# صبب — es-Sıhâh

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%A8%D8%A8/sozluk/sihah
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D8%A8%D8%A8/entries/sihah

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صبب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%A8%D8%A8.md)
- es-Sıhâh: Cevherî · 10. yy

## Madde başı: صبب

صَبَبْتُ الماءَ صبَّاً فانْصَبَّ، أي سكَبته فانسكب. والماء يتصبَّبُ من الجبل، أي يتحدَّرُ. ويقال ماءٌ صبٌّ، وهو كقولك ماءٌ سَكْبٌ، وماءٌ غَوْرٌ. والصَبابةُ: رِقَّةُ الشوقِ وحرارته. يقال رجل صبٌّ: عاشقٌ مشتاقٌ؛ وقد صَبِبْتَ يا رجلُ بالكسر. قال الشاعر:
ولَسْتَ تَصَبُّ إلى الظاعِنينَإذا ما صَديقُكَ لم يَصْبَـبِ
 والصُبابَةُ بالضم: البقية من الماء في الإناء. وتَصابَبْتُ الماءَ، إذا شَرِبْتَ صُبابَتَهُ. والصُبَّةُ بالضم: القطعة من الخيلِ، والصِرْمَةُ من الإبل. قال أبو زيد: الصُبَّةُ من المَعْزِ: ما بين العشرة إلى الأربعين. والصُبَّةُ أيضاً من الماء مثل الصُبَابَةِ. ومَضَتْ صُبَّةٌ من الليل، أي طائفة، وفي الحديث: "لتعودُنَّ فيها أَساوِدَ صُبّاً يَضرِبُ بعضُكُمْ رِقابَ بَعْضٍ" ذكر الزُهري أنه من الصَبِّ، وقال: الحَيَّةُ السوداءُ إذا أرادتْ أن تنهش ارتفعتْ ثم صَبَّتْ. والصَبيبُ: ماءُ ورقِ السِمْسِمِ. قال أبو عبيد: يقال إنه ماءُ ورقِ السِمسِمِ أو غيره من نباتِ الأرضِ، وقد وُصِفَ لي بمصر، ولونُ مائِهِ أحمرُ يعلوه سوادٌ. ومنه قول عَلقمة بن عَبَدة:
فأَوْرَدَها ماءً كأنَّ جِمـامَـهُمِنَ الأَجْنِ حِنَّاءٌ مَعاً وصَبيبُ
ويقال: هو عُصارَةُ ورقِ الحِنَّاءِ. والصبيبُ: الدمُ. والصبيبُ: العُصْفُرُ المُخلَصُ. والصَبَبُ: ما انحدر من الأرض، وجمعه أَصْبابٌ.

### Türkçe

**صَبَبْتُ الماءَ صبَّاً**; sonra **فانْصَبَّ**; yani onu döktüm de döküldü. Ve su dağdan **يتصبَّبُ**, yani aşağı doğru iner. Ve “**ماءٌ صبٌّ**” denir; bu, senin “**ماءٌ سَكْبٌ**” ve “**ماءٌ غَوْرٌ**” demen gibidir. Ve **الصَبابةُ**: özlemin inceliği ve onun harareti. “**رجل صبٌّ**” denir: âşık, özleyen; ve “ey adam, kesre ile **صَبِبْتَ**” (denilmiştir). Şair dedi ki:
ولَسْتَ تَصَبُّ إلى الظاعِنينَإذا ما صَديقُكَ لم يَصْبَـبِ

Ve **الصُبابَةُ** (damme ile): kapta sudan kalan artıktır. Ve **تَصابَبْتُ الماءَ**, eğer onun **صُبابَتَهُ**’sini içtiysen (denir). Ve **الصُبَّةُ** (damme ile): atlardan bir parçadır; ve develerden **الصِرْمَةُ** (gibidir). Ebû Zeyd dedi: keçiden **الصُبَّةُ**: on ile kırk arasındakidir. Ve **الصُبَّةُ** ayrıca sudan da, **الصُبَابَةِ** gibi (olan şeydir). Ve geceden bir **صُبَّةٌ** geçti; yani bir taife. Ve hadiste: “**لتعودُنَّ فيها أَساوِدَ صُبّاً يَضرِبُ بعضُكُمْ رِقابَ بَعْضٍ**”; Zührî, onun **الصَبِّ**’den olduğunu zikretti ve dedi: kara yılan ısırmak istediği zaman yükselir, sonra **صَبَّتْ**. Ve **الصَبيبُ**: susam yaprağının suyudur. Ebû Ubeyd dedi: onun susam yaprağının suyu veya yer bitkilerinden başkasının (yaprağının suyu) olduğu söylenir; Mısır’da bana vasfedildi; suyunun rengi kırmızıdır, onun üstünü bir siyahlık kaplar. Ve ondan, Alkame b. Abede’nin sözü:
فأَوْرَدَها ماءً كأنَّ جِمـامَـهُمِنَ الأَجْنِ حِنَّاءٌ مَعاً وصَبيبُ

Ve denir: o, kına yaprağının özsuyudur. Ve **الصبيبُ**: kandır. Ve **الصبيبُ**: arıtılmış aspir(kuş otu)dur. Ve **الصَبَبُ**: yerden aşağı inen şeydir; onun çoğulu **أَصْبابٌ**’dır.
