# شور — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D8%B1/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%88%D8%B1/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شور](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D8%B1.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: شور

أَشارَ إليه باليد: أومأ. وأَشارَ عليه بالرأي. وشُرْتُ العسلَ واشْتَرَيْتُها، أي اجْتَنَيْتها. وأَشَرْتُ لغةٌ. وأنشد أبو عمرو:
وسَماعٍ يَأْذَنُ الشَـيْخَ لـه		وحديثٍ مثلِ ماذِيٍّ مُشارِ
وأنكرها الأصمعيُّ: وكان يروي هذا البيت مثل ماذِيِّ مَشارِ. بالإضافة وفتح الميم. قال: والمَشارُ: الخلية يُشْتارُ منها. والمَشاوِرُ: المَحابِضُ، الواحد مِشْوَرٌ، وهو عودٌ يكون مع مُشْتارِ العسل. ابن السكيت: الشَُِوارُ: متاع البيت ومتاع الرَحْلِ بالحاء. قال: والشَوارُ فَرْجُ المرأة والرجل. قال: ومنه قيل شَوَّرَ به، أي كأنه أبدى عورته. ويقال: أبدى الله شَوارَهُ، أي عورته. والشَوارُ والشارَةُ: اللِباس والهيئة. قال زهير:
مُقْوَرَّةٌ تتبـارى لا شَـوارَ لـهـاإلا القُطوعُ على الأَجوازِ والوُرُكُ
 والمَشارَةُ: الدَبْرَةُ التي في المزرعة. وشُرْتُ الدابة شَوْراً: عرضتها على البيع، أقبلْتُ بها وأدبرْت. والمكان الذي تعرض فيه الدواب: مِشْوارٌ. يقال: إياك والخُطَبَ فإنها: مِشْوارٌ كثير العِثارِ. واشتارَتِ الإبل، إذا سمنتْ بعض السِمَن. يقال: جاءت الإبل شِياراً، أي سماناً حِساناً. وقد شارَ الفرسُ، أي سَمِنَ وحَسُنَ. وفرسٌ شَيِّرٌ، وخيلٌ شِيارٌ. وكانت العرب تسمِّي يوم السبت: شِياراً والمَشْوَرَةُ: الشُورى. وكذلك المَشُورَةُ بضم الشين. تقول منه: شاورْتُهُ في الأمر واسْتَشَرْتُهُ، بمعنىً. أبو عمرو: المُسْتَشيرُ: السمين. وقد اسْتَشارَ البعيرُ مثل اشْتارَ، أي سَمِنَ. وشَوَّرْتُ الرجلَ فتَشَوَّرَ، أي أخجلْتُه فخجل. وشَوَّرَ إليه بيده، أي أشارَ. ورجلٌ حسنُ الصورة والشُورةِ، وإنه لصَيِّرٌ شَيِّرٌ، أي حسن الصورة والشارَةِ، وهي الهيئةُ، وفلان خَيِّرٌ شَيِّرٌ، أي يصلح للمُشاوَرة.

### Türkçe

**أَشارَ** ona elle: işaret etti. Ve **أَشارَ** ona görüşle. Ve ben **شُرْتُ** balı ve onu **اشْتَرَيْتُ**; yani onu **اجْتَنَيْتُ** (topladım). Ve **أَشَرْتُ** bir dildir (lehçedir). Ebû Amr inşad etti:
وسَماعٍ يَأْذَنُ الشَـيْخَ لـه		وحديثٍ مثلِ ماذِيٍّ مُشارِ

Onu Asmaî inkâr etti: ve bu beyti “مثل ماذِيِّ مَشارِ” diye rivayet ederdi; izafetle ve **الميم**’i fetha ile. Dedi: ve **المَشارُ**: ondan (bal) **يُشْتارُ** olunan kovan. Ve **المَشاوِرُ**: **المَحابِضُ**; teki **مِشْوَرٌ**; ve o, bal **مُشْتارِ**’ı ile birlikte olan bir çubuktur. İbnü’s-Sikkît: **الشَُِوارُ**: ev eşyası ve **الرَحْلِ** eşyası; **بالحاء** ile. Dedi: ve **الشَوارُ** kadının ve erkeğin ferci (avret yeri). Dedi: ve ondan “**شَوَّرَ** onunla” denildi; yani sanki avretini açığa vurdu. Ve denilir: Allah onun **شَوارَهُ**’unu açığa vurdu; yani avretini. Ve **الشَوارُ** ve **الشارَةُ**: elbise ve heyet (görünüş). Züheyr dedi:
مُقْوَرَّةٌ تتبـارى لا شَـوارَ لـهـاإلا القُطوعُ على الأَجوازِ والوُرُكُ

Ve **المَشارَةُ**: tarlada olan **الدَبْرَةُ**. Ve ben **شُرْتُ** biniti **شَوْراً**: onu satışa arz ettim; onunla geldim ve gittim. Ve binitlerin arz olunduğu yer: **مِشْوارٌ**. Denilir: “Hitaplardan sakın; çünkü onlar: çok sürçmeli bir **مِشْوارٌ**’dur.” Ve develer **اشتارَتِ**; bazı semizlikle semirdikleri zaman. Denilir: develer **شِياراً** geldi; yani semiz, güzel. Ve at **شارَ**; yani semirdi ve güzelleşti. Ve **فرسٌ شَيِّرٌ** ve **خيلٌ شِيارٌ**. Ve Araplar cumartesi gününü **شِياراً** diye adlandırırdı. Ve **المَشْوَرَةُ**: **الشُورى**. Ve aynı şekilde **المَشُورَةُ**; **الشين**’in zammı ile. Ondan dersin: “Onu işte **شاورْتُهُ** ve onu **اسْتَشَرْتُهُ**”; bir mânâ ile. Ebû Amr: **المُسْتَشيرُ**: semiz. Ve deve **اسْتَشارَ**; **اشْتارَ** gibi; yani semirdi. Ve ben adamı **شَوَّرْتُ** da o **تَشَوَّرَ**; yani onu utandırdım da utandı. Ve ona eliyle **شَوَّرَ**; yani işaret etti. Ve bir adam, suret ve **الشُورةِ** bakımından güzel; ve o, elbette **صَيِّرٌ شَيِّرٌ**’dir; yani suret ve **الشارَةِ** bakımından güzel; ve o, heyettir. Ve falan **خَيِّرٌ شَيِّرٌ**; yani **المُشاوَرة** için elverişlidir.
