# شهب — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%A8/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%87%D8%A8/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شهب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%A8.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: شهب

باب الهاء والشين والباء معهما
هب ش، ش ه ب، ب ه ش، ش ب ه مستعملات
هبش:
يُقال: تَهَبَّشوا، وتحبّشوا، أي: اجتمعوا، والاسم: الهُباشةُ والحباشة، أي: الجماعة.
شهب:
الشَّهَبُ والشُّهبةُ: لون بياضٍ يصدعُه سوادٌ في خلاله.
والعَنْبرُ الجيّد لونُه أَشْهبُ. وآشهابَّ رأسه، إذا غلب بياضه سواده، واشتهب كذلك.
ويومٌ أَشْهبُ، أي: ذو ريحٍ باردة، وليلةٌ شَهْباءُ كذلك، وكتيبةٌ شهباء لما فيها من بياض السِّلاحِ في خلال السَّواد.
وآشهابَّ الزَّرْع، إذا هاج وفي خلاله خُضْرةٌ قليلةٌ.
والشِّهابُ: شُعلةٌ من نارٍ، والجميعُ: الشُّهب والشُّهبان، ويقال للرَّجل الماضي في الحرب: شِهابُ حدب.
بهض:
رجلٌ بَهِشٌ: هَشٌّ ليّنٌ. وبهشتُ إلى فلانٍ: حننت إليه.
والبَهْشُ: رديءُ المُقْل، ويقال: ما قد أُكِلَ قِرْفُهُ، قال:
يثوّرنَ ما تحتَ الحصى من لبانه		كما يَحْتفي البَهْشَ الدَّقيقَ الثَّعالبُ
شبه:
الشَّبَهُ: ضربٌ من النّحاس يُلْقَى عليه دواءٌ فيَصْفرّ، وسُمّي شَبَها، لأنه شُبِّهَ بالذّهب. وفي فلانٍ شَبَهٌ من فلان وهو شَبَهُهُ وشِبْهُهُ، أي: شبيهُهُ.
وتقول: شبّهت هذا بهذا وأشبه فلانٌ فلانا، وقال الله عزّ وجلّ: "آيات مُحْكَماتٌ هنّ أمّ الكتاب، وأُخَرُ متشلبهات، أي: يُشبه بعضها بعضاً.
والمُشْبِهاتُ من الأمور: المُشْكلاتُ، قال:
واعلمْ بأنّك في زما		نِ مُشَبَّهاتٍ هُنَّ هُنّه
وشبّه فلانٌ عليّ، إذا خلّط. واشتَبَهَ الأمرُ؛ أي: اختلط.
ورأيتك مِثلَه في الشَّبَهِ والشِّبْهِ، وفيه مَشابِهُ من فلان، ولم أسمع: فيه مَشْبَهةٌ من فلان. وتقول: إنّي لفي شُبْهةٍ منه.
وحروف الشّين يقال لها: أشباه، وكلّ شيءٍ يكون سواءً فإنّها أشباه، قال:
كُعَقْرِ الهاجريِّ إذا آبتناه		بأشباهٍ حُذيِنَ على مِثالِ
والشَّباهُ: حَبٌّ على لون الحُرْف يُشربُ للدواء.
والشَّبَهانُ: الثُّمام، قال:
وأَسْفلُه بالمَرْخِ والشَّبَهانِ

### Türkçe

باب **الهاء** و**الشين** و**الباء** bunlarla birlikte
**هب ش**، **ش ه ب**، **ب ه ش**، **ش ب ه** kullanımdadırlar.

**هبش**:
Denilir: **تَهَبَّشوا** ve **تحبّشوا**; yani: toplandılar; isim: **الهُباشةُ** ve **الحباشة**; yani: cemaat/topluluk.

**شهب**:
**الشَّهَبُ** ve **الشُّهبةُ**: içinde aralarında bir siyahlığın yardığı bir beyazlık rengidir.
Ve iyi **العَنْبرُ**’in rengi **أَشْهبُ**’dur. Ve başı **آشهابَّ** oldu; beyazı siyahına galip geldiği zaman; ve o da böylece **اشتهب** oldu.
Ve **يومٌ أَشْهبُ**; yani: soğuk rüzgâr sahibi; ve **ليلةٌ شَهْباءُ** da böyledir; ve **كتيبةٌ شهباء** da, içinde siyahlığın aralarında silâhın beyazlığı bulunduğu için (böyledir).
Ve ekin **آشهابَّ** oldu; olgunlaşıp sarardığı zaman ve içinde az bir yeşillik (bulunduğu hâlde).
Ve **الشِّهابُ**: ateşten bir alevdir; çoğulu: **الشُّهب** ve **الشُّهبان**; ve savaşta ileri giden adama denilir: **شِهابُ حدب**.

**بهض**:
**رجلٌ بَهِشٌ**: gevşek/yumuşak, esnek. Ve **بهشتُ إلى فلانٍ**: ona özlem duydum.
Ve **البَهْشُ**: kötü **المُقْل**; ve denilir: kabuğu yenmiş olan şey; dedi ki:
يثوّرنَ ما تحتَ الحصى من لبانه		كما يَحْتفي البَهْشَ الدَّقيقَ الثَّعالبُ

**شبه**:
**الشَّبَهُ**: üzerine bir ilaç atılan, böylece sararan bir tür bakırdır; ve ona **شَبَها** adı verildi; çünkü altına benzetildi. Ve falanda falandan bir **شَبَهٌ** vardır; ve o onun **شَبَهُهُ**’dur ve **شِبْهُهُ**’dur; yani: onun benzeridir.
Ve dersin: bunu buna **شبّهت**; ve falan falana **أشبه** oldu. Ve Allah عزّ وجلّ dedi: “**آيات مُحْكَماتٌ** onlar kitabın anasıdır, ve diğerleri **متشلبهات**”; yani: bazısı bazısına benzer.
Ve işlerden **المُشْبِهاتُ**: **المُشْكلاتُ** (olanlar)dır; dedi ki:
واعلمْ بأنّك في زما		نِ مُشَبَّهاتٍ هُنَّ هُنّه
Ve falan bana karşı **شبّه** etti; karıştırdığı zaman. Ve iş **اشتَبَهَ**; yani: karıştı.
Ve seni onda **الشَّبَهِ** ve **الشِّبْهِ** bakımından onun gibi gördüm. Ve onda falandan **مَشابِهُ** vardır; ve işitmedim: onda falandan **مَشْبَهةٌ** vardır. Ve dersin: ben ondan bir **شُبْهةٍ** içindeyim.
Ve **الشّين**’in harflerine **أشباه** denilir; ve eşit olan her şey, onlar **أشباه**’tır; dedi ki:
كُعَقْرِ الهاجريِّ إذا آبتناه		بأشباهٍ حُذيِنَ على مِثالِ
Ve **الشَّباهُ**: **الحُرْف** renginde bir danedir; ilaç için içilir.
Ve **الشَّبَهانُ**: **الثُّمام**’dır; dedi ki:
وأَسْفلُه بالمَرْخِ والشَّبَهانِ
