# صتع — Lisânü'l-Arab

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AA%D8%B9/sozluk/lisan
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D8%AA%D8%B9/entries/lisan

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صتع](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AA%D8%B9.md)
- Lisânü'l-Arab: İbn Manzûr · 13. yy

## Madde başı: صتع

الصَّتَعُ: حِمارُ الوَحْش. والصَّتَعُ: الشابّ القَوِيُّ؛ قال الشاعر:
يا ابْنَةَ عَمْرٍو، قد مُنِحتِ وُدِّي
والحَبْلَ ما لَمْ تَقْطَعِي، فَمُدِّي وما وِصالُ الصَّتَعِ القُمُدِّ ويقال: جاء فلان يَتَصَتَّعُ علينا بلا زادٍ ولا نفقة ولا حقّ واجب، وجاء فلان يَتَصَتّعُ إِلينا وهو الذي يجيء وحده لا شيء معه. وفي نوادر الأَعراب: هذا بَعِير يَتَسَمَّحُ ويَتَصَتَّعُ إِذا كان طَلْقاً، ويقال للإِنسان مثل ذلك إِذا رأَيته عُرْياناً. وتَصَتَّعَ: تَرَدَّدَ؛ أَنشد ابن الأَعرابي:
وأَكَلَ الخَمْسَ عِيالٌ جُوَّعُ،
وتُلِّيَتْ واحِدةٌ تَصَتَّعُ
قال: تُلِّيَ فلان بعدَ قَوْمِه وغَدر إِذا بَقيَ
(* قوله «وغدر إذا بقي
في الصحاح: وغدرت الناقة عن الابل والشاة عن الغنم إذا تخلفت عنها.)، قال: وتَصَتُّعُها تَرَدُّدها، وقال غيره: تَصَتَّع في الأَمر إِذا تَلَدَّدَ فيه لا يدري أَين يَتَوَجَّه. والصَّتَعُ: الْتِواءٌ في رأْس الظَّلِيم وصَلابةٌ؛ قال الشاعر:
عارِي الظَّنابِيبِ مُنْحَصٌّ قَوادِمُه،
يَرْمَدُّ حَتَّى تَرَى فِي رأْسِه صَتَعَا

### Türkçe

**الصَّتَعُ**: yaban eşeği. Ve **الصَّتَعُ**: güçlü genç; dedi
şair:
Ey Amr’ın kızı, sevgim sana bağışlandı
ve ip, kesmedikçe; uzat; ve **وِصالُ الصَّتَعِ القُمُدِّ** nedir?

Ve denilir: falan kimse, azıksız, nafakasız ve vacip bir hak olmaksızın bize karşı **يَتَصَتَّعُ** olarak geldi,
ve falan kimse, tek başına gelen, yanında hiçbir şey olmayan kimse olduğu hâlde bize **يَتَصَتّعُ** olarak geldi. Ve
Arapların nevâdirinde: bu, serbest (salıverilmiş) olduğu zaman **يَتَسَمَّحُ** ve **يَتَصَتَّعُ** eden bir devedir; ve denilir
insana da bunun benzeri, onu çıplak gördüğün zaman. Ve **تَصَتَّعَ**: tereddüt etti; İbn
el-A‘râbî inşâd etti:
Ve beşliyi aç aileler yedi,
ve bir tanesi okundu, **تَصَتَّعُ** eder.

Dedi: falan, kavminden sonra **تُلِّيَ** oldu ve geride kaldı, eğer kaldıysa
(* onun “ve geride kaldı eğer kaldıysa” sözü:
Sıhâh’ta: deve, develerden; koyun da koyunlardan geri kaldı, onlardan geri kaldığı zaman.)،
dedi: ve onun **تَصَتُّعُ**’u, onun tereddüdüdür; ve başkası dedi: **تَصَتَّعَ** işte, onda
bocaladığı zaman; nereye yöneleceğini bilmez. Ve **الصَّتَعُ**: devekuşunun başında bir kıvrılma
ve sertlik; dedi şair:
Baldırları çıplak, ön tüyleri incelmiş,
başında **صَتَعًا** görene dek gözünü kısar.
