# صدو — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AF%D9%88/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D8%AF%D9%88/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صدو](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%AF%D9%88.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: صدو

صَدْوٌ
1 صَدْوٌ ذ as an inf. n. of which the verb is صَدَا: see 2 in art. صدى, in two places.

صَدْوٌ
صَدْوٌ ذ as a subst. A certain liquid poison which is applied upon arrow-heads, or spear-heads, or the like, resembling the blood of the [serpent called] أَسْوَد. (M, TA.)

### Türkçe

صَدْوٌ
1 **صَدْوٌ** ذ, fiili **صَدَا** olanın mastar ismi olarak: **صدى** maddesinde 2’ye, iki yerde, bak.

صَدْوٌ
**صَدْوٌ** ذ, isim olarak: Ok uçlarına, yahut mızrak uçlarına, yahut benzerlerine sürülen belirli bir sıvı zehir; [**أَسْوَد** diye adlandırılan yılanın] kanına benzer. (M, TA.)

## Madde başı: صدى

صَدِىَ
1 صَدِىَ ذ , (S, M, Mgh, Msb, K,) aor. يَصْدَى, (S, Mgh, Msb,) inf. n. صَدًى, He thirsted: (S, M, Mgh, Msb, K:) or he thirsted vehemently. (M.) -A2- صَدَا, inf. n. صَدْوٌ: see 2, in two places.

تَصْدِيَةٌ
2 تَصْدِيَةٌ ذ signifies The clapping with the hands; syn. تَصْفِيقٌ; (S, K;) accord. to Er-Rلghib, as being like the echo (الصَّدَى), inasmuch as there is no profit in it; (TA;) or it is from الصَّدُّ, because they [who practised it in their worship] used to turn away (كَانُوا يَصُدُّونَ) from El-Islلm; (K;) [see more in the second paragraph of art. صد;] and صَدْوٌ [an inf. n. of which the verb is ↓ صَدَا] signifies the same; (K;) and so ↓ تَصَدٍّ, of which AHeyth cites as an ex. the saying of Hassلn
صَلَاتُهُمُ التَّصَدَّى وَالمُكَآءُ
[Their prayer is the clapping with the hands, and whistling: like the saying in the Kur viii. 35]: (TA:) one says of a man, صدّى, (M,) or صدّى بِيَدَيْهِ, (TA,) meaning He clapped with his hands; (M, TA;) [said to be] originally صَدَّدَ; (M;) and بِيَدَيْهِ ↓ صَدَا, inf. n. صَدْوٌ [mentioned above], meaning the same. (TK.) -A2- also مُصَدِّيَةٌ.

صاداهُ
3 صاداهُ ذ , (K,) inf. n. مُصَادَاةٌ, (S,) He imitated him, or it; syn. عَارَضَهُ: (S, * K:) and he, or it, corresponded, and was equal, to him, or it. (TA.) In the Kur xxxviii. 1, some read صَادِ, with kesr, as an imperative from المُصَادَاةُ (Bd, TA) as meaning المُعَارَضَةُ; and hence الصَّدَى [i. e. the echo], because it imitates (يُعَارِضُ) the first sound: so that the meaning is, Imitate thou (عَارِض) the Kur-لn by thy works. (Bd.) ― -b2- [And] i. q. دَبَّرَهُ [i. e. He considered, or forecast, its issues, or results; did, performed, or executed, it with thought, or consideration; or managed, conducted, ordered, or regulated, it]; relating to an affair: (M:) [or] المُصَادَاةُ signifies the turning about, or revolving, the opinion, or idea, [that one forms] respecting the management (تَدْبِير) of a thing, and the doing of it: (Ham p. 35:) [or,] accord. to As, the minding a thing attentively, carefully, or solicitously: a man who had assisted his she-camel in her bringing forth said, بِتُّ أُصَادِيهَا طُولَ لَيْلِى [I passed all my night minding her attentively, carefully, or solicitously]; because he disliked binding her fore shank to her arm, as it would distress her; or leaving her, as she might go away at random and the wolf might devour her young one: and in like manner one says of the pastor, يُصَادِى اـِبِلَهُ [He minds attentively, &c., his camels]; when they thirst before the completion of their usual period of being kept from drinking, he restricts them to journeying by night so as to arrive at water on the morrow. (TA.) ― -b3- And He soothed, coaxed, wheedled, or cajoled, him; or deceived, deluded, beguiled, circumvented, or outwitted, him; or strove, endeavoured, or desired, to do so: syn. دَارَاهُ, (S, M, K, TA,) and دَاجَاهُ, and سَاتَرَهُ, (S, K, TA,) all of which have one meaning, (TA,) [though the last implies concealing enmity,] and لَايَنَهُ. (M.) مَنْ صَادَاكَ فَقَدْ صَادَكَ [He who soothes thee, or coaxes thee, surely ensnares thee] is a saying mentioned in the A. (TA.)

اصدى
4 اصدى ذ It (a mountain) returned an echo. (S, * K.) ― -b2- And He (a man, TA) died; (K, TA;) as though [meaning] his echo ceased; the | having a privative effect. (TA.)

التَّصَدِّى
5 التَّصَدِّى ذ , accord. to Er-Rلghib, signifies The corresponding to a thing like as does the echo returning from the mountain. (TA.) [But accord. to others,] تصدّى لَهُ is originally تَصَدَّدَ; (Az and L in art. صد;) and signifies تَعَرَّضَ, (S, M, K,) and تَضَرَّعَ. (M.) [See 5 in art. صد; where the usages of this verb, except in the senses mentioned and indicated here below, are fully explained.] ― -b2- It signifies also The feigning oneself unmindful, negligent, inattentive, inadvertent, inconsiderate, or heedless, not being really so. (TA.) ― -b3- And The diverting oneself. (TA.) ― -b4- See also 2.

صَدًى
صَدًى ذ [sometimes written صَدًا] An echo; i. e. الصَّدَى signifies what the mountain returns to him who utters a sound, or voice, or cry, therein; (K;) or the sound of the mountain and the like that responds to one; (M;) or what responds to one with the like of his voice, or cry, in the mountains &c. (S.) One says, صَمَّ صَدَاهُ (tropical:) [His echo became dumb, or may his echo become dumb]; (S, TA;) meaning he perished, or may he perish: (S and K and TA in art. صم:) and أَصَمَّ اللّٰهُ صَدَاهُ (tropical:) [May God make his echo to return no sound]; (S, K, TA;) meaning may God destroy him: (S, K, and TA in art. صم:) for when a man dies, the صدى hears not from him anything, that it should respond to him. (S. [See also another explanation of this saying in what follows.]) ― -b2- And A sound, voice, or cry, (M, TA,) in an absolute sense. (TA.) ― -b3- Also The part of the head, (M,) or the part of the brain, (TA,) which is the place [or seat] of hearing. (M, TA.) And therefore one says, أَصَمَّ اللّٰهُ صَدَاهُ [May God render deaf the part of his brain which is the seat of hearing]. (TA.) ― -b4- And The brain, (M, K, TA,) itself. (TA.) And The [entire] contents (lit. the stuffing, حَشْو,) of the head; (M, K, TA;) also called the هَامَة. (TA.) One says, صَدَعَ اللّٰهُ صَدَاهُ [May God crack his brain, or the contents of his head]. (M.) ― -b5- And A bird that cries in the هَامَة [or head] of the slain when his blood has not been avenged by retaliation: (M:) or a bird that comes forth (M, K) from his head, (مِنْ رَأْسِهِ, M,) or from the head of the slain, (K,) when he, or it, has become consumed, or decayed, (M, K,) also called the هَامَة; (M;) accord. to the assertion of the people of the Time of Ignorance; (M, K;) mentioned by A 'Obeyd; and some of them used to say that the bones of the dead became a هَامَة, which flew: pl. أَصْدَآءٌ: (TA:) and [this may be meant by the saying that it signifies] the male of the بُوم (S, M, K, TA) and هَام: pl. أَصْدَآءٌ: (M:) they used to say that when a man was slain and his blood was not avenged by retaliation, there came forth from his head a bird like the بُومَة, i. e. the هَامَة, the male being called the صدى; and it cried upon his grave, اِسْقُونِى اِسْقُونِى [Give ye me to drink, give ye me to drink, meaning, of the blood of the slayer]; and if the slayer was slain, it abstained from its crying: (TA:) and [it is said that] it signifies also the body [itself] of a human being after his death; (M, K;) or the remains of the dead in his grave, i. e. his جُثَّة [or corpse]. (Jm, TA.) ― -b6- And, (K,) accord. to El- 'Adebbes, (S,) [A cricket;] a certain flying thing, that creaks by night, and hops, (S, K,) and flies, thought by the [common] people to be the جُنْدَب, but it is only the صدى, the جندب being smaller than the صدى. (S. [See also الصَّرَّارُ.]) ― -b7- And A certain fish, black, long, (K, TA,) and bulky: n. un. صَدَاةٌ. (TA.) ― -b8- And [A man] small, or slender, in person; (AA, M, K, TA;) and so صَدَأْ, with ء, as mentioned by Az. (TA. [See also صَدْعٌ and صَدَعٌ.]) ― -b9- And Knowing in respect of what is conducive to the good of cattle: (K:) or صَدَى مَالٍ means thus: (M:) or gentle in the management of cattle; like اـِزَآءُ مَالٍ: so in the Jm: (TA:) or, as some particularly say, of camels: (M, TA:) [i. e.] you say, اـِنَّهُ لَصَدَى اـِبِلٍ, meaning Verily he is knowing in respect of camels, and of what is conducive to their good. (S.) -A2- Also Thirst: (S, M, K:) or vehement thirst: (M:) [see the first paragraph, in which it is mentioned as an inf. n.:] it is said that thirst does not become vehement but the brain dries, and therefore the skin of the forehead of him who dies of thirst cracks. (TA.) ― -b2- See also the next paragraph. -A3- And The act of the مُتَصَدِّى, (M, K, TA,) i. e., [as is indicated in the M,] of him who raises his head and breast, looking towards, or regarding, a thing; and so ↓ صَدَاةٌ. (TA.)

صَدٍ
صَدٍ ذ and ↓ صَادٍ and ↓ صَدْيَانُ (S, M, Msb, K) and ↓ صَدًى [which last is an inf. n. used as an epithet] (M) Thirsting: (S, M, Msb, K:) or thirsting vehemently: (M:) fem. [of the first] صَدِيَةٌ (Msb) and [of the second] صَادِيَةٌ (Msb, K) and [of the third] ↓ صَدْيَا: (S, M, Msb, K:) and the pl. of صَادِيَةٌ is صَوَادٍ. (Ham p. 329.)

صَدَاةٌ
صَدَاةٌ ذ : see صَدًى, last sentence.

صَدْيَانُ
صَدْيَانُ ذ ; and its fem., صَدْيَا: see صَدٍ.

صَادٍ
صَادٍ ذ (fem. with ة, and pl. of the latter صَوَادٍ): see صَدٍ. ― -b2- As pl. of صَادِيَةٌ, (M,) صَوَادٍ signifies [also] Tall palm-trees: (S, K:) and sometimes, such as drink not water: (S:) or palm-trees that drink water: [thus in a copy of the M:] and some say, such as are tall thereof, and of other trees. (M.)

كَأْسٌ مُصْدَاةٌ
كَأْسٌ مُصْدَاةٌ ذ [A cup of wine] having much water: contr. of مُعْرَقَةٌ, this meaning “ having little water. ” (M.)

مِصْدَآءٌ
مِصْدَآءٌ ذ A man who thirsts much. (M.)

مُصَدِّيَةٌ
مُصَدِّيَةٌ ذ The woman who faces, or decorates, (↓ تُصَدِّى, [which I thus render conjecturally, finding nothing to indicate its meaning except what here follows,]) the وِسَادَة [i. e. pillow, or cushion,] with الأَرَنْدَج, meaning black lines, upon the leather [that forms its covering]. (TA.)

### Türkçe

**صَدِىَ**
1 **صَدِىَ** ذ , (S, M, Mgh, Msb, K,) muzâri‘i **يَصْدَى**, (S, Mgh, Msb,) mastarı **صَدًى**, Susadı: (S, M, Mgh, Msb, K:) yahut şiddetle susadı. (M.) -A2- **صَدَا**, mastarı **صَدْوٌ**: 2’ye, iki yerde bak.

**تَصْدِيَةٌ**
2 **تَصْدِيَةٌ** ذ, Ellerle alkışlama demektir; eş anlamlısı **تَصْفِيقٌ**; (S, K;) Er-Râghib’e göre, onda fayda bulunmaması bakımından yankıya (**الصَّدَى**) benzer olduğu için; (TA;) yahut **الصَّدُّ**’dendir; çünkü onlar [ibadetlerinde bunu yapanlar] İslâm’dan (**كَانُوا يَصُدُّونَ**) yüz çevirirlerdi; (K;) [daha fazlası için صد maddesinin ikinci paragrafına bak;] ve **صَدْوٌ** [fiili ↓ **صَدَا** olan bir mastar] da aynı şeyi ifade eder; (K;) ve yine ↓ **تَصَدٍّ**; bunun örneği olarak AHeyth, Hassân’ın şu sözünü nakleder:
**صَلَاتُهُمُ التَّصَدَّى وَالمُكَآءُ**
[Onların namazı, ellerle alkışlama ve ıslık çalmadır: Kur’ân viii. 35’teki söz gibidir]: (TA:) bir adam hakkında **صدّى**, (M,) yahut **صدّى بِيَدَيْهِ**, (TA,) denir; mânâsı: Ellerini çırptı; (M, TA;) aslının **صَدَّدَ** olduğu [söylenir]; (M;) ve **بِيَدَيْهِ** ile birlikte ↓ **صَدَا**, mastarı **صَدْوٌ** [yukarıda anılan], aynı mânâyı ifade eder. (TK.) -A2- ayrıca **مُصَدِّيَةٌ**.

**صاداهُ**
3 **صاداهُ** ذ , (K,) mastarı **مُصَادَاةٌ**, (S,) Ona, yahut ona (şeye) benzerini yaptı; eş anlamlısı **عَارَضَهُ**: (S, * K:) ve ona, yahut ona (şeye) karşılık verdi ve ona, yahut ona (şeye) denk oldu. (TA.) Kur’ân xxxviii. 1’de bazıları **صَادِ**’yi kesra ile, **المُصَادَاةُ**’dan bir emir olarak okur (Bd, TA); mânâsı **المُعَارَضَةُ**’dır; buradan **الصَّدَى** [yani yankı]; çünkü o ilk sesi taklit eder (**يُعَارِضُ**): böylece mânâ: Kur’ân’ı amellerinle taklit et ( **عَارِض** ). (Bd.) ― -b2- [Ve] **دَبَّرَهُ** ile aynı mânâdadır [yani onun akıbetlerini/sonuçlarını düşündü yahut öngördü; onu düşünceyle yaptı/yerine getirdi; yahut onu idare etti, yürüttü, düzenledi]; bir işle ilgili olarak: (M:) [yahut] **المُصَادَاةُ**, bir şeyin tedbiri (**تَدْبِير**) hakkında [oluşturulan] görüşü/düşünceyi çevirip durmak, döndürmek ve onu yapmak demektir: (Ham p. 35:) [yahut,] As’a göre, bir şeyi dikkatle, özenle yahut kaygıyla gözetmek: dişi devesinin doğurmasına yardım etmiş bir adam şöyle dedi: **بِتُّ أُصَادِيهَا طُولَ لَيْلِى** [Bütün gecemi onu dikkatle/özenle/kaygıyla gözeterek geçirdim]; çünkü onun ön incik kemiğini koluna bağlamayı hoş görmedi; zira bu onu sıkıntıya sokardı; yahut onu bırakmayı (da hoş görmedi); çünkü rastgele gidip yavrusunu kurdun yemesi mümkündü: aynı şekilde çoban hakkında da **يُصَادِى اـِبِلَهُ** [Develerini dikkatle vb. gözetir] denir; onlar, su içmeksizin tutuldukları alışılmış sürenin tamamlanmasından önce susadıklarında, onları gece yolculuğuyla sınırlar ki ertesi gün suya varsınlar. (TA.) ― -b3- Ve onu yatıştırdı, gönlünü aldı, kandırır gibi yaptı; yahut onu aldattı, yanıltıp kandırdı, hileyle alt etti; yahut bunu yapmaya çalıştı/niyet etti: eş anlamlısı **دَارَاهُ**, (S, M, K, TA,) ve **دَاجَاهُ**, ve **سَاتَرَهُ**, (S, K, TA,) bunların hepsi tek mânâdadır, (TA,) [gerçi sonuncusu düşmanlığı gizlemeyi ima eder,] ve **لَايَنَهُ**. (M.) **مَنْ صَادَاكَ فَقَدْ صَادَكَ** [Seni yatıştıran/hoş tutan kimse, muhakkak seni tuzağa düşürür] A.’da zikredilen bir sözdür. (TA.)

**اصدى**
4 **اصدى** ذ O (bir dağ) yankı döndürdü. (S, * K.) ― -b2- Ve o (bir adam, TA) öldü; (K, TA;) sanki [mânâ] yankısı kesildi; **ا**’nın olumsuzlayıcı etkisiyle. (TA.)

**التَّصَدِّى**
5 **التَّصَدِّى** ذ, Er-Râghib’e göre, dağdan dönen yankının yaptığı gibi bir şeye karşılık vermek demektir. (TA.) [Fakat başkalarına göre,] **تصدّى لَهُ** aslında **تَصَدَّدَ**’dır; (Az ve L, صد maddesinde;) ve **تَعَرَّضَ**, (S, M, K,) ve **تَضَرَّعَ** demektir. (M.) [Bu fiilin, burada zikredilen ve aşağıda işaret edilen mânâlar dışındaki kullanımları, صد maddesinde 5’te tam olarak açıklanmıştır.] ― -b2- Ayrıca, gerçekte öyle olmadığı hâlde, kendini gaflet eder, ihmalkâr, dikkatsiz, dalgın, düşüncesiz yahut umursamaz gösterme demektir. (TA.) ― -b3- Ve kendini oyalama. (TA.) ― -b4- 2’ye de bak.

**صَدًى**
**صَدًى** ذ [bazen **صَدًا** yazılır] Yankı; yani **الصَّدَى**, dağın, içinde bir ses yahut sesleniş yahut çığlık çıkarana geri döndürdüğü şeydir; (K;) yahut dağın ve benzerinin, birine cevap veren sesidir; (M;) yahut dağlarda vb. birine, onun sesinin yahut çığlığının benzeriyle cevap veren şeydir. (S.) **صَمَّ صَدَاهُ** (mecaz:) [Onun yankısı sağırlaştı, yahut yankısı sağırlaşsın]; (S, TA;) mânâsı: helâk oldu, yahut helâk olsun: (S ve K ve TA, صم maddesinde:) ve **أَصَمَّ اللّٰهُ صَدَاهُ** (mecaz:) [Allah onun yankısını ses döndürmez kılsın]; (S, K, TA;) mânâsı: Allah onu helâk etsin: (S, K, ve TA, صم maddesinde:) çünkü bir adam öldüğünde, **صدى** ondan hiçbir şey işitmez ki ona cevap versin. (S. [Bu sözün başka bir açıklamasına da aşağıda bak.]) ― -b2- Ve mutlak olarak bir ses, sesleniş yahut çığlık. (M, TA,) (TA.) ― -b3- Ayrıca başın bir parçası, (M,) yahut beynin bir parçası, (TA,) işitmenin yeri [yahut merkezi] olan. (M, TA.) Bu sebeple **أَصَمَّ اللّٰهُ صَدَاهُ** [Allah, işitmenin merkezi olan beyninin parçasını sağır kılsın] denir. (TA.) ― -b4- Ve bizzat beyin. (M, K, TA,) (TA.) Ve başın [tam] içeriği (lafzen: dolgu, **حَشْو**,); (M, K, TA;) buna **هَامَة** da denir. (TA.) **صَدَعَ اللّٰهُ صَدَاهُ** [Allah onun beynini, yahut başının içeriğini çatlatsın] denir. (M.) ― -b5- Ve kanı kısasla alınarak öcü alınmamış öldürülmüşün **هَامَة**’sinde [yahut başında] öten bir kuş: (M:) yahut onun başından (M, K) ( **مِنْ رَأْسِهِ**, M,) yahut öldürülmüşün başından, (K,) o (kimse yahut o şey) tükenip çürüdüğünde, (M, K,) çıkan bir kuş; buna **هَامَة** da denir; (M;) Câhiliye ehlinin iddiasına göre; (M, K;) A ‘Obeyd tarafından zikredilmiştir; ve onların bazısı, ölülerin kemiklerinin uçan bir **هَامَة** olduğunu söylerdi: çoğulu **أَصْدَآءٌ**: (TA:) ve [“şu mânâ da kastedilmiş olabilir” ki] **بُوم**’un erkeği (S, M, K, TA) ve **هَام**: çoğulu **أَصْدَآءٌ**: (M:) derlerdi ki bir adam öldürülür ve kanı kısasla alınarak öcü alınmazsa, başından **بُومَة** gibi bir kuş çıkar; yani **هَامَة**; erkeğine **صدى** denir; ve onun kabri üzerinde **اِسْقُونِى اِسْقُونِى** [Bana içirin, bana içirin; yani katilin kanından] diye öter; katil öldürülürse, ötmekten vazgeçer: (TA:) ve [denilmiştir ki] ayrıca, ölümünden sonra insanın bizzat bedeni demektir; (M, K;) yahut ölünün kabrindeki kalıntısı; yani onun **جُثَّة**’si [yahut cesedi]. (Jm, TA.) ― -b6- Ve, (K,) El- ‘Adebbes’e göre, (S,) [bir cırcır böceği;] geceleyin gıcırdayan ve sıçrayan, (S, K,) ve uçan belirli bir uçucu şey; halkın **جُنْدَب** sandığı; hâlbuki o sadece **صدى**’dır; **جندب**, **صدى**’dan daha küçüktür. (S. [**الصَّرَّارُ**’a da bak.]) ― -b7- Ve belirli bir balık; siyah, uzun, (K, TA,) ve iri: tekili **صَدَاةٌ**. (TA.) ― -b8- Ve [bir adam] bedence küçük yahut ince yapılı; (AA, M, K, TA;) ve yine Az’ın zikrettiği üzere ء ile **صَدَأْ**. (TA. [**صَدْعٌ** ve **صَدَعٌ**’a da bak.]) ― -b9- Ve hayvanların iyiliğine elverişli olan şeyler hususunda bilen: (K:) yahut **صَدَى مَالٍ** bunun mânâsınadır: (M:) yahut hayvanları idare etmede yumuşak; **اـِزَآءُ مَالٍ** gibi: Jm’de böyledir: (TA:) yahut bazılarınca özellikle develer hakkında: (M, TA:) [yani] **اـِنَّهُ لَصَدَى اـِبِلٍ** dersin; mânâsı: Şüphesiz o, develer ve onların iyiliğine elverişli olan şeyler hususunda bilendir. (S.) -A2- Ayrıca susuzluk: (S, M, K:) yahut şiddetli susuzluk: (M:) [birinci paragrafa bak; orada mastar olarak zikredilmiştir:] denilmiştir ki susuzluk şiddetlenmez; ancak beyin kurur; bu sebeple susuzluktan ölenin alnının derisi çatlar. (TA.) ― -b2- Sonraki paragrafa da bak. -A3- Ve **مُتَصَدِّى**’nin fiili; (M, K, TA,) yani [M’de işaret edildiği üzere] başını ve göğsünü kaldırıp bir şeye doğru bakan yahut onu gözeten kimsenin fiili; ve yine ↓ **صَدَاةٌ**. (TA.)

**صَدٍ**
**صَدٍ** ذ ve ↓ **صَادٍ** ve ↓ **صَدْيَانُ** (S, M, Msb, K) ve ↓ **صَدًى** [bu sonuncusu, sıfat olarak kullanılan bir mastardır] (M) Susamış: (S, M, Msb, K:) yahut şiddetle susamış: (M:) [birincinin] müennesi **صَدِيَةٌ** (Msb) ve [ikincinin] **صَادِيَةٌ** (Msb, K) ve [üçüncünün] ↓ **صَدْيَا**: (S, M, Msb, K:) ve **صَادِيَةٌ**’nin çoğulu **صَوَادٍ**’dır. (Ham p. 329.)

**صَدَاةٌ**
**صَدَاةٌ** ذ : **صَدًى**’ya, son cümleye bak.

**صَدْيَانُ**
**صَدْيَانُ** ذ ; ve onun müennesi, **صَدْيَا**: **صَدٍ**’ye bak.

**صَادٍ**
**صَادٍ** ذ (müennesi ة ile; ve onun çoğulu **صَوَادٍ**): **صَدٍ**’ye bak. ― -b2- **صَادِيَةٌ**’nin çoğulu olarak, (M,) **صَوَادٍ** [ayrıca] uzun hurma ağaçları demektir: (S, K:) ve bazen, su içmeyenler: (S:) yahut su içen hurma ağaçları: [M’nin bir nüshasında böyledir:] ve bazıları der ki: bunların uzun olanları ve diğer ağaçların (uzun olanları). (M.)

**كَأْسٌ مُصْدَاةٌ**
**كَأْسٌ مُصْدَاةٌ** ذ [şarap kadehi] suyu çok olan: **مُعْرَقَةٌ**’nın zıddı; bu da “suyu az olan” mânâsındadır. (M.)

**مِصْدَآءٌ**
**مِصْدَآءٌ** ذ Çok susayan bir adam. (M.)

**مُصَدِّيَةٌ**
**مُصَدِّيَةٌ** ذ **وِسَادَة**’nin [yani yastığın yahut minderin] yüzünü, **الأَرَنْدَج** ile, yani derinin [onu örten] kısmı üzerindeki siyah çizgilerle, karşılayan yahut süsleyen kadın. (TA.)
