# صعلك (ص-ع-ل-ك) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ص - ع - ل - ك
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 8 sözlük

## Sözlükler (8)

### [Kitâbu'l-'Ayn](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83/sozluk/kitab_ayn.md) — Halîl b. Ahmed · 8. yy

صعلك:
الصُّعْلُوكُ، وفِعْلُه التَّصَعلُكُ، ويُجمع الصَّعاليك، قال:
إن اتّباعَكَ مَوْلَى السُّوءِ تَتْبَعه		لكالتَّصَعْلُكِ ما لم تَتَّخِذْ نَشبا
وهم قومٌ لا مالَ لهم ولا اعتماد. ومُصَعْلَكُ الرَّأس: مُدَوَّر الرَّأْس، قال:
يُخَيِّلُ في المَرْعَى لهُنَّ بشخصِه		مُصَعْلَكُ أعْلَى قُلَّةِ الرَّأْس نِقْنِقُ

##### Türkçe

صعلك:
**الصُّعْلُوكُ**; fiili **التَّصَعلُكُ**’tur; çoğulu **الصَّعاليك** olarak toplanır; dedi ki:
“Şüphesiz senin, kötülüğün efendisine uyman—ona uyarsın—, bir kazanç edinmedikçe **التَّصَعْلُكِ** gibidir.”
Onlar, malları olmayan ve dayanakları olmayan bir kavimdir. **مُصَعْلَكُ الرَّأس**: başı yuvarlak (olan); dedi ki:
“Onlar için otlakta, şahsıyla hayal ettirir: başın tepesinin en üstünde, **مُصَعْلَكُ** (olan), **نِقْنِقُ**.”

### [es-Sıhâh](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83/sozluk/sihah.md) — Cevherî · 10. yy

الصُعْلوكُ: الفقيرُ. وصَعاليكُ العرب: ذُؤباتها. والتَصَعْلُكُ: الفقرُ. قال الشاعر:
غَنينا زماناً بالتَصَعْلُكِ والغِنى
ويقال: تَصَعْلَكَتِ الإبل، إذا طرحَتْ أوبارها.

##### Türkçe

**الصُعْلوكُ**: fakir. **وصَعاليكُ العرب**: onun (Arapların) seçkinleri. **والتَصَعْلُكُ**: fakirlik. Şair dedi ki:
غَنينا زماناً بالتَصَعْلُكِ والغِنى
Ve denilir: **تَصَعْلَكَتِ الإبل**; (develer) yünlerini attığı zaman.

### [Esâsü'l-Belâğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83/sozluk/esas.md) — Zemahşerî · 12. yy

ص ع ل ك
هو صعلوك من الصعاليك وتصعلك‏.‏
وصعلكه‏:‏ أضمره وأدقه‏.‏
قال أبو دواد‏:‏ مثل عير الفلاة صعلكة البق - ل مشيح بأربع عسرات أربع أتن‏.‏
وقال ذو الرمة‏:‏ تخيل في المرعى لهن بشخصه مصعلك أعلى قلة الرأس نقنق

##### Türkçe

ص ع ل ك
O, **صعلوك**tur; **الصعاليك**ten ve **تصعلك** etti.
Ve **صعلكه**: onu zayıflattı ve onu inceltti.
Ebû Duvâd dedi: “Çölün yaban eşeği gibi, **صعلكة** **البق** - l; dört güçlükle dört dişi eşekle, yana dönük.”
Zü’r-Rumme dedi: “Otlakta onlar için, şahsıyla hayal eder; başın tepesinin üstü **مصعلك**; **نقنق**.”

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

الصُّعْلُوك: الفقير الذي لا مال له، زاد الأزهري: ولا اعتماد. وقد تَصَعْلَكَ الرجل إذا كان كذلك؛ قال حاتم طيِّء:
غَنِينَا زَماناً بالتَّصَعْلُكِ والغِنى،
فكُلاًّ سقاناه، بكَأسَيْهما، الدهرُ
فما زادنا بَغْياً على ذي قرابةٍ
غِنانا، ولا أَزْرَى بأَحْسابنا الفَقْرُ
(* رواية ديوان حاتم لهذين البيتين تختلف عن الرواية التي هنا). أَي عِشنا زماناً. وتَصَعْلَكت الإبل: خرجت أَوبارها وانجردت وطَرحتها. ورجل مُصَعْلَكُ الرأس: مدوّره. ورجل مُصَعْلَك الرأس: صغيره؛ وأَنشد: يُخَيِّلُ في المَرْعَى لهنَّ بشخصه،
مُصَعْلَكُ أَعلى قُلَّة الرأسِ نِقْنِقُ
وقال شمر: المُصَعْلَكُ، من الأَسْنمة، الذي كأنما حَدْرَجْتَ أَعلاه حدْرجةً، كأَنما صَعْلَكْتَ أَسفله بيدك ثم مَطَلْتَه صُعُداً أَي رفعته على تلك الدَّمْلَكة وتلك الإستدارة؛ وقال الأصمعي في قول أبي دُواد يصف خيلاً:
قد تَصَعْلَكْن في الربيع، وقد قرْ
رَعَ جَلْدَ الفرائضِ الأَقدامُ
قال: تَصَعْلَكْن دَقَقْن وطار عِفاؤها عنها، والفريضة موضع قدم الفارس. وقال شمر: تَصَعْلَكَتِ الإبل إذا دَقَّت قوائمها من السِّمن. وصَعْلَكَها البقلُ وصَعْلَك الثريدةَ: جعل لها رأساً، وقيل: رفع رأسها. والتَّصَعْلُكُ: وصَعاليكُ العرب: ذُؤبانُها. وكان عُرْوة بن الوَرْد يسمى: عروة الصعاليك لأنه كان يجمع الفقراء في حظيرة فيَرْزُقُهم مما يَغْنَمُه.

الصُّعْلُوك: الفقير الذي لا مال له، زاد الأزهري: ولا اعتماد. وقد تَصَعْلَكَ الرجل إذا كان كذلك؛ قال حاتم طيِّء:
غَنِينَا زَماناً بالتَّصَعْلُكِ والغِنى،
فكُلاًّ سقاناه، بكَأسَيْهما، الدهرُ
فما زادنا بَغْياً على ذي قرابةٍ
غِنانا، ولا أَزْرَى بأَحْسابنا الفَقْرُ
(* رواية ديوان حاتم لهذين البيتين تختلف عن الرواية التي هنا). أَي عِشنا زماناً. وتَصَعْلَكت الإبل: خرجت أَوبارها وانجردت وطَرحتها. ورجل مُصَعْلَكُ الرأس: مدوّره. ورجل مُصَعْلَك الرأس: صغيره؛ وأَنشد: يُخَيِّلُ في المَرْعَى لهنَّ بشخصه،
مُصَعْلَكُ أَعلى قُلَّة الرأسِ نِقْنِقُ
وقال شمر: المُصَعْلَكُ، من الأَسْنمة، الذي كأنما حَدْرَجْتَ أَعلاه حدْرجةً، كأَنما صَعْلَكْتَ أَسفله بيدك ثم مَطَلْتَه صُعُداً أَي رفعته على تلك الدَّمْلَكة وتلك الإستدارة؛ وقال الأصمعي في قول أبي دُواد يصف خيلاً:
قد تَصَعْلَكْن في الربيع، وقد قرْ
رَعَ جَلْدَ الفرائضِ الأَقدامُ
قال: تَصَعْلَكْن دَقَقْن وطار عِفاؤها عنها، والفريضة موضع قدم الفارس. وقال شمر: تَصَعْلَكَتِ الإبل إذا دَقَّت قوائمها من السِّمن. وصَعْلَكَها البقلُ وصَعْلَك الثريدةَ: جعل لها رأساً، وقيل: رفع رأسها. والتَّصَعْلُكُ: وصَعاليكُ العرب: ذُؤبانُها. وكان عُرْوة بن الوَرْد يسمى: عروة الصعاليك لأنه كان يجمع الفقراء في حظيرة فيَرْزُقُهم مما يَغْنَمُه.

##### Türkçe

**الصُّعْلُوك**: malı olmayan fakir; Ezherî ilâve etti: ve (kendisine) dayanılacak (bir şey) de yoktur.

Ve adam, böyle olduğu zaman **تَصَعْلَكَ** eder; Hâtim Tayyî dedi:
غَنِينَا زَماناً بالتَّصَعْلُكِ والغِنى،
فكُلاًّ سقاناه، بكَأسَيْهما، الدهرُ
فما زادنا بَغْياً على ذي قرابةٍ
غِنانا، ولا أَزْرَى بأَحْسابنا الفَقْرُ
(* Hâtim’in divanının bu iki beyit için rivayeti, buradaki rivayetten farklıdır).

Yani: bir zaman yaşadık. Ve develer **تَصَعْلَكت**: yünleri çıktı, soyundu, onu attı.

Ve **مُصَعْلَكُ الرأس** adam: yuvarlağıdır. Ve **مُصَعْلَك الرأس** adam: küçüğüdür; ve (şu) inşad edildi:
يُخَيِّلُ في المَرْعَى لهنَّ بشخصه،
مُصَعْلَكُ أَعلى قُلَّة الرأسِ نِقْنِقُ

Ve Şemmer dedi: hörgüçlerden **المُصَعْلَكُ**, sanki sen onun üstünü bir yuvarlama ile yuvarlamışsın gibi olan; sanki sen onun altını elinle **صَعْلَكْتَ** etmiş, sonra onu yukarı doğru **مَطَلْتَه** etmişsin, yani onu o **الدَّمْلَكة** ve o yuvarlaklık üzerine yükseltmişsin; ve Asmaî, Ebû Duvâd’ın atları vasfederken söylediği söz hakkında (şunu dedi):
قد تَصَعْلَكْن في الربيع، وقد قرْ
رَعَ جَلْدَ الفرائضِ الأَقدامُ

Dedi: **تَصَعْلَكْن**: inceldiler ve onların üzerinden **عِفاؤها** uçtu; ve **الفريضة** süvarinin ayağının yeridir.

Ve Şemmer dedi: develer, semizlikten ayakları inceldiği zaman **تَصَعْلَكَتِ الإبل** olur.

Ve yeşillik onu **صَعْلَكَها** etti; ve **صَعْلَك الثريدةَ**: ona bir baş yaptı; ve denildi: başını yükseltti.

Ve **التَّصَعْلُكُ**: ve Arapların **صَعاليكُ**’i: onların kurtlarıdır. Ve Urve b. el-Verd’e: Urve **الصعاليك** denilirdi; çünkü o fakirleri bir ağılda toplar, ganimet olarak elde ettiğinden onları rızıklandırırdı.

**الصُّعْلُوك**: malı olmayan fakir; Ezherî ilâve etti: ve (kendisine) dayanılacak (bir şey) de yoktur.

Ve adam, böyle olduğu zaman **تَصَعْلَكَ** eder; Hâtim Tayyî dedi:
غَنِينَا زَماناً بالتَّصَعْلُكِ والغِنى،
فكُلاًّ سقاناه، بكَأسَيْهما، الدهرُ
فما زادنا بَغْياً على ذي قرابةٍ
غِنانا، ولا أَزْرَى بأَحْسابنا الفَقْرُ
(* Hâtim’in divanının bu iki beyit için rivayeti, buradaki rivayetten farklıdır).

Yani: bir zaman yaşadık. Ve develer **تَصَعْلَكت**: yünleri çıktı, soyundu, onu attı.

Ve **مُصَعْلَكُ الرأس** adam: yuvarlağıdır. Ve **مُصَعْلَك الرأس** adam: küçüğüdür; ve (şu) inşad edildi:
يُخَيِّلُ في المَرْعَى لهنَّ بشخصه،
مُصَعْلَكُ أَعلى قُلَّة الرأسِ نِقْنِقُ

Ve Şemmer dedi: hörgüçlerden **المُصَعْلَكُ**, sanki sen onun üstünü bir yuvarlama ile yuvarlamışsın gibi olan; sanki sen onun altını elinle **صَعْلَكْتَ** etmiş, sonra onu yukarı doğru **مَطَلْتَه** etmişsin, yani onu o **الدَّمْلَكة** ve o yuvarlaklık üzerine yükseltmişsin; ve Asmaî, Ebû Duvâd’ın atları vasfederken söylediği söz hakkında (şunu dedi):
قد تَصَعْلَكْن في الربيع، وقد قرْ
رَعَ جَلْدَ الفرائضِ الأَقدامُ

Dedi: **تَصَعْلَكْن**: inceldiler ve onların üzerinden **عِفاؤها** uçtu; ve **الفريضة** süvarinin ayağının yeridir.

Ve Şemmer dedi: develer, semizlikten ayakları inceldiği zaman **تَصَعْلَكَتِ الإبل** olur.

Ve yeşillik onu **صَعْلَكَها** etti; ve **صَعْلَك الثريدةَ**: ona bir baş yaptı; ve denildi: başını yükseltti.

Ve **التَّصَعْلُكُ**: ve Arapların **صَعاليكُ**’i: onların kurtlarıdır. Ve Urve b. el-Verd’e: Urve **الصعاليك** denilirdi; çünkü o fakirleri bir ağılda toplar, ganimet olarak elde ettiğinden onları rızıklandırırdı.

### [Kâmûsü'l-Muhît](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83/sozluk/kamus.md) — Fîrûzâbâdî · 15. yy

* ص ع ل ك * * الصُّعْلُوكُ * الفقير و * التَّصَعْلُكُ * الفقر

##### Türkçe

* ص ع ل ك * * **الصُّعْلُوكُ** * fakir ve * **التَّصَعْلُكُ** * fakirlik

### [Tâcü'l-Arûs](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83/sozluk/tac.md) — Zebîdî · 18. yy

صعلكه صعلكة: أفقره. وصعلك الثريدة: جعل لها رأسا، أو رفع رأسها. وقال شمر: صعلك البقل الإبل: سمنها.
 ورجل مصعلك الرأس أي: مدوره وقيل: صغيره، قال ذو الرمة يصف الظليم:
  يخيل في المرعى لهن بنفسـه                      مصعلك أعلى قلة الرأس نقنق

  والصعلوك، كعصفور: الفقير كما في الصحاح، زاد ابن سيده: الذي لا مال له، زاد الأزهري: ولا اعتماد، قال أبو النشناش:
  وسائلة بالغـيب عـنـي وسـائل                      ومن يسأل الصعلوك أين مذاهبه? والجمع الصعاليك، وأنشد الليث:
  إن اتباعك مولى السوء يتبعه                      لك الصعاليك ما لم يتخذ نشبا وتصعلك الرجل: افتقر وأنشد الجوهري لحاتم طيئ:
  عنينا زمانا بالتصعلك والغنـى                      فكلا سقاناه بكأسيهما الدهـر
  فما زادنا بغيا على ذي قـرابة                      غنانا ولا أزرى بأحسابنا الفقر أي: عشنا زمانا.
 وتصعلكت الإبل: طرحت أوبارها كما في الصحاح، زاد غيره: وانجردت، وقال شمر: إذا دقت قوائمها من السمن، وقال الأصمعي - في قول أبي دواد يصف خيلا -:
  قد تصعلكن في الربيع وقد ق                      رع جلد الفـرائض الأقـدام قال: تصعلكن: دققن وطار عفاؤها عنها، والفريضة: موضع قدم الفارس.
 وصعاليك العرب: ذؤبانها. وعروة الصعاليك: هو ابن الورد لقب به لأنه كان يجمع الفقراء في حظيرة فيرزقهم مما يغنمه كما في الصحاح. وصعليك: اسم رجل، كذا في النسخ، وفي التكملة وصعلكيك: اسم.
 ومما يستدرك عليه: المصعلك، من الأسنمة: التي كأنما حدرجت أعلاه حدرجة وكأنما صعلكت أسفله بيدك ثم مطلته صعدا، أي: رفعته على تلك الدملكة وتلك الاستدارة، قاله شمر. وأبو الطيب سهل بن محمد الصعلوكي الشافعي: فقية مشهور تفقه بأبيه وبأبي علي محمد بن عبد الواحد الثقفي، وعنه والد إمام الحرمين أبو محمد عبد الله بن محمد بن يوسف الجويني، وأبو سهل محمد بن سلمان ابن محمد العجلي الحنفي النيسابوري، يعرف كذلك، روى عن أبي بكر بن خزيمة، وعنه الحاكم، مات سنة 396 بنيسابور.

##### Türkçe

**صعلكه** **صعلكة**: Onu fakirleştirdi. Ve **صعلك** **الثريدة**: ona bir baş yaptı; yahut onun başını yükseltti. Şemmer dedi: **صعلك** **البقل** **الإبل**: onları semirtti.

Ve **رجل** **مصعلك** **الرأس** yani: onu yuvarlak olan; ve denildi: küçüğü olan. Zü’r-Rumme, devekuşunu vasfederek dedi:

  Otlakta onlar için kendi nefsiyle salınır
  **مصعلك**; başın tepesinin en üstü **نقنق**

Ve **الصعلوك**, **كعصفور**: fakir; Sıhâh’ta olduğu gibi. İbn Sîde artırdı: malı olmayan kimse. Ezherî artırdı: ve dayanağı olmayan. Ebû’n-Neşnâş dedi:

  Gıyapta benden soran bir sorucu ve bir sorucu;
  ve kim **الصعلوك**’a sorar: “Nerede onun gidişleri?”

Çoğulu **الصعاليك**’tir. Leys şu beyti okudu:

  Kötülük efendisini izlemen—onu izler—
  sana **الصعاليك** (vardır), bir **نشب** edinmedikçe

Ve **تصعلك** **الرجل**: fakirleşti. Cevherî, Hâtim Tayyi’ için şu beyti okudu:

  Bir zaman **التصعلك** ve zenginlikle sıkıntı çektik;
  ikisi de bize, ikisinin kadehleriyle, dehr içirdi.
  Yakınlık sahibine karşı azgınlık, zenginliğimizi artırmadı;
  fakirlik de soylarımızı aşağılamadı

Yani: bir zaman yaşadık.

Ve **تصعلكت** **الإبل**: yünlerini attı; Sıhâh’ta olduğu gibi. Başkası artırdı: ve soyundu. Şemmer dedi: semizlikten ayakları inceldiği zaman. Asma‘î—Ebû Duvâd’ın atları vasfeden sözü hakkında—dedi:

  İlkbaharda **تصعلكن** oldular; ve (öyle ki)
  **الفـرائض**’in derisini ayaklar dövdü

Dedi: **تصعلكن**: inceldiler ve üzerlerindeki **عفاء** onlardan uçtu. Ve **الفريضة**: süvarinin ayağının yeri.

Ve **صعاليك** **العرب**: onların kurtlarıdır. Ve **عروة** **الصعاليك**: o, İbnü’l-Verd’dir; Sıhâh’ta olduğu gibi, fakirleri bir ağılda toplar ve ganimetinden onlara rızık verirdi diye bununla lakaplandı. Ve **صعليك**: bir adamın adıdır; nüshalarda böyle. Ve Tekmile’de **صعلكيك**: bir addır.

Ve ona ilâve olarak istidrâk edilenlerdendir: **المصعلك**, hörgüçlerden: sanki üstü yuvarlanıp aşağı yuvarlatılmış gibi olan; ve sanki altı elinle **صعلكت** edilmiş, sonra onu yukarı doğru uzatmışsın; yani: onu o tümseklik ve o yuvarlaklık üzerine yükseltmişsin; Şemmer söyledi. Ve Ebû’t-Tayyib Sehl b. Muhammed **الصعلوكي** eş-Şâfi‘î: meşhur bir fakih; babasıyla ve Ebû Ali Muhammed b. Abdülvâhid es-Sekafî ile fıkıh öğrendi. Ondan, İmâmü’l-Haremeyn’in babası Ebû Muhammed Abdullah b. Muhammed b. Yûsuf el-Cüveynî ve Ebû Sehl Muhammed b. Selmân b. Muhammed el-Aclî el-Hanefî en-Nîsâbûrî (böyle bilinir) rivayet etti. Ebû Bekr b. Huzeyme’den rivayet etti; ondan da Hâkim rivayet etti. Nîsâbûr’da 396 yılında öldü.

### [Lane's Lexicon](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83/sozluk/lexicon.md) — Edward W. Lane · 19. yy

صَعْلَكَهُ
Q. 1 صَعْلَكَهُ ذ , (O, K,) inf. n. صَعْلَكَةٌ, (TA,) He rendered him poor, or needy. (O, K.) -A2- صعلك الثَّرِيدَةَ He made the ثريدة [or mess of crumbled bread moistened with broth] to hare a head: or he raised its head. (K.) And صعلك أَسْفَلَ السَّنَامِ He stretched up the lower part of the camel's hump so as to make its upper part of a rounded form. (Sh, O.) ― -b2- And صعلك البَقْلُ الاـِبِلَ The herbs, or leguminous plants, fattened the camels. (Sh, O, K.)

تَصَعْلَكَ
Q. 2 تَصَعْلَكَ ذ He was, or became, poor, or needy. (S, * O, * K.) And He made a show of poverty. (KL.) [He affected to be such as is termed صُعْلُوك.] ― -b2- تصعلكت الاـِبِلُ The camels cast, or shed, their fur, (S, K, TA,) and, some add, became bare. (TA.) Accord. to Sh, The camels became slender in their legs in consequence of fatness [of the body; app. meaning that their legs became slender in comparison with their bodies]. (TA.) And accord. to As, تصعلك said of a horse, He became slender, and shed his abundant and long hair. (TA.)

صُعْلُوكٌ
صُعْلُوكٌ ذ Poor, or needy; (S, O, K, TA;) [a poor man;] and ISd adds, having no property; and Az adds, and having no reliance [upon any person or thing]: (TA:) and a thief, or robber: (KL:) pl. صَعَالِيكُ. (S, O.) صَعَالِيكُ العَرَبِ means ذُؤْبَانُهَا [i. e., as expl. voce ذِئْبٌ, The thieves, or sharpers, and paupers, of the Arabs; or the paupers of the Arabs who practise thieving: because they act like wolves]. (S, O.) 'Orweh Ibn-El-Ward was called عُرْوَةُ الصَّعَالِيكِ because he used to collect the poor in a حَظِيرَة [i. e. an enclosure for cattle] and sustain them by means of the plunder that he took. (S, O, K.)

مُصَعْلَكُ الرَّأْسِ
مُصَعْلَكُ الرَّأْسِ ذ A man round in the head: (O, K, TA:) or, as some say, small in the head. (TA.) And مَصَعْلَكٌ applied to a camel's hump, Such as is as though one rounded its upper part, and stretched up its lower part with the hand so as to make it assume that rounded form. (Sh, O.)

##### Türkçe

صَعْلَكَهُ
K. 1 **صَعْلَكَهُ** ذ, (O, K,) mastar ismi **صَعْلَكَةٌ**, (TA,) onu fakir, yahut muhtaç kıldı. (O, K.) -A2- **صعلك الثَّرِيدَةَ** **ثريدة**’yi [yahut et suyuyla ıslatılmış ufalanmış ekmek karışımını] bir başı olacak şekilde yaptı: yahut onun başını yükseltti. (K.) Ve **صعلك أَسْفَلَ السَّنَامِ** devenin hörgücünün alt kısmını, üst kısmını yuvarlak biçimde yapmak için yukarı doğru gerdi. (Sh, O.) ― -b2- Ve **صعلك البَقْلُ الاـِبِلَ** otlar, yahut baklagil bitkileri, develeri semirtti. (Sh, O, K.)

تَصَعْلَكَ
K. 2 **تَصَعْلَكَ** ذ fakir oldu, yahut muhtaç oldu. (S, * O, * K.) Ve fakirlik gösterisi yaptı. (KL.) [**صُعْلُوك** diye adlandırılan kimse gibi olmaya öykündü.] ― -b2- **تصعلكت الاـِبِلُ** develer kıllarını attı, yahut döktü, (S, K, TA,) ve bazıları ekler: ve çıplaklaştı. (TA.) Sh’ye göre, develer, semizlik [bedenin semizliği] sebebiyle bacaklarında inceldi [görünüşe göre mânâ: bacakları bedenlerine nispetle ince oldu]. (TA.) Ve As’a göre, **تصعلك** bir at hakkında söylendiğinde: inceldi ve bol ve uzun kıllarını döktü. (TA.)

صُعْلُوكٌ
**صُعْلُوكٌ** ذ fakir, yahut muhtaç; (S, O, K, TA;) [fakir bir adam;] ve ISd ekler: malı olmayan; ve Az ekler: ve [herhangi bir kimseye yahut şeye] dayanağı olmayan: (TA:) ve hırsız, yahut soyguncu: (KL:) çoğulu **صَعَالِيكُ**. (S, O.) **صَعَالِيكُ العَرَبِ** demektir: **ذُؤْبَانُهَا** [yani, **ذِئْبٌ** maddesinde açıklandığı üzere, Arapların hırsızları, yahut düzenbazları, ve yoksulları; yahut hırsızlık yapan Arap yoksulları: çünkü kurtlar gibi davranırlar]. (S, O.) ‘Orweh Ibn-El-Ward’a **عُرْوَةُ الصَّعَالِيكِ** denirdi; çünkü o, fakirleri bir **حَظِيرَة** içinde [yani sığırlar için bir ağıl içinde] toplar ve aldığı ganimet vasıtasıyla onları geçindirirdi. (S, O, K.)

مُصَعْلَكُ الرَّأْسِ
**مُصَعْلَكُ الرَّأْسِ** ذ başı yuvarlak olan bir adam: (O, K, TA:) yahut bazılarına göre, başı küçük olan. (TA.) Ve bir devenin hörgücüne uygulandığında **مَصَعْلَكٌ**, üst kısmı yuvarlatılmış gibi olan ve o yuvarlak biçimi alsın diye alt kısmı elle yukarı doğru gerilmiş olan. (Sh, O.)

### [Salmone](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%B9%D9%84%D9%83/sozluk/salmone.md) — H. Anthony Salmone · 19. yy

صَعْلَكَ
صَعْلَكَ
a.  Impoverished; beggared, ruined.

تَصَعْلَكَ
تَصَعْلَكَ II ,
a.  Became poor & c.

صَعْلَكَة
صَعْلَكَة 51t ,
a.  Poverty, wretchedness.

صُعْلُوْك
صُعْلُوْك ( pl. صَعَاْلِكُ 47 ,  صَعَاْلِيْكُ 67 ),
a.  Beggar, vagrant, tramp.

صُعْمُوْر
صُعْمُوْر
a.  Water-wheel.

صَعْنَب
صَعْنَب
a.  Small-headed.

##### Türkçe

**صَعْلَكَ**
**صَعْلَكَ**
a. Yoksullaşmış; dilenmeye düşmüş, mahvolmuş.

**تَصَعْلَكَ**
**تَصَعْلَكَ** II ,
a. Fakir oldu vb.

**صَعْلَكَة**
**صَعْلَكَة** 51t ,
a. Fakirlik, perişanlık.

**صُعْلُوْك**
**صُعْلُوْك** (çoğ. **صَعَاْلِكُ** 47 ,  **صَعَاْلِيْكُ** 67 ),
a. Dilenci, serseri, aylak.

**صُعْمُوْر**
**صُعْمُوْر**
a. Su çarkı.

**صَعْنَب**
**صَعْنَب**
a. Küçük başlı.
