# شهد — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%AF/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%87%D8%AF/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شهد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%AF.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: شهد

باب الهاء والشين والدال معهما
ش ه د، د ه ش، ش د ه، ه د ش مستعملات
شهد:
الشَّهْد: العسل ما لم يُعْصَرْ من شَمْعِه، شِهاد، والواحدة: شَهْدَة وشُهْدة.
والشّهادة أن تقول: آستُشْهِد فلانٌ فهو شهيد، وقد شهد عليّ فلانٌ بكذا شَهادةً، وهو: شاهد وشهيد.
والتّشهُّدُ في الصّلاة من قولك: أشهدُ أن لا إله إلاّ اللهُ، وأشهد أنّ محمّداً عَبْدُه ورسولُه.
وفلانٌ يشهَدُ بالخطبة. منه.
والمَشْهَدُ: مَجْمعُ النّاسِ، والجمعُ: مشاهدٌ.
ومشاهدُ مكّة: مواضعُ المناسك، وقولُ اللهِ عزّ وجلّ "وشاهدٍ ومشهوده" قَيلَ في تفسيره: الشّاهد هو النبي صلى الله عليه وعلى آله. والمشهودُ هو يومُ القِيامة.
ولغة تميم: شِهيد بكسر الشّين، يكسرون فِعيلاً في كل شيء كان ثانيه أحد حروف الحَلْق، وكذلك: سُفْلىَ مُضَر. ولغةً شنعاءُ؛ يكسِرون كلَّ فعيلٍ، والنَّصبُ: اللّغةُ العالية.
والشُّهود: ما يَخْرُجُ على رأسِ الصَّبيّ، واحدُها: شاهد، وهي الأغْراسُ، والواحدةُ: غرسٌ، قال:
فجاءت بمثلِ السّابريّ تعجّـبـوا		له والثَّرىَ ما جفّ عنها شُهودها
وهي: الأغراس.
دهش:
شده: الدَّهَش: قَهابُ العَقْل، من الذَّهل والوَلَه ونحوه. دَهِشَ الرّجلُ فهو دَهِشٌ وشُدِهَ فهو مشدود شدها، وأدهشه الأمر، وأشدهه.
هدش:
هُدِش الكَلْبُ فانهَدشِ، وهُتِشَ فاهْتَتَشَ، أي: حُرش فاحتَرش، ولا يقالُ إلاّ للسِّباع.
وفي هذا المعنى: حُتِّش الرّجلُ، أي: هُيِّج للنَّشاط.

### Türkçe

باب **الهاء** ve **الشين** ve **الدال** onlarla birlikte

**ش ه د**، **د ه ش**، **ش د ه**، **ه د ش** kullanımdadırlar

**شهد**:
**الشَّهْد**: baldır; mumundan sıkılmamış olanı; **شِهاد**; ve bir tanesi: **شَهْدَة** ve **شُهْدة**.
Ve **الشّهادة**: senin söylemendir: **آستُشْهِد** falan; o hâlde o **شهيد**’dir; ve gerçekten falan bana şununla **شَهادةً** şahitlik etti; ve o: **شاهد** ve **شهيد**’dir.
Ve namazda **التّشهُّد** senin sözündendir: **أشهدُ أن لا إله إلاّ اللهُ** ve **أشهد أنّ محمّداً عَبْدُه ورسولُه**.
Ve falan **يشهَدُ** hutbeyle. Ondandır.
Ve **المَشْهَدُ**: insanların toplanma yeri; çoğulu: **مشاهدٌ**.
Ve Mekke’nin **مشاهدُ**’i: menâsikin yerleridir; ve Allah’ın عزّ وجلّ sözü: **وشاهدٍ ومشهوده**; onun tefsirinde denildi: **الشّاهد** Peygamber’dir صلى الله عليه وعلى آله. Ve **المشهودُ** kıyamet günüdür.
Ve Temîm’in dili: şînin kesresiyle **شِهيد**; ikinci harfi boğaz harflerinden biri olan her şeyde **فِعيلاً**’ı kesrelerler; ve aynı şekilde: Mudar’ın **سُفْلىَ**’sı. Ve çirkin bir dil: her **فعيلٍ**’i kesrelerler; ve nasb: yüce dildir.
Ve **الشُّهود**: çocuğun başında çıkan şeydir; bir tanesi: **شاهد**; ve o, **الأغْراسُ**’tır; ve bir tanesi: **غرسٌ**; dedi ki:
فجاءت بمثلِ السّابريّ تعجّـبـوا		له والثَّرىَ ما جفّ عنها شُهودها
Ve o: **الأغْراسُ**’tır.

**دهش**:
**شده**: **الدَّهَش**: aklın gitmesidir; **الذَّهل** ve **الوَلَه** ve benzeri şeylerdendir. Adam **دَهِشَ**; o hâlde o **دَهِشٌ**’tir; ve **شُدِهَ**; o hâlde o, **شدها** olarak **مشدود**’dur; ve iş onu **أدهشه**; ve onu **أشدهه**.

**هدش**:
Köpek **هُدِش** edildi; o hâlde **انهَدشِ**; ve **هُتِشَ**; o hâlde **اهْتَتَشَ**; yani: **حُرش** edildi; o hâlde **احتَرش**; ve yırtıcı hayvanlardan başkası için söylenmez.
Ve bu mânada: adam **حُتِّش** edildi; yani: canlılığa sevk edildi.
