# شوه — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D9%87/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%88%D9%87/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شوه](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D9%87.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: شوه

باب الهاء والشين ووايء معهما
هو ش، شهو، ش و ه،هي ش مستعملات هوش: هوّشتُ الشّيءَ، أي: خلطته، وهَوَّشَ القَوْمُ، اختلطوا، وفي الحديث: "كلّ مالٍ جُمِعَ من مهاوش أَذْهَبه الله في نَهابر" المهَاوش: الذي أصيب من غير حِلِّه، كأنه من الأختلاط والنَّهابر: المَهالك.
وإذا أُغِيرَ على مال الحيّ، فنفرت الإبلُ، واختلط بعضها ببعض، قيل: هاشَتْ تَهُوشُ فهي هَوائشُ. وفي الحديث: "اتّقوا هَوَشاتِ السّوق وهَوشات اللّيل". اتّقوا هوشات السّوق، أي: اتقّوا الضّلال فيها، وأَنْ يُحتالَ عليهكم فتُسْرَقوا ، واتقوا هوشاتِ اللّيلِ، أي: الجَلَبة والشَّرّ الذي يَقَعُ بينَ القَوْم وهوشات اللّيل: حوادثه ومكروهه . وهاشُوا يَهوشُونَ هَوْشاً. والهَوْشةُ الفِتنةُ والاختلاط والهيج.
وذُو هاشِ: موضعٌ.
شهو: رجلٌ شهوان، وامرأة شَهْوَى، وأنا إليه شهوان. شَهِيَ يَشْهَى، وشها يشهو إذا اشتهى. والتَّشهّي: شَهْوةٌ بعد شَهْوة.
وتَشَهَّتِ المرأة على زوجها فأشهاها، أي: أَطْلَبَها ما تَشَهَّتْ، أي: طلب لها.
شوه: رجلٌ أَشْوَهُ: سريع الإِصابة بالعين، وامرأة شوهاء.
والشَوَهُ: مصدرُ الأَشْوَه والشَّوْهاء، وهما القبيحا الوَجْهِ والخِلْقةِ. قال رسول الله صلى الله عليه و على آله وسلّم يوم حُنين: "شاهتِ الوُجوهُ". أي: قَبُحَتْ. شاه وجهُهُ يَشُوهُ شَوْهاً.
وشَوَّههُ اللهُ فهو مُشَوَّهٌ. قال الحُطيئة:
أرى ليَ وجهاً شوَّه اللهُ خَلْقَهُ		فقُبِّح من وجهٍ وقُبِّحَ حامِلُهْ
وكلُّ شيءٍ من الخَلْق لا يُوافِقُ بَعْضُه بعضاً فهو مُشَوَّهٌ.
وفرسُّ شوهاءُ. وهي التي في رأسِها طُولٌ، وفي مَنْخِرَيْها وفَمِها سَعةٌ.
وشَوِهَ يَشْوَه شَوَهاً إذا قَبُح في الوَجْه والخِلْقة.
وتَصْغيرُ الشّاةِ: شُوَيْهةٌ، والعددُ: شِياهٌ، والجميع: الشَّاءُ، فإذا تركوا هاء التّأنيث مَدُّوا الأَلِف، فإذا قالوا بالهاء قصروا الأَلِفَ، فقالوا: شاة، ويُجْمَع على الشَّوِيِّ أيضاً، كأنَّهم بَنَوُا الفَعيلَ من مَدَّة الشّاء.
هيش: الهَيْشُ: الحَلْبُ الرُّوَيد.

### Türkçe

باب **الهاء** ve **الشين** ve **وايء** onlarla birlikte

O, **ش**; **شهو**; **ش و ه**; **هي ش** kullanılagelenlerdir. **هوش**: **هوّشتُ الشّيءَ**; yani: onu karıştırdım. Ve **هَوَّشَ القَوْمُ**: karıştılar. Ve hadiste: "كلّ مالٍ جُمِعَ من **مهاوش** أَذْهَبه الله في **نَهابر**" **المهَاوش**: helâl olmayan yerinden elde edilmiş olandır; sanki karışıklıktandır. Ve **النَّهابر**: helâk yerleridir.

Ve bir mahallenin malına baskın yapıldığı zaman, develer ürküp kaçtı da bir kısmı bir kısmına karıştıysa, denir: **هاشَتْ تَهُوشُ**; o hâlde o, **هَوائشُ**tur. Ve hadiste: "اتّقوا **هَوَشاتِ السّوق** و**هَوشات اللّيل**". **هوشات السّوق**’tan sakının; yani: onda sapıklıktan sakının ve size hile yapılmasından da, böylece soyulmanızdan; ve **هوشاتِ اللّيلِ**’den sakının; yani: gürültü ve kavim arasında vuku bulan şer. Ve **هوشات اللّيل**: onun olayları ve hoş olmayanıdır. Ve **هاشُوا يَهوشُونَ هَوْشاً**. Ve **الهَوْشةُ**: fitne ve karışıklık ve kışkırtmadır.

Ve **ذُو هاشِ**: bir yerdir.

**شهو**: **شهوان** bir erkek, ve **شَهْوَى** bir kadın; ve ben ona karşı **شهوان**ım. **شَهِيَ يَشْهَى**; ve **شها يشهو** eğer iştah ettiyse. Ve **التَّشهّي**: bir **شَهْوةٌ**dan sonra bir **شَهْوةٌ**dur.

Ve **تَشَهَّتِ** kadın kocasına karşı, böylece o da onu **أشهاها**; yani: onun **تَشَهَّتْ** ettiği şeyi ona istedi; yani: onun için istedi.

**شوه**: **أَشْوَهُ** bir erkek: göze (nazar) çabuk uğrayandır; ve **شوهاء** bir kadın.

Ve **الشَوَهُ**: **الأَشْوَه** ve **الشَّوْهاء**ın masdarıdır; ve ikisi, yüz ve yaratılışça çirkin olanlardır. Allah’ın Elçisi صلى الله عليه و على آله وسلّم Huneyn günü dedi: "شاهتِ **الوُجوهُ**". Yani: çirkinleşti. **شاه** yüzü **يَشُوهُ شَوْهاً**.

Ve Allah onu **شَوَّههُ**; o hâlde o, **مُشَوَّهٌ**dur. **الحُطيئة** dedi:
أرى ليَ وجهاً شوَّه اللهُ خَلْقَهُ		فقُبِّح من وجهٍ وقُبِّحَ حامِلُهْ

Ve yaratılıştan her şey ki onun bir kısmı bir kısmına uygun düşmezse, o, **مُشَوَّهٌ**dur.

Ve **شوهاءُ** bir at. Ve o, başında uzunluk olan, ve iki burun deliğinde ve ağzında genişlik olandır.

Ve **شَوِهَ يَشْوَه شَوَهاً**: yüz ve yaratılışta çirkin olduysa.

Ve **الشّاةِ**nin küçültmesi: **شُوَيْهةٌ**; ve sayı: **شِياهٌ**; ve hepsi: **الشَّاءُ**. Dişilik **هاء**sını terk ettiklerinde **الأَلِف**i uzatırlar; **هاء** ile söylediklerinde **الأَلِفَ**i kısaltırlar; böylece dediler: **شاة**. Ve **الشَّوِيِّ** üzerine de cem‘ olunur; sanki **الشّاء**ın uzatmasından **الفَعيلَ**i bina etmişlerdir.

**هيش**: **الهَيْشُ**: yavaş sağmadır.
