# شيح — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%8A%D8%AD/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B4%D9%8A%D8%AD/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [شيح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B4%D9%8A%D8%AD.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: شيح

الشيحُ: نَبْتٌ. والشيحُ في لُغة هُذَيْل: الجادُّ في الأمور، والجمع شِياحٌ. وشايَحَ الرَجُلُ: جَدَّ في الأمْرِ. قال أبو ذؤيب يرثي رجلاً:
بَدَرْتَ إلى أُولاهُمُ فَسَبَقْتَـهُـمْوشايَحْتُ قبلَ الموت إنَّكَ شيحُ
وأشاح، مثل شايَحَ. قال الشاعر:
قُبّاً أطاعتْ راعياً مُشيحا
وفي لغة غيرهم شايَحَ وأشاح، بمعنى حَذِرَ. قال:
إذا سَمِعْنَ الرِزَّ من رِياحِ
شايَحْنَ منه أَيَّمَـا شِـياحِ
أي حَذِرْنَ. والشَيْحانُ: الغَيور، لِحَذَره على حَرَمِه. وناقةٌ شَيْحانَةٌ، أي سريعةٌ. وأَشاحَ بوجهه: أَعْرَضَ. وأَشاحَ الفَرَسُ بِذَنَبِهِ، إذا أَرْخاهُ. والمَشْيوحاءُ: الأرض التي تُنبت الشيح. والمَشْيوحاء: أن يكون القوم في أمرٍ يبتدرونَه. يقال لهم: هُمْ في مَشْيوحاءَ من أَمْرِهِمْ.

### Türkçe

**الشيحُ**: Bir bitki. Ve Hüzeyl’in dilinde **الشيحُ**: işlerde ciddi olan; çoğulu **شِياحٌ**. Ve **شايَحَ الرَجُلُ**: işte ciddileşti. Ebû Züeyb bir adamı mersiye ederken dedi:
بَدَرْتَ إلى أُولاهُمُ فَسَبَقْتَـهُـمْوشايَحْتُ قبلَ الموت إنَّكَ شيحُ
Ve **أشاح**; **شايَحَ** gibi. Şair dedi:
قُبّاً أطاعتْ راعياً مُشيحا
Ve başkalarının dilinde **شايَحَ** ve **أشاح**; **حَذِرَ** anlamındadır. Dedi:
إذا سَمِعْنَ الرِزَّ من رِياحِ
شايَحْنَ منه أَيَّمَـا شِـياحِ
Yani sakındılar. Ve **الشَيْحانُ**: kıskanç olan; haremine karşı sakınmasından dolayı. Ve **ناقةٌ شَيْحانَةٌ**: yani hızlı. Ve **أَشاحَ بوجهه**: yüz çevirdi. Ve **أَشاحَ الفَرَسُ بِذَنَبِهِ**: onu salıverdiği zaman. Ve **المَشْيوحاءُ**: **الشيح** bitiren yer. Ve **المَشْيوحاء**: kavmin, acele ettikleri bir iş içinde olmalarıdır. Onlar hakkında şöyle denir: **هُمْ في مَشْيوحاءَ من أَمْرِهِمْ**.
