# شوظ — Tâcü'l-Arûs

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D8%B8/sozluk/tac
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%88%D8%B8/entries/tac

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شوظ](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D8%B8.md)
- Tâcü'l-Arûs: Zebîdî · 18. yy

## Madde başı: شوظ

الشواظ، كغراب، وكتاب: لهب لا دخان فيه. وفي الصحاح: لا دخان له، وأنشد لأمية بن خلف يهجو حسان بن ثابت رضي الله عنه:
  أليس أبوك فينا كـان قـينـا                      لدى القينات فسلا في الحفاظ
  يمـانـيا يظـل يشـد كـيرا                      وينفخ دائبا لهب الـشـواظ وسيأتي جواب حسان له في ع ك ظ. وقرأ ابن كثير:  يرسل عليكما شواظ  بكسر الشين. قال الفراء: وهو مثل صوار، وصوار، لجماعة البقر. أو الشواظ: دخان النار وحرها عن ابن شميل. قال: وحر الشمس شواظ أيضا. يقال: أصابني شواظ من الشمس.
 وقال ابن عباد: الشواظ: الصياح، وهو مجاز.
 قال: و الشواظ: شدة الغلة، وهو مجاز أيضا. وفي الأساس: جمل به شواظ، أي هيمان والشواظ: المشاتمة. ويقال: تشاوظا، إذا تسابا، كتشايظا.
 ومما يستدرك عليه: شاظ به الغضب، كشاط. وشاظ به يشوظ شوظا، إذا سابه وقذعه.
 وشاظت به شوظة من مرض، أي وخزة، كما في العباب.

### Türkçe

**الشواظ**; **غراب** ve **كتاب** vezninde: içinde duman olmayan alev. **الصحاح**’ta: onun dumanı yoktur; ve Ümeyye b. Halef’ten, Hasan b. Sâbit’i (Allah ondan razı olsun) hicvederek şu beyit rivayet edilmiştir:
  Babasının bizim aramızda bir demirci değil miydi                      şarkıcı kadınların yanında; korumada gevşeklik etti
  Yemenli; sürekli körüğü bağlar                      ve durmadan **الشواظ** alevini üfler
Hasan’ın ona cevabı **ع ك ظ**’da gelecektir. İbn Kesîr okudu: **يرسل عليكما شواظ**; **الشين**’i kesre ile. Ferrâ dedi: Bu, sığır topluluğu için **صوار** ve **صوار** gibidir. Yahut **الشواظ**: İbn Şümeyl’den, ateşin dumanı ve harareti. Dedi: Güneşin harareti de **شواظ**’tır. Denir: Güneşten bana **شواظ** isabet etti.
Ve İbn Abbâd dedi: **الشواظ**: bağırma; bu mecazdır.
Dedi: ve **الشواظ**: şiddetli açlık; bu da mecazdır. **الأساس**’ta: onda bir **شواظ** bulunan deve; yani şaşkın-çılgın. Ve **الشواظ**: sövüşme. Denir: **تشاوظا**, birbirlerine sövdükleri zaman; **تشايظا** gibi.
Ve ona ilâve edilip telâfi edilenlerdendir: Öfke onu sardı; **شاط** gibi. Ve **شاظ** onunla, **يشوظ** **شوظا**; ona sövdüğü ve ağır söz söylediği zaman.
Ve onda bir **شوظة** hastalıktan oldu; yani bir sızı, **العباب**’da olduğu gibi.
