# شنا (ش-ن-ا) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%A7
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%86%D8%A7

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ن - ا
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%A7/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

شَنُوَّةُ: لغة في شَنُوءَة، والنسب إِليه شَنَويٌّ. قال ابن سيده: ولهذا قضينا نحنُ أَنَّ قَلْبَ الهمزة واواً في شَنُوَّة من قولهم أَزْد شَنُوَّة بدَلٌ لا قياس، لأَنه لو كان تخفيفاً قِياسِيّاً لم يَثْبُتْ في النسب واواً، فإِن جعلت تخفيف شَنُوَّة قِياسِيّاً قلت في النسب إِليه شَنَئِيٌّ على مثال شَنَعِيٍّ، لأَنك كأَنك إِنما نسبتَ إِلى شَنُوءة، فتفَطَّنْ إِن يُسِّرَ لك ذلك، قال: ولولا اعتقادُنا أَنه بدَل لما أَفرَدْنا له باباً ولَوسِعَتْه ترجمة شَنَأَ في حرف الهمزة. وحكى اللحياني: رجلٌ مَشْنِيٌّ ومَشْنُوٌّ أَي مُبْغَض، لغة في مَشْنُوءِ؛ وأَنشد: أَلا يا غُرابَ البَينِ مِمَّ تَصيحُ؟
فصَوْتُكَ مَشْنُوٌّ إِليَّ قَبيحُ
فمَشْنِيٌّ يدل على أَنه لم يُرِدْ في مَشْنُوٍّ الهمْزَ بل قد أَلحقَه بمَرْضُوٍّ ومَرْضِيٍّ ومَدْعُوٍّ ومَدْعِيٍّ.

##### Türkçe

**شَنُوَّةُ**: **شَنُوءَة**’de bir lugat (varyant); ona nisbet **شَنَويٌّ**’dir. İbn Sîde dedi:
Bunun için biz, **شَنُوَّة**’de hemzenin vâv’a çevrilmesinin, onların “**أَزْد شَنُوَّة**” sözünden, kıyas değil bedel olduğuna hükmettik; çünkü eğer kıyasî bir hafifletme olsaydı, nisbetinde vâv sabit olmazdı. Şayet **شَنُوَّة**’nin hafifletmesini kıyasî kılarsan, ona nisbet hakkında **شَنَئِيٌّ** dersin; **شَنَعِيٍّ** misali üzere; çünkü sanki sen ancak **شَنُوءة**’ye nisbet etmiş gibisin; öyleyse, eğer bu sana kolaylaştırılırsa, dikkat et. Dedi: Bizim onun bedel olduğuna inancımız olmasaydı, onun için bir bâbı müstakil kılmazdık; **الهمزة** harfinde **شَنَأَ** tercümesi onu kuşatırdı. Lihyânî nakletti:
Bir adam **مَشْنِيٌّ** ve **مَشْنُوٌّ**; yani buğzedilmiş, **مَشْنُوءِ**’de bir lugat; ve inşâd etti:
أَلا يا غُرابَ البَينِ مِمَّ تَصيحُ؟
فصَوْتُكَ مَشْنُوٌّ إِليَّ قَبيحُ
Öyleyse **مَشْنِيٌّ**, onun **مَشْنُوٌّ**’da hemzeyi kastetmediğine delâlet eder; bilakis onu **مَرْضُوٍّ** ve **مَرْضِيٍّ** ve **مَدْعُوٍّ** ve **مَدْعِيٍّ**’ye ilhak etmiştir.
