# شنق — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%82/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%86%D9%82/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شنق](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%82.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: شنق

الشَنْقُ في الصدقة: ما بين الفريضتين. وفي الحديث: "لا شِناقَ" أي لا يؤحذ من الشَنَقِ حتَّى يتم. والشَنَقُ أيضاً: ما دونَ الدِية، وذلك أن يسوقَ ذو الحمالَةِ الديةَ كاملةً، فإذا كانت معها دِيَاتُ جِراحاتٍ فتلك هي الأَشْناقُ. كأنها متعلِّقة بالدية العُظْمى. وقال الأخطل:
قَرْمٌ تُعَلَّقُ أَشْناقُ الدِياتِ بـهإذا المِئُونَ أُمِرَّتْ فوقه حَمَلا
والشَنيقُ: الدَعِيُّ. قال الشاعر:
أنا الداخلُ البابَ الذي لا يرومُهُ		دنيءٌ ولا يُدْعى إليه شَـنـيقُ
وأَشْنَقْتُ القربةَ إشْناقاً، إذا شددتَها بالشِناقِ، وهو خيط يُشَدُّ به فم القربة. وشَنَقْتُ البعير أَشْنُقُهُ شَنْقاً، إذا كَففتَه بزمامه وأنت راكبُه. وأَشْنَقَ بعيرَه: لغة في شَنَقَهُ. وأَشْنَقَ البعيرُ بنفسه، إذا رفع رأسَه، يتعدَّى ولا يتعدّى. والشَنَقُ: طولُ الرأس. والشِناقُ: الطويلُ. قال الكسائي: لحمٌ مُشَنَّق، أي مقطَّعٌ. قال: وهو مأخوذ من أَشْناقِ الدِيَة. وقال الأمويّ: يقال للعجين الذي يُقَطَّعُ ويُعْمَلُ بالزيت: مُشَنَّقٌ.

### Türkçe

**الشَنْقُ** sadakada: iki farîza arasındaki şeydir. Hadiste: “لا **شِناقَ**” (vardır); yani **الشَنَقِ**’ten, tamam oluncaya kadar alınmaz. **الشَنَقُ** ayrıca: diyetten aşağı olan şeydir; bu da, **ذو الحمالَةِ**’nin diyeti tam olarak sevk etmesidir; onunla birlikte yaralamaların diyetleri olursa, işte onlar **الأَشْناقُ**’tur. Sanki onlar büyük diyete bağlıdır. **الأخطل** dedi ki:
قَرْمٌ تُعَلَّقُ **أَشْناقُ** الدِياتِ بـهإذا المِئُونَ أُمِرَّتْ فوقه حَمَلا
**الشَنيقُ**: **الدَعِيُّ** (nesebi iddia edilen). Şair dedi ki:
أنا الداخلُ البابَ الذي لا يرومُهُ		دنيءٌ ولا يُدْعى إليه **شَـنـيقُ**
**أَشْنَقْتُ** kırbayı **إشْناقاً**, onu **الشِناقِ** ile sıktığın zaman; o, kırbanın ağzının kendisiyle bağlandığı bir iptir. **شَنَقْتُ** deveyi, onu binerken yularıyla tuttuğun zaman, **أَشْنُقُهُ** **شَنْقاً**. **أَشْنَقَ** devesini: **شَنَقَهُ**’da bir dildir (lehçedir). **أَشْنَقَ** deve kendi kendine, başını kaldırdığı zaman; geçişli de olur geçişsiz de olur. **الشَنَقُ**: başın uzunluğudur. **الشِناقُ**: uzun olan. **الكسائي** dedi ki: **لحمٌ مُشَنَّق**; yani parçalanmış. Dedi ki: o, **أَشْناقِ الدِيَة**’den alınmıştır. **الأمويّ** dedi ki: kesilip (parçalara ayrılıp) yağ ile yapılan hamura **مُشَنَّقٌ** denir.
