# صخب — Mekâyîsü'l-Luğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AE%D8%A8/sozluk/mekayis
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D8%AE%D8%A8/entries/mekayis

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صخب](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AE%D8%A8.md)
- Mekâyîsü'l-Luğa: İbn Fâris · 11. yy

## Madde başı: صخب

(باب الصاد والخاء وما يثلثهما)
(صخد) الصاد والخاء والدال أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على شدّةٍ في حَرٍّ وغيره. فالصَّيْخَد: شدّة الحَرّ. ويقال الصَّيخَد: عين الشَّمْس. واصطَخَدَ الحِرْباءُ: تَصَلَّى بحرِّ الشَّمْسِ. ويومٌ صَخَدان، على فَعَلان(1): شديد الحَرِّ. ويقال: صَخَد النهار يَصْخَد من شدّة الحرّ، وصَخِدَ يَصْخَد(2). والصَّخْرة الصَّيخود: الشَّديدة.‏
ومما يقارب هذا في باب الشِّدّة قولهم: صَخَد الصُّرَد، إِذا صاح صِياحاً شديداً. وكذلك صَخَد الرَّجُل.‏
(صخر) الصاد والخاء والراء كلمةٌ صحيحة، وهي الصَّخْرَة: الحَجَرةُ العظيمة. ويقال صَخْرَةٌ وصَخَرَة.‏
(صخب) الصاد والخاء والباء أصلٌ صحيحٌ يدلُّ على صوتٍ عالٍ. من ذلك الصَّخَب: الصَّوْتُ والجَلَبَة. وقال بعضُهم: رجلٌ صَخْبَانُ: كثير الصَّخْب. وماءٌ صَخِبُ الآذِيِّ(3)، إِذا كانَ له صوت.‏
(صخم) الصاد والخاء والميم كلمة. يقال: للمنتصب مُصْطَخِم.‏
(صخي) الصاد والخاء والياء كلمة، يقال: صَخِيَ الثَّوبُ يَصْخَى؛ وهو وَسَخٌ ودَرَنٌ، فهو صَخٍ. والاسم الصَّخَى.‏
---------------------
(1) كذا ضبطت الكلمتان في المجمل. وأجازوا إسكان الخاء عن ثعلب.‏
(2) في الأصل: "وصخد يصخِد يصخَد"، بضبط المضارع الأول بكسر الخاء والثاني بفتحها. وأرى فيه تحريفاً وتكراراً.‏
(3) في الأصل: "وما صخب الأذى".‏

ـ

### Türkçe

(صاد, **الخاء** ve ikisini üçleyen(ler) babı)

(**صخد**) **الصاد** ve **الخاء** ve **الدال**; sıcaklıkta ve başkasında bir şiddete delâlet eden sahih bir asıldır. Şu hâlde **الصَّيْخَد**: sıcağın şiddetidir. Ve denilir: **الصَّيخَد**: güneşin gözüdür. Ve **اصطَخَدَ** **الحِرْباءُ**: güneşin sıcağıyla kızardı. Ve bir gün **صَخَدان**; **فَعَلان** üzere(1): sıcağı şiddetli. Ve denilir: **صَخَد** gündüz, sıcağın şiddetinden **يَصْخَد**; ve **صَخِدَ** **يَصْخَد**(2). Ve **الصَّخْرة الصَّيخود**: şiddetli olan(dır).‏
Ve bunun şiddet babında yakını olan şeylerden, onların şu sözüdür: **صَخَد** **الصُّرَد**; şiddetli bir bağırışla bağırdığı zaman. Ve yine **صَخَد** adam.‏

(**صخر**) **الصاد** ve **الخاء** ve **الراء** sahih bir kelimedir; ve o, **الصَّخْرَة**dır: büyük taş. Ve denilir: **صَخْرَةٌ** ve **صَخَرَة**.‏

(**صخب**) **الصاد** ve **الخاء** ve **الباء**; yüksek bir sese delâlet eden sahih bir asıldır. Ondan: **الصَّخَب**: ses ve gürültü. Ve bazısı dedi: **رجلٌ صَخْبَانُ**: **الصَّخْب**ı çok olan. Ve **ماءٌ صَخِبُ الآذِيِّ**(3); kendisinin sesi olduğu zaman.‏

(**صخم**) **الصاد** ve **الخاء** ve **الميم** bir kelimedir. Denilir: dik duran kimseye **مُصْطَخِم**.‏

(**صخي**) **الصاد** ve **الخاء** ve **الياء** bir kelimedir; denilir: **صَخِيَ** elbise **يَصْخَى**; ve o, pislik ve kir(=pas)tir; şu hâlde o, **صَخٍ**dır. Ve isim **الصَّخَى**dır.‏

---------------------
(1) İki kelime **المجمل**’de böyle ضبط edildi. Ve **ثعلب**’den **الخاء**’ın sükûnunu câiz gördüler.‏
(2) Asılda: “**وصخد يصخِد يصخَد**”; birinci muzâri‘in **الخاء**’ı kesre ile, ikincisinin fetha ile ضبط edilmesiyle. Ve ben onda bir tahrif ve tekrar görüyorum.‏
(3) Asılda: “**وما صخب الأذى**”.‏
