# شنغب (ش-ن-غ-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%BA%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%86%D8%BA%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ن - غ - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%BA%D8%A8/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

الغين والشين
شغزب: الشَّغزَبيةُ: اعتقالُ المُصارع رِجْلَه برِجْلِ رجُلٍ آخر، وإلقاؤه إيّاه شزراً، يقال: صَرَعَهُ صَرْعةً شَغْزَبيةً.
ومَنْهَلٌ شَغْزَبيٌ، أي: مُلْتَوٍ عن الطَّريق. قال:
مُنْجَرِدٌ أزْوَرُ شغزبيُّ
شغبر: شغبرةُ الرّيحِ: التواؤُها في هُبُوبها وتَنَكُّبِها. يقال: تَشَغْبَرت الرّيحُ: إذا التوتْ في هُبُوبِها .
والشَّغْبَرُ: ابن آوى.
شنغر وشنظر: رجلٌ شِنْغيرٌ وشِنْظِيرٌ، أي: بذيءٌ فاحشٌ، بَيِّنُ الشَّنغَرةِ والشَّنْظرةِ.
غطمش: رجلٌ غَطَمَّشُ العَيْن، أي: كليلُ البَصَر.
طرغش ودرغش: أطْرَغَشَّ الرّجلُ وادْرَغَشَّ: بَرِيءَ من مَرَضه.
شنغب: الشِّنْغابُ: الطويل الرِّخْوُ العاجز.
والشِّنْغابُ: الطّويلُ الدَّقيقُ من الأَرْشيةِ والأَغْصانِ.
والشِّنْغُوبُ: عِرْقٌ طويلٌ من الأَرْضِ دقيقٌ.
غشمر: الغَشْمرةُ: التَّهَمُّكُ في الظلم.
والغَشْمرةُ: الأخذُ من فوق في غيرِ تَثَبُّت، كما يَتَغَشْمر السَّيْلُ والجيشُ. كما يقال: تَغَشْمَرَ لهم، وفيهم غَشْمَريّة.

##### Türkçe

**الغين** ve **الشين**

**شغزب**: **الشَّغزَبيةُ**: güreşçinin, bir başka adamın bacağıyla kendi bacağını tutması ve onu yan yan atmasıdır; “Onu **شَغْزَبيةً** bir devirmeyle devirdi” denir.
Ve **مَنْهَلٌ شَغْزَبيٌ**; yani: yoldan kıvrılmış (sapmış). Dedi ki:
مُنْجَرِدٌ أزْوَرُ شغزبيُّ

**شغبر**: **شغبرةُ الرّيحِ**: esişinde kıvrılması ve (yoldan) sapmasıdır. “Rüzgâr **تَشَغْبَرت**” denir: esişinde kıvrıldığı zaman.
Ve **الشَّغْبَرُ**: çakal.

**شنغر وشنظر**: **شِنْغيرٌ** ve **شِنْظِيرٌ** bir adam; yani: edepsiz, çirkin sözlü; **الشَّنغَرةِ** ve **الشَّنْظرةِ**si açık (belli) olan.

**غطمش**: **غَطَمَّشُ العَيْن** bir adam; yani: görmesi zayıf.

**طرغش ودرغش**: adam **أطْرَغَشَّ** ve **ادْرَغَشَّ**: hastalığından kurtuldu.

**شنغب**: **الشِّنْغابُ**: uzun, gevşek, âciz olan.
Ve **الشِّنْغابُ**: iplerden ve dallardan uzun, ince olan.
Ve **الشِّنْغُوبُ**: yerden uzun bir damar; ince.

**غشمر**: **الغَشْمرةُ**: zulümde aşırı gitmek.
Ve **الغَشْمرةُ**: sağlamca araştırmadan, üstten almak; tıpkı selin ve ordunun **يَتَغَشْمر** olması gibi. Yine denir ki: onlar için **تَغَشْمَرَ**; ve onların içinde **غَشْمَريّة** vardır.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%BA%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الشُّنْغُبُ والشُّنْغُوب والشُّغْنُوب: أَعالي الأَغْصانِ؛ وأَنشد في ترجمة شرع: ترى الشَّرائع تَطْفُو فَوْقَ ظاهِرِه، *  مُسْتَحْضراً، ناظِراً نَحْو الشَّناغِـيبِ \<ص:508>
تقول للغُصْن الناعِمِ: شُنْغُوبٌ وشُغْنُوبٌ؛ قال الأَزهري: ورأَيتُ في البادية رجُلاً يُسَمَّى شُنْغُوباً، فسأَلتُ غُلاماً من بَني كُلَيْبٍ عن مَعْنى اسْمِه، فقال: الشُّنْغُوبُ الغُصْنُ الناعِمُ الرَّطْبُ؛ ونحو ذلك قال ابن الأَعرابي.
والشُّنْغُب: الطويلُ من جميعِ الـحَيَوانِ.
والشِّنْغابُ: الطويلُ الدَّقيقُ من الأَرْشِـيةِ والأَغْصانِ ونحوها. والشِّنْغابُ: الرِّخْوُ العاجِزُ.
والشُّنْغُوبُ: عِرْقٌ طويلٌ من الأَرض، دَقيقٌ.

##### Türkçe

**الشُّنْغُبُ** ve **الشُّنْغُوب** ve **الشُّغْنُوب**: dalların üst kısımlarıdır; ve **شرع** maddesinde şu şiir okunmuştur:
Şeriatlar onun dış yüzünün üstünde yüzer görürsün, * hazır bulunduran olarak, **الشَّناغِـيبِ**’e doğru bakan olarak

\<ص:508>
Yumuşak dala: **شُنْغُوبٌ** ve **شُغْنُوبٌ** dersin; el-Ezherî dedi: ve ben çölde **شُنْغُوباً** diye adlandırılan bir adam gördüm; sonra Benî Küleyb’den bir oğlana
adının mânâsı hakkında sordum, o da dedi ki: **الشُّنْغُوبُ** yumuşak, taze, rutubetli daldır; ve buna benzer
şeyi İbnü’l-A‘râbî söyledi.

**والشُّنْغُب**: bütün hayvanların her birinden uzun olandır.

**والشِّنْغابُ**: iplerden ve dallardan ve benzerlerinden uzun, ince olandır.

**والشِّنْغابُ**: gevşek, âciz olandır.

**والشُّنْغُوبُ**: yerden uzun bir damardır; incedir.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D8%BA%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الشنغاب بالمعجمة وهو من الرجال: العاجز الرخو. وقد أهمله الجوهري أيضا نقله ابن دريد. وهو أيضا الطويل الدقيق من الأرشية وهي الحبال والأغصان ونحوها كالشنغب والشنغوب بضمهما. والشنغوب: أعالي الأغصان. قال الأزهري: ورأيت في البادية رجلا يسمى شنغوبا، فسألت غلاما من بني كليب عن معنى اسمه فقال: الشنغوب: الغصن الناعم الرطب ونحو ذلك. أو الشنغب بالضم: الطويل من جميع الحيوان قاله ابن الأعرابي. والشنغوب: عرق طويل من الأرض دقيق. نقله الصاغاني.

##### Türkçe

**الشنغاب** (muʿceme ile) ve o, erkeklerden: âciz, gevşek.

Cevherî onu da ihmal etmiştir; onu İbn Düreyd nakletmiştir.

O, ayrıca **الأرشية**’den (ki onlar ipler, dallar ve benzerleridir) uzun, ince olandır; **الشنغب** ve ikisini de zamme ile **الشنغوب** gibi.

Ve **الشنغوب**: dalların üstleri.

Ezherî dedi: “Bâdiyede **شنغوبا** diye adlandırılan bir adam gördüm; adının mânâsı hakkında Benî Küleyb’den bir oğlana sordum; dedi ki: **الشنغوب**: yumuşak, yaş dal ve bunun benzeri.”

Veya **الشنغب** (zammetle): bütün hayvandan uzun olan; bunu İbnü’l-Aʿrâbî söyledi.

Ve **الشنغوب**: yerden uzun bir damar; ince. Bunu Sâgânî nakletti.
