# شنر — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%B1/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%86%D8%B1/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شنر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%B1.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: شنر

الشَّنار: العيب والعارُ؛ قال القَطامي يمدح الأُمراء:
ونحنُ رَعِيَّةٌ وَهُمُ رُعاةٌ،
ولولا رَعْيُهُمْ شَنُعَ الشَّنارُ
وفي حديث النخعي: كان ذلك شَنْاراً فيه نارٌ؛ الشَّنار: العيب والعار، وقيل: هو العيب الذي فيه عار، والشَّنار: أَقبح العيب والعار. يقال: عار وشنار، وقَلَّما يُفْردونه من عار؛ قال أَبو ذؤيب:
فإِنِّي خَلِيقٌ أَن أُودِّع عَهْدَها
بخيرٍ، ولم يُرْفَعْ لدينا شَنارُها
وقد جمعوه فقالوا شَنائر؛ قال جرير:
تأْتي أَموراً شُنُعاً شَنائرا
وشَنَّرَ عليه: عابَهُ، ورجل شِنِّيرٌ: شرِّير كثير الشر والعيوب. ورجل شِنِّيرٌ: سيء الخلق. وشَنَّرْتُ الرجل تَشْنِيراً إِذا سمَّعت به وفضحته. التهذيب في ترجمة شتر: وشَتَّرْتُ به تَشْتِيراً إِذا أَسمعته القبيح، قال: وأَنكر شَمِرٌ هذا الحرف وقال إِنما هو شَنَّرْت، بالنون، وأَنشد: وباتَتْ تُوَقِّي الرُّوحَ، وهْيَ حَرِيصَةٌ
عليه، ولكن تَتَّقِي أَن تُشَنَّرَا
قال الأَزهري: جعله من الشَّنار وهو العيب، قال: والتاء صحيح عندنا. والشَّنار: الأَمر المشهور بالقبح والشنعة.
التهذيب في ترجمة نشر: ابن الأَعرابي: امرأَة مَنْشُورة ومَشْنُورة إِذا كانت سَخيَّة كريمة.
ابن الأَعرابي: الشِّمْرَة مِشْيَة العَيَّار، والشِّنْرَة مِشْية الرجل الصالح المشمِّر. وبَنُو شِنِّيرٍ: بَطْن.

### Türkçe

**الشَّنار**: ayıp ve ar; **القَطامي** emirleri överken dedi:
ونحنُ رَعِيَّةٌ وَهُمُ رُعاةٌ،
ولولا رَعْيُهُمْ شَنُعَ **الشَّنارُ**
Ve **النخعي** hadîsinde: “Bu, içinde ateş bulunan bir **شَنْار** idi” (denildi); **الشَّنار**: ayıp ve ar.
Ve denildi ki: o, içinde ar bulunan ayıptır; ve **الشَّنار**: ayıbın ve arın en çirkini. Denilir: ar ve **شنار**; ve onu ardan tek başına pek az ayırırlar; **أَبو ذؤيب** dedi:
فإِنِّي خَلِيقٌ أَن أُودِّع عَهْدَها
بخيرٍ، ولم يُرْفَعْ لدينا **شَنارُها**
Ve onu çoğul yaptılar da **شَنائر** dediler; **جرير** dedi:
تأْتي أَموراً شُنُعاً **شَنائرا**
Ve **شَنَّرَ** ona karşı: onu ayıpladı; ve **رجل شِنِّيرٌ**: şerli, şerri ve ayıpları çok olan. Ve **رجل شِنِّيرٌ**: kötü huylu. Ve “adamı **تَشْنِيراً** **شَنَّرْتُ**” (derim), onun hakkında (kötü) duyurduğum ve onu rezil ettiğim zaman. **التهذيب**’de **شتر** maddesinde: “Onunla **تَشْتِيراً** **شَتَّرْتُ**” (derim), ona çirkini işittirdiğim zaman; dedi ki: ve **شَمِرٌ** bu harfi inkâr etti ve dedi ki: ancak o, **شَنَّرْت**’tir, **النون** ile; ve şu beyti okudu:
وباتَتْ تُوَقِّي الرُّوحَ، وهْيَ حَرِيصَةٌ
عليه، ولكن تَتَّقِي أَن تُشَنَّرَا
**الأَزهري** dedi: onu **الشَّنار**dan kıldı; o da ayıptır; dedi ki: ve **التاء** bize göre sahihtir.
Ve **الشَّنار**: çirkinlik ve iğrençlikle meşhur olan iş.

**التهذيب**’de **نشر** maddesinde: **ابن الأَعرابي**: **امرأَة مَنْشُورة** ve **مَشْنُورة**, cömert, kerîm olduğu zaman.

**ابن الأَعرابي**: **الشِّمْرَة** ayyarın yürüyüşüdür; **الشِّنْرَة** ise, eteğini toplayan salih adamın yürüyüşüdür. Ve **بَنُو شِنِّيرٍ**: bir batın (kabile kolu).
