# صدم — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AF%D9%85/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D8%AF%D9%85/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صدم](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AF%D9%85.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: صدم

باب الصاد والدال والميم معهما
ص د م، د م ص، م ص د، ص م د مستعملات
صدم:
الصَّدْمُ: ضَرْبُ شيءٍ صُلْب بشيء مثله، ورجلانِ يَعْدُوانِ فتَصادَ ما، وجَيْشانِ، مثلُه، يَتَصادَمانِ.
وصَدَمَهم أمْرٌ اي أصابتهم شِدَّةٌ.
وصِدام: اسْمُ فَرَسٍ.
ورجلٌ مِصْدَم: مُجَرِّبٌ.
والصُّدامُ: داءٌ يأخُذُ رُءوسَ الدَّوابِّ.
وهذا صَدَم هذا أي يُصادِمُه.
دمص:
كلُّ عِرْقٍ من أعراق الحائِطِ يُسمَّى دِمْصاً، ما خَلا العِرْقَ الأسفَلَ فإِنّه دِهْصٌ.
والأدْمَصُ: الذي رَقَّ حاجِبُه من أُخُرٍ، وكَثُفَ من قُدُمٍ، والمصدرُ الدَّمَصُ، ورُبَّما قالوا: أدمَصُ الرأس اذا رَقَّ منه مَواضِعُ، وقَلَّ شَعُره.
مصد:
المَصْدُ: ضَرْبٌ من الرَّضاعِ، يقالُ: قَبَّلَها فمصَدَها مَصْداً.
صمد:
الصَّمَدُ عن الحَسنَ: الذي أُصْنِدَتْ إليه الأمورُ، فلا يعتني فيها أحَدٌ غيرُه.
وصَمَدْتُ: قَصَدْتُ.
وفي العربية: الصَّمَدُ السّيِّد في قومه، ليس فوقه أحَدٌ، ولا يُقضَى أمرٌ دونه، قال: خُذْها حُذَيْفَ فأنتَ السَّيِّدُ الصَّمَدُ ويقال: هو المُصمَتُ الذي ليس بأجْوَفَ.
والصَّمدَةُ والصُّمْدَة: صخرةٌ راسيةٌ في الأرض مستوية بمَتْنٍ من الأرض، وربَّما ارتَفَعَتْ شيئاً.
وصَمَدْتُ صَمْدَ كذا أي قَصَدْتُ قَصدَه واعتَمَدْتُه.
والصِّماد: عِفاصُ القارورة، وصَمَدتُها صَمْداً، قال الشاعر في الصُّمْدة:
مخالِفُ صُمْدةٍ وقرينُ أخرى		تَجُرُّ عليه حاصِبَها الشَّمالُ
وقال رؤبة: وزادَ ربّي حَسَدَ الحُسّادِ غيظاً وعَضُّوا جَنْدَلَ الصِّمادِ

### Türkçe

باب **الصاد** ve**الدال** ve**الميم** onlarla birlikte
**ص د م**، **د م ص**، **م ص د**، **ص م د** kullanımdadırlar.

**صدم**:
**الصَّدْمُ**: sert bir şeyi, onun benzeri bir şeyle vurmak; ve iki adam koşarlar da birbirlerine çarparlar; ve iki ordu da, onun benzeri, birbirleriyle çarpışırlar.
Ve **صَدَمَهم** bir iş, yani onlara bir şiddet isabet etti.
Ve **صِدام**: bir atın adıdır.
Ve bir adam **مِصْدَم**: tecrübeli.
Ve **الصُّدامُ**: binek hayvanlarının başlarını tutan bir hastalık.
Ve “bu, şuna **صَدَم** etti” yani ona çarpışır.

**دمص**:
Duvarın damarlarından her bir damara **دِمْصاً** denir; en alt damar hariç; çünkü o **دِهْصٌ**dur.
Ve **الأدْمَصُ**: kaşının arkadan inceldiği, önden ise kalınlaştığı kimse; mastar **الدَّمَصُ**tur. Ve bazen derler: “baş **أدمَصُ** oldu” yani ondan yerler inceldi ve saçı azaldı.

**مصد**:
**المَصْدُ**: emzirmenin bir türü; denir ki: onu öptü de onu bir **مَصْداً** ile **مصَدَ** etti.

**صمد**:
Güzellikten **الصَّمَدُ**: işlerin kendisine dayandırıldığı kimsedir; onda ondan başkası hiçbir kimse ilgilenmez.
Ve **صَمَدْتُ**: kastettim.
Ve Arapçada: **الصَّمَدُ** kavmi içinde efendidir; onun üstünde hiç kimse yoktur; ve onun dışında bir iş hükme bağlanmaz. Dedi ki: “Onu al, **حُذَيْفَ**; çünkü sen efendi **الصَّمَدُ**sun.” Ve denir: o, içi boş olmayan **المُصمَتُ**tur.
Ve **الصَّمدَةُ** ve **الصُّمْدَة**: yerde sağlam duran, yerin bir sırtıyla aynı seviyede olan bir kaya; bazen biraz yükselir.
Ve “şunun **صَمْدَ**ine **صَمَدْتُ**” yani onun kastını kastettim ve ona dayandım.
Ve **الصِّماد**: şişenin ağzına geçirilen bağ (kılıf); ve onu bir **صَمْداً** ile **صَمَدتُ**. Şair **الصُّمْدة** hakkında dedi ki:
مخالِفُ صُمْدةٍ وقرينُ أخرى		تَجُرُّ عليه حاصِبَها الشَّمالُ
Ve **رؤبة** dedi ki: وزادَ ربّي حَسَدَ الحُسّادِ غيظاً وعَضُّوا جَنْدَلَ الصِّمادِ
