# شنفر (ش-ن-ف-ر) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%81%D8%B1
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%86%D9%81%D8%B1

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ن - ف - ر
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%81%D8%B1/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

الشين والراء
ش ر ن ف، ش ن ف ر، ش ب ر م، ب ر ش م مستعملات
شرنف:
الشِّرتافلُ" ورقُ الزَّرع إذا طال وكثرُ حتى يخاف فساده فيقطع، فيقال: شرنف الزّرعُ، وهي كلمة يمانيّة.
شنفر:
الشِّنفيرةُ: الشَّيِّءُ الخلق، قال:
مثل جلاح أو أبي الجلوفقِ
شِنفيرة ذي خُلقٍ زبعبـقِ
برشم:
البرشمة: إدامةُ النّظر. والبرشام: الاسم، والمُبرشمُ: الحادُّ النَّظر، وبرشم الرجلُ: أدام النَّظر.
شبرم:
الشُّبرمانُ: نبات، وجماعته: الشُّبرُم، وهو نباتٌ من دقٍّ الشَّجر. ويقال: الشُّبُرم: القصير اللّئيم.

##### Türkçe

**الشين والراء**
**ش ر ن ف**، **ش ن ف ر**، **ش ب ر م**، **ب ر ش م** kullanımdadırlar.

**شرنف**:
**الشِّرتافلُ**: ekinin yaprağı; uzayıp çoğaldığında, bozulmasından korkuluncaya kadar (böyle olunca) kesilir; “**شرنف الزّرعُ**” denir. Bu, Yemenî bir kelimedir.

**شنفر**:
**الشِّنفيرةُ**: eski (yıpranmış) şey. Dedi ki:
مثل جلاح أو أبي الجلوفقِ
**شِنفيرة** ذي خُلقٍ زبعبـقِ

**برشم**:
**البرشمة**: bakışı sürdürmek. **البرشام**: isim. **المُبرشمُ**: keskin bakışlı. “**برشم الرجلُ**”: bakışı sürdürdü.

**شبرم**:
**الشُّبرمانُ**: bir bitki; onun topluluğu: **الشُّبرُم**; o, ağacın ince (cins)inden bir bitkidir. Ve denir ki: **الشُّبُرم**: kısa, alçak (soysuz).

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%81%D8%B1/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

رجل شِنْذيَرة وشِنْظيرة وشِنْفِيرَه إِذا كان سَيءَ الخلُق؛ وأَنشد:
شِنْفِيرَةٍ ذي خُلُق زَبَعْبَقِ
وقال الطِّرِمَّاح يصف ناقة:
ذات شِنْفارَة، إِذا هَمَتِ الذِّفْـ
ـرَى بماءِ عَصائم جَسدُه
(* قوله: «عصائم حسده» هكذا في الأَصل).
أَراد أَنها ذات حِدَّة في السَّير، وقيل: ذات شِنْفارة أَي ذات نَشاط. والشِّنْفار: الخفيف؛ مثَّل به سيبويه وفسّره السِّيرافي. وناقة ذات شِنْفارة أَي حِدَّة. والشَّنْفَرَى: اسم رجل.

##### Türkçe

Bir adam **شِنْذيَرة** ve **شِنْظيرة** ve **شِنْفِيرَه**(dir), eğer kötü huylu ise;
ve okudu:
**شِنْفِيرَةٍ ذي خُلُق زَبَعْبَقِ**
ve **الطِّرِمَّاح** bir deveyi vasfederek dedi:
**ذات شِنْفارَة، إِذا هَمَتِ الذِّفْـ**
**ـرَى بماءِ عَصائم جَسدُه**
(* onun sözü: «**عصائم حسده**» asılda böylece(dir)).
Onun, yürüyüşte keskinlik sahibi olduğunu kastetti; ve denildi: **ذات شِنْفارة** yani canlılık sahibi.
Ve **الشِّنْفار**: hafif (olan); onunla **سيبويه** misal verdi ve onu **السِّيرافي** açıkladı. Ve **ناقة ذات شِنْفارة** yani keskinlik (sahibi). Ve **الشَّنْفَرَى**: bir adamın adı.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%81%D8%B1/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الشنفيرة، بالكسر، أهمله الجوهري هنا، وكذا الصاغاني، وذكراه في حرف: ش-ف-ر، وهو نشاط الناقة وحدتها في السير كالشنفارة، بالكسر، قال الطرماح يصف ناقة:
  ذات شنفارة إذا همت الذف                      رى بماء عصائم جسـده. يروى بتشديد الفاء، أراد أنها ذات حدة في السير. وقيل: ذات شنفارة، أي ذات نشاط. الشنفيرة: الرجل السيئ الخلق كالشنظيرة، والشنذيرة، وأنشد الليث:
  شنفيرة ذي خلق زبعبق الشنفري، فنعلى: لقب عمرو بن مالك الأزدي: شاعر عداء، ومنه المثل أعدى من الشنفري وقد تقدم أيضا في شفر، لأنه جاء في بعض النسخ ذكره هناك، وقد أشرنا إليه، وترجمته في شروح الشواهد وغيرها. والشنفار، بالكسر: الخفيف مثل به سيبويه، فسره السيرافي. وقال الصاغاني: والشنافر: البعير الكثير الشعر في الوجه. وشنافر: اسم رجل.

##### Türkçe

**الشنفيرة**; kesre ile: el-Cevherî bunu burada ihmal etti; aynı şekilde es-Sağânî de; onu **ش-ف-ر** harfinde andılar. O, devenin yürüyüşteki canlılığı ve keskinliğidir; **الشنفارة** gibi, kesre ile. et-Tırimmâh bir deveyi vasfederek dedi:
  “Keskin yürüyüşe niyet ettiğinde, bedeninin sinirleri su ile (dolu) olan, **ذات شنفارة**.”
**الفاء**’nın şeddeli kılınmasıyla rivayet olunur; onun muradı, onun yürüyüşte keskinliğe sahip olmasıdır. Ve denildi: **ذات شنفارة**; yani canlılığa sahip. **الشنفيرة**: kötü huylu adam; **الشنظيرة** gibi ve **الشنذيرة**. Ve el-Leys şu beyti okudu:
  “**شنفيرة**; huylu (bir kimse), **زبعبق**.”
**الشنفري**: (bir) lakap; **عمرو بن مالك الأزدي**’nin (lakabı): düşmanlık (eden) bir şair. Ve ondan (şu) mesel: **أعدى من الشنفري** (Şenferî’den daha düşman). Ve bu, **شفر**’de de daha önce geçti; çünkü bazı nüshalarda onun zikri orada geldi; biz de ona işaret ettik; ve onun tercümesi şevâhid şerhlerinde ve başkalarında (vardır). Ve **الشنفار**, kesre ile: hafif (olan); Sîbeveyh onunla misal verdi; es-Sîrâfî onu tefsir etti. es-Sağânî dedi: ve **الشنافر**: yüzde çok kıllı olan deve. Ve **شنافر**: bir adamın adıdır.
