# شنف — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%81/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%86%D9%81/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شنف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%81.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: شنف

باب الشين والنون والفاء معهما
ش ن ف، ش ف ن، ن ش ف، ن ف ش، ف ن ش مستعملات
شنف:
الشَّنَفُ: شِدّةُ البُغْض. شَنِفَهُ: أبغضه، وشَنِفَ على فلان، أي: وَجَدَ وغَضِبَ.
والشَّنفُ، مجزومٌ ومَتَحرِّكٌ: مِعْلاقٌ في قُوفِ الأُذُن، أي: في أعلى الأُذُن، وكذلك ما جُمع في قِلادةٍ، والجميعُ: الشُّنُوف.
شفن:
الشَّفون: الغَيُور الذي لا يَفْتُر طَرْفه عن النظر من شدّة الغَيْرة والحذر، قال:
يُسارقن الكلام إلـيّ لـمـا		حَسِسْنَ حِذارَ مرتَقِبٍ شَفونِ
والشَّفْنُ: شدّة الجِماع.. شَفَنَها فَعَلها فِعْلاً شديداً.
نشف:
النَّشْفُ: دخول الماء في الأرض. والثوب وغيره.. نَشِفَتِ الأرض الماء، ونَشِف الماء في الأرض، سواء. والنَّشْفُ: حجارة على قدْر الأفْهار ونحوها، سودٌ كأنها محترِقة، تُسمّى نَشْفةً ونَشْفاً. يُحَكُّ بها وَسَخ الأديم وقد ما الإنسان وبدنه في الحمّام. سُمّيَنْ به لتنَشُّفِها الماء، ويقال: بل سُمِّيتْ به لانتشافِها الوَسَخ عن مواضعه. والجميع. النَّشْف.
فشن:
فَيْشون: اسمْ نهرٍ.
نفش:
النَّفْش: مَدُّكَ الصوف حتى يَنتفش بعضُه عن بعض، وكل شيء تراه مُنتشِراً رِخْوَ الجَوْف فهو مُنتفِشٌ. وأرنبةٌ منْتَفِشةٌ، أي: انبسطت على الوجه. وقد تنفَّش الضَّبعانُ، أو بعض الطيْر، إذا نَفَّش شَعره وريشَه كأنه يخاف أو يُرعدُ. وأمّةٌ منتفِشةُ الشعر.
وإبلٌ نوافش: تردّدت بالليل في المراعي بلا راعٍ، وهو كالهوامل بالنهار، يقال: هَمَلتْ بالنهار ونَفِشَتْ بالليل. وأنْفَشوا إبلهُم: أرسلوها بالليل.

### Türkçe

باب **الشين** ve **النون** ve **الفاء** onlarla birlikte

**ش ن ف**، **ش ف ن**، **ن ش ف**، **ن ف ش**، **ف ن ش** kullanımdadırlar

**شنف**:
**الشَّنَفُ**: buğzun şiddeti. **شَنِفَهُ**: ona buğzetti; ve **شَنِفَ على فلان**, yani: buldu ve öfkelendi.
Ve **الشَّنفُ**, cezmedilmiş ve harekeli: kulağın kıvrımında bir askı; yani: kulağın üst tarafında; ve yine gerdanlıkta toplanmış olan şey; ve hepsi: **الشُّنُوف**.

**شفن**:
**الشَّفون**: kıskanç; kıskançlık ve sakınmanın şiddetinden bakışını nazardan gevşetmeyen; dedi ki:
يُسارقن الكلام إلـيّ لـمـا		حَسِسْنَ حِذارَ مرتَقِبٍ شَفونِ
Ve **الشَّفْنُ**: cimanın şiddeti.. **شَفَنَها**: onu şiddetli bir fiil ile yaptı.

**نشف**:
**النَّشْفُ**: suyun toprağa girmesi. Ve elbise ve başkası.. **نَشِفَتِ الأرض الماء**; ve **نَشِف الماء في الأرض**, eşittir. Ve **النَّشْفُ**: ırmak yatakları ve benzerleri ölçüsünde taşlar; siyah, sanki yanmış; **نَشْفةً** ve **نَشْفاً** diye adlandırılır. Onunla derinin kiri kazınır ve insanın uzuvları ve bedeni hamamda. Suyu emmesi sebebiyle onunla adlandırılmıştır; ve denilir: bilakis, kirin yerlerinden onu emip alması sebebiyle onunla adlandırılmıştır. Ve hepsi: **النَّشْف**.

**فشن**:
**فَيْشون**: bir nehrin adı.

**نفش**:
**النَّفْش**: yünü germen; ta ki onun bir kısmı bir kısmından kabarsın; ve her şey ki onu yayılmış, içi gevşek görürsün, o **مُنتفِشٌ**’tir. Ve **أرنبةٌ منْتَفِشةٌ**, yani: yüz üzerine yayıldı. Ve **تنفَّش** sırtlan, yahut bazı kuş, saçını ve tüyünü kabarttığı zaman; sanki korkar yahut ürperir. Ve saçı kabarmış bir cariye.
Ve **إبلٌ نوافش**: geceleyin otlaklarda çobansız dolaşıp durdu; ve o, gündüzleyin başıboşlar gibidir; denilir: gündüzleyin **هَمَلتْ** ve geceleyin **نَفِشَتْ**. Ve **أنْفَشوا إبلهُم**: onları geceleyin salıverdiler.
