# شنبذ (ش-ن-ب-ذ) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%A8%D8%B0
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%86%D8%A8%D8%B0

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ن - ب - ذ
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 1 sözlük

## Sözlükler (1)

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%A8%D8%B0/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

أبو الحسن محمد بن أحمد بن أيوب بن الصلت بن شنبوذ، أهمله الجوهري وصاحب اللسان، وقال الصاغاني هو بفتح الشين والنون وبه يعرف، ولهجت العامة بسكون النون، وفي أصل الرشاطي بتشديد النون، بغدادي، أخذ القراءة عرضا عن قنبل وإسحاق الخزاعي، وروي عنه القراءة عرضا عبد الله بن المطرز، وكان مجاب الدعوة وذلك أنه دعا على ابن مقلة أن يقطع الله يده و يشتت شمله فاستجيب فيه لأنه الذي شدد عليه النكير ونفاه من بغداد إلى البصرة وقيل إلى المدائن قاله شيخنا و مقتضى عبارة المقريزى في تاريخه أن الذي استجاب الله دعاءه

  في ابن مقلة هو الشريف إسماعيل ابن طباطبا العلوى قلت ولا مانع من الجمع وفي كتب الأنساب تفرد بقراءات شواذ كان يقرأ بها في المحراب وأمر بالرجوع فلم يجب فأمر ابن مقلة به فصفع فمات سنة 323، وشنبوذ يصرف ولا يصرف قاله ابن التلمساني وقال الشهاب هو علم أعجمي ممنوع من الصرف وهو جد أبي الحسن المذكور حدث عن أبي مسلم الكجى وبشر بن موسى وعنه أبو بكر بن شاذان وأبو حفص بن شاهين ويوجد في بعض نسخ الشفاء لعياض أحمد بن أحمد ابن شنبوذ وهو خطأ والصواب محمد بن أحمد، كما للمصنف وعلى ابن شنبوذ، ضبطه مثل الأول وكلاهما من القراء. وأحمد بن محمد بن شنبذ، كجعفر: قاضي الدينور، محدث، حكي عنه السراج في اللمع، قال الحافظ: وأبو القاسم شنبذ بن عمر ابن الحسين بن حماد القطان، سمع منه طاهر النيسابوري وضبطه. وبقي عليه: أبو الفرج محمد بن أحمد بن إبراهيم بن علام الشنبوذي، قرأ على ابن شنبوذ فعرف به، ضعيف الرواية عن استاذه وغيره، على كثرة علمه، توفي سنة 388. ومما يستدرك عليه: شناباذ، بالكسر: قرية من بلخ، منها أبو القاسم عبد الرحمن بن محمد بن حامد البلخي الشناباذي الزاهد، مكثر الحديث، صحب أبا بكر الوراق وغيره، توفي سنة 355.

##### Türkçe

Ebu’l-Hasen Muhammed b. Ahmed b. Eyyûb b. es-Salt b. **شنبوذ**; el-Cevherî ve Lisân sahibi onu ihmal etti. es-Sâğânî dedi ki: O, **الشين** ve **النون**’un fethasıyladır ve onunla bilinir; avamın lehçesi **النون**’un sükûnuyla oldu. er-Reşâtî’nin aslında **النون**’un teşdîdi iledir. Bağdatlıdır; kıraati arz yoluyla Kunbul ve İshâk el-Huzâ‘î’den aldı; ondan kıraati arz yoluyla Abdullah b. el-Mutarriz rivayet etti. Duası kabul olunan idi; bu da şudur ki: İbn Mukle’ye beddua etti: “Allah onun elini kessin ve işini darmadağın etsin”; onda kabul olundu; çünkü ona inkârı şiddetlendiren ve onu Bağdat’tan Basra’ya—ve “Medâin’e” denildi—sürgün eden odur; bunu şeyhimiz söyledi. el-Makrîzî’nin tarihinde ibaresinin gereği, Allah’ın onun duasını kabul ettiği kimsenin İbn Mukle hakkında,

şerif İsmâ‘îl b. Tabâtabâ el-‘Alevî olduğudur. Dedim: Birleştirmeye engel yoktur. Neseb kitaplarında, mihrapta onunla okuduğu şâz kıraatlerle teferrüd etti; dönmesi emrolundu da cevap vermedi; bunun üzerine İbn Mukle onun hakkında emir verdi; tokatlandı ve 323 yılında öldü. **شنبوذ** sarf olunur ve sarf olunmaz; bunu İbn et-Tilimsânî söyledi. eş-Şihâb dedi ki: O, sarftan men edilmiş acemî bir özel addır ve zikredilen Ebu’l-Hasen’in dedesidir. Ebû Müslim el-Keccî ve Bişr b. Mûsâ’dan hadis rivayet etti; ondan Ebû Bekr b. Şâzân ve Ebû Hafs b. Şâhîn rivayet etti. ‘Iyâz’ın **الشفاء**’sının bazı nüshalarında Ahmed b. Ahmed b. **شنبوذ** bulunur; bu hatadır; doğrusu Muhammed b. Ahmed’dir; musannifin olduğu gibi. Ve “İbn **شنبوذ**” üzerine; zabtı birincisi gibidir; ikisi de kurrâdandır. Ve Ahmed b. Muhammed b. **شنبذ**, **جعفر** gibi: Dînever kadısıdır; muhaddistir; es-Sirrâc **اللمع**’da ondan hikâye etti. Hâfız dedi ki: Ve Ebû’l-Kâsım **شنبذ** b. Ömer b. el-Hüseyn b. Hammâd el-Kattân; ondan Tâhir en-Nîsâbûrî semâ etti ve onu ضبط etti. Üzerinde kalan: Ebû’l-Ferec Muhammed b. Ahmed b. İbrâhîm b. ‘Allâm **الشنبوذي**; İbn **شنبوذ**’a okudu da onunla tanındı; üstadından ve başkasından rivayette zayıftır, ilminin çokluğuna rağmen; 388 yılında vefat etti. Ve onun üzerine istidrâk olunanlardandır: **شناباذ**, kesre ile: Belh’ten bir köy; ondan zâhid Ebû’l-Kâsım Abdurrahmân b. Muhammed b. Hâmid el-Belhî **الشناباذي**; hadiste çok rivayet eden; Ebû Bekr el-Verrâk ve başkalarıyla sohbet etti; 355 yılında vefat etti.
