# شوي — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D9%8A/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%88%D9%8A/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شوي](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%88%D9%8A.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: شوى

شَوَى اللَّحْمَ
1 شَوَى اللَّحْمَ ذ , (aor. شَوِىَ , TA,) inf. n. شَىٌّ, (S, MA, Msb, K,) He roasted, broiled, or fried, the flesh-meat; (MA, KL, * PS;) and ↓ اشواهُ signifies the same; as also ↓ اشتواهُ; (Msb, TA;) or this last, (TA,) or اشتوى [alone], (S, MA,) signifies he prepared, or prepared for himself, (S, MA, * TA,) شِوَآء, (S, TA, *) or roasted, broiled, or fried, flesh-meat. (MA.) ― -b2- And شَوَى المَآءَ, (IAar, K,) aor. as above, (TA,) He heated the water. (IAar, K.) ― -b3- [And accord. to Freytag, شَوَى signifies also He cut off from (من) roasted flesh-meat: but for this he has named no authority.] -A2- See also 4.

2 شَوَّىَ see 4. ― -b2- Also شوّاهُ لَحْمًا He gave him flesh-meat [app. in an unrestricted sense]. (TA.)

يُشَاوِى
3 يُشَاوِى ذ , for يُشَائِى: see 3 in art. شأو.

اشوى اللَّحْمَ
4 اشوى اللَّحْمَ ذ : see 1. ― -b2- أَشْوَاهُمْ; (S, Msb, K;) and ↓ شَوَّاهُمْ, inf. n. تَشْوِيَةٌ; (K;) He fed them with شِوَآء [i. e. roasted, or broiled, or fried, flesh-meat]. (S, Msb, K.) And (both verbs with their complements) He gave them flesh-meat that they might roast, or broil, or fry, thereof. (AZ, K.) -A2- And اشوى (tropical:) He left a portion remaining of his supper: (S, K, TA:) or he left some roasted, or broiled, or fried, flesh-meat of his supper. (A, TA.) ― -b2- And اشوى القَمْحُ The wheat became fit to be rubbed with the hands and to be roasted. (ISd, K.) ― -b3- And اشوى السَّعَفُ (assumed tropical:) The palmbranches became yellow on the occasion of their drying up; (K, TA;) as though a roasting affected them. (TA.) -A3- Also He got, or acquired, the worse, or viler, sort of cattle. (K.) -A4- اشواهُ said of a shooter or caster, He hit (S, * Msb, * K) his شَوَى, (K,) i. e. [one or more of his] extremities, (TA,) not a [vital] place where a wound would occasion death; (S, Msb, K;) and so ↓ شَوَاهُ, as in the Tekmileh: in the K, erroneously, شوّاهُ. (TA.) ― -b2- [Hence, He missed it, i. e. the object of his aim. See مُشْوًى: and see also Ham p. 91.] ― -b3- [Hence, also, app.,] Hr says that اشوى is allowable in the sense of أَسْقَطَ (assumed tropical:) [He dropped, left out, omitted, &c., anything]; like أَسْوَى [q. v.]. (TA in art. سوى.) -A5- In the saying مَا أَعْيَاهُ وَأَشْيَاهُ (S, K, [in some copies of the K وَمَا أَشْيَاهُ,]) and so in ما اعياه وَأَشْوَاهُ, (S, * K, * TA,) the latter verb is an imitative sequent to the former [added only for the purpose of corroboration]. (S, K, TA.)

انشوى اللَّحْمُ
7 انشوى اللَّحْمُ ذ The flesh-meat became roasted, broiled, or fried; (MA;) quasi-pass. of شَوَى اللَّحْمَ; (S, * M, Msb, K;) as also * اشتوى; (M, K;) [or] the latter in this sense is not allowable. (S, Msb.)

8 اـِشْتَوَىَ see 1. ― -b2- [Hence,] اِشْتَوَيْتُهَا, referring to a she-camel, (assumed tropical:) I journeyed upon her until the heat of the middays of summer emaciated her and she became as though she were burnt. (Ham p. 783.) -A2- See also 7.

شَاةٌ
شَاةٌ ذ : see what next follows: and see more in art. شوه.

شِيَةٌ
شِيَةٌ ذ i. q. شَآءٌ [q. v. in art. شوه]; as also ↓ شَوِىٌّ; (IAar, K;) the latter is like غَنِىٌّ, [الشَّوٰى in the CK as syn. with الشّاءُ being a mistranscription,] and is said by IAth to be a quasi-pl. n., or [what lexicographers term] a pl., of ↓ شَاةٌ [n. un. of شَآءٌ]. (TA.)

شِىٌّ
شِىٌّ ذ is originally شِوْىٌ. (ISd, TA.) One says, جَآءَ بِالعِىِّ وَالشِّىِّ, (S, K,) using the latter noun as an imitative sequent to the former [for the purpose of corroboration: see art. عى]. (TA.)

شَوًى
شَوًى ذ is pl. of شَوَاةٌ: [or rather the former is a coll. gen. n. of which the latter is the n. un.:] the latter signifies The skin of the head: (S, TA:) so [accord. to some] in the Kur lxx. 16: (TA:) or the exterior of the skin of the head, in which grows the hair: (Aboo-Safwلn, TA in art. بشر:) and some say, the exterior of all, or of any part, of the skin: (TA in the present art.:) and the former signifies the arms or hands and the legs or feet, or the fore and hind legs, (S, K,) and (K) the extremities (Msb, K) collectively, (K,) and the head of a human being, (S,) or the قِحْف of the head [i. e. the bone above the brain, or a separate portion of the skull, or a distinct bone of the skull], (K,) but of a horse the legs, not the head, because one says عَبْلُ الشَّوَى [i. e. thick in the legs], for this cannot relate to the head of the horse, (S,) and any part that is not a [vital] place [i. e.] where a wound causes death (S, Msb, K) such [for instance] as the legs. (Msb.) ثَالِبَةُ الشَّوَى means A woman having cracked, or chapped, feet. (S and K in art. ثلب.) ― -b2- It is also a subst. [app. meaning a quasi-inf. n.] from أَشْوَاهُ [q. v.] as said of a shooter or caster: (TA:) [and hence] the saying (S, TA) of the Hudhalee, (S, [accord. to the TA, Khلlid Ibn-Zuheyr,])
فَاـِنَّ مِنَ القَوْلِ الَّتِى لَا شَوَى لَهَا
اـِذَا زَلَّ ظَهْرِ اللِّسَانِ انْفِلَاتُهُ
means (assumed tropical:) [And, or for] verily of speech is that sentence (كَلِمَة, a word understood,) which does not hit a place where a wound will not occasion death, [i. e. which does not miss its object, when its escaping from the upper surface of the tongue is quick,] but which kills. (S, TA.) And شَوًى is used [app. in like manner, as a quasi-inf. n.,] in the case of anything that has missed an object of aim, though there be to it [really] no place where a wound would occasion death nor anything that is [properly] termed شَوًى [as meaning a place where a wound will not occasion death]. (TA.) And [hence] it signifies (assumed tropical:) A mistake; syn. خَطَأٌ. (TA.) ― -b3- Also (tropical:) A thing, (S,) or an affair, (K,) that is paltry, mean, despicable, or of no account or weight or worth: (S, K, * TA:) in this sense, from the same word as signifying the “ extremities ” [of an animal]. (IAth, TA.) Hence, in a trad. of Mujلhid, كُلُّ مَا أَصَابَ الصَّائِمَ شَوًى اـِلَّا الغَيْبَةَ (tropical:) [Everything that befalls the faster is a matter of no account, except absence of mind]; i. e. nothing that befalls the faster annuls his fast except الغيبة, for this does annul it. (TA.) ― -b4- And (assumed tropical:) The worse, or viler, sort of cattle, (S, K, TA,) of camels, and of sheep or goats; and the small, or young, thereof. (TA.) [See also شُوَايَةٌ.] ― -b5- And (assumed tropical:) A remainder, or remaining portion. (TA.) [See, again, شُوَايَةٌ.] ― -b6- Also i. q. اـِبْقَآءٌ (assumed tropical:) [The making, or causing, or suffering, to remain; or, perhaps, to continue in life, and if it mean thus, it may be from the same word in a sense expl. above, for the animal that one hits in a part that is not vital is suffered to continue in life]. (TA.)

شُوَآءٌ
شُوَآءٌ ذ : see what next follows.

شِوَآءٌ
شِوَآءٌ ذ Roasted, broiled, or fried, flesh-meat; (S, * MA, Msb, K, * KL;) as also ↓ شُوَآءٌ; (Ks, Sgh, K;) but the former is more usual and more chaste: (TA:) a subst. from شَوَى اللَّحْمَ: and ↓ شِوَآءَةٌ [as its n. un.] signifies a piece thereof. (S.)

شَوِىٌّ
شَوِىٌّ ذ (K) and ↓ مَشْوِىٌّ (Msb) [Roasted, broiled, or fried], the latter originally مَشْوُوىٌ. (Msb.) [In the K the former is said to be like شِوَآءٌ; but it has the signification of the latter, i. e., of a pass. part. n.] -A2- See also شِيَةٌ. -A3- Ks says, (S,) in the phrase عَيِىٌّ شَيِىٌّ, and so in عَيِىٌّ شَوِىٌّ, (S, K,) some say (S) the latter word is an imitative sequent to the former [i. e. a corroborative: see art. عى]. (S, K.)

شِوَآءَةٌ
شِوَآءَةٌ ذ : see شِوَآءٌ.

شَوِيَّةٌ
شَوِيَّةٌ ذ : see the next paragraph.

شَوَايَةٌ
شَوَايَةٌ ذ : see the next paragraph.

شُوَايَةٌ
شُوَايَةٌ ذ What is cut off from, or of, flesh-meat: (K, TA:) or what the slaughterer cuts off from, or of, the extremities of a sheep or goat. (TA.) ― -b2- A small thing [or portion] of that which is large; as a piece, or detached portion, of a sheep, or goat: one says, مَا بَقِىَ مِنَ الشَّاةِ اـِلَّا شُوَايَةٌ [There remained not of the sheep, or goat, save a piece]. (S.) ― -b3- Also, (S, K,) and ↓ شِوَايَةٌ and ↓ شَوَايَةٌ, (K,) A قُرْص [or round cake, or small round cake,] of bread. (S, K.) ― -b4- And, all the three, A remaining portion of people, or of cattle, that have perished; as also ↓ شَوِيَّةٌ; (K;) or this last, a remaining portion of people that have perished: (S:) pl. (of the last, S) شَوَايَا. (S, K.) [See also شَوًى.] ― -b5- And (tropical:) The bad, or vile, sort, (K, TA,) or worse, or viler, sort, (TA,) of camels, and of sheep, or goats: (K, TA:) in this sense written by ISd with kesr and with fet-h. (TA.) [See, again, شَوًى.] ― -b6- [And accord. to Freytag, شواية الرضف (i. e. شوايةُ الرَّضْفِ) is expl. by Meyd as meaning Cooked milk cast upon a hot stone, so that only a small portion remains.]

شِوَايَةٌ
شِوَايَةٌ ذ : see the next preceding paragraph.

شَوَّآءٌ
شَوَّآءٌ ذ A seller of roasted, broiled, or fried, flesh-meat. (KL.)

شَيَّانُ
شَيَّانُ ذ [mentioned in this art. as though originally شَوْيَانُ] i. q. دَمُ الأَخَوَيْنِ [The red, resinous, inspissated juice called dragon's blood: see art. دمو]. (S. K.) -A2- And Far-seeing. (S, K.)

شَاوِىٌّ
شَاوِىٌّ ذ A possessor of شَآء [meaning sheep or goats or both]. (S, K. [In the CK without teshdeed. Mentioned also in art. شوه, q. v.]) -A2- سَعَفَةٌ شَاوِيَّةٌ (with teshdeed to the ى, TA, [but in the CK without teshdeed,]) (assumed tropical:) A palm-branch that has become yellow in drying up. (K. [See 4.])

شَوْشَاةٌ
شَوْشَاةٌ ذ , (S, K, [in some copies of the K شَوْشَآءٌ, but]) like مَوْمَاةٌ, (S,) A swift she-camel. (S, K.)

أَشَاوَى
أَشَاوَى ذ a pl. pl. of شَىْءٌ, q. v.

مُشْوًى
مُشْوًى ذ , like مُهْدًى, (K, TA, [in the CK, مَشْوِىّ, like مَهْدِىّ, erroneously, as is proved by a verse cited as an ex. in the TA, pass. part. n. of 4,]) applied to a portion of a living serpent, (TA,) That has been missed by the stone [cast at it]. (K, TA.)

مِشْوًى
مِشْوًى ذ (K in art. صول) A frying-pan. (TK in that art.)

مَشْوِىٌّ
مَشْوِىٌّ ذ : see شَوِىٌّ.

مُشْتَوًى
مُشْتَوًى ذ [A place of roasting, broiling, or frying, flesh-meat]. (S in art. طبخ.)

### Türkçe

**شَوَى اللَّحْمَ**
1 **شَوَى اللَّحْمَ** ذ , (muzâri‘ **شَوِىَ** , TA,) mastar ismi **شَىٌّ**, (S, MA, Msb, K,) O, eti kızarttı, ızgara etti veya yağda kızarttı; (MA, KL, * PS;) ve ↓ **اشواهُ** aynı mânâya gelir; yine ↓ **اشتواهُ** da; (Msb, TA;) yahut bu sonuncusu, (TA,) veya **اشتوى** [tek başına], (S, MA,) o, hazırladı, yahut kendisi için hazırladı, (S, MA, * TA,) **شِوَآء**, (S, TA, *) yahut eti kızarttı, ızgara etti veya yağda kızarttı. (MA.) ― -b2- Ve **شَوَى المَآءَ**, (IAar, K,) muzâri‘i yukarıdaki gibi, (TA,) o, suyu ısıttı. (IAar, K.) ― -b3- [Ve Freytag’a göre, **شَوَى** ayrıca “kızartılmış etten (من) kesti” mânâsına da gelir: fakat bunun için hiçbir kaynak zikretmemiştir.] -A2- 4’e de bak.

2 **شَوَّىَ** 4’e bak. ― -b2- Yine **شوّاهُ لَحْمًا** O, ona et verdi [görünüşe göre kayıtlanmamış bir mânâda]. (TA.)

**يُشَاوِى**
3 **يُشَاوِى** ذ , **يُشَائِى** yerine: **شأو** maddesinde 3’e bak.

**اشوى اللَّحْمَ**
4 **اشوى اللَّحْمَ** ذ : 1’e bak. ― -b2- **أَشْوَاهُمْ**; (S, Msb, K;) ve ↓ **شَوَّاهُمْ**, mastar ismi **تَشْوِيَةٌ**; (K;) O, onları **شِوَآء** ile [yani kızartılmış, ızgara edilmiş veya yağda kızartılmış et ile] doyurdu. (S, Msb, K.) Ve (iki fiil de mef‘ulleriyle birlikte) O, onlara, ondan kızartsınlar, ızgara etsinler veya yağda kızartsınlar diye et verdi. (AZ, K.) -A2- Ve **اشوى** (mecazen:) O, akşam yemeğinden bir payı artmış bıraktı: (S, K, TA:) yahut o, akşam yemeğinden kızartılmış, ızgara edilmiş veya yağda kızartılmış etten bir miktar bıraktı. (A, TA.) ― -b2- Ve **اشوى القَمْحُ** Buğday, elle ovulmaya ve kızartılmaya elverişli hâle geldi. (ISd, K.) ― -b3- Ve **اشوى السَّعَفُ** (mecaz olduğu varsayılarak:) Hurma dalları, kurumaları sırasında sarardı; (K, TA;) sanki kızartma onları etkilemiş gibi. (TA.) -A3- Yine: O, hayvanların daha kötü, yahut daha bayağı türünü elde etti, yahut edindi. (K.) -A4- **اشواهُ** bir atıcı yahut fırlatıcı hakkında söylenir: O, (S, * Msb, * K) onun **شَوَى**’sını, (K,) yani [bir veya birkaç] uzvunu, (TA,) ölüm meydana getirecek [hayatî] bir yeri değil; (S, Msb, K;) ve Tekmileh’te olduğu üzere ↓ **شَوَاهُ** da böyledir: K’da yanlış olarak **شوّاهُ**. (TA.) ― -b2- [Bundan: O, onu, yani hedefini ıskaladı. **مُشْوًى**’ya bak; ayrıca Ham s. 91’e de bak.] ― -b3- [Bundan ayrıca, görünüşe göre,] Hr der ki: **اشوى**’nun **أَسْقَطَ** mânâsında (mecaz olduğu varsayılarak:) [O, düşürdü, çıkardı, hazfetti, vb. herhangi bir şeyi] kullanılması câizdir; **أَسْوَى** gibi [ona bak]. (TA, **سوى** maddesinde.) -A5- **مَا أَعْيَاهُ وَأَشْيَاهُ** sözünde (S, K, [K’nın bazı nüshalarında **وَمَا أَشْيَاهُ**]) ve yine **ما اعياه وَأَشْوَاهُ**’da, (S, * K, * TA,) ikinci fiil, birincinin taklîdî ardılıdır [yalnızca pekiştirme maksadıyla eklenmiştir]. (S, K, TA.)

**انشوى اللَّحْمُ**
7 **انشوى اللَّحْمُ** ذ Et kızarmış, ızgara edilmiş veya yağda kızartılmış oldu; (MA;) **شَوَى اللَّحْمَ**’ın sanki meçhulü; (S, * M, Msb, K;) yine * **اشتوى** da; (M, K;) [yahut] bu mânâda sonuncusu câiz değildir. (S, Msb.)

8 **اـِشْتَوَىَ** 1’e bak. ― -b2- [Bundan:] **اِشْتَوَيْتُهَا**, bir dişi deveye nispetle, (mecaz olduğu varsayılarak:) Yazın öğle vakitlerinin sıcağı onu zayıflatıncaya ve sanki yanmış gibi oluncaya kadar onun üzerinde yolculuk ettim. (Ham s. 783.) -A2- 7’ye de bak.

**شَاةٌ**
**شَاةٌ** ذ : hemen ardından gelen şeye bak: ve daha fazlası için **شوه** maddesine bak.

**شِيَةٌ**
**شِيَةٌ** ذ **شَآءٌ** ile aynı mânâdadır [**شوه** maddesinde ona bak]; yine ↓ **شَوِىٌّ** de; (IAar, K;) bu sonuncusu **غَنِىٌّ** gibidir, [CK’de **الشَّوٰى**’nın **الشّاءُ** ile eşanlamlı olarak gelmesi bir yanlış yazımdır,] ve IAth tarafından, ↓ **شَاةٌ**’nin ( **شَآءٌ**’ın tekil birimi) sanki çoğul isim, yahut [lugatçıların terimiyle] bir çoğul olduğu söylenir. (TA.)

**شِىٌّ**
**شِىٌّ** ذ aslında **شِوْىٌ**’dür. (ISd, TA.) Şöyle denir: **جَآءَ بِالعِىِّ وَالشِّىِّ**, (S, K,) ikinci ismi birincinin taklîdî ardılı olarak kullanarak [pekiştirme maksadıyla: **عى** maddesine bak]. (TA.)

**شَوًى**
**شَوًى** ذ **شَوَاةٌ**’nin çoğuludur: [yahut daha doğrusu birincisi, ikincisinin tekil birimi olduğu cins topluluk ismidir:] ikincisi “başın derisi” demektir: (S, TA:) böylece [bazılarına göre] Kur’ân lxx. 16’da: (TA:) yahut baş derisinin dış yüzü; onda saç biter: (Aboo-Safwلn, TA, **بشر** maddesinde:) ve bazıları der ki: derinin tamamının, yahut herhangi bir kısmının dış yüzü: (TA, bu maddede:) ve birincisi, kollar yahut eller ve bacaklar yahut ayaklar, yahut ön ve arka bacaklar demektir, (S, K,) ve (K) topluca (Msb, K) uzuv uçları, (K,) ve insanın başı, (S,) yahut başın **قِحْف**’ı [yani beynin üstündeki kemik, yahut kafatasının ayrı bir parçası, yahut kafatasının müstakil bir kemiği], (K,) fakat at için bacaklardır, baş değildir; çünkü **عَبْلُ الشَّوَى** [yani bacaklarda kalın] denir; bu, atın başına nispet edilemez, (S,) ve ölüm doğuran [hayatî] bir yer olmayan herhangi bir parça (S, Msb, K) — meselâ bacaklar gibi. (Msb.) **ثَالِبَةُ الشَّوَى** “ayakları çatlamış yahut yarılmış bir kadın” demektir. (S ve K, **ثلب** maddesinde.) ― -b2- Yine, bir atıcı yahut fırlatıcı hakkında söylenen **أَشْوَاهُ**’dan (ona bak) bir isimdir [görünüşe göre sanki mastar ismi]: (TA:) [ve bundan] Huzelî’nin (S, TA) sözü (S, [TA’ya göre Khلlid Ibn-Zuheyr,])
فَاـِنَّ مِنَ القَوْلِ الَّتِى لَا شَوَى لَهَا
اـِذَا زَلَّ ظَهْرِ اللِّسَانِ انْفِلَاتُهُ
(mecaz olduğu varsayılarak:) “Şüphesiz sözden öyle bir cümle (anlaşılan kelime **كَلِمَة**) vardır ki onun için **شَوَى** yoktur; dilin üst yüzünden kayıp çıkması hızlı olduğunda” demektir; [yani ölüm doğurmayacak bir yeri vurmaz, yani hedefini ıskalamaz;] bilakis öldürür. (S, TA.) Ve **شَوًى**, hedefi ıskalamış olan herhangi bir şey hakkında [görünüşe göre benzer şekilde, sanki mastar ismi olarak] kullanılır; her ne kadar onda [gerçekte] ölüm doğurmayacak bir yer de, [aslen] **شَوًى** diye adlandırılan bir şey de bulunmasa bile. (TA.) Ve [bundan] (mecaz olduğu varsayılarak:) “bir hata” mânâsına gelir; eşanlamlısı **خَطَأٌ**. (TA.) ― -b3- Yine (mecazen:) değersiz, aşağı, hakir, yahut hesaba katılmayacak veya ağırlığı yahut kıymeti olmayan bir şey, (S,) yahut bir iş. (K,) (S, K, * TA:) bu mânâda, hayvanın “uzuv uçları” mânâsındaki aynı kelimeden. (IAth, TA.) Bundan, Mücâhid rivayetinde: **كُلُّ مَا أَصَابَ الصَّائِمَ شَوًى اـِلَّا الغَيْبَةَ** (mecazen:) [“Oruçluya isabet eden her şey değersizdir, ancak **الغَيْبَةَ** hariç”]; yani oruçluya isabet eden hiçbir şey orucunu bozmaz; yalnız **الغيبة** bozar. (TA.) ― -b4- Ve (mecaz olduğu varsayılarak:) develerden ve koyun yahut keçilerden hayvanların daha kötü, yahut daha bayağı türü, (S, K, TA,) ve onların küçükleri yahut yavruları. (TA.) [**شُوَايَةٌ**’ye de bak.] ― -b5- Ve (mecaz olduğu varsayılarak:) bir artık, yahut kalan pay. (TA.) [Yine **شُوَايَةٌ**’ye bak.] ― -b6- Yine **اـِبْقَآءٌ** ile aynı mânâdadır (mecaz olduğu varsayılarak:) [bırakma, kalmasına sebep olma, yahut kalmasına izin verme; yahut belki hayatta bırakma; ve eğer böyle mânâya geliyorsa, yukarıda açıklanan bir mânâdaki aynı kelimeden olabilir; zira hayatî olmayan bir yerinden vurulan hayvanın hayatta kalmasına izin verilir]. (TA.)

**شُوَآءٌ**
**شُوَآءٌ** ذ : hemen ardından gelen şeye bak.

**شِوَآءٌ**
**شِوَآءٌ** ذ Kızartılmış, ızgara edilmiş veya yağda kızartılmış et; (S, * MA, Msb, K, * KL;) yine ↓ **شُوَآءٌ** da; (Ks, Sgh, K;) fakat birincisi daha yaygın ve daha fasîhtir: (TA:) **شَوَى اللَّحْمَ**’dan bir isimdir: ve ↓ **شِوَآءَةٌ** [onun tekil birimi olarak] ondan bir parça demektir. (S.)

**شَوِىٌّ**
**شَوِىٌّ** ذ (K) ve ↓ **مَشْوِىٌّ** (Msb) [kızartılmış, ızgara edilmiş veya yağda kızartılmış], ikincisi aslında **مَشْوُوىٌ**’dür. (Msb.) [K’da birincinin **شِوَآءٌ** gibi olduğu söylenir; fakat onun mânâsı ikincininki, yani mef‘ûl ismidir.] -A2- **شِيَةٌ**’ye de bak. -A3- Ks der ki, (S,) **عَيِىٌّ شَيِىٌّ** terkibinde, ve yine **عَيِىٌّ شَوِىٌّ**’de, (S, K,) bazıları der ki (S) ikinci kelime birincinin taklîdî ardılıdır [yani pekiştiricidir: **عى** maddesine bak]. (S, K.)

**شِوَآءَةٌ**
**شِوَآءَةٌ** ذ : **شِوَآءٌ**’a bak.

**شَوِيَّةٌ**
**شَوِيَّةٌ** ذ : sonraki paragrafa bak.

**شَوَايَةٌ**
**شَوَايَةٌ** ذ : sonraki paragrafa bak.

**شُوَايَةٌ**
**شُوَايَةٌ** ذ Etten kesilip ayrılan şey: (K, TA:) yahut kasabın koyun yahut keçinin uzuv uçlarından kesip ayırdığı şey. (TA.) ― -b2- Büyük olan şeyden küçük bir şey [yahut pay]; koyun yahut keçiden bir parça yahut koparılmış bir kısım gibi: şöyle denir, **مَا بَقِىَ مِنَ الشَّاةِ اـِلَّا شُوَايَةٌ** [“Koyundan yahut keçiden bir parça dışında bir şey kalmadı”]. (S.) ― -b3- Yine, (S, K,) ve ↓ **شِوَايَةٌ** ve ↓ **شَوَايَةٌ**, (K,) ekmeğin bir **قُرْص**’u [yahut yuvarlak ekmek, yahut küçük yuvarlak ekmek]. (S, K.) ― -b4- Ve üçünün hepsi: helâk olmuş insanlardan yahut hayvanlardan kalan bir artık; yine ↓ **شَوِيَّةٌ** de; (K;) yahut bu sonuncusu, helâk olmuş insanlardan kalan bir artık: (S:) (sonuncunun çoğulu, S) **شَوَايَا**. (S, K.) [**شَوًى**’ye de bak.] ― -b5- Ve (mecazen:) develerin ve koyunların yahut keçilerin kötü yahut bayağı türü, (K, TA,) yahut daha kötü yahut daha bayağı türü: (K, TA:) bu mânâda ISd tarafından kesre ile ve fetha ile yazılmıştır. (TA.) [Yine **شَوًى**’ye bak.] ― -b6- [Ve Freytag’a göre, **شواية الرضف** (yani **شوايةُ الرَّضْفِ**) Meyd tarafından “sıcak taş üzerine dökülmüş pişmiş süt; öyle ki yalnız küçük bir pay kalır” diye açıklanır.]

**شِوَايَةٌ**
**شِوَايَةٌ** ذ : bir önceki paragrafa bak.

**شَوَّآءٌ**
**شَوَّآءٌ** ذ Kızartılmış, ızgara edilmiş veya yağda kızartılmış et satan kimse. (KL.)

**شَيَّانُ**
**شَيَّانُ** ذ [bu maddede sanki aslında **شَوْيَانُ** imiş gibi zikredilmiştir] **دَمُ الأَخَوَيْنِ** ile aynı mânâdadır [“ejderha kanı” denilen kırmızı, reçinemsi, koyulaşmış özsu: **دمو** maddesine bak]. (S. K.) -A2- Ve “uzak görüşlü”. (S, K.)

**شَاوِىٌّ**
**شَاوِىٌّ** ذ **شَآء**’ın [koyun yahut keçi yahut ikisi birden mânâsında] sahibi. (S, K. [CK’de teşdîdsiz. **شوه** maddesinde de zikredilmiştir, ona bak.]) -A2- **سَعَفَةٌ شَاوِيَّةٌ** (ى üzerinde teşdîd ile, TA, [fakat CK’de teşdîdsiz,]) (mecaz olduğu varsayılarak:) kururken sararmış bir hurma dalı. (K. [4’e bak.])

**شَوْشَاةٌ**
**شَوْشَاةٌ** ذ , (S, K, [K’nın bazı nüshalarında **شَوْشَآءٌ**, fakat]) **مَوْمَاةٌ** gibi, (S,) hızlı bir dişi deve. (S, K.)

**أَشَاوَى**
**أَشَاوَى** ذ **شَىْءٌ**’ün çoğulunun çoğuludur, ona bak.

**مُشْوًى**
**مُشْوًى** ذ , **مُهْدًى** gibi, (K, TA, [CK’de yanlış olarak **مَشْوِىّ**, **مَهْدِىّ** gibi; TA’da örnek olarak zikredilen bir beyit bunu ispat eder; 4’ün mef‘ûl ismidir,]) canlı bir yılanın bir parçasına uygulanır, (TA,) taşın [ona atılan taşın] ıskaladığı şey. (K, TA.)

**مِشْوًى**
**مِشْوًى** ذ (**صول** maddesinde K) bir kızartma tavası. (TK, o maddede.)

**مَشْوِىٌّ**
**مَشْوِىٌّ** ذ : **شَوِىٌّ**’ye bak.

**مُشْتَوًى**
**مُشْتَوًى** ذ [etin kızartıldığı, ızgara edildiği veya yağda kızartıldığı yer]. (S, **طبخ** maddesinde.)
