun bozulmuş hâli. (S, O.) [Ayrıca 1’in ilk cümlesine bak; orada mastar olarak zikredilmiştir.] ― -b2- Ve (mecaz:) Elbisede yahut kumaş parçasında, yıkamakla çıkmayan bir leke, (S, O,) yahut bir karalık, (K,) yahut toz rengi, (TA,). (S, O, K, TA.) Şöyle denir: **مَا هٰذَا الشَّلَلُ فِى ثَوْبِكَ**, (S, O,) yahut **بِثَوْبِكَ**, (TA,) (mecaz:) [Elbisendeki bu leke, vb. nedir?] -A2- Ayrıca Sürüp uzaklaştırma fiili: (S, O, K:) bir isimdir: (S, O:) yahut bir mastardır, (Ksh xii. 3’te,) [1’in ikinci yarısına bak,] **طَرْدٌ** ile aynı mânâdadır, [mastarı] **شَلٌّ** gibi, (K,) ↓ **شُلَّةٌ** da böyledir. (TA.)

**شُلَلٌ**
**شُلَلٌ** ذ ve **شُلُلٌ**: **شُلْشُلٌ**’e bak.

**لَا شَلَالِ**
**لَا شَلَالِ** ذ: 1’in ikinci cümlesine bak.

**جَاؤُوا شِلَا لًا**
**جَاؤُوا شِلَا لًا** ذ Develeri sürerek geldiler. (S, O.) ― -b2- Ve **ذَهَبَ القَوْمُ شِلَالًا** Halk sürülüp uzaklaştırılmış olarak gitti (**اِنْشَلُّوا مَطْرُودِينَ**). (TA.) ― -b3- Ve **شِلَالٌ**, dağınık yahut saçılmış hâlde bir erkekler topluluğu mânâsınadır. (S, O.)

**شَلُولٌ**
**شَلُولٌ** ذ, dişi develer ve kadınlar hakkında, (O, K, ikincisinde **وَالنِّسَآءِ** yerine **والشَّآءِ** [yani koyun yahut keçiler] bulunur, TA,) **نَابٌ** gibidir [yaşlı mânâsında]. (O, K.) ― -b2- Ayrıca **شُلْشُلٌ**’e, iki yerde, bak.

**شَلِيلٌ**
**شَلِيلٌ** ذ, (S, O, K,) AO’ya göre, (S,) yahut A ‘Obeyd’e göre, (O, TA,) zırhın altında giyilen, beden için en iç örtüdür, (S, O, K,) ister **ثَوْب** olsun ister başka bir şey: (S, O:) ve, (S, O, K,) bazen, (S, O,) üsttekinin altında giyilen kısa bir zırh, (S, O, K,) üsttekinin altında giyilen, (S, O,) yahut büyük olanın altında giyilen: yahut genel mânâda: (K:) [yani] zırhın kendisine **شَلِيلٌ** denir; (ISh, TA;) ve ayrıca ↓ **شُلَّةٌ**: (TA:) çoğulu **أَشِلَّةٌ**; (S, O, TA;) K’da yanlış olarak **شِلَّةٌ**. (TA.) ― -b2- Ayrıca (S, O, K) bir **حِلْس** [denilen türden bir örtü], (S, O,) yahut yünden yahut [keçi] kılından bir **مِسْح**, (K,) devenin sağrısına yahut kıçına konulan, (S, O, K,) [**رَحْل** denilen] semerin arkasında. (K.) [Ayrıca **سَنِيفٌ**’e bak.] -A2- Ve Bir vadinin, suyun aktığı kısmı: (K:) yahut bir vadinin ortası, (S, O, K,) ana su kütlesinin aktığı yer: (S, O:) A ‘Obeyd, AO’dan rivayetle böyle söyler; fakat bu mânâda bilinen kelime, noktasız **س** ile **سَلِيلٌ**’dir. (O.) -A3- Ve **نُخَاع** [yahut omurilik]; (K, TA;) [**سَلِيل** de denir;] yani sırt omurlarında bulunan beyaz **عِرْق** [yahut sinir]: Kr tarafından zikredilmiştir. (TA.) ― -b2- Ve Sırt boyunca uzanan uzun et şeritleri yahut parçaları: (K, TA:) tekili ة ile de Kr tarafından zikredilmiştir: fakat daha makbul kelime noktasız **س** iledir. (TA.) -A4- Ve İçinde su bulunmayan bulutlar; eş anlamlısı **جَهَامٌ**. (AA, O.)

**شِلَالَةٌ**
**شِلَالَةٌ** ذ: 1’in son cümlesine bak.

**شُلَّى**
**شُلَّى** ذ: **شُلَّةٌ**’ye, iki yerde, bak.

**شَلْشَلٌ**
**شَلْشَلٌ** ذ Ardışık damlalar hâlinde düşen su ve kan; ↓ **مُتَشَلْشِلٌ** de böyledir. (K, TA.) ― -b2- Akan [yahut sızdıran] bir **زِقّ** [şarap vb. için tulum]. (TA.) Ve yağı yahut suyu damlayan kızartılmış et (**شِوَآءٌ**); **شَرْشَرٌ** ve **رَشْرَاشٌ** gibi. (TA, art. **شر**’de.) ― -b3- **مَآءٌ ذُو شَلْشَلٍ** (S, O) ve ↓ **شَلْشَالٍ** (S, O *) Damlaması olan su. (S, O.) -A2- Ayrıca bir sonraki paragrafa bak.

**شُلْشُلٌ**
**شُلْشُلٌ** ذ Hafif, çevik yahut atik bir adam; (S;) [ve] ↓ **مِشَلٌّ** de böyledir, (O,) ve ↓ **شَلُولٌ**: (O, TA:) yahut bir çocuk yahut genç; keskin kafalı; ruhta hafif yahut çevik; işinde canlı, hareketli yahut atılgan; ve **شُعْشُعٌ**, ve **جُلْجُلٌ** de böyledir: (IAar, TA:) yahut zeki, mahir, keskin yahut sivri; hafif, çevik yahut atik bir adam: (O:) yahut isteneni gerçekleştirmede hafif, çevik yahut atik; çabuk; iyi bir arkadaş; zihinde neşeli; ↓ **شَلْشَلٌ** de böyledir, ve ↓ **مِشَلٌّ** [CK’da (yanlış olarak) **مُشِلٌّ**], ve ↓ **شَلُولٌ**, ve ↓ **شُلُلٌ**, ve ↓ **شُلَلٌ**, (K, TA,) bu sonuncunun çoğulu **شُلَلُونَ**’dur; sıfat ölçüsü olarak **فُعَلٌ**’ün nadirliği sebebiyle kırık çoğulu yoktur: (Sb, TA:) ve eti az; başladığı şeyde, (K, TA,) iş vb.’de, (TA,) hafif, çevik yahut atik; ↓ **مُتَشَلْشِلٌ** de böyledir: (K, TA:) yahut bu sonuncu [sadece] zayıf yahut eti az olandır. (S, O.)

**شَلْشَلَةٌ**
**شَلْشَلَةٌ** ذ Suyun damlalar hâlinde, (K, TA,) ardışık olarak düşmesi. (TA.) [Eğer bu mânâda bir mastar ise, fiili büyük ihtimalle **شُلْشِلَ**’dir.]

**شَلْشَالٌ**
**شَلْشَالٌ** ذ: R. Q. 1’e bak: ― -b2- ve ayrıca **شَلْشَلٌ**’e bak.

**شُلَاشِلٌ**
**شُلَاشِلٌ** ذ, bir bitkiye yahut ota nispetle, Taze, sulu yahut özlü. (TA.)

**أَشَلُّ**
**أَشَلُّ** ذ Eli yahut kolu sağlam olmayan, yahut bozulmuş hâle gelmiş adam: (S, TA:) yahut **عُرُوق**’unun [damarlar yahut sinirler mânâsında] sağlam olmayan, yahut bozulmuş bir hâli sebebiyle hareket kudretinden mahrum kalmış: (Msb:) yahut kurumuş yahut katılaşmış: yahut eli yahut kolu gitmiş [yahut zayıflayıp yok olmuş] olan: (K, TA:) müennesi **شَلَّآءُ**. (S, Msb.) ― -b2- Ve **يَدٌ شَلَّآءُ** (Mgh, TA) İçindeki hastalık sebebiyle sahibinin ondan istediğine uymayan el yahut kol. (TA.) ― -b3- Ve **عَيْنٌ شَلَّآءُ** Görmesi gitmiş göz. (O, Msb, K.)

**مِشَلٌّ**
**مِشَلٌّ** ذ Bir **مِطْرَد** [denilen türden mızrak]. (TA.) ― -b2- Ve Dişi eşeklerini çok süren bir erkek eşek. (K. [CK’da bu mânâda yanlış olarak **مِشْلٌ** yazılmıştır. **مُشَلِلٌ**’e bak.]) ― -b3- Ayrıca **شُلْشُلٌ**’e, iki yerde, bak. ― -b4- Yine şöyle denir: **اـِنَّهُ لَمِشَلٌّ عَوْنٌ** [görünüşe göre böyle; fakat aslî nüshamda harekesiz yazılmıştır], mânâsı: Şüphesiz o, sağlamca yahut bütünüyle öğrenmiş bir kâtiptir; yahut mahir, anlayışlı ve tecrübeli; ve yeterlidir. (TA.) -A2- Ayrıca Boynun örtüldüğü bir elbise: şeyh Zâdeh tarafından el-Beydâvî şerhinde zikredilmiştir. (TA.)

**مُشَلِّلٌ**
**مُشَلِّلٌ** ذ Dişi eşeklerinin bakımıyla çok meşgul olan erkek eşek. (IAar, O, L, K. [Ayrıca **مِشَلٌّ**’e bak.])

**مُتَشَلْشِلٌ**
**مُتَشَلْشِلٌ** ذ: **شَلْشَلٌ**’e bak: ― -b2- ve ayrıca **شُلْشُلٌ**’e bak.
