# صدد — Esâsü'l-Belâğa

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AF%D8%AF/sozluk/esas
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D8%AF%D8%AF/entries/esas

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صدد](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AF%D8%AF.md)
- Esâsü'l-Belâğa: Zemahşerî · 12. yy

## Madde başı: صدد

ص د د
ما صدك عني ولم تصد عني وفلان مصدود عن الخير‏.‏
وأرى فيك صدوداً ازوراراً‏.‏
وأخذ يصاده ويضادّه‏.‏
ولا حدد لي دونه ولا صدد أي لا مانع من حدّه عنه وصده‏.‏
وداري صدد داره وبصددها أي قبالتها‏.‏
وأخذته من صدد‏:‏ من قرب‏.‏
وأنا بصدد من هذا الأمر‏.‏
وهم بين الصدين وهما جانبا الوادي‏.‏
وهو يصد من ذلك صديداً إذا ضج منه ‏"‏ إذا قومك منه يصدون ‏"‏ وسمعت لهم صديداً وفديداً‏.‏
وأصد الجرح وسال صديده‏.‏
ومن المجاز‏:‏ صد السبيل‏:‏ إذا اعترض دونه مانع من عقبة أو غيرها فأخذت في غيره‏.‏
قال‏:‏ إذا الشرك العادي صد رأيتها لرؤس الحذاريّ الغلاظ غشوءاً أي لرءوس الآكام جمع الحذرياء بوزن الكبرياء بمعنى الحذرية‏.‏
ووضع السهم بين الصدين‏:‏ بين جانبي السكة‏.‏
وانضم عليهم الصدان إذا توسطوا الطريق‏.‏

### Türkçe

ص د د
Seni benden ne **صَدَّ** etti ve benden **تَصُدَّ** etmedi; ve falan kimse hayırdan **مَصْدُود**dur.
Ve sende bir **صُدُوداً** (yüz çevirme), bir **ازْوِرَاراً** (sapma) görüyorum.
Ve onu **يُصَادُّه** ve ona **يُضَادُّه** etmeye başladı.
Ve onun ötesinde bana ne bir **حَدَد** belirledi ne de bir **صَدَد**; yani onu ondan **حَدّ** etmesine ve onu ondan **صَدّ** etmesine engel yoktur.
Ve evim onun evinin **صَدَد**ıdır ve onun **بِصَدَدِهَا**sıdır; yani onun karşısındadır.
Ve onu **صَدَد**den aldım: yakınlıktan.
Ve ben bu işin **بِصَدَد**indeyim.
Ve onlar iki **الصَّدَّيْن** arasındadır; ve onlar vadinin iki yanıdır.
Ve o bundan **صَدِيداً** ile **يَصُدُّ** eder; ondan gürültü ettiğinde: “kavmin ondan **يَصُدُّون** ettiği zaman”; ve onlar için bir **صَدِيداً** ve bir **فَدِيداً** işittim.
Ve yara **أَصَدَّ** etti ve onun **صَدِيد**i aktı.
Ve mecazdan: **صَدَّ السَّبِيل**: önünde bir engel, bir sarp yokuştan veya başkasından, ona karşı çıktığında; böylece onun dışındakine girdin.
Dedi ki: **إِذَا الشِّرْكُ العَادِي صَدَّ رَأَيْتُهَا لِرُؤُسِ الحَذَارِيِّ الغِلَاظِ غَشُوءاً**; yani **الحَذَارِيّ**ın başları için; **الحَذَارِيّ**: **الحَذْرِيَاء**ın çoğulu, **الكِبْرِيَاء** vezninde, **الحَذَرِيَّة** manasında.
Ve oku iki **الصَّدَّيْن** arasına koydu: yolun iki yanı arasına.
Ve yolun ortasına girdiklerinde iki **الصَّدَّان** onların üzerine birleşti.
