# شوه — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D9%87/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%88%D9%87/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شوه](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D9%87.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: شوه

شَاهَ وَجْهُهُ
1 شَاهَ وَجْهُهُ ذ , aor. يَشُوهُ; (K;) and شَاهَتِ الوُجُوهُ, aor. تَشُوهُ; (S, Msb;) inf. n. شَوْهٌ (S, K) and شَوْهَةٌ, (K,) or the latter is a simple subst.; (TA;) and شَوِهَ وَجْهُهُ, (K,) inf. n. شَوَهٌ; (TA;) His face was, (K,) and the faces were, (S, Msb,) foul, unseemly, or ugly. (S, Msb, K.) And شَوِهَ, (Msb,) and شَوِهَتْ, (Mgh,) inf. n. شَوَهٌ, (Mgh, Msb,) He, (a man, Msb,) and she, (a woman, Mgh,) was, or became, foul, unseemly, or ugly, (Mgh, Msb,) in face, (Mgh,) or in make. (Msb.) ― -b2- شَوَهٌ is also syn. with حُسْنٌ [app. as an inf. n., of which the verb is شَوِهَ signifying He was, or became, beautiful: thus having two contr. meanings]. (TA.) ― -b3- Also, (K,) as an inf. n., (TK,) The neck's being long, (K, TA,) and high, and the head's overtopping; whence ↓ أَشْوَهُ applied to a horse: (TA:) and the neck's being short: thus [again] having two contr. meanings: (K:) one says, [app. of a horse,] شَوِهَتْ عُنُقُهُ His neck was long [&c.]: and his neck was short: (TK:) or شَوَهٌ said of the neck [of a horse] signifies the being extended: and said of the شِدْق [or side of the mouth], the being wide, (JK. [It probably signifies any of the attributes denoted by the epithet أَشْوَهُ, q. v.]) ― -b4- Also, [and app. in this sense likewise an inf. n. of which the verb is شَوِهَ,] The being quick to smite with the [evil] eye. (S.) ― -b5- And one says, شَاهَ فُلَانًا, (K,) inf. n. شَوْهٌ, (TA,) He smote such a one with the [evil] eye; (K, TA;) as also ↓ اشاههُ: (TA in art. شهو:) and in like manner, مَالَهُ [his cattle, or property]: (Lh, TA:) or شَوْهٌ signifies the smiting vehemently therewith. (TA.) And عَلَىَّ ↓ لَا تُشَوِّهْ Smite not thou me with an [evil] eye: (K:) or, accord. to Abu-l-Mekلrim this means say not, How eloquent art thou! (Az, TA,) or say not, How beautiful art thou! (ISk, S,) and so doing smite me with the [evil] eye, or with an [evil] eye. (ISk, Az, S, TA.) ↓ تشوّه signifies He practised artifice to smite people with the evil eye. (JK.) And one says, أَمْوَالَ النَّاسِ لِيُصِيبَهَا بِالعَيْنِ ↓ هُوَ يَتَشَوَّهُ i. e. He raises his look towards the cattle, or possessions, of the people to smite them with the [evil] eye. (TA.) [See also 1 in art. شيه.] ― -b6- Also, He frightened, or terrified, such a one. (Lh, K.) ― -b7- And He envied such a one. (K.) ― -b8- And شَاهَتْ نَفْسُهُ اـِلَى كَذَا His desire became raised towards such a thing. (AA, K.)

شوّههُ
2 شوّههُ ذ , (S, K,) inf. n. تَشْوِيهٌ, (TA,) He (God) rendered foul, unseemly, or ugly, his face: (S, K, TA:) and it, i. e. the conformation of the face. (TA, from a verse of El-Hotei-ah.) And شَوَّهْتُ الوُجُوهَ I rendered foul, unseemly, or ugly, the faces. (Msb.) ― -b2- And شَوَّهَ اللّٰهُ حُلُوقَكُمْ God rendered, or may God render, wide your throats, or fauces. (TA.) ― -b3- لَا تُشَوِّهْ عَلَىَّ: see 1, latter half. ― -b4- شوّه بِيَدِهِ He (a man) made a sign with his arm, or hand. (JK.)

اشاههُ
4 اشاههُ ذ : see 1.

تشوّه لَهُ
5 تشوّه لَهُ ذ He became altered in countenance to him, so as to be not known by him, (syn. تَنَكَّرَ, S, K,) and assumed various appearances. (S.) ― -b2- See also 1, in two places, near the end. -A2- تشوّه شَاةً He hunted a شاة [app. here meaning a wild bull, as seems to be indicated by the context in the S]. (S, K.)

شَآءٌ
شَآءٌ ذ : see the next paragraph.

شَاةٌ
شَاةٌ ذ , (S, Msb, K, &c.,) originally شَاهَةٌ, (S, Msb, TA,) A sheep, or goat; [each and either, but more commonly the former; see an instance voce صُوفٌ;] i. e. one of what are termed غَنَم; (S, * Msb, * K;) applied to the male and to the female; (S, Msb, K;) so that one says of the male, هٰذَا شَاةٌ, (Msb,) which is said by Kh to be like the phrase هٰذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّى; (Sb, TA;) and of the female, هٰذِهِ شَاةٌ; and شَاةٌ ذَكَرٌ and شَاةٌ أُنْثَى: (Msb:) or it may be [one] of sheep, and of goats, and of gazelles or antelopes, and of the bovine kind [app. of the wild bovine kind i. e. of bovine antelopes], and of ostriches, and of wild asses; (K;) it is applied to a wild bull by Tarafeh, in his saying,
كَسَامِعَتَىْ شَاةٍ بِحَوْمَلَ مُفْرَدِ
(S) i. e. Like the two ears of a wild bull, in Howmal, solitary; the poet likening thereto the ears of a she-camel in respect of sharpness and erectness; (EM p. 76;) and likewise by Lebeed, and by El-Farezdak: (IB, TA:) and it is also applied to [a wild cow; (though said in the K in art. شوى to signify the wild bull, specially the male;) and hence, as being likened thereto,] (tropical:) a woman; (K, TA;) thus by El-Aashà; and thus also by Antarah, in his saying,
يَا شَاةَ مَا قَنَصٍ لِمَنْ حَلَّتْ لَهُ
حَرُمَتْ عَلَىَّ وَلَيْتَهَا لَمْ تَحْرُمِ

 (TA) O شاة [i. e. wild cow] of the chase (ما being redundant) for him to whom she is lawful: she has become forbidden to me, and would that she were not forbidden: (EM p. 246:) pl. ↓ شَآءٌ, (S, Msb, K,) originally شَاهٌ, (K,) used when they are many in number, (S,) [but this is properly termed a coll. gen. n.,] and شِيَاهٌ, (S, Mgh, Msb, K,) with ه, which is used of a number from three to ten [inclusive], for more than which it is with ت [meaning ة, i. e. شَاةٌ, agreeably with a general rule], (S,) and شِوَاهٌ, [the original of شِيَاهٌ,] (K,) and ↓ شَوِىٌّ, (S, K, TA, [in the CK, erroneously, شَوًى,]) which is pl. of شَآءٌ, (S, TA,) or rather a quasi-pl. n., originally شَوِيهٌ, the ه being changed into ى like as it is in ذِى for ذِهْ, (TA,) and أَشَاوِهُ, (K,) and ↓ شَيْهٌ, (so in copies of the K, [in the TA said to be like عِنَبٌ, which is a mistake, (perhaps for عَيْنٌ,) for it is there said to be a quasi-pl. n., which could not be said if it were شِيَهٌ,]) and ↓ شِيهٌ, (CK, [but this, which is another quasi-pl. n., is not in my MS. copy of the K nor in the TA,]) and ↓ شَيِّهٌ, (K,) originally شَيْوِهٌ, but this, also, is a quasi-pl. n., (TA,) and ↓ شِيَةٌ also is syn. with شَآءٌ: (IAar, K in art. شوى:) it has not a pl. formed with ا and ت, [i. e. it has not for a pl. شَاآتٌ,] whether it be used as a gen. n. or as a proper name: (TA:) the dim. is ↓ شُوَيْهَةٌ. (S, Msb.) The sing. is also used in the sense of the pl., in the saying فُلَانٌ كَثِيرُ الشَّاةِ وَالبَعِيرِ [Such a one is possessor of a large number of sheep or goats, and of camels], because the article ال denotes the genus. (S.) And it is said in a trad. فَأَمَرَ لَهَا بِشِيَاهِ غَنَمٍ [And he ordered that sheep or goats should be given to her]: شياه being prefixed to غنم, governing it in the gen. case, for the sake of distinction; because the Arabs [sometimes] call an animal of the wild bovine kind شاة. (IAth, TA.) ― -b2- الشَّاةُ is also the name of (assumed tropical:) Certain small stars (K in art. شوى) between القرحه [or الفرجة, thus in the work of Kzw, in his descr. of Cepheus, and there said to be the star in the breast of Cepheus,] and الجَدْىُ [i. e. the pole-star]; (TA in that art.;) [the same that are described by Kzw as certain small stars, called by the Arabs الأَغْنَامُ, between the legs of Cepheus and the star الجَدْىُ.]

شَاهُ البَصَرِ
شَاهُ البَصَرِ ذ , and شَاهِى البَصَرِ: see شَائِهٌ.

شَوَهٌ
شَوَهٌ ذ an inf. n., of شَوِهَ. (Mgh, Msb, TA. [See 1, in several places.]) -A2- Also a subst. meaning Unluckiness, or inauspiciousness, of a woman. (TA.)

شَيْهٌ
شَيْهٌ ذ and شِيهٌ and شِيَةٌ: see شَاةٌ.

شُوهَةٌ
شُوهَةٌ ذ Remoteness: (K, TA:) and so بُوهَةٌ: one says, in dispraise, شُوهَةً لَهُ وَبُوهَةً [i. e. بُعْدًا لَهُ, lit. Remoteness to him! meaning may God alienate him or estrange him, from good, or prosperity! or, curse him!]. (TA.)

شَوِىٌّ
شَوِىٌّ ذ , originally شَوِيهٌ: see شَاةٌ.

شُوَيْهَةٌ
شُوَيْهَةٌ ذ dim. of شَاةٌ, q. v. (S, Msb.)

شَائِهٌ
شَائِهٌ ذ Envying: pl. شُوَّهٌ: (As, Lh, TA:) or the latter signifies persons practising artifice to smite men with the [evil] eye. (JK.) ― -b2- And شَائِهُ البَصَرِ, (JK, S, K,) and البَصَرِ ↓ شَاهُ, (JK, K,) and شَاهِى البَصَرِ, (JK, TA, and S and K in art. شهو,) the last formed by transposition from the first, (S in art. شهو,) A man sharp of sight. (JK, S, K.)

شَائِىٌّ
شَائِىٌّ ذ : see the next paragraph.

شَاهِىٌّ
شَاهِىٌّ ذ : see the next paragraph.

شَاوِىٌّ
شَاوِىٌّ ذ and ↓ شَاهِىٌّ A man possessing شَآء [meaning sheep or goats or both]: (K:) the former is the rel. n. of شَآءٌ; and the latter, that of شَاةٌ: but used as a proper name of a man, it is ↓ شَائِىٌّ, and, if you will, شَاوِىٌّ. (S, TA. *)

شَيِّهٌ
شَيِّهٌ ذ : see the next paragraph: -A2- and see شَاةٌ.

أَشْوَهُ
أَشْوَهُ ذ , applied to a man, (Msb,) Foul, unseemly, or ugly, (JK, Msb, K,) in face, (JK, K,) or in aspect, (Msb,) and, as also ↓ شَيِّهٌ, of which the pl. is شَيِّهُونَ, in make: (JK:) fem. شَوْهَآءُ: (JK, Mgh, Msb:) and pl. شُوهٌ. (Msb.) Any created thing incongruous in its several parts; as also ↓ مُشَوَّهٌ. (TA.) And the fem., A woman frowning, or morose, in face; (K, * TA;) foul, unseemly, or ugly, in make: (TA:) and also beautiful, goodly, or comely; (K, * TA;) that excites admiration and approval by her beauty: (TA:) thus having two contr. meanings. (K, TA.) Also, the fem., Unlucky, or inauspicious. (K.) ― -b2- And the masc. applied to a man, (Lth, S, TA,) and the fem. applied to a woman, (Lth, TA,) That smites quickly with the [evil] eye: (Lth, S, TA:) or that smites people effectually with his, and her, [evil] eye. (TA.) And أَشْوَهُ العَيْن Having an evil eye. (Fr, TA in art. شزر.) ― -b3- The fem. is also applied to a mare, (JK, T, S, K,) as an epithet of commendation, but not the masc. to a horse, meaning, it is said, Wide in the شِدْقَانِ [or two sides of the mouth]: (S:) or long in the head, and wide in the nostrils: (JK:) or tall, and such as excites admiration and approval by her beauty or excellence: (K, * TA:) or exceedingly wide in the شِدْقَانِ [or two sides of the mouth] and the nostrils: (K, TA:) or, as some say, wide in the mouth: (TA:) and small in the mouth: thus having two contr. meanings: (K, TA:) or sharpsighted: (T, TA:) or sharp in spirit: (TA:) see also 1. ― -b4- Also, the masc., Proud, and self-conceited. (K.) ― -b5- And خُطْبَةٌ شَوْهَآءُ [An oration from the pulpit] in which a blessing is not invoked on the Prophet. (TA.)

أَرْضٌ مَشَاهَةٌ
أَرْضٌ مَشَاهَةٌ ذ A land in which are شَآء; (A'Obeyd, S, K;) like as one says أَرْضٌ مَأْبَلَةٌ: (A'Obeyd, S:) or in which are many thereof. (K.)

مُشَوَّهٌ
مُشَوَّهٌ ذ Rendered foul, unseemly, or ugly, in face, by God: (TA:) or foul, &c., in shape. (K.) See also أَشْوَهُ, second sentence. ― -b2- And Bad in intellect. (TA.)

### Türkçe

**شَاهَ وَجْهُهُ**
1 **شَاهَ وَجْهُهُ** ذ, muzârîsi **يَشُوهُ**; (K;) ve **شَاهَتِ الوُجُوهُ**, muzârîsi **تَشُوهُ**; (S, Msb;) mastarı **شَوْهٌ** (S, K) ve **شَوْهَةٌ**, (K,) yahut ikincisi basit bir isimdir; (TA;) ve **شَوِهَ وَجْهُهُ**, (K,) mastarı **شَوَهٌ**; (TA;) Onun yüzü, (K,) ve yüzler, (S, Msb,) çirkin, yakışıksız, yahut kötü idi. (S, Msb, K.) Ve **شَوِهَ**, (Msb,) ve **شَوِهَتْ**, (Mgh,) mastarı **شَوَهٌ**, (Mgh, Msb,) o, (bir erkek, Msb,) ve o, (bir kadın, Mgh,) yüzde, (Mgh,) yahut yaratılışta, (Msb,) çirkin, yakışıksız, yahut kötü idi, yahut oldu. (Mgh, Msb.) ― -b2- **شَوَهٌ** ayrıca **حُسْنٌ** ile eşanlamlıdır [görünüşe göre bir mastar olarak; fiili **شَوِهَ** olup “o güzel idi, yahut oldu” mânâsındadır: böylece iki zıt mânâya sahip olur]. (TA.) ― -b3- Yine, (K,) bir mastar olarak, (TK,) boynun uzun olması, (K, TA,) ve yüksek olması, ve başın yukarıda olması; buradan ↓ **أَشْوَهُ** bir ata uygulanır: (TA:) ve boynun kısa olması: böylece [yine] iki zıt mânâya sahip olur: (K:) denir ki, [görünüşe göre bir at hakkında,] **شَوِهَتْ عُنُقُهُ** Onun boynu uzun idi [&c.]: ve onun boynu kısa idi: (TK:) yahut **شَوَهٌ** boyun [bir atın boynu] hakkında söylendiğinde uzamış olmayı ifade eder: ve **شِدْق** [yahut ağzın yanı] hakkında söylendiğinde geniş olmayı, (JK. [Muhtemelen **أَشْوَهُ** sıfatının delâlet ettiği niteliklerden herhangi birini ifade eder, bk. o.]) ― -b4- Yine, [ve görünüşe göre bu mânâda da fiili **شَوِهَ** olan bir mastar olarak,] [kötü] göz ile vurmakta çabuk olma. (S.) ― -b5- Ve denir ki, **شَاهَ فُلَانًا**, (K,) mastarı **شَوْهٌ**, (TA,) O, falancayı [kötü] göz ile vurdu; (K, TA;) bunun gibi ↓ **اشاههُ**: (TA, md. **شهو**’da:) ve aynı şekilde, **مَالَهُ** [onun davarını, yahut malını]: (Lh, TA:) yahut **شَوْهٌ** bununla şiddetle vurmayı ifade eder. (TA.) Ve **لَا تُشَوِّهْ عَلَىَّ** Beni [kötü] göz ile vurma: (K:) yahut, Ebu-l-Mekلrim’e göre bu, “Ne kadar fasihsin!” deme; (Az, TA,) yahut “Ne kadar güzelsin!” deme, (ISk, S,) ve böyle yapıp beni [kötü] göz ile vurma, yahut bir [kötü] göz ile (vurma) demektir. (ISk, Az, S, TA.) ↓ **تشوّه** “O, insanları kötü göz ile vurmak için hile yaptı” mânâsına gelir. (JK.) Ve denir ki, **أَمْوَالَ النَّاسِ لِيُصِيبَهَا بِالعَيْنِ ↓ هُوَ يَتَشَوَّهُ** yani O, insanların davarına, yahut mallarına, onları [kötü] göz ile vurmak için bakışını yükseltir. (TA.) [Bk. ayrıca md. **شيه**’de 1.] ― -b6- Yine, O, falancayı korkuttu, yahut dehşete düşürdü. (Lh, K.) ― -b7- Ve O, falancayı kıskandı. (K.) ― -b8- Ve **شَاهَتْ نَفْسُهُ اـِلَى كَذَا** Onun arzusu şu şeye doğru yükseldi. (AA, K.)

**شوّههُ**
2 **شوّههُ** ذ, (S, K,) mastarı **تَشْوِيهٌ**, (TA,) O (Allah) onun yüzünü çirkin, yakışıksız, yahut kötü kıldı: (S, K, TA:) ve onu, yani yüzün biçimini. (TA, El-Hutei’ah’dan bir beyitten.) Ve **شَوَّهْتُ الوُجُوهَ** Yüzleri çirkin, yakışıksız, yahut kötü kıldım. (Msb.) ― -b2- Ve **شَوَّهَ اللّٰهُ حُلُوقَكُمْ** Allah boğazlarınızı, yahut gırtlaklarınızı geniş kıldı, yahut Allah geniş kılsın. (TA.) ― -b3- **لَا تُشَوِّهْ عَلَىَّ**: 1’e bak, son yarısı. ― -b4- **شوّه بِيَدِهِ** O (bir adam) kolu ile, yahut eli ile bir işaret yaptı. (JK.)

**اشاههُ**
4 **اشاههُ** ذ: 1’e bak.

**تشوّه لَهُ**
5 **تشوّه لَهُ** ذ O, ona karşı yüz görünüşünde değişti; öyle ki onun tarafından bilinmez oldu, (eşanlamlısı **تَنَكَّرَ**, S, K,) ve çeşitli görünüşler edindi. (S.) ― -b2- Yine 1’e bak, iki yerde, sona yakın. -A2- **تشوّه شَاةً** O, bir **شَاة** avladı [görünüşe göre burada “yaban öküzü” mânâsında; S’deki bağlamın işaret ettiği üzere]. (S, K.)

**شَآءٌ**
**شَآءٌ** ذ: sonraki paragrafa bak.

**شَاةٌ**
**شَاةٌ** ذ, (S, Msb, K, &c.,) aslında **شَاهَةٌ**, (S, Msb, TA,) Bir koyun, yahut keçi; [her biri ve ikisi de, fakat daha yaygın olarak birincisi; bk. **صُوفٌ** maddesinde bir örnek;] yani **غَنَم** denilen şeylerden biri; (S, * Msb, * K;) erkeğe de dişiye de uygulanır; (S, Msb, K;) öyle ki erkeğe dair **هٰذَا شَاةٌ** denir, (Msb,) ki bunun Kh tarafından **هٰذَا رَحْمَةٌ مِنْ رَبِّى** ibaresi gibi olduğu söylenmiştir; (Sb, TA;) ve dişiye dair **هٰذِهِ شَاةٌ**; ve **شَاةٌ ذَكَرٌ** ve **شَاةٌ أُنْثَى**: (Msb:) yahut koyundan, ve keçiden, ve ceylanlardan yahut antiloplardan, ve sığır cinsinden [görünüşe göre yabanî sığır cinsinden yani sığır antiloplarından], ve devekuşlarından, ve yaban eşeklerinden [bir] olabilir; (K;) Tarafeh tarafından, şu sözünde, bir yaban öküzüne uygulanmıştır,
كَسَامِعَتَىْ شَاةٍ بِحَوْمَلَ مُفْرَدِ
(S) yani Howmal’da, yalnız, bir yaban öküzünün iki kulağı gibi; şair, keskinlik ve diklik bakımından bir dişi devenin kulaklarını buna benzetmektedir; (EM s. 76;) ve yine Lebeed tarafından, ve El-Farezdak tarafından: (IB, TA:) ve ayrıca [yaban ineğine; (K’da md. **شوى**’de “yaban öküzü”, özellikle erkek, mânâsına geldiği söylense de;) ve bundan dolayı, ona benzetilmek suretiyle] (mecaz:) bir kadına da uygulanır; (K, TA;) böylece El-Aaşâ tarafından; ve böylece ayrıca Antarah tarafından, şu sözünde,
يَا شَاةَ مَا قَنَصٍ لِمَنْ حَلَّتْ لَهُ
حَرُمَتْ عَلَىَّ وَلَيْتَهَا لَمْ تَحْرُمِ

(TA) O **شاة** [yani avın yabanî sığırı] ( **ما** fazla olmak üzere) kendisine helâl olan kimse için: bana haram oldu; keşke haram olmasaydı: (EM s. 246:) çoğulu ↓ **شَآءٌ**, (S, Msb, K,) aslında **شَاهٌ**, (K,) sayıca çok olduklarında kullanılır, (S,) [fakat bu, doğru olarak bir cem‘-i cins ismidir,] ve **شِيَاهٌ**, (S, Mgh, Msb, K,) **ه** ile; bu, üçten ona [dâhil] kadar olan sayı için kullanılır; bundan fazlası için ise **ت** ile olur [yani **ة**, yani **شَاةٌ**, genel bir kaideye uygun olarak], (S,) ve **شِوَاهٌ**, [**شِيَاهٌ**’ın aslı,] (K,) ve ↓ **شَوِىٌّ**, (S, K, TA, [CK’de yanlış olarak **شَوًى**,]) ki bu, **شَآءٌ**’un çoğuludur, (S, TA,) yahut daha doğrusu bir şibh-çoğul isimdir; aslında **شَوِيهٌ**; **ه**’nin **ذِى**’de **ذِهْ** yerine olduğu gibi **ى**’ye çevrilmesiyle, (TA,) ve **أَشَاوِهُ**, (K,) ve ↓ **شَيْهٌ**, (K nüshalarında böyle, [TA’da **عِنَبٌ** gibi olduğu söylenmiştir ki bu hatadır, (belki **عَيْنٌ** için,) zira orada bunun bir şibh-çoğul isim olduğu söylenmiştir; eğer **شِيَهٌ** olsaydı bu söylenemezdi,]) ve ↓ **شِيهٌ**, (CK, [fakat bu, başka bir şibh-çoğul isim olup K’nın yazma nüshamda da TA’da da yoktur,]) ve ↓ **شَيِّهٌ**, (K,) aslında **شَيْوِهٌ**; fakat bu da bir şibh-çoğul isimdir, (TA,) ve ↓ **شِيَةٌ** da **شَآءٌ** ile eşanlamlıdır: (IAar, K, madde **شوى**:) bunun **ا** ve **ت** ile yapılmış bir çoğulu yoktur, [yani çoğul olarak **شَاآتٌ** yoktur,] ister cins ismi olarak kullanılsın ister özel ad olarak: (TA:) küçültmesi ↓ **شُوَيْهَةٌ**’dir. (S, Msb.) Tekil, çoğul mânasında da kullanılır; **فُلَانٌ كَثِيرُ الشَّاةِ وَالبَعِيرِ** sözünde [Falanca, çok sayıda koyun yahut keçi ve deve sahibidir], çünkü **ال** takısı cinsi gösterir. (S.) Ve bir rivayette şöyle denir: **فَأَمَرَ لَهَا بِشِيَاهِ غَنَمٍ** [Bunun üzerine ona koyun/keçi verilmesini emretti]: **شياه**, ayırt etme maksadıyla **غنم**’in önüne getirilmiş olup onu cer hâlinde yönetir; çünkü Araplar [bazen] yabanî sığır cinsinden bir hayvana **شاة** derler. (IAth, TA.) ― -b2- **الشَّاةُ** ayrıca (mecaz olduğu varsayılan olarak:) **القرحه** [yahut **الفرجة**, Kzw’nin eserinde, Keyfeus’un tasvirinde böyle; ve orada Keyfeus’un göğsündeki yıldız olduğu söylenir,] ile **الجَدْىُ** [yani kutup yıldızı] arasında bulunan (K, madde **شوى**) bazı küçük yıldızların adıdır; (TA, o maddede;) [Kzw’nin, Arapların **الأَغْنَامُ** diye adlandırdığı, Keyfeus’un bacakları ile **الجَدْىُ** yıldızı arasında bulunan bazı küçük yıldızlar diye tasvir ettiği yıldızların aynısı.]

**شَاهُ البَصَرِ**
**شَاهُ البَصَرِ** ذ , ve **شَاهِى البَصَرِ**: bk. **شَائِهٌ**.

**شَوَهٌ**
**شَوَهٌ** ذ **شَوِهَ**’nin mastar ismidir. (Mgh, Msb, TA. [1’e, birkaç yerde, bk.]) -A2- Ayrıca, bir kadının uğursuzluğu yahut uğursuz sayılması mânasında bir isimdir. (TA.)

**شَيْهٌ**
**شَيْهٌ** ذ ve **شِيهٌ** ve **شِيَةٌ**: bk. **شَاةٌ**.

**شُوهَةٌ**
**شُوهَةٌ** ذ Uzaklık: (K, TA:) ve böylesi **بُوهَةٌ**: yermede şöyle denir: **شُوهَةً لَهُ وَبُوهَةً** [yani **بُعْدًا لَهُ**, lafzen: Ona uzaklık! mânası: Allah onu hayırdan yahut refahtan uzaklaştırsın yahut yabancı kılsın! yahut: Allah ona lânet etsin!]. (TA.)

**شَوِىٌّ**
**شَوِىٌّ** ذ , aslında **شَوِيهٌ**: bk. **شَاةٌ**.

**شُوَيْهَةٌ**
**شُوَيْهَةٌ** ذ **شَاةٌ**’nin küçültmesidir, bk. o. (S, Msb.)

**شَائِهٌ**
**شَائِهٌ** ذ Haset eden: çoğulu **شُوَّهٌ**: (As, Lh, TA:) yahut ikincisi, [kötü] göz ile insanları vurmak için hile yapan kimseler mânasınadır. (JK.) ― -b2- Ve **شَائِهُ البَصَرِ**, (JK, S, K,) ve **البَصَرِ** ↓ **شَاهُ**, (JK, K,) ve **شَاهِى البَصَرِ**, (JK, TA, ve S ve K, madde **شهو**, ) sonuncusu birinciden takdim-te’hir ile yapılmıştır, (S, madde **شهو**, ) Görüşü keskin bir adam. (JK, S, K.)

**شَائِىٌّ**
**شَائِىٌّ** ذ : bk. sonraki paragraf.

**شَاهِىٌّ**
**شَاهِىٌّ** ذ : bk. sonraki paragraf.

**شَاوِىٌّ**
**شَاوِىٌّ** ذ ve ↓ **شَاهِىٌّ** **شَآء** [yani koyun yahut keçi yahut ikisi] sahibi bir adam: (K:) birincisi **شَآءٌ**’un nisbe ismidir; ikincisi ise **شَاةٌ**’nin nisbe ismidir: fakat bir adamın özel adı olarak kullanıldığında ↓ **شَائِىٌّ**’dir; istersen **شَاوِىٌّ** de olur. (S, TA. *)

**شَيِّهٌ**
**شَيِّهٌ** ذ : bk. sonraki paragraf: -A2- ve bk. **شَاةٌ**.

**أَشْوَهُ**
**أَشْوَهُ** ذ , bir adama nispetle, (Msb,) yüzce çirkin, yakışıksız yahut kötü, (JK, Msb, K,) yüzde, (JK, K,) yahut görünüşte, (Msb,) ve yine ↓ **شَيِّهٌ** gibi—ki bunun çoğulu **شَيِّهُونَ**’dur—yaratılışta: (JK:) dişisi **شَوْهَآءُ**: (JK, Mgh, Msb:) ve çoğulu **شُوهٌ**. (Msb.) Yaratılmış herhangi bir şeyin, parçalarının birbirine uymaması; yine ↓ **مُشَوَّهٌ** gibi. (TA.) Ve dişisi: yüzü asık yahut somurtkan bir kadın; (K, * TA;) yaratılışta çirkin, yakışıksız yahut kötü: (TA:) ve ayrıca güzel, iyi, yahut endamlı; (K, * TA;) güzelliğiyle hayranlık ve beğeni uyandıran: (TA:) böylece iki zıt mânaya sahip olur. (K, TA.) Ayrıca, dişisi: uğursuz yahut uğursuz sayılan. (K.) ― -b2- Ve erili bir adama nispetle, (Lth, S, TA,) ve dişisi bir kadına nispetle, (Lth, TA,) [kötü] göz ile çabuk vuran: (Lth, S, TA:) yahut [kötü] gözüyle insanları etkili biçimde vuran erkek ve kadın. (TA.) Ve **أَشْوَهُ العَيْن**: kötü gözlü. (Fr, TA, madde **شزر**.) ― -b3- Dişisi ayrıca bir kısrağa nispetle, (JK, T, S, K,) övgü sıfatı olarak kullanılır; fakat erili bir ata kullanılmaz; mânası—denildiğine göre—**شِدْقَانِ**’da [yahut ağzın iki yanında] geniş: (S:) yahut başta uzun ve burun deliklerinde geniş: (JK:) yahut uzun boylu ve güzelliği yahut üstünlüğüyle hayranlık ve beğeni uyandıran: (K, * TA:) yahut **شِدْقَانِ**’da [yahut ağzın iki yanında] ve burun deliklerinde son derece geniş: (K, TA:) yahut bazılarına göre ağızda geniş: (TA:) ve ağızda küçük: böylece iki zıt mânaya sahip olur: (K, TA:) yahut keskin görüşlü: (T, TA:) yahut ruhta keskin: (TA:) ayrıca 1’e de bk. ― -b4- Ayrıca, erili: kibirli ve kendini beğenmiş. (K.) ― -b5- Ve **خُطْبَةٌ شَوْهَآءُ** [minberden bir hutbe]: içinde Peygamber’e salât okunmayan. (TA.)

**أَرْضٌ مَشَاهَةٌ**
**أَرْضٌ مَشَاهَةٌ** ذ İçinde **شَآء** bulunan bir arazi; (A'Obeyd, S, K;) tıpkı **أَرْضٌ مَأْبَلَةٌ** denildiği gibi: (A'Obeyd, S:) yahut içinde ondan çok bulunan. (K.)

**مُشَوَّهٌ**
**مُشَوَّهٌ** ذ Allah tarafından yüzce çirkin, yakışıksız yahut kötü kılınmış: (TA:) yahut şekilce çirkin, vb.: (K.) Ayrıca **أَشْوَهُ**’a, ikinci cümleye bk. ― -b2- Ve akılda kötü. (TA.)
