# شهبر — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%A8%D8%B1/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%87%D8%A8%D8%B1/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شهبر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%A8%D8%B1.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: شهبر

شهبر دبر البعير، هكذا في النسخ التي بأيدينا، والصواب وبر البعير، بالواو: اشهاب. شهبر لكذا: أجهش للبكاء، والذي في التكملة وشهبر: أجهش للبكاء، ولم يذكر لكذا. ورجل شهبر، كجعفر: ضخم الرأس، أو لا يوصف به الرجال، قال الأزهري: ولايقال للرجل: شهبر. وامرأة شهبرة وشهربة وشيهبور، وشنهبر، بالنون زائدة: مسنة وفيها بقية قوة، قاله ابن دريد، وفي الحديث:  لا تتزوجن شهبرة ولا نهبرة أي كبيرة فانية. وشيخ شهبر وشهرب. عن يعقوب. قال شظاظ الضبي، وهو أحد اللصوص الفتاك، وكان رأى عجوزا معها جمل حسن، وكان راكبا على بكر له، فنزل، وقال: أمسكي لي هذا البكر، لأقضي حاجة وأعود، فلم تستطيع العجوز حفظ الجملين، فانفلت منها جملها وند، فقال: أنا آتيك به، فمضى وركبه وقال:
  رب عجوز من نمير شهبـره                      علمتها الإنقاض بعد القرقره. والجمع الشهابر، وقال:
  وجمعت منهم عشبا شهابرا. والشهبر، كجعفر: الضخم الرأس. رجل مشهبر الرأس: كبيره مفطوحه، كذا في التكملة. وعصام بن شهبر: حاجب النعمان ابن المنذر ملك العرب، وهو القائل:
  نفس عصام سودت عصاما                      وعلمته الكر والإقدامـا. وسيأتي ذكره في ع-ص-م .

### Türkçe

**شهبر**: devenin arka tarafı; elimizdeki nüshalarda böyledir; doğrusu devenin yünü/düyü, **الواو** ile: **اشهاب**.

**شهبر** li-kedhâ: ağlamak için hıçkırarak ağlamaya girişti; **التكملة**’de olan: **وشهبر**: ağlamak için hıçkırarak ağlamaya girişti; li-kedhâ’yı zikretmedi.

Ve bir adam **شهبر**, **كجعفر**: başı iri; yahut erkekler bununla vasıflandırılmaz; **الأزهري** dedi: ve adama denilmez: **شهبر**.

Ve bir kadın **شهبرة** ve **شهربة** ve **شيهبور**, ve **شنهبر**, **بالنون** ziyade: yaşlı, ve onda bir miktar kuvvet kalıntısı vardır; bunu İbn Düreyd söyledi. Ve hadiste: “**لا تتزوجن شهبرة ولا نهبرة**” yani büyük, tükenmiş.

Ve bir ihtiyar **شهبر** ve **شهرب**. Yakub’dan.

**شظاظ الضبي** dedi—o, öldürücü hırsızlardan biridir—ve yanında güzel bir deve bulunan bir kocakarı görmüştü; ve kendi için bir genç deve üzerinde biniciydi; indi ve dedi: “Bu genç deveyi benim için tut; bir ihtiyacımı gidereyim ve döneyim.” Kocakarı iki deveyi tutmaya güç yetiremedi; devesi ondan kaçıp ürktü. Dedi: “Ben onu sana getiririm.” Gitti ve ona bindi ve dedi:

  “**رب عجوز من نمير شهبـره                      علمتها الإنقاض بعد القرقره**.”

Ve çoğulu **الشهابر**’dir; ve dedi:

  “**وجمعت منهم عشبا شهابرا**.”

Ve **الشهبر**, **كجعفر**: başı iri olan.

Başı **مشهبر** bir adam: onun büyüğü, yassı; **التكملة**’de böyledir.

Ve **عصام بن شهبر**: Arapların kralı Nu‘mân b. el-Münzir’in hâcibi; ve o, söyleyendir:

  “**نفس عصام سودت عصاما                      وعلمته الكر والإقدامـا**.”

Ve onun zikri **ع-ص-م**’de gelecektir.
