# شهرب (ش-ه-ر-ب) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ش - ه - ر - ب
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 3 sözlük

## Sözlükler (3)

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الشَهْرَبَةُ: العجوز الكبيرة، مثل الشَهْبَرَةِ.

##### Türkçe

**الشَهْرَبَةُ**: büyük yaşlı kadın; **الشَهْبَرَةِ** gibi.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الشَّهْرَبةُ والشَّهْبَرةُ: العَجوزُ الكبيرة؛ قال:
أُمُّ الـحُلَيْسِ لَعَجُوزٌ شَهْرَبَهْ،  * تَرْضى، من الشاةِ، بِعَظْمِ الرَّقَبَهْ اللامُ مُقْحَمَة في لَعَجوز، وأَدْخَلَ اللامَ في غيرِ خَبَر إِنَّ ضرورةً، ولا يُقاسُ عليه؛ والوجه أَن يقال: لأُمُّ الـحُلَيْس عجوزٌ شَهْرَبَهْ، كما يقال: لَزَيدٌ قائِمٌ، ومثله قول الراجز: خالي لأَنتَ ! ومَن جَريرٌ خالُه،
يَنَلِ العَلاءَ، ويُكْرِمِ الأَخْوالا
قال: وهذا يحتمل أَمرين: أَحدهما أَن يكونَ أَراد لَخالي أَنْتَ، فأَخَّر اللامَ إِلى الخَبَر ضرورةً، والآخَرُ أَن يكونَ أَرادَ لأَنْتَ خالي، فقَدَّمَ الخبر على المبتدإِ، وإِن كانت فيه اللامُ ضرورة، ومن رَوى في البيتِ المتقدِّم شَهْبَرَه، فإِنه خطأٌ، لأَنَّ هاءَ التأْنيثِ لا تكونُ رَوِيّاً، إِلاَّ إِذا كُسِرَ ما قَبْلَها. وشَيْخٌ شَهْرَبٌ، وشَيْخٌ شَهْبَرٌ، عن يعقوب.
التهذيب في الرباعي: الشَّهْرَبة الـحُوَيْضُ الذي يكون أَسفلَ النخلة، وهي الشَّرَبة، فزِيدَتِ الهاءُ.

##### Türkçe

**الشَّهْرَبةُ** ve **الشَّهْبَرةُ**: büyük (yaşlı) kocakarı; dedi ki:
أُمُّ الـحُلَيْسِ لَعَجُوزٌ **شَهْرَبَهْ**،  * تَرْضى، من الشاةِ، بِعَظْمِ الرَّقَبَهْ

**اللامُ** **مُقْحَمَة**’dir **لَعَجوز** içinde; ve **إِنَّ**’in haberinden başka bir yere **اللامُ**’ı zaruret olarak soktu; ve ona kıyas edilmez; vech şudur ki denilsin: لأُمُّ الـحُلَيْس عجوزٌ **شَهْرَبَهْ**; nitekim denilir: لَزَيدٌ قائِمٌ; ve onun benzeri râcizin sözü:
خالي لأَنتَ ! ومَن جَريرٌ خالُه،
يَنَلِ العَلاءَ، ويُكْرِمِ الأَخْوالا

Dedi ki: ve bu iki işi ihtimal eder: birincisi, **لَخالي أَنْتَ**’i kastetmiş olmasıdır; sonra zaruret olarak **اللامَ**’ı habere kadar tehir etti; diğeri, **لأَنْتَ خالي**’yi kastetmiş olmasıdır; böylece haberi mübtedânın önüne takdim etti; onda **اللامُ** zaruret olarak olsa bile. Ve önce geçen beyitte **شَهْبَرَه** rivayet eden kimseye gelince, o hatadır; çünkü **هاءَ التأْنيثِ** revî olmaz; ancak kendisinden önceki şey kesrelenirse.

Ve **شَيْخٌ شَهْرَبٌ**, ve **شَيْخٌ شَهْبَرٌ**, Ya‘kūb’dan.

Dörtlüde **التهذيب**: **الشَّهْرَبة** hurma ağacının altında bulunan küçük havuzdur; ve o **الشَّرَبة**’dir; sonra **الهاءُ** artırıldı.

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

الشهربة والشهبرة: العجوز الكبيرة. قال:
  أم الحليس لعجوز شهربه
  ترضى من الشاة بعظم الرقبه في لسان العرب اللام مقحمة في لعجوز، وأدخل اللام في غير خبر إن ضرورة ولا يقاس عليه. والوجه أن يقال: لأم الحليس عجوز شهربة كما يقال: لزيد قائم، ومثله قول الآخر
  خالي لأنت ومن جرير خاله                      ينل العلاء ويكرم الأخوالا والشيخ شهرب وشهبر، عن يعقوب. في التهذيب في الرباعي عن أبي عمرو: الشهربة: الحويض يكون أسفل النخلة، وهي الشربة، فزيدت الهاء. وهذا قول أبي خيرة ومثله بقولهم: تهرشف أي تحسى قليلا قليلا، والأصل ترشف فزيدت الهاء. وشهربان وفي نسخة شهرابان وهو الصحيح: ة بنواحي الخالص. منها أبو علي الحسن بن سيف بن علي المحدث. سكن بغداد وتوفي سنة 582 ه ترجمه الصفدي، والكمال علي بن محمد بن محمد بن محمد بن وضاح الفقيه الحنبلي المحدث، روى عن علي بن إدريس الزاهد وتوفي ببغداد، ترجمه الذهبي. وشهربانو: بنت يزدجرد ملك الفرس أم أولاد الحسين رضي الله عنه.

##### Türkçe

**الشهربة** ve **الشهبرة**: büyük yaşlı kadın. Dedi ki:
  Ümmü **الحليس** için, yaşlı bir kadın **شهربه**;
  koyundan boyun kemiğiyle razı olur. **لسان العرب**’da **اللام** “**لعجوز**”da sokulmuştur; ve **إن**’in haberinden başka bir yere **اللام**’ı, zaruret olmaksızın sokmuştur; ve ona kıyas edilmez. Vech şudur ki denilsin: Ümmü **الحليس**’e, yaşlı bir kadın **شهربة**; nitekim denilir: Zeyd’e, ayakta duran. Ve onun benzeri, başkasının sözü:
  Dayım: elbette sen ve Cerîr’in dayısı,
  yüceliği elde eder ve dayıları ikram eder. Ve şeyh **شهرب** ve **شهبر**, Ya‘kūb’dan. **التهذيب**’de, dörtlüde, Ebû ‘Amr’dan: **الشهربة**: hurma ağacının altında bulunan küçük havuzdur; o da **الشربة**’dir; böylece **الهاء** artırıldı. Bu, Ebû Hayra’nın sözüdür; ve onun benzeri, onların şu sözleriyle: **تهرشف** yani azar azar içer; aslında **ترشف** idi; böylece **الهاء** artırıldı. Ve **شهربان**; ve bir nüshada **شهرابان**; ve o doğrudur: **الخالص** nahiyelerinde bir yer. Ondandır: muhaddis Ebû ‘Alî el-Hasen b. Seyf b. ‘Alî. Bağdat’ta oturdu ve 582 h. yılında vefat etti; onu Safedî tercüme etti. Ve muhaddis Hanbelî fakih el-Kemâl ‘Alî b. Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Vaddâh; zâhid ‘Alî b. İdrîs’ten rivayet etti ve Bağdat’ta vefat etti; onu Zehebî tercüme etti. Ve **شهربانو**: Fars kralı Yezdicerd’in kızı; Hüseyin’in—Allah ondan razı olsun—çocuklarının annesi.
