# شنم — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%85/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%86%D9%85/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شنم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%86%D9%85.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: شنم

ابن الأعرابي: الشَّنْمُ الخَدْشُ. شَنَمه يَشْنمه شَنْماً: جَرَحَه وعَقَره؛ قال الأخطل:
رَكُوب على السَّوْ آتِ قد شَنَم اسْتَهُ
مُزاحَمةُ الأعْداءِ، والنَّخْسُ في الدُبُرْ
والشُّنُمُ: المُقَطَّعو الآذان. ورَمى فشَنَمَ إذا خَرَقَ طَرَفَ الجِلْدِ. وفي الحديث: خَيْرُ الماء الشَّنِمُ، يعني البارد. وقال القُتَِيْبيُّ: السَّنِمُ، بالسين والنون، وهو الماء على وجه الأرض. وذكر الأَزهري في ترجمة شنغم: روي عن ابن السكيت رَغْماً له دَغْماً شَغْماً تأْكيداً للرَّغْم بغير واو، دل الشَّغْمُ على الشِّنَّغْم، قال: ولا أَعرف الشَّغْمَ. والشُّغْمُوم: الطويل التامُّ الحَسَنُ من الناس والإِبل، وقد تقدم في العين أَيضاً. أَبو عبيد: الشغامِيمُ الطِّوال الحِسانُ؛ قال ابن بري: ومنه قول ذي الرمة:
واسْتَرْجَفَتْ هامَها الهِيمُ الشَّغامِيمُ
وامرأَة شُغْمُوم وشُغْمُومةٌ وناقة شُغْمُومٌ؛ قال المَخْرُوع السَّعْديّ:
وتحتَ رَحلي بازلٌ شُغْمُومُ،
مُلَمْلَمٌ غارِبُه مَدْمُومُ
والجمع الشَّغاميم. والشِّغْمِيمُ والشُّغْمُوم: هو الشابُّ الطويلُ الجَلْدُ. ورجل شُغْمُوم وجمل شُغْمُومٌ، بالغين معجمةً، أَي طويلٌ.

### Türkçe

İbnü’l-A‘râbî: **الشَّنْمُ** çiziktir. **شَنَمه يَشْنمه شَنْماً**: onu yaraladı ve onu sakatladı; el-Ahtal dedi ki:

السَّوْ آتِ üzerinde binekli, kıçını **شَنَم** etmiş;
düşmanlarla itişip kakışma ve makat içinde dürtme.

Ve **الشُّنُمُ**: kulakları kesik olan(lar). Ve **رَمى فشَنَمَ**: derinin ucunu deldiği zaman. Ve hadiste: “Suyun hayırlısı **الشَّنِمُ**dur”, yani soğuk. Ve el-Kuteybî dedi ki: **السَّنِمُ**; **بالسين والنون**; ve o, yer yüzü üzerindeki sudur.

El-Ezherî, **شنغم** maddesinde zikretti: İbnü’s-Sikkît’ten rivayet olundu: “Ona rağmen **رَغْماً**; **دَغْماً**; **شَغْماً**” vâvsız olarak **الرَّغْم**’ı te’kîd olarak; **الشَّغْمُ** **الشِّنَّغْم**’a delâlet etti; dedi ki: **الشَّغْمَ**’ı bilmem. Ve **الشُّغْمُوم**: insanlardan ve develerden uzun, tam, güzel olan(dur); ve daha önce **العين**’de de geçti. Ebû ‘Ubeyd: **الشغامِيمُ** uzun, güzel olanlar(dır); İbn Berrî dedi ki: ve ondan, Zü’r-Rumme’nin sözü:

Ve **الشَّغامِيمُ** olan heym (develeri) başlarını titretti.

Ve bir kadın **شُغْمُوم** ve **شُغْمُومةٌ**; ve bir dişi deve **شُغْمُومٌ**; el-Mahrû‘ es-Sa‘dî dedi ki:

Ve eyerimin altında bir **شُغْمُومُ** bâzil,
hörgücü yuvarlak, sırtı yapışık.

Ve çoğulu **الشَّغاميم**’dir. Ve **الشِّغْمِيمُ** ve **الشُّغْمُوم**: o, uzun, dayanıklı gençtir. Ve bir adam **شُغْمُوم** ve bir erkek deve **شُغْمُومٌ**, **بالغين معجمةً**, yani uzun(dur).
