# شهبر — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%A8%D8%B1/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%87%D8%A8%D8%B1/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شهبر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%A8%D8%B1.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: شهبر

الشَّهْبَرَة والشَّهْرَبة: العجوز الكبيرة. وفي الحديث: لا تَتَزَوّجَنَّ شَهْبَرة ولا نَهْبَرة؛ الشَّهْبَرَة: الكبيرة الفانية. والشَّيْهَبُور: كالشَّهْبَرة؛ وشيخ شَهْرَب وشَهْبَر؛ عن يعقوب. قال الأَزهري: ولا يقال للرجل شَهْبَرٌ؛ قال شِظاظ الضبَّي، وهو أَحد اللصوص الفُتَّاك، وكان رأَى عجوزاً معها جمل حسن، وكان راكباً على بكر له فنزل عنه وقال: أَمسكي لي هذا البكر لأَقضي حاجة وأَعود، فلم تستطع العجوز حفظ الجملين فانفلت منها جملها ونَدَّ، فقال: أَنا آتيك به؛ فمضى وركبه، وقال: رُبَّ عجوزٍ من نُمَيْرٍ شَهْبَرَهْ،
عَلَّمْتُها الإِنَقَاضَ بعد القَرقَرَهْ
أَراد أَنها كانت ذات إِبل، فأَغَرْتُ عليها ولم أَترك لها غير شُوَيْهات تُنْقِضُ بها، والإِنْقاض: صوت الصغير من الإِبل، والقَرْقَرَةُ: صوت الكبير، والجمع الشَّهابِر؛ وقال:
جمعتُ منهمْ عَشَباً شَهابِرَا

### Türkçe

**الشَّهْبَرَة** ve **الشَّهْرَبة**: büyük yaşlı kadın. Ve hadiste: “Sakın **شَهْبَرة** ile de **نَهْبَرة** ile de evlenmeyin”; **الشَّهْبَرَة**: yok olup giden büyük (yaşlı kadın).

**والشَّيْهَبُور**: **الشَّهْبَرة** gibi; ve **شيخ شَهْرَب** ve **شَهْبَر**; Yakub’dan. Ezherî dedi: Erkeğe **شَهْبَرٌ** denilmez; Şizâz ed-Dabbî dedi—ki o, öldürücü hırsızlardan biriydi—, bir yaşlı kadın gördü, yanında güzel bir deve vardı; kendisi de bir genç deve üzerinde biniciydi; ondan indi ve dedi ki: “Bu genç deveyi benim için tut, bir ihtiyacımı gidereyim ve döneyim.” Yaşlı kadın iki deveyi muhafaza etmeye güç yetiremedi; devesi elinden kurtuldu ve kaçtı. Bunun üzerine dedi ki: “Ben onu sana getiririm.” Gitti ve ona bindi ve dedi:

“Nice **نُمَيْر**’den yaşlı kadın vardır, **شَهْبَرَهْ**,
Ona **الإِنَقَاضَ**’ı **القَرقَرَهْ**’den sonra öğrettim.”

Şunu kastetti: onun develeri vardı; ona baskın yaptım ve ona, kendisiyle **تُنْقِضُ** edeceği küçük koyuncuklardan başka bir şey bırakmadım. **الإِنْقاض**: develerden küçüğün sesi; **القَرْقَرَةُ**: büyüğün sesi. Çoğulu **الشَّهابِر**’dir; ve dedi:

“Onlardan ot topladım, **شَهابِرَا**.”
