# شهرب — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شهرب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%87%D8%B1%D8%A8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: شهرب

الشهربة والشهبرة: العجوز الكبيرة. قال:
  أم الحليس لعجوز شهربه
  ترضى من الشاة بعظم الرقبه في لسان العرب اللام مقحمة في لعجوز، وأدخل اللام في غير خبر إن ضرورة ولا يقاس عليه. والوجه أن يقال: لأم الحليس عجوز شهربة كما يقال: لزيد قائم، ومثله قول الآخر
  خالي لأنت ومن جرير خاله                      ينل العلاء ويكرم الأخوالا والشيخ شهرب وشهبر، عن يعقوب. في التهذيب في الرباعي عن أبي عمرو: الشهربة: الحويض يكون أسفل النخلة، وهي الشربة، فزيدت الهاء. وهذا قول أبي خيرة ومثله بقولهم: تهرشف أي تحسى قليلا قليلا، والأصل ترشف فزيدت الهاء. وشهربان وفي نسخة شهرابان وهو الصحيح: ة بنواحي الخالص. منها أبو علي الحسن بن سيف بن علي المحدث. سكن بغداد وتوفي سنة 582 ه ترجمه الصفدي، والكمال علي بن محمد بن محمد بن محمد بن وضاح الفقيه الحنبلي المحدث، روى عن علي بن إدريس الزاهد وتوفي ببغداد، ترجمه الذهبي. وشهربانو: بنت يزدجرد ملك الفرس أم أولاد الحسين رضي الله عنه.

### Türkçe

**الشهربة** ve **الشهبرة**: büyük yaşlı kadın. Dedi ki:
  Ümmü **الحليس** için, yaşlı bir kadın **شهربه**;
  koyundan boyun kemiğiyle razı olur. **لسان العرب**’da **اللام** “**لعجوز**”da sokulmuştur; ve **إن**’in haberinden başka bir yere **اللام**’ı, zaruret olmaksızın sokmuştur; ve ona kıyas edilmez. Vech şudur ki denilsin: Ümmü **الحليس**’e, yaşlı bir kadın **شهربة**; nitekim denilir: Zeyd’e, ayakta duran. Ve onun benzeri, başkasının sözü:
  Dayım: elbette sen ve Cerîr’in dayısı,
  yüceliği elde eder ve dayıları ikram eder. Ve şeyh **شهرب** ve **شهبر**, Ya‘kūb’dan. **التهذيب**’de, dörtlüde, Ebû ‘Amr’dan: **الشهربة**: hurma ağacının altında bulunan küçük havuzdur; o da **الشربة**’dir; böylece **الهاء** artırıldı. Bu, Ebû Hayra’nın sözüdür; ve onun benzeri, onların şu sözleriyle: **تهرشف** yani azar azar içer; aslında **ترشف** idi; böylece **الهاء** artırıldı. Ve **شهربان**; ve bir nüshada **شهرابان**; ve o doğrudur: **الخالص** nahiyelerinde bir yer. Ondandır: muhaddis Ebû ‘Alî el-Hasen b. Seyf b. ‘Alî. Bağdat’ta oturdu ve 582 h. yılında vefat etti; onu Safedî tercüme etti. Ve muhaddis Hanbelî fakih el-Kemâl ‘Alî b. Muhammed b. Muhammed b. Muhammed b. Vaddâh; zâhid ‘Alî b. İdrîs’ten rivayet etti ve Bağdat’ta vefat etti; onu Zehebî tercüme etti. Ve **شهربانو**: Fars kralı Yezdicerd’in kızı; Hüseyin’in—Allah ondan razı olsun—çocuklarının annesi.
