# صغر — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%BA%D8%B1/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D8%BA%D8%B1/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صغر](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D8%BA%D8%B1.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: صغر

صَغُرَ
1 صَغُرَ ذ , aor. صَغُرَ ; (S, Msb, K;) and صَغِرَ, aor. صَغَرَ ; (K;) inf. n. صِغَرٌ, (S, Msb, K,) of the former, (S, Msb, TA,) and صَغَارَةٌ, (K,) also of the former, (TA,) and صَغَرٌ and صُغْرَانٌ, (IAar, K,) which are both of the latter; (TA; [but Ibr D thinks that there is no reason for this assertion with respect to صغران;]) [He or] it (S, Msb) was, or became, small, or little; صِغَرٌ being the contr. of كِبَرٌ, (S,) or of عِظَمٌ, as also صَغَارَةٌ [&c.]: (M, K:) or صِغَرٌ is in body, or corporeal substance, (فِى الجِرْمِ,) [and in years, or age; and صَغُرَ, with this inf. n., said of a human being, signifies he was a child, or in the state of childhood, not having attained to puberty;] and صَغَارَةٌ is in estimation or rank or dignity (فِى القَدْرِ). (M, K.) ― -b2- Also صَغُرَ, inf. n. صِغَرٌ and صَغَارٌ and صَغَارَةٌ and صُغْرَانٌ and صُغْرٌ (K) and صَغَرٌ, (TA,) He was content with vileness, baseness, abasement, or ignominy, (K,) and tyranny, or injury: (TA:) or صَغَرٌ is inf. n. of صَغِرَ, aor. صَغَرَ , signifying he was, or became, vile, base, or ignominious; (S, * Msb;) and so صُغْرٌ and صَغَارٌ: (Mgh:) or صَغَارٌ signifies the being small, or little, in estimation or rank or dignity: (TA:) and you say, صَغُرَ فِى عُيُونِ النَّاسِ, with damm, meaning, [he became small, or little, in the eyes of men; i. e.,] he lost his reverence, or reverend dignity. (Msb.) [See also 6.] One says also, هُوَ يَصْغُرُ عَنْ كَذَا He, or it, is smaller than, or too small for, such a thing; syn. يَقِلُّ. (TA in art. قل.) And صَغُرَتْ عَنِ الوَلَدِ [She was too young to bear offspring]. (S in art. جل, &c.) ― -b3- مَا صَغَرَنِى اـِلَّا بِسَنَةٍ, aor. صَغُرَ , means مَا صَغُرَ عَنِّى [i. e. He was not younger than I, save by a year]. (IAar, K.) ― -b4- And صَغُرَتِ الشَّمْسُ The sun inclined to setting. (Th, K.)

صغّرهُ
2 صغّرهُ ذ , (inf. n. تَصْغِيرٌ, TA,) He made him, or it, small, or little; as also ↓ اصفرهُ. (S, K.) You say, القِرْبَةَ ↓ اصغر He sewed the water-skin [so as to make it] small. (S, K.) ― -b2- صغّرهُ فِى عُيُونِ النَّاسِ He, or it, rendered him [small, or little, i. e.,] contemptible, vile, base, or ignominious, [in the eyes of men:] (A:) and [in like manner] he, or it, rendered him vile, base, or ignominious, (TA,) or content with vileness, baseness, abasement, or ignominy. (K.) ― -b3- صَغَّرْتُ شَأْنَهُ (TA in art. غمز) and مِنْ شَأْنِهِ (S and TA in the same art.) [I lessened his rank, or dignity]. ― -b4- صغّر الاِسْمَ, inf. n. تَصْغِيرٌ, He changed the noun into the diminutive form. (Msb.) This is done for several purposes: to denote the smallness of the thing signified, in itself; as in the instance of دُوَبْرَةٌ [“ a small, or little, house ”]: to denote its smallness in the eye of the speaker, when it is not small in itself; as in the saying ذَهَبَتِ الدَّرَاهِمُ اـِلَّا دُرَيْهِمًا [“ the dirhems went, except a small dirhem ”]: to denote nearness; as in the instance of قُبَيْلَ الصُّبْحِ [“ a little before daybreak ”]: to denote affection and benevolence; as in the expression يَا بُنَىَّ [“ O my little (meaning dear) son ”]: to denote the greatness of the thing signified; as in the phrase سُنَيَّةٌ حَمْرَآءُ [“ a very severe year ”]: to denote praise; as when a man is described as كُنَيْفٌ مُلِئَ عِلْمًا [“ a little pastor's-bag filled with knowledge ”]: to denote blame; as in the expression يَا فُوَيْسِقُ [“ O thou little transgressor ”]. (L, TA.) [The inf. n., تَصْغِيرٌ, is also applied to A diminutive noun itself; as also اِسْمٌ مُصَغَّرٌ.] ― -b5- See also 10.

4 أَصْغَرَ see 2, in two places. -A2- اصغرت الأَرْضُ The land produced small plants or herbage, (K,) not tall. (TA.) ― -b2- اِرْتَبَعُوا لِيُصْغِرُوا [They remained in the spring-pasture] in order that they might rear the younger ones: (O, K: expl. in the former by لِيُوَلِّد الأَصَاغِرَ [correctly لِيُوَلِّدُوا]: in the CK and my MS. copy of the K, by لِيُولِدُوا الأَصَاغِرَ [which is a manifest mistake].) ― -b3- أَصْغَرَتِ النَّاقَةُ وَأَكْبَرَتْ (tropical:) The she-camel uttered her yearning cry to, or for, her young one, in a low tone, and loudly. (A.)

تصاغر
6 تصاغر ذ He became small; he shrank, or became contracted; (O * and TA in art. ضأل;) by reason of abasement, (TA ibid.,) or from fear. (Ham p. 658.) ― -b2- He became vile, base, ignominious, abject, or contemptible; (K, * TA;) came to nought. (TA.) And تصاغرت اـِلَيْهِ نَفْسُهُ He (lit. his soul or his own self) became of little importance, by being vile, base, or ignominious, to himself, or in his own estimation; (A, Msb;) he became vile, base, ignominious, abject, or contemptible, to himself, or in his own estimation. (S, * K, * TA.) ― -b3- And [He affected, or feigned, abjectness; contr. of تَكَابَرَ: or] he exhibited abjectness. (KL.)

استصغرهُ
10 استصغرهُ ذ He counted, accounted, reckoned, or esteemed, him, or it, small, or little: or vile, base, or ignominious: syn. عَدَّهُ صَغِيرًا: (S, K:) or young: as also ↓ صَغَّرَهُ. (TA.)

صُغْرٌ
صُغْرٌ ذ (S, Msb) and ↓ صَغَارٌ, with fet-h, (S, [and so in the Kur vi. 124,]) or ↓ صُغَارٌ, with damm, (Msb, [but perhaps there is an omission in my copy of the Msb after this word,]) and ↓ صَغَرٌ, (S,) Vileness, baseness, abasement, or ignominiousness: (S, Msb:) so the second word signifies in the Kur vi. 124: (TA:) and tyranny, or oppression, or injury. (S.) One says, قُمْ عَلَى صُغْرِكَ, and ↓ صَغَرِكَ, [Rise thou, notwithstanding thy vileness, or ignominiousness]. (S.) [See also 1, of which it is an inf. n.]

صَغَرٌ
صَغَرٌ ذ : see صُغْرٌ, in two places. [And see 1, of which it is an inf. n.]

فُلَانٌ صِغْرَتُهُمْ
فُلَانٌ صِغْرَتُهُمْ ذ Such a one is the least, or youngest, of them: (K, * TA:) and فُلَانٌ صِغْرَةُ أَبَوَيْهِ, and صِغْرَةُ وَلَدِ أَبَوَيْهِ, Such a one is the least, or youngest, of the children of his parents: opposed to كِبْرَة. (TA.) And أَنَا مِنَ الصِّغْرَةِ I am of the little-ones, or of the young: (K:) said by an Arab child when he is forbidden to play. (TA.)

صُغْرَانٌ
صُغْرَانٌ ذ : see صَغِيرٌ.

صَغَارٌ
صَغَارٌ ذ : see صُغْرٌ.

صُغَارٌ
صُغَارٌ ذ : see صَغِيرٌ: ― -b2- and صُغْرٌ.

صَغِيرٌ
صَغِيرٌ ذ Small, or little; (S, K;) [in body, or corporeal substance: and in estimation or rank or dignity; as is implied in the K: and in years, or age; a youngling; a young one of any female; and of a tree and the like: applied to a human being, a child; i. e., one who has not attained to puberty: opposed to كَبِيرٌ:] as also ↓ صُغَارٌ (S, K) and ↓ صُغْرَانٌ (K) and ↓ أَصْغَرُ: (Msb in art. كبر:) fem. with ة: (Msb:) pl. masc. صِغَارٌ and صُغَرَآءُ, (a form used in poetry, S,) and ↓ مَصْغُوَرآءُ, (S, K,) or the last is [correctly speaking] a quasi-pl. n.: (TA:) and pl. fem. صِغَارٌ, but not صَغَائِرُ when used as an epithet: (Msb:) the dim. of صَغِيرٌ is ↓ صُغَيِّرٌ and ↓ صُغَيِّيرٌ, (Sb, K,) the latter anomalous. (TA.) You say, هُوَ صَغِيرٌ فِى القَدْرِ; and فِى العِلْمِ; [He is small, or little, in rank, or dignity; as also صَغِيرُ الشَّأْنِ; and in knowledge.] (A.) And جَآءَ النَّاسُ صَغِيرُهُمْ وَكَبِيرُهُمْ The people came: [the small in rank or dignity, of them, and the great therein, of them: or] those of no rank or dignity, and those of rank or dignity. (Msb.) [See also صَاغِرٌ.]

صَغِيرَةٌ
صَغِيرَةٌ ذ , [a subst. from صَغِيرٌ, made such by the affix ة,] applied to a sin, [signifying A small or little, sin,] has for its pl. صَغِيرَاتٌ and [more commonly] صَغَائِرُ; being, when thus applied, a subst. (Msb.) [See مُحَقَّرَاتٌ.]

صُغَيِّرٌ
صُغَيِّرٌ ذ and صُغَيِّيرٌ dims. of صَغِيرٌ, q. v.

صَاغِرٌ
صَاغِرٌ ذ In a state of vileness, abasement, ignominiousness, abjectness or contempt: (Msb:) or content with vileness, abasement, or ignominy, (K,) and tyranny, or injury. (S, A, TA.) [See also صَغِيرٌ.]

أَصْغَرُ
أَصْغَرُ ذ [Smaller, or less; and smallest, or least; in body, or corporeal substance; and in estimation or rank or dignity; and in years, or age]: (S, Msb, K:) fem. صُغْرَى: (S, Msb:) pl. masc. أَصَاغِرُ (Sb, S, K) and أَصَاغِرَةٌ, (M, K,) though the sing. is not of the nouns which regularly add ة to the pl., and it is added in this case because the sing. resembles in form قَشْعَمٌ, of which قَشَاعِمَةٌ is a pl., (ISd,) and أَصْغَرُونَ: (Sb, S:) and pl. fem. صُغَرٌ (Sb, S, Msb) and صُغْرَيَاتٌ: (Msb:) but Sb says, you do not say نِسْوَةٌ صُغَرٌ, nor قَوْمٌ أَصَاغِرُ, except with the article ال: and he adds, we have heard the Arabs says, الأَصَاغِرُ [perhaps miswritten for الأَصَاغِرَةُ]; and if you please, you may say الأَصْغَرُونَ. (S.) ― -b2- الأَصْغَرَانِ [lit. The two less, or least, things,] means (assumed tropical:) the heart and the tongue. (K.) It is said in a prov., المَرْءُ بِأَصْغَرَيْهِ, meaning, (assumed tropical:) The man obtains power over things, and manages them thoroughly, by means of his heart and his tongue. (ISk, TA. [See Har p. 446.]) ― -b3- See also صَغِيرٌ.

أَرْضٌ مُصْغِرَةٌ
أَرْضٌ مُصْغِرَةٌ ذ Land having small plants or herbage, not grown tall. (ISk, S, K. *)

مُصَغَّرَةٌ
مُصَغَّرَةٌ ذ : see مَصْفُورٌ, in art. صفر.

مَصْغُورَةٌ
مَصْغُورَةٌ ذ : see مَصْفُورٌ, in art. صفر.

مَصْغُورَآءُ
مَصْغُورَآءُ ذ : see صَغِيرٌ.

### Türkçe

**صَغُرَ**
1 **صَغُرَ** ذ, muzârîsi **صَغُرَ**; (S, Msb, K;) ve **صَغِرَ**, muzârîsi **صَغَرَ**; (K;) mastarı **صِغَرٌ**, (S, Msb, K,) birincinin; (S, Msb, TA,) ve **صَغَارَةٌ**, (K,) yine birincinin; (TA,) ve **صَغَرٌ** ve **صُغْرَانٌ**, (IAar, K,) ki ikisi de ikincinindir; (TA; [fakat Ibr D, **صغران** hakkında bu iddia için bir gerekçe bulunmadığını düşünür;]) [O] veya o (S, Msb) küçük, yahut az idi; veya küçük, yahut az oldu; **صِغَرٌ**, **كِبَرٌ**’ün zıddı olmak üzere, (S,) yahut **عِظَمٌ**’ün zıddı olmak üzere; nitekim **صَغَارَةٌ** [vb.]: (M, K:) yahut **صِغَرٌ** beden bakımındandır, yahut cisimsel cevher bakımındandır, (**فِى الجِرْمِ,**) [ve yıllar, yahut yaş bakımından; ve bu mastarla **صَغُرَ**, bir insan hakkında söylendiğinde, onun çocuk olduğunu, yahut çocukluk hâlinde bulunduğunu, bulûğa erişmemiş olduğunu ifade eder;] ve **صَغَارَةٌ** değer yahut mertebe yahut haysiyet bakımındandır (**فِى القَدْرِ**). (M, K.) ― -b2- Yine **صَغُرَ**, mastarı **صِغَرٌ** ve **صَغَارٌ** ve **صَغَارَةٌ** ve **صُغْرَانٌ** ve **صُغْرٌ** (K) ve **صَغَرٌ**, (TA,) o, alçaklığa, bayağılığa, aşağılanmaya yahut zillete razı oldu, (K,) ve zulme, yahut eziyete: (TA:) yahut **صَغَرٌ**, muzârîsi **صَغَرَ** olan **صَغِرَ**’in mastarıdır; onun alçak, bayağı yahut zelil olduğunu, yahut alçak, bayağı yahut zelil olduğunu ifade eder; (S, * Msb;) ve bunun gibi **صُغْرٌ** ve **صَغَارٌ**: (Mgh:) yahut **صَغَارٌ**, değer yahut mertebe yahut haysiyet bakımından küçük yahut az olmayı ifade eder: (TA:) ve sen dersin ki, **صَغُرَ فِى عُيُونِ النَّاسِ**, damme ile; mânâsı: [o, insanların gözünde küçük yahut az oldu; yani] saygısını, yahut saygın haysiyetini yitirdi. (Msb.) [Bk. ayrıca 6.] Şöyle de denir: **هُوَ يَصْغُرُ عَنْ كَذَا**: O, böyle bir şeyden daha küçüktür; yahut böyle bir şey için fazla küçüktür; eş anlamlısı **يَقِلُّ**. (TA, **قل** maddesinde.) Ve **صَغُرَتْ عَنِ الوَلَدِ** [O, çocuk doğurmaya fazla gençti]. (S, **جل** maddesinde, vb.) ― -b3- **مَا صَغَرَنِى اـِلَّا بِسَنَةٍ**, muzârîsi **صَغُرَ**, **مَا صَغُرَ عَنِّى** demektir [yani: O, bir yıl dışında benden daha genç değildi]. (IAar, K.) ― -b4- Ve **صَغُرَتِ الشَّمْسُ**: Güneş batmaya meyletti. (Th, K.)

**صغّرهُ**
2 **صغّرهُ** ذ, (mastarı **تَصْغِيرٌ**, TA,) onu küçük, yahut az yaptı; bunun gibi ↓ **اصفرهُ**. (S, K.) Sen dersin: **القِرْبَةَ** ↓ **اصغر**: Su tulumunu [onu] küçük [kılacak şekilde] dikti. (S, K.) ― -b2- **صغّرهُ فِى عُيُونِ النَّاسِ**: O, yahut o şey, onu [küçük, yahut az; yani] hakir, alçak, bayağı yahut zelil kıldı, [insanların gözünde:] (A:) ve [aynı şekilde] o, yahut o şey, onu alçak, bayağı yahut zelil kıldı, (TA,) yahut alçaklığa, bayağılığa, aşağılanmaya yahut zillete razı kıldı. (K.) ― -b3- **صَغَّرْتُ شَأْنَهُ** (TA, **غمز** maddesinde) ve **مِنْ شَأْنِهِ** (S ve TA, aynı maddede) [onun mertebesini, yahut haysiyetini azalttım]. ― -b4- **صغّر الاِسْمَ**, mastarı **تَصْغِيرٌ**: İsmi tasğîr kalıbına çevirdi. (Msb.) Bu, birkaç maksat için yapılır: delâlet ettiği şeyin bizzat kendisinde küçüklüğünü göstermek için; **دُوَبْرَةٌ** [“küçük bir ev”] örneğinde olduğu gibi: bizzat kendisinde küçük olmadığı hâlde, konuşanın gözünde küçüklüğünü göstermek için; **ذَهَبَتِ الدَّرَاهِمُ اـِلَّا دُرَيْهِمًا** [“dirhemler gitti, ancak küçük bir dirhem hariç”] sözünde olduğu gibi: yakınlığı göstermek için; **قُبَيْلَ الصُّبْحِ** [“tan yeri ağarmadan az önce”] örneğinde olduğu gibi: sevgi ve iyilikseverliği göstermek için; **يَا بُنَىَّ** [“ey benim küçük (yani sevgili) oğlum”] ifadesinde olduğu gibi: delâlet ettiği şeyin büyüklüğünü göstermek için; **سُنَيَّةٌ حَمْرَآءُ** [“çok şiddetli bir yıl”] terkibinde olduğu gibi: övgüyü göstermek için; bir adamın **كُنَيْفٌ مُلِئَ عِلْمًا** [“ilimle doldurulmuş küçük bir çoban torbası”] diye vasfedilmesi gibi: yergiyi göstermek için; **يَا فُوَيْسِقُ** [“ey küçük fâsık”] ifadesinde olduğu gibi. (L, TA.) [Mastar olan **تَصْغِيرٌ**, bizzat tasğîr ismine de uygulanır; bunun gibi **اِسْمٌ مُصَغَّرٌ** da.] ― -b5- Bk. ayrıca 10.

4 **أَصْغَرَ**: 2’ye bak, iki yerde. -A2- **اصغرت الأَرْضُ**: Arazi, boyu uzun olmayan küçük bitkiler yahut otlar çıkardı, (K,) (TA.) ― -b2- **اِرْتَبَعُوا لِيُصْغِرُوا**: [Bahar otlağında kaldılar] ki küçükleri büyütsünler: (O, K: birincide **لِيُوَلِّد الأَصَاغِرَ** ile açıklanmıştır [doğrusu **لِيُوَلِّدُوا**]; CK’de ve K’nın benim yazma nüshamda **لِيُولِدُوا الأَصَاغِرَ** ile [ki bu apaçık bir hatadır].) ― -b3- **أَصْغَرَتِ النَّاقَةُ وَأَكْبَرَتْ** (mecaz:) Dişi deve, yavrusuna yahut yavrusu için, alçak sesle ve yüksek sesle inleme sesi çıkardı. (A.)

**تصاغر**
6 **تصاغر** ذ: Küçük oldu; büzüldü, yahut daraldı; (O * ve TA, **ضأل** maddesinde;) aşağılanma sebebiyle, (TA, aynı yerde,) yahut korkudan. (Ham s. 658.) ― -b2- Alçak, bayağı, zelil, hakir yahut değersiz oldu; (K, * TA;) hiçliğe vardı. (TA.) Ve **تصاغرت اـِلَيْهِ نَفْسُهُ**: O (lafzen: onun nefsi yahut kendi özü), kendisine göre, yahut kendi nazarında, alçak, bayağı yahut zelil olmak suretiyle, az önemli oldu; (A, Msb;) kendisine göre, yahut kendi nazarında, alçak, bayağı, zelil, hakir yahut değersiz oldu. (S, * K, * TA.) ― -b3- Ve [o, zilleti gösterdi, yahut zillet tasladı; **تَكَابَرَ**’ın zıddı: yahut] zillet sergiledi. (KL.)

**استصغرهُ**
10 **استصغرهُ** ذ: Onu küçük, yahut az saydı; yahut alçak, bayağı yahut zelil saydı: eş anlamlısı **عَدَّهُ صَغِيرًا**: (S, K:) yahut genç: bunun gibi ↓ **صَغَّرَهُ**. (TA.)

**صُغْرٌ**
**صُغْرٌ** ذ (S, Msb) ve ↓ **صَغَارٌ**, fetha ile, (S, [ve Kur’ân vi. 124’te de böyledir,]) yahut ↓ **صُغَارٌ**, damme ile, (Msb, [fakat belki Msb nüshamda bu kelimeden sonra bir düşme vardır,]) ve ↓ **صَغَرٌ**, (S,) Alçaklık, bayağılık, aşağılık yahut zillet: (S, Msb:) Kur’ân vi. 124’te ikinci kelime de bu mânâyı ifade eder: (TA:) ve zulüm, yahut baskı, yahut eziyet. (S.) Şöyle denir: **قُمْ عَلَى صُغْرِكَ**, ve ↓ **صَغَرِكَ**, [alçaklığına yahut zilletine rağmen kalk]. (S.) [Bk. ayrıca 1; bunun mastarıdır.]

**صَغَرٌ**
**صَغَرٌ** ذ: **صُغْرٌ**’e bak, iki yerde. [Ve bk. 1; bunun mastarıdır.]

**فُلَانٌ صِغْرَتُهُمْ**
**فُلَانٌ صِغْرَتُهُمْ** ذ: Böyle biri, onların en küçüğü, yahut en gencidir: (K, * TA:) ve **فُلَانٌ صِغْرَةُ أَبَوَيْهِ**, ve **صِغْرَةُ وَلَدِ أَبَوَيْهِ**: Böyle biri, anne-babasının çocuklarının en küçüğü, yahut en gencidir: **كِبْرَة**’nin karşıtıdır. (TA.) Ve **أَنَا مِنَ الصِّغْرَةِ**: Ben küçüklerdendim, yahut gençlerdendim: (K:) bir Arap çocuğunun, oyun oynaması yasaklandığında söylediği sözdür. (TA.)

**صُغْرَانٌ**
**صُغْرَانٌ** ذ: **صَغِيرٌ**’e bak.

**صَغَارٌ**
**صَغَارٌ** ذ: **صُغْرٌ**’e bak.

**صُغَارٌ**
**صُغَارٌ** ذ: **صَغِيرٌ**’e bak: ― -b2- ve **صُغْرٌ**.

**صَغِيرٌ**
**صَغِيرٌ** ذ: Küçük, yahut az; (S, K;) [beden, yahut cisimsel cevher bakımından; ve değer yahut mertebe yahut haysiyet bakımından; K’da ima edildiği üzere; ve yıllar, yahut yaş bakımından; bir yavrucuk; herhangi bir dişinin yavrusu; ve ağaç ve benzeri için: bir insan hakkında, çocuk; yani bulûğa erişmemiş olan: **كَبِيرٌ**’in karşıtı:] bunun gibi ↓ **صُغَارٌ** (S, K) ve ↓ **صُغْرَانٌ** (K) ve ↓ **أَصْغَرُ**: (Msb, **كبر** maddesinde:) müennesi ة ile: (Msb:) müzekker çoğulu **صِغَارٌ** ve **صُغَرَآءُ**, (şiirde kullanılan bir kalıp, S,) ve ↓ **مَصْغُوَرآءُ**, (S, K,) yahut sonuncusu [doğru konuşmak gerekirse] şibh-çoğul isimdir: (TA:) müennes çoğulu **صِغَارٌ**’dır; fakat sıfat olarak kullanıldığında **صَغَائِرُ** değildir: (Msb:) **صَغِيرٌ**’ün tasğîri ↓ **صُغَيِّرٌ** ve ↓ **صُغَيِّيرٌ**’dür, (Sb, K,) ikincisi şâzdır. (TA.) Sen dersin: **هُوَ صَغِيرٌ فِى القَدْرِ**; ve **فِى العِلْمِ**; [o, mertebe yahut haysiyet bakımından küçüktür; nitekim **صَغِيرُ الشَّأْنِ** de; ve ilim bakımından.] (A.) Ve **جَآءَ النَّاسُ صَغِيرُهُمْ وَكَبِيرُهُمْ**: İnsanlar geldi: [onların mertebe yahut haysiyet bakımından küçük olanları ve bu bakımdan büyük olanları: yahut] mertebe yahut haysiyeti olmayanlar ve mertebe yahut haysiyeti olanlar. (Msb.) [Bk. ayrıca **صَاغِرٌ**.]

**صَغِيرَةٌ**
**صَغِيرَةٌ** ذ, [**صَغِيرٌ**’den, ة eklenmesiyle böyle yapılmış bir isim,] günah hakkında kullanıldığında, [küçük yahut az bir günah mânâsında,] çoğulu **صَغِيرَاتٌ** ve [daha yaygın olarak] **صَغَائِرُ**’dür; böyle kullanıldığında bir isimdir. (Msb.) [Bk. **مُحَقَّرَاتٌ**.]

**صُغَيِّرٌ**
**صُغَيِّرٌ** ذ ve **صُغَيِّيرٌ**: **صَغِيرٌ**’ün tasğîrleridir; ona bak.

**صَاغِرٌ**
**صَاغِرٌ** ذ: Alçaklık, aşağılık, zillet, hakirlik yahut değersizlik hâlinde: (Msb:) yahut alçaklığa, aşağılığa yahut zillete razı, (K,) ve zulüm, yahut eziyet. (S, A, TA.) [Bk. ayrıca **صَغِيرٌ**.]

**أَصْغَرُ**
**أَصْغَرُ** ذ: [Daha küçük, yahut daha az; ve en küçük, yahut en az; beden, yahut cisimsel cevher bakımından; ve değer yahut mertebe yahut haysiyet bakımından; ve yıllar, yahut yaş bakımından]: (S, Msb, K:) müennesi **صُغْرَى**: (S, Msb:) müzekker çoğulu **أَصَاغِرُ** (Sb, S, K) ve **أَصَاغِرَةٌ**, (M, K,) hâlbuki tekil, çoğula düzenli olarak ة ekleyen isimlerden değildir; bu durumda eklenmiştir; çünkü tekil, şekil bakımından, çoğulu **قَشَاعِمَةٌ** olan **قَشْعَمٌ**’a benzer; (ISd,) ve **أَصْغَرُونَ**: (Sb, S:) müennes çoğulu **صُغَرٌ** (Sb, S, Msb) ve **صُغْرَيَاتٌ**: (Msb:) fakat Sb der ki: **نِسْوَةٌ صُغَرٌ** demezsin; ne de **قَوْمٌ أَصَاغِرُ**; ancak başında ال ile: ve ekler: Arapların **الأَصَاغِرُ** dediğini işittik [belki **الأَصَاغِرَةُ** yerine yanlış yazılmıştır]; ve istersen **الأَصْغَرُونَ** diyebilirsin. (S.) ― -b2- **الأَصْغَرَانِ** [lafzen: iki daha küçük, yahut en küçük şey] (mecaz kabul edilerek) kalp ve dil demektir. (K.) Bir darbımeselde şöyle denir: **المَرْءُ بِأَصْغَرَيْهِ**, mânâsı: (mecaz kabul edilerek) kişi, kalbi ve dili vasıtasıyla şeyler üzerinde kudret elde eder ve onları tam olarak idare eder. (ISk, TA. [Bk. Har s. 446.]) ― -b3- Bk. ayrıca **صَغِيرٌ**.

**أَرْضٌ مُصْغِرَةٌ**
**أَرْضٌ مُصْغِرَةٌ** ذ: Boyu uzamış olmayan küçük bitkileri yahut otları bulunan arazi. (ISk, S, K. *)

**مُصَغَّرَةٌ**
**مُصَغَّرَةٌ** ذ: **صفر** maddesinde **مَصْفُورٌ**’a bak.

**مَصْغُورَةٌ**
**مَصْغُورَةٌ** ذ: **صفر** maddesinde **مَصْفُورٌ**’a bak.

**مَصْغُورَآءُ**
**مَصْغُورَآءُ** ذ: **صَغِيرٌ**’e bak.
