# صفح — Lane's Lexicon

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%81%D8%AD/sozluk/lexicon
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%81%D8%AD/entries/lexicon

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صفح](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%81%D8%AD.md)
- Lane's Lexicon: Edward W. Lane · 19. yy

## Madde başı: صفح

صَفَحَ عَنْهُ
1 صَفَحَ عَنْهُ ذ , (Mgh, Msb, K, *) aor. صَفَحَ , (K,) inf. n. صَفْحٌ, (TA,) properly signifying He turned towards [or from] him, or it, the صَفْحَة [i. e. side] of his face, (Mgh,) means he turned away from, (Mgh, Msb, K, *) and left, (Msb, K,) him, or it, (Mgh, Msb,) i. e. [a man, or] an affair. (Msb.) And ضَرَبْتُ عَنْهُ صَفْحًا I turned away from him and left him; (S, TA;) i. e. a man: (TA:) صَفْحًا being here an inf. n., and therefore in the accus. case, as in the phrase قَعَدْتُ جُلُوسًا; or it is in the accus. case as an adv. n., and the meaning is I turned away from him aside. (Har p. 434. [See also, in art. ضرب, a similar phrase in the Kur xliii. 4, cited here in the TA, and in Har ubi suprà.]) ― -b2- And صَفَحَ عَنْهُ, (S, A, K, TA,) aor. and inf. n. as above, (TA,) means [also] He turned away from his crime, sin, fault, or offence: (S, A, TA:) or he forgave him. (K, TA.) And صَفَحْتُ عَنْ ذَنْبِ فُلَانٍ I turned away from the crime, sin, &c., of such a one, and did not punish him for it: (TA:) or صَفَحْتُ عَنِ الذَّنْبِ, aor. and inf. n. as above, I forgave the crime, sin, &c. (Msb.) ― -b3- And صَفَحَتْ, (K, TA,) aor. as above, (TA,) inf. n. صُفُوحٌ, said of a she-camel, (K, TA,) and of a ewe, or she-goat, (TA,) [She ceased to yield her milk;] her milk went away. (K, TA.) -A2- صَفَحَ as a trans. verb: see 5, in five places. ― -b2- And see 2. ― -b3- Also, aor. صَفَحَ , inf. n. صَفْحٌ, He (a dog) spread forth, or stretched out, his fore legs: a rلjiz says,

صَفْحَ ذِرَاعَيْهِ لِعَظْمٍ كَلْبَا
[As the spreading forth of his fore legs, to, or for, a bone; I mean a dog]; كلبا being put in the accus. case as an explicative: or he here uses an inversion; meaning صَفْحَ كَلْبٍ ذِرَاعَيْهِ. (L.) ― -b4- And صَفَحَهُ, (S,) or صَفَحَهُ بِالسَّيْفِ; (K;) and ↓ اصفحهُ, (S,) or اصفحهُ بالسيف; (TA;) He struck him with the side, or flat, of the sword, (بِعُرْضِهِ, TA, or بِعَرْضِهِ, S, K,) [i. e. with its صَفْح, or صُفْح, or صَفْحَة,] not with its edge. (TA.) ― -b5- And صَفَحَهُ, (S, IAth, K, TA,) aor. صَفَحَ , inf. n. صَفْحٌ; (TA;) and ↓ اصفحهُ, (S, K, TA,) inf. n. اـِصْفَاحٌ; (TA;) He turned him back, or sent him away; namely, a person asking, or begging; (S, K, TA;) he refused his request: (IAth, TA:) and صَفَحَهُ عَنْ حَاجَتِهِ and عَنْهَا ↓ اصفحهُ He refused him the thing that he wanted. (TA.) ― -b6- And صَفَحَهُ also signifies He gave to him. (IAth, TA.) [Thus it has two contr. meanings.] ― -b7- Also He gave him to drink any kind of beverage (K, TA) and at any time. (TA.) ― -b8- And صَفَحَ الاـِبِلَ عَلَى الحَوْضِ He made the camels to pass by the wateringtrough; [app. watering them;] syn. أَمَرَّهَا عَلَيْهِ. (S, K.)

صفّح
2 صفّح ذ , (K,) inf. n. تَصْفِيحٌ, (S,) He made a thing wide, or broad; (S, K;) as also ↓ صَفَحَ; (K;) [and ↓ اصفح;] see مُصْفَحٌ. One says of a sword, صُفِّحَ, inf. n. as above, It was made broad, or wide, and lengthened out, in the forging. (IAar, S, TA.) -A2- تَصْفِيحٌ is also syn. with تَصْفِيقٌ, (S, Msb, K,) meaning The clapping with the hands. (S, IAth, TA.) One says, صَفَّح بِيَدَيْهِ and صَفَّقَ [He clapped with his hands]; (A, TA;) he struck one of his hands upon the other: (Mgh:) or he struck with the outer side of the right hand upon the inner side of the left hand. (O in art. صفق.) [Golius gives صَفَحَ in this sense, erroneously, as from the S; and Freytag, this form as well as صفّح.] And it is said in a trad., التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيحُ لِلنِّسَآءِ, or, as some relate it, التَّصْفِيقُ instead of التصفيح, [The saying سُبْحَانَ اللّٰهِ is for men, and the clapping with the hands is for women;] (S, Mgh, * TA;) i. e., when the Imلm is inadvertent, the person whom he leads should, if a man, rouse him by saying سبحان اللّٰه; and if a woman, should clap with her hands, instead of speaking. (IAth, TA.)

مُصَافَحَةٌ
3 مُصَافَحَةٌ ذ signifies The taking by the hand; (S, A, K;) as also ↓ تَصَافُحٌ; (A;) or the latter has a like meaning: (S, K: *) or the former signifies [the joining hands; i. e.] the putting the hand [of one] in the hand [of another] in meeting and saluting: (Ham p. 802:) or the making the palm of the hand to cleave to [that of] the hand [of another], and turning face to face. (L.) You say, صَافَحَهُ بِيَدِهِ He took him by his hand. (A.) And صَافَحْتُهُ, inf. n. as above [and صِفَاحٌ], I applied my hand to his hand; (Msb;) or I put the palm of my hand upon the palm of his hand. (TA.) ― -b2- And لَقِيَهُ صِفَاحًا He met him turning towards him the صَفْح [or side] of his face: (TA:) or he met him face to face; i. q. صِقَابًا: (TA in art. صقب:) [and] he met him suddenly, or unexpectedly. (Ham p. 802.)

اصفحهُ
4 اصفحهُ ذ : see 1, latter part, in three places: ― -b2- and see also 2. ― -b3- Also He inverted it, or reversed it, (Ibn-Buzurj, K,) namely, a sword; like صَابَاهُ [q. v.]. (Ibn-Buzurj.)

تصفّحهُ
5 تصفّحهُ ذ He examined its صَفَحَات [or sides]; i. e. a thing's: (S:) or he considered it carefully, or attentively, and examined its صَفَحَات. (A, Mgh.) And تَصَفَّحْتُ الكِتَابَ I turned over, or examined, the صَفَحَات, meaning pages, of the book; as also ↓ صَفَحْتُهُ, inf. n. صَفْحٌ: (Msb:) and وَرَقَ المُصْحَفِ ↓ صَفَحْتُ I examined the leaves of the مُصْحَف [i. e. volume, or book, or copy of the Kur-لn,] one by one. (O, K.) And تصفّح القَوْمَ, (Lth, A,) and ↓ صَفَحَهُمْ, (Lth, O, Msb, K,) He looked at the people, seeking for a particular man: (Lth:) or he examined the states, or conditions, of the people, and looked among them, to ascertain whether such a one was to be seen: (A; in explanation of the former:) or he made the people to pass before him, and examined them, one by one: (O, K; in explanation of the latter:) or he beheld [or looked at] the صَفَحَات [or sides] of the faces of the people. (Msb.) And تصفّح وُجُوهَ القَوْمِ He examined carefully, or attentively, the faces of the people, looking at their (the people's) external appearances and forms, and seeking to make himself acquainted with their cases: and he looked at the faces of the people, seeking to know them; as also ↓ صَفَحَهَا. (Lth, TA.) And تصفّح الأَمْرَ, (A, TA,) and تصفّح فِى الأَمْرِ, (K, TA,) and الأَمْرَ ↓ صَفَحَ, (TA,) and صَفَحَ فِى الأَمْرِ, (K, TA,) He looked into the affair, or case. (K, TA.)

تَصَافَحَا
6 تَصَافَحَا ذ They took each the other's hand. (TK.) See also 3. ― -b2- Hence, تَصَافُحُ الأَجْفَانِ (assumed tropical:) The closing together of the eyelids. (Har p. 364.)

استصفحهُ دَنْبَهُ
10 استصفحهُ دَنْبَهُ ذ He asked him, or begged him, to forgive his crime, sin, fault, or offence. (L, TA.)

صَفْحٌ
صَفْحٌ ذ , (S, A, Mgh, Msb, K,) of a thing, (S, A, Mgh,) or of anything; (Msb;) and ↓ صَفْحَةٌ, (S, A, Mgh, Msb,) of a thing, (Mgh,) or of anything; (S, A, Msb;) The side; or lateral, or outward, part or portion; syn. of the former نَاحِيَةٌ; (S, A;) or of the same, (K,) or of the latter, (S, A,) or of each, (Mgh, Msb,) جَانِبٌ: (S, A, Mgh, Msb, K:) and both signify also the face, or surface, or front, of a thing: (Mgh:) pl. [of the former صِفَاحٌ, as below, and] of the latter صَفَحَاتٌ. (Msb.) صَفْحَا الشَّىْءِ signifies The two sides of the thing; syn. جَانِبَاهُ. (TA.) And صَفْحُ الاـِنْسَانِ The side of the human being; (S, O, K; *) as also ↓ صَفْحَتُهُ. (O.) And hence, بَعِيرِهِ ↓ صَلَّى اـِلَى صَفْحَةِ [He prayed towards the side of his camel]. (Mgh.) And صَفْحٌ and ↓ صُفْحٌ signify The عُرْض [i. e. side] (S, O, and K accord. to the TA, but in the CK and in my MS. copy of the K عَرْض, [which in this instance I think a mistake,]) of the face: (S, O, K:) and so of a sword; (K, TA; [in the former of which, in art. عرض, the عُرْض of a sword is said to be its صَفْح;]) or the عَرْض [i. e. breadth, or width,] (S, O, Msb, and so accord. to the CK and my MS. copy of the K,) of a sword; (S, O, Msb, K;) i. e. contr. of طُول; (Msb;) [but it may be well rendered its side, or its flat, and so ↓ صَفْحَةٌ, for SM says that] صَفْحَتَا السَّيْفِ signifies the two faces, or surfaces, of the sword: (TA:) one says, نَظَرَ اـِلَيْهِ بِصَفْحِ وَجْهِهِ (S, A) and ↓ بِصُفْحِ وجهه (S) [He looked towards him with the side of his face turned towards him] and ↓ بِصَفْحَتِهِ [which means the same]: (A:) but accord. to AO, one says, السَّيْفِ ↓ ضَرَبَهُ بِصُفْحِ [He struck him with the side, or flat, of the sword], and the vulgar say بِصَفْحِ السيف, with fet-h: (S:) the pl. [of صَفْحٌ] is صِفَاحٌ (K, TA) and [that of ↓ صُفْحٌ is] أَصْفَاحٌ. (TA.) الرَّجُلِ ↓ صَفْحَةٌ signifies The side (عُرْض) of the breast of the man. (L.) And one says, جَنْبِهِ ↓ ضَرَبَهُ عَلَى صَفْحَةِ [He struck him on the surface, or flat part, of his side; and so على صَفْحِ جنبه; but the former is the more common]. (A.) And السَّيْفِ ↓ جَلَا صَفْحَتَى [He polished the two sides, or surfaces, of the sword]. (A.) And الوَرَقَةِ ↓ كَتَبَ فِى صَفْحَتَىِ [He wrote upon the two sides, or faces, of the piece of paper]. (A.) الكِتَابِ ↓ صَفَحَاتُ signifies The pages, or faces of the leaves, of the book. (Msb.) And صَفْحُ الكَفِّ The face [i. e. palm] of the hand. (L.) And صَفْحَا الكَتِفِ The two parts of the scapula that slope down from the عَيْر [or spine thereof]: pl. صِفَاحٌ. (L.) And صَفْحُ الجَبَلِ The part of the mountain where the side thereof rests upon the ground; (S, K;) its سَفْح [q. v.]: (JM:) pl. صِفَاحٌ. (S.)

صُفْحٌ
صُفْحٌ ذ : see the next preceding paragraph, in four places.

صَفَحٌ
صَفَحٌ ذ Excessive width in the forehead. (IAar, K.)

صَفْحَةٌ
صَفْحَةٌ ذ : see صَفْحٌ, in ten places. ― -b2- [Hence,] أَبْدَى لَهُ صَفْحَتَهُ (tropical:) i. q. كَاشَفَهُ [which is used alone as meaning كَاشَفَهُ بِالعَدَاوَةِ He showed open enmity, or hostility, with him]: (A, TA:) or he showed, or revealed, to him his deed [or crime] which he was concealing. (TA in art. بدو, from a trad. [which shows it to be used in an evil sense].)

صِفَاحٌ
صِفَاحٌ ذ , which is disapproved in horses, is [A quality] like what is termed مَسْحَة [app. meaning a flatness, or an evenness,] in the side (عُرْض) of the cheek, by reason of which its width is excessive. (O, K.) -A2- [It is also an inf. n. of 3, q. v.]

صَفُوحٌ
صَفُوحٌ ذ One who has the quality of turning away from the crimes, sins, faults, or offences, of others, and of forgiving; [or rather wont to turn away &c.;] as also ↓ صَفَّاحٌ: (TA:) الصَّفُوحُ, (K, TA,) as an epithet applied to God, (TA,) means the Very Forgiving; or He who forgives much. (K, TA.) ― -b2- And Generous; (K;) because the generous man forgives those who act injuriously towards him. (TA.) ― -b3- And A woman who turns away from one; who forsakes one's society: as though not giving aught but her side. (K.)

صَفِيحٌ
صَفِيحٌ ذ : see صَفِيحَةٌ, in four places. [It is properly a coll. gen. n.: as such signifying Any kind of thing made flat and broad or wide: as, for instance, plate, or expanded metal: n. un. with ة, meaning a piece thereof.] ― -b2- [Hence, as it is supposed to be an expanded solid substance,] الصَّفِيحُ, (K,) or الصَّفِيحُ الأَعْلَى, (TA,) is one of the names of Heaven. (K, TA.)

صَفِيحَةٌ
صَفِيحَةٌ ذ A wide, or broad, stone; (T, S;) as also ↓ صَفِيحٌ (T) and ↓ صُفَّاحٌ: (S:) or [↓ صَفِيحٌ and] ↓ صُفَّاحٌ and صَفَائِحُ [which last is pl. of صَفِيحَةٌ] signify wide, or broad, stones, which are put over graves: (A:) or صَفَائِحُ and ↓ صُفَّاحٌ signify wide, or broad, and thin, stones; (K, TA;) one of which is called صَفِيحَةٌ and ↓ صُفَّاحَةٌ: (TA:) and anything wide, or broad, (Mgh, Msb, TA,) such as a stone, (TA,) and a plank, or board, (Mgh, TA,) and the like, (TA,) is termed صَفِيحَةٌ (Mgh, Msb, TA) and ↓ صُفَّاحَةٌ: (TA:) whence one says, اِشْتَرَى دَارًا فِيهَا صَفَائِحُ مِنْ ذَهَبَ وَفِضَّةٍ [He purchased a house in which were plates of gold and of silver]. (Mgh.) The pl. صَفَائِحُ signifies also [particularly] The planks, boards, or leaves, (أَلْوَاح,) of a door. (S, K.) And Wide, or broad, swords; (A, K;) one such sword being termed صَفِيحَةٌ: (S:) or this latter signifies [simply] a sword; and ↓ صَفِيحٌ, swords. (Ham p. 323.) And The قَبَائِل [or principal bones, namely, the frontal, occipital, and two parietal, bones,] of the head; (K;) a single one of these being termed صَفِيحَةٌ. (TA.) And صَفِيحَةٌ, (S,) or ↓ صَفِيحٌ, (K,) or each of these, (TA,) signifies The face, or surface, of anything wide, or broad. (S, K, TA.) And صَفِيحَةُ الوَجْهِ The exterior skin, cuticle, or scarf-skin, of the face. (S.)

صَفَّاحٌ
صَفَّاحٌ ذ : see صَفُوحٌ.

صُفَّاحٌ
صُفَّاحٌ ذ ; and its n. un., with ة: see صَفِيحَةٌ, in five places. ― -b2- Also (tropical:) Camels whose humps have become large, (K, TA,) so that the hump of the she-camel occupies the whole of her back: n. un. with ة: (TA:) pl. صُفَّاحَاتٌ and صَفَافِيحُ: (K:) likened to wide, or broad, stones or similar things, because of their hardness. (TA.)

صَافِحٌ
صَافِحٌ ذ A she-camel, (K,) and a ewe, or she-goat, (TA,) [ceasing to yield her milk;] whose milk is going away: (K, TA:) or a she-camel that has lost her young one, and whose milk has gone. (IAar, TA.) ― -b2- غَيْرَ مُقْنِعٍ رَأْسَهُ وَلَا صَافِحٍ بِخَدِّهِ, occurring in a trad., means [Not lifting up, or elevating, his head,] nor putting forth his cheek, nor inclining on one side. (L.)

أَصْفَحُ
أَصْفَحُ ذ A man excessively wide in the forehead: from صَفَحٌ. (K.)

مُصْفَحٌ
مُصْفَحٌ ذ Wide, or broad; (S, K;) as also ↓ مُصَفَّحٌ, (K,) which latter is the more common; both applied in this sense to a sword, and to anything; and ↓ مَصْفُوحٌ signifies the same. (TA.) One says, وَجْهُ هٰذَا السَّيْفِ مُصْفَحٌ The face of this sword is wide, or broad; from ↓ أَصْفَحْتُهُ. (S.) And ضَرَبَهُ بِالسَّيْفِ مُصْفَحًا, (S, A, K,) and ↓ مَصْفُوحًا, (IAar, TA,) and ↓ مُصْفِحًا, (A, [this last relating to the agent,]) He struck him with the breadth, or width, [or flat,] of the sword; (S, A, K;) not with its edge: (A:) and ضربه بالسيف غَيْرَ مُصْفَحٍ He struck him with the sword not with its breadth, but with its edge. (TA.) And رَجُلٌ الرَّأْسِ ↓ مُصَفَّحُ A man wide, or broad, in respect of the head; (S, TA;) and so مُصْفَحُ الرَّأْسِ. (TA.) ― -b2- Also Having the two sides of his head depressed, and the side of the forehead prominent, (K, TA,) and the occiput also prominent and conspicuous: (TA:) or having the fore and hind parts of the head projecting. (AZ, Mgh.) ― -b3- And A head compressed in the parts next the temples, so as to be long between the forehead and the back of the neck. (K.) ― -b4- A nose straight in the bone; (K, TA;) having the bone even with the forehead. (TA.) ― -b5- And A smooth, or soft, or smooth and soft, and beautiful, face. (Lh, K.) ― -b6- Applied to a sword, (TA,) Inclined, or bent: (S, K, TA:) and inverted, or reversed: (Ibn-Buzurj, K, TA:) that is turned upon its edge when one strikes with it: and that is inclined, or bent, when one desires to sheath it. (TA.) ― -b7- It is said in a trad., قَلْبُ المُؤْمِنِ مُصْفَحٌ عَلَى الحَقِّ, meaning (assumed tropical:) The heart of the believer is inclined to the truth; (S, L;) as though its side (صَفْحُهُ i. e. جَانِبُهُ) were placed upon it. (L.) And مُصْفَحٌ applied to a heart signifies also (assumed tropical:) Turned away from the truth: (TA:) [or] so applied, in which are combined faith and hypocrisy: (K, TA:) or, accord. to Khلlid, that falls short of its duty; in which is latent rancour, malevolence, malice, or spite; and which is not sincere in its religion: (Sh, TA:) or it means double-faced; one who meets the unbelievers with one face, and the believers with another face; صَفْحٌ signifying the “ face, ” of anything. (IAth, TA.) -A2- And المُصْفَحُ is a name of The sixth of the arrows used in the game called المَيْسِر; (S, K;) as also المُسْبِلُ. (S.)

مُصْفِحٌ بِالسَّيْفِ
مُصْفِحٌ بِالسَّيْفِ ذ Striking with the side of the sword, not with the edge; (TA;) striking with the face of the sword. (O.) See also مُصْفَحٌ.

مُصَفَّحٌ
مُصَفَّحٌ ذ : see مُصْفَحٌ, in two places. ― -b2- [Hence,] مُصَفَّحَةٌ signifies A sword; as also ↓ مُصَفِّحَةٌ: (K: [but see what follows:]) accord. to IAar, مُصَفَّحَاتٌ [its pl. (K)] signifies swords; because they are made broad, or wide, and lengthened out, in the forging: (S:) or, as some say, it signifies broad, or wide, swords. (TA. [See also صَفِيحَةٌ.]) Lebeed says, describing clouds,
كَأَنَّ مُصَفَّحَاتٍ فِى ذُرَاهَا
وَأَنْوَاحًا عَلَيْهِنَّ المَآلِى
[As though there were swords, or broad swords, upon their summits, and wailing women having upon them the pieces of rag which such women hold in wailing and with which they make signs]: (S, TA:) Az says that he likens the lightning, in the darkness of the clouds, to broad swords: (TA:) and IAar says that مصفّحات here means swords: but as some relate the verse, the word is ↓ مُصَفِّحَات [meaning women clapping their hands]; as though he likened the clouds' discovering themselves when the lightning shone from them, and they opened, and then met together after the lightning's becoming extinct, to the clapping of women's hands: (S: in some copies of which, الغَيْث is put for الغَيْم:) or, accord. to this reading, he likens the sound of the thunder to women's clapping of their hands. (TA.) ― -b3- Also A she-camel (T, L) that is kept from being milked, in order that she may become fat. (T, L, K.)

مُصَفِّحَةٌ
مُصَفِّحَةٌ ذ , and its pl.: see مُصَفَّحٌ.

مَصْفُوحٌ
مَصْفُوحٌ ذ : see مُصْفَحٌ, in two places.

مُصَافِحٌ
مُصَافِحٌ ذ One who commits adultery, or fornication, with any woman, whether she be free or a slave. (K.)

### Türkçe

**صَفَحَ عَنْهُ**
1 **صَفَحَ عَنْهُ** ذ , (Mgh, Msb, K, *) muzâri‘i **صَفَحَ** , (K,) mastar ismi **صَفْحٌ**, (TA,) aslında “yüzünün **صَفْحَة**’sini [yani yanını] ona, yahut ona (şeye) doğru [yahut ondan] çevirdi” mânâsını ifade eder; (Mgh,) “ondan yüz çevirdi” demektir; (Mgh, Msb, K, *) ve onu (şeyi) bıraktı; (Msb, K,) yani onu, yahut onu (şeyi), (Mgh, Msb,) yani [bir adamı yahut] bir işi. (Msb.) Ve **ضَرَبْتُ عَنْهُ صَفْحًا**: Ondan yüz çevirdim ve onu bıraktım; (S, TA;) yani bir adamı: (TA:) buradaki **صَفْحًا** bir mastar ismidir; bu sebeple, **قَعَدْتُ جُلُوسًا** ibaresinde olduğu gibi mansûbdur; yahut mansûb oluşu zarf ismi olarak olup mânâ “ondan yana doğru yüz çevirdim”dir. (Har s. 434. [Ayrıca, ضرب maddesinde, Kur’ân xliii. 4’teki benzer bir ibareye bak; burada TA’da ve Har’da, yukarıda geçtiği yerde zikredilmiştir.]) ― -b2- Ve **صَفَحَ عَنْهُ**, (S, A, K, TA,) muzâri‘i ve mastarı yukarıdaki gibi, (TA,) [ayrıca] “onun suçundan, günahından, kusurundan yahut kabahatinden yüz çevirdi” demektir: (S, A, TA:) yahut onu bağışladı. (K, TA.) Ve **صَفَحْتُ عَنْ ذَنْبِ فُلَانٍ**: Filânın suçundan, günahından vb. yüz çevirdim ve onun yüzünden onu cezalandırmadım: (TA:) yahut **صَفَحْتُ عَنِ الذَّنْبِ**, muzâri‘i ve mastarı yukarıdaki gibi, “suçu, günahı vb. bağışladım.” (Msb.) ― -b3- Ve **صَفَحَتْ**, (K, TA,) muzâri‘i yukarıdaki gibi, (TA,) mastar ismi **صُفُوحٌ**, dişi deve hakkında söylenir, (K, TA,) ve koyun dişisi yahut keçi dişisi hakkında, (TA,) [süt vermeyi kesti;] sütü gitti. (K, TA.) -A2- Geçişli fiil olarak **صَفَحَ**: 5’e bak, beş yerde. ― -b2- Ve 2’ye de bak. ― -b3- Ayrıca, muzâri‘i **صَفَحَ** , mastar ismi **صَفْحٌ**, O (köpek) ön ayaklarını yaydı yahut uzattı: bir recez şairi der ki,

**صَفْحَ ذِرَاعَيْهِ لِعَظْمٍ كَلْبَا**
[Bir kemiğe doğru yahut bir kemik için ön ayaklarını yayması gibi; yani bir köpek]; **كلبا** açıklayıcı olarak mansûb kılınmıştır: yahut burada takdim-te’hîr kullanmıştır; mânâ **صَفْحَ كَلْبٍ ذِرَاعَيْهِ**’dir. (L.) ― -b4- Ve **صَفَحَهُ**, (S,) yahut **صَفَحَهُ بِالسَّيْفِ**; (K;) ve ↓ **اصفحهُ**, (S,) yahut **اصفحهُ بالسيف**; (TA;) Ona kılıcın yanı yahut düz yüzü ile vurdu, (بِعُرْضِهِ, TA, yahut بِعَرْضِهِ, S, K,) [yani onun **صَفْح**’ı yahut **صُفْح**’ı yahut **صَفْحَة**’si ile], keskin ağzıyla değil. (TA.) ― -b5- Ve **صَفَحَهُ**, (S, IAth, K, TA,) muzâri‘i **صَفَحَ** , mastar ismi **صَفْحٌ**; (TA;) ve ↓ **اصفحهُ**, (S, K, TA,) mastar ismi **اـِصْفَاحٌ**; (TA;) Onu geri çevirdi yahut gönderdi; yani isteyen yahut dilenen kimseyi; (S, K, TA;) onun isteğini reddetti: (IAth, TA:) ve **صَفَحَهُ عَنْ حَاجَتِهِ** ve **عَنْهَا** ↓ **اصفحهُ**: Ona istediği şeyi vermeyi reddetti. (TA.) ― -b6- Ve **صَفَحَهُ** ayrıca “ona verdi” mânâsına gelir. (IAth, TA.) [Böylece iki zıt mânâsı vardır.] ― -b7- Ayrıca Ona her çeşit içeceği (K, TA) ve her vakitte içirdi. (TA.) ― -b8- Ve **صَفَحَ الاـِبِلَ عَلَى الحَوْضِ**: Develeri yalak üzerinden geçirtti; [görünüşe göre sulayarak;] eş anlamlısı **أَمَرَّهَا عَلَيْهِ**. (S, K.)

**صفّح**
2 **صفّح** ذ , (K,) mastar ismi **تَصْفِيحٌ**, (S,) Bir şeyi geniş yahut enli yaptı; (S, K;) bunun gibi ↓ **صَفَحَ**; (K;) [ve ↓ **اصفح**;] **مُصْفَحٌ**’a bak. Kılıç hakkında şöyle denir: **صُفِّحَ**, mastar ismi yukarıdaki gibi, Dövmede enli yahut geniş yapıldı ve uzatıldı. (IAar, S, TA.) -A2- **تَصْفِيحٌ** ayrıca **تَصْفِيقٌ** ile eş anlamlıdır, (S, Msb, K,) mânâsı: Ellerle alkışlama. (S, IAth, TA.) Şöyle denir: **صَفَّح بِيَدَيْهِ** ve **صَفَّقَ** [Ellerini çırptı]; (A, TA;) ellerinden birini ötekine vurdu: (Mgh:) yahut sağ elin dış yüzüyle sol elin iç yüzüne vurdu. (O, صفق maddesinde.) [Golius, S’den olarak, bu mânâda **صَفَحَ**’ı yanlışlıkla verir; Freytag da bu şekli, ayrıca **صفّح**’ı verir.] Ve bir hadiste şöyle denmiştir: **التَّسْبِيحُ لِلرِّجَالِ وَالتَّصْفِيحُ لِلنِّسَآءِ**, yahut bazılarınca rivayet edildiği üzere **التَّصْفِيقُ** yerine **التصفيح**, [“**سُبْحَانَ اللّٰهِ** demek erkekler içindir; ellerle alkışlamak kadınlar içindir”]; (S, Mgh, * TA;) yani imam yanılırsa, ona uyan kimse erkek ise **سبحان اللّٰه** diyerek onu uyarmalı; kadın ise konuşmak yerine elleriyle alkışlamalıdır. (IAth, TA.)

**مُصَافَحَةٌ**
3 **مُصَافَحَةٌ** ذ “elle tutma” demektir; (S, A, K;) bunun gibi ↓ **تَصَافُحٌ**; (A;) yahut ikincisi de benzer mânâdadır: (S, K: *) yahut birincisi [elleri birleştirme; yani] karşılaşma ve selâmlaşmada [birinin] elini [ötekinin] eline koyma demektir: (Ham s. 802:) yahut avuç içini [ötekinin] avuç içine yapıştırmak ve yüz yüze dönmektir. (L.) Şöyle dersin: **صَافَحَهُ بِيَدِهِ**: Onu eliyle tuttu. (A.) Ve **صَافَحْتُهُ**, mastar ismi yukarıdaki gibi [ve **صِفَاحٌ**], Elimi onun eline değdirdim; (Msb;) yahut avuç içimi onun avuç içine koydum. (TA.) ― -b2- Ve **لَقِيَهُ صِفَاحًا**: Ona yüzünün **صَفْح**’ını [yahut yanını] ona dönmüş olarak rastladı: (TA:) yahut ona yüz yüze rastladı; **صِقَابًا** ile aynı: (TA, صقب maddesinde:) [ve] ona ansızın yahut beklenmedik şekilde rastladı. (Ham s. 802.)

**اصفحهُ**
4 **اصفحهُ** ذ : 1’in son kısmına bak, üç yerde: ― -b2- ve 2’ye de bak. ― -b3- Ayrıca Onu ters çevirdi yahut çevirdi, (Ibn-Buzurj, K,) yani bir kılıcı; **صَابَاهُ** gibidir [bkz.]. (Ibn-Buzurj.)

**تصفّحهُ**
5 **تصفّحهُ** ذ Onun **صَفَحَات**’ını [yahut yanlarını] inceledi; yani bir şeyin: (S:) yahut onu dikkatle yahut özenle düşündü ve onun **صَفَحَات**’ını inceledi. (A, Mgh.) Ve **تَصَفَّحْتُ الكِتَابَ**: Kitabın **صَفَحَات**’ını, yani sayfalarını, çevirdim yahut inceledim; bunun gibi ↓ **صَفَحْتُهُ**, mastar ismi **صَفْحٌ**: (Msb:) ve **وَرَقَ المُصْحَفِ** ↓ **صَفَحْتُ**: **مُصْحَف**’ın [yani Kur’ân’ın cildi yahut kitabı yahut nüshası] yapraklarını birer birer inceledim. (O, K.) Ve **تصفّح القَوْمَ**, (Lth, A,) ve ↓ **صَفَحَهُمْ**, (Lth, O, Msb, K,) İnsanlara baktı; belirli bir adamı arayarak: (Lth:) yahut insanların hâllerini inceledi ve aralarında bakındı; filânın görülüp görülmediğini anlamak için: (A; birincinin açıklaması olarak:) yahut insanları önünden geçirtti ve onları birer birer inceledi: (O, K; ikincinin açıklaması olarak:) yahut insanların yüzlerinin **صَفَحَات**’ını [yahut yanlarını] gördü [yahut baktı]. (Msb.) Ve **تصفّح وُجُوهَ القَوْمِ**: İnsanların yüzlerini dikkatle yahut özenle inceledi; onların dış görünüşlerine ve şekillerine bakarak ve durumlarını öğrenmeye çalışarak: ve insanların yüzlerine baktı; onları tanımak isteyerek; bunun gibi ↓ **صَفَحَهَا**. (Lth, TA.) Ve **تصفّح الأَمْرَ**, (A, TA,) ve **تصفّح فِى الأَمْرِ**, (K, TA,) ve **الأَمْرَ** ↓ **صَفَحَ**, (TA,) ve **صَفَحَ فِى الأَمْرِ**, (K, TA,) İşe yahut duruma baktı. (K, TA.)

**تَصَافَحَا**
6 **تَصَافَحَا** ذ Birbirlerinin elini tuttular. (TK.) 3’e de bak. ― -b2- Buradan, **تَصَافُحُ الأَجْفَانِ** (mecaz kabul edilerek:) Göz kapaklarının birbirine kapanması. (Har s. 364.)

**استصفحهُ دَنْبَهُ**
10 **استصفحهُ دَنْبَهُ** ذ Onun suçunu, günahını, kusurunu yahut kabahatini bağışlamasını ondan istedi yahut yalvardı. (L, TA.)

**صَفْحٌ**
**صَفْحٌ** ذ , (S, A, Mgh, Msb, K,) bir şeyin, (S, A, Mgh,) yahut herhangi bir şeyin; (Msb;) ve ↓ **صَفْحَةٌ**, (S, A, Mgh, Msb,) bir şeyin, (Mgh,) yahut herhangi bir şeyin; (S, A, Msb;) Yan; yahut yanî, yahut dış kısım yahut parça; birincinin eş anlamlısı **نَاحِيَةٌ**; (S, A;) yahut bunun, (K,) yahut ikincinin, (S, A,) yahut her ikisinin, (Mgh, Msb,) **جَانِبٌ**: (S, A, Mgh, Msb, K:) ve ikisi ayrıca bir şeyin yüzü yahut satıhı yahut önü mânâsına da gelir: (Mgh:) çoğulu [birincinin **صِفَاحٌ**, aşağıda geleceği üzere, ve] ikincinin **صَفَحَاتٌ**’tır. (Msb.) **صَفْحَا الشَّىْءِ**: Şeyin iki yanı; eş anlamlısı **جَانِبَاهُ**. (TA.) Ve **صَفْحُ الاـِنْسَانِ**: İnsanın yanı; (S, O, K; *) bunun gibi ↓ **صَفْحَتُهُ**. (O.) Ve buradan, **بَعِيرِهِ** ↓ **صَلَّى اـِلَى صَفْحَةِ** [Devesinin yanına doğru namaz kıldı]. (Mgh.) Ve **صَفْحٌ** ve ↓ **صُفْحٌ** yüzün **عُرْض**’u [yani yanı] demektir: (S, O, K:) ve kılıcın da böyledir; (K, TA; [bunların birincisinde, عرض maddesinde, kılıcın **عُرْض**’unun onun **صَفْح**’ı olduğu söylenir:]) yahut kılıcın **عَرْض**’u [yani eni yahut genişliği] demektir; (S, O, Msb, K;) yani **طُول**’un zıddı; (Msb;) [fakat “yanı” yahut “düz yüzü” diye iyi tercüme edilebilir; ve böylece ↓ **صَفْحَةٌ** de; zira SM der ki] **صَفْحَتَا السَّيْفِ** kılıcın iki yüzü yahut satıhları demektir: (TA:) şöyle denir: **نَظَرَ اـِلَيْهِ بِصَفْحِ وَجْهِهِ** (S, A) ve ↓ **بِصُفْحِ وجهه** (S) [yüzünün yanını ona dönmüş olarak ona baktı] ve ↓ **بِصَفْحَتِهِ** [aynı mânâdadır]: (A:) fakat AO’ya göre şöyle denir: **السَّيْفِ** ↓ **ضَرَبَهُ بِصُفْحِ** [ona kılıcın yanı yahut düz yüzü ile vurdu]; avam ise fetḥa ile **بِصَفْحِ السيف** der: (S:) [**صَفْحٌ**’un] çoğulu **صِفَاحٌ**’tır (K, TA) ve [↓ **صُفْحٌ**’un çoğulu] **أَصْفَاحٌ**’tır. (TA.) **الرَّجُلِ** ↓ **صَفْحَةٌ**: Adamın göğsünün yan (عُرْض) kısmı. (L.) Ve şöyle denir: **جَنْبِهِ** ↓ **ضَرَبَهُ عَلَى صَفْحَةِ** [Onu yanının satıh/düz kısmına vurdu; ve **على صَفْحِ جنبه** de böyledir; fakat birincisi daha yaygındır]. (A.) Ve **السَّيْفِ** ↓ **جَلَا صَفْحَتَى** [Kılıcın iki yanını/yüzünü parlattı]. (A.) Ve **الوَرَقَةِ** ↓ **كَتَبَ فِى صَفْحَتَىِ** [Kâğıt parçasının iki yüzüne yazdı]. (A.) **الكِتَابِ** ↓ **صَفَحَاتُ**: Kitabın sayfaları yahut yapraklarının yüzleri. (Msb.) Ve **صَفْحُ الكَفِّ**: Elin yüzü [yani avuç içi]. (L.) Ve **صَفْحَا الكَتِفِ**: Kürek kemiğinin **عَيْر**’inden [yahut omurgasından] aşağı doğru eğilen iki kısmı: çoğulu **صِفَاحٌ**. (L.) Ve **صَفْحُ الجَبَلِ**: Dağın yanının yere dayandığı kısım; (S, K;) onun **سَفْح**’ı [bkz.]: (JM:) çoğulu **صِفَاحٌ**. (S.)

**صُفْحٌ**
**صُفْحٌ** ذ : Bir önceki paragrafta, dört yerde geçtiği üzere, ona bak.

**صَفَحٌ**
**صَفَحٌ** ذ Alında aşırı genişlik. (IAar, K.)

**صَفْحَةٌ**
**صَفْحَةٌ** ذ : **صَفْحٌ**’a bak, on yerde. ― -b2- [Buradan,] **أَبْدَى لَهُ صَفْحَتَهُ** (mecaz:) **كَاشَفَهُ** ile aynı; [ki bu tek başına “**كَاشَفَهُ بِالعَدَاوَةِ**: Ona açık düşmanlık gösterdi” mânâsında kullanılır]: (A, TA:) yahut gizlediği işini [yahut suçunu] ona gösterdi yahut açığa vurdu. (TA, بدو maddesinde, bir hadisten: [bunun kötü bir mânâda kullanıldığını gösterir].)

**صِفَاحٌ**
**صِفَاحٌ** ذ , atlarda hoş görülmeyen bir şey olup, yanağın yan (عُرْض) kısmında, onun genişliğinin aşırı olmasına sebep olan, **مَسْحَة** diye adlandırılan şeye benzer [bir nitelik]tir. (O, K.) -A2- [Ayrıca 3’ün mastar ismidir, bkz.]

**صَفُوحٌ**
**صَفُوحٌ** ذ Başkalarının suçlarından, günahlarından, kusurlarından yahut kabahatlerinden yüz çevirme ve bağışlama niteliğine sahip olan; [daha doğrusu yüz çevirmeye vb. alışkın olan;] bunun gibi ↓ **صَفَّاحٌ**: (TA:) **الصَّفُوحُ**, (K, TA,) Allah’a sıfat olarak, (TA,) “çok bağışlayan” demektir; yahut çokça bağışlayan. (K, TA.) ― -b2- Ve Cömert; (K;) çünkü cömert kimse kendisine kötülük edenleri bağışlar. (TA.) ― -b3- Ve Birinden yüz çeviren kadın; kişinin sohbetini terk eden: sanki yanından başka bir şey vermiyormuş gibi. (K.)

**صَفِيحٌ**
**صَفِيحٌ** ذ : **صَفِيحَةٌ**’ye bak, dört yerde. [Aslında cins isimdir: bu hâliyle düz ve enli yahut geniş yapılmış her çeşit şeyi ifade eder: meselâ levha yahut yayılmış metal: tekili ة ile olup onun bir parçası demektir.] ― -b2- [Buradan, yayılmış katı bir cisim olduğu varsayılarak,] **الصَّفِيحُ**, (K,) yahut **الصَّفِيحُ الأَعْلَى**, (TA,) Göğün adlarından biridir. (K, TA.)

**صَفِيحَةٌ**
**صَفِيحَةٌ** ذ Enli yahut geniş taş; (T, S;) bunun gibi ↓ **صَفِيحٌ** (T) ve ↓ **صُفَّاحٌ**: (S:) yahut [↓ **صَفِيحٌ** ve] ↓ **صُفَّاحٌ** ve **صَفَائِحُ** [sonuncusu **صَفِيحَةٌ**’nin çoğuludur] kabirlerin üzerine konulan enli yahut geniş taşlar demektir: (A:) yahut **صَفَائِحُ** ve ↓ **صُفَّاحٌ** enli yahut geniş ve ince taşlar demektir; (K, TA;) bunlardan birine **صَفِيحَةٌ** ve ↓ **صُفَّاحَةٌ** denir: (TA:) ve enli yahut geniş olan her şey, (Mgh, Msb, TA,) taş gibi, (TA,) ve tahta levha gibi, (Mgh, TA,) ve benzeri, (TA,) **صَفِيحَةٌ** (Mgh, Msb, TA) ve ↓ **صُفَّاحَةٌ** diye adlandırılır: (TA:) buradan şöyle denir: **اِشْتَرَى دَارًا فِيهَا صَفَائِحُ مِنْ ذَهَبَ وَفِضَّةٍ** [İçinde altın ve gümüş levhalar bulunan bir ev satın aldı]. (Mgh.) Çoğul **صَفَائِحُ** ayrıca [özellikle] bir kapının tahtaları, levhaları yahut kanatları, (**أَلْوَاح,**) demektir. (S, K.) Ve Enli yahut geniş kılıçlar; (A, K;) böyle bir kılıca **صَفِيحَةٌ** denir: (S:) yahut bu sonuncusu [sadece] “kılıç” demektir; ve ↓ **صَفِيحٌ**, kılıçlar. (Ham s. 323.) Ve Başın **قَبَائِل**’i [yahut başın ana kemikleri; yani alın, artkafa ve iki yan (parietal) kemik]; (K;) bunlardan birine **صَفِيحَةٌ** denir. (TA.) Ve **صَفِيحَةٌ**, (S,) yahut ↓ **صَفِيحٌ**, (K,) yahut bunların her biri, (TA,) Enli yahut geniş olan herhangi bir şeyin yüzü yahut satıhı demektir. (S, K, TA.) Ve **صَفِيحَةُ الوَجْهِ**: Yüzün dış derisi, epidermisi yahut üst derisi. (S.)

**صَفَّاحٌ**
**صَفَّاحٌ** ذ : **صَفُوحٌ**’a bak.

**صُفَّاحٌ**
**صُفَّاحٌ** ذ ; ve onun tekili ة ile: **صَفِيحَةٌ**’ye bak, beş yerde. ― -b2- Ayrıca (mecaz:) Hörgüçleri büyümüş develer, (K, TA,) öyle ki dişi devenin hörgücü sırtının tamamını kaplar: tekili ة ile: (TA:) çoğulu **صُفَّاحَاتٌ** ve **صَفَافِيحُ**: (K:) sertlikleri sebebiyle enli yahut geniş taşlara yahut benzeri şeylere benzetilmiştir. (TA.)

**صَافِحٌ**
**صَافِحٌ** ذ Süt vermeyi kesen dişi deve, (K,) ve koyun dişisi yahut keçi dişisi, (TA,) [sütü kesilmiş;] sütü giden: (K, TA:) yahut yavrusunu kaybetmiş ve sütü gitmiş dişi deve. (IAar, TA.) ― -b2- **غَيْرَ مُقْنِعٍ رَأْسَهُ وَلَا صَافِحٍ بِخَدِّهِ**, bir hadiste geçen, [başını kaldırmayan yahut yükseltmeyen,] ne yanağını uzatan, ne de bir yana meyleden demektir. (L.)

**أَصْفَحُ**
**أَصْفَحُ** ذ Alnı aşırı geniş olan adam: **صَفَحٌ**’dan. (K.)

**مُصْفَحٌ**
**مُصْفَحٌ** ذ Enli yahut geniş; (S, K;) bunun gibi ↓ **مُصَفَّحٌ**, (K,) ki bu daha yaygındır; ikisi de bu mânâda kılıca ve her şeye uygulanır; ve ↓ **مَصْفُوحٌ** da aynı mânâdadır. (TA.) Şöyle denir: **وَجْهُ هٰذَا السَّيْفِ مُصْفَحٌ**: Bu kılıcın yüzü enlidir yahut geniştir; ↓ **أَصْفَحْتُهُ**’dan. (S.) Ve **ضَرَبَهُ بِالسَّيْفِ مُصْفَحًا**, (S, A, K,) ve ↓ **مَصْفُوحًا**, (IAar, TA,) ve ↓ **مُصْفِحًا**, (A, [bu sonuncusu faille ilgilidir,]) Ona kılıcın eni yahut genişliği [yahut düz yüzü] ile vurdu; (S, A, K;) keskin ağzıyla değil: (A:) ve **ضربه بالسيف غَيْرَ مُصْفَحٍ**: Ona kılıcın eniyle değil, keskin ağzıyla vurdu. (TA.) Ve **رَجُلٌ الرَّأْسِ** ↓ **مُصَفَّحُ**: Baş bakımından enli yahut geniş adam; (S, TA;) ve **مُصْفَحُ الرَّأْسِ** de böyledir. (TA.) ― -b2- Ayrıca Başının iki yanları (şakaklara yakın kısımlar) basık, alnın yanı çıkık, (K, TA,) ve artkafa da çıkık ve belirgin olan: (TA:) yahut başın ön ve arka kısımları çıkık olan. (AZ, Mgh.) ― -b3- Ve Şakaklara yakın kısımları sıkışık olup alın ile boynun arkası arasında uzun olan baş. (K.) ― -b4- Ve Kemiği düz olan burun; (K, TA;) kemiği alınla aynı hizada olan. (TA.) ― -b5- Ve Düzgün yahut yumuşak, yahut hem düzgün hem yumuşak, ve güzel yüz. (Lh, K.) ― -b6- Kılıca uygulanınca, (TA,) Eğik yahut bükük: (S, K, TA:) ve ters çevrilmiş yahut çevrilmiş: (Ibn-Buzurj, K, TA:) yani onunla vururken keskin ağzı üzerine çevrilen; ve kınına sokmak istenince eğilen yahut bükülen. (TA.) ― -b7- Bir hadiste şöyle denmiştir: **قَلْبُ المُؤْمِنِ مُصْفَحٌ عَلَى الحَقِّ**, mânâsı (mecaz kabul edilerek:) Müminin kalbi hakka meyillidir; (S, L;) sanki onun yanı (**صَفْحُهُ** yani **جَانِبُهُ**) onun üzerine konmuş gibidir. (L.) Ve kalbe uygulanınca **مُصْفَحٌ** ayrıca (mecaz kabul edilerek:) Haktan yüz çevirmiş demektir: (TA:) [yahut] kalbe uygulanınca, iman ile nifakın birleştiği (kalp) demektir: (K, TA:) yahut Hâlid’e göre, görevini eksik yapan; içinde kin, kötü niyet, kötülük yahut garez gizli olan; dininde samimi olmayan: (Sh, TA:) yahut iki yüzlü demektir; kâfirlerle bir yüzle, müminlerle başka bir yüzle karşılaşan; **صَفْحٌ** bir şeyin “yüzü” mânâsına geldiğinden. (IAth, TA.) -A2- Ve **المُصْفَحُ**, **المَيْسِر** denilen oyunda kullanılan okların altıncısının adıdır; (S, K;) bunun gibi **المُسْبِلُ**. (S.)

**مُصْفِحٌ بِالسَّيْفِ**
**مُصْفِحٌ بِالسَّيْفِ** ذ Kılıcın yanı ile vuran, keskin ağzıyla değil; (TA;) kılıcın yüzü ile vuran. (O.) **مُصْفَحٌ**’a da bak.

**مُصَفَّحٌ**
**مُصَفَّحٌ** ذ : **مُصْفَحٌ**’a bak, iki yerde. ― -b2- [Buradan,] **مُصَفَّحَةٌ** “kılıç” demektir; bunun gibi ↓ **مُصَفِّحَةٌ**: (K: [fakat aşağıda gelen şeye bak:]) IAar’a göre, **مُصَفَّحَاتٌ** [onun çoğulu (K)] kılıçlar demektir; çünkü dövmede enli yahut geniş yapılır ve uzatılırlar: (S:) yahut bazılarına göre enli yahut geniş kılıçlar demektir. (TA. [Ayrıca **صَفِيحَةٌ**’ye de bak.]) Lebîd, bulutları tasvir ederek der ki,
**كَأَنَّ مُصَفَّحَاتٍ فِى ذُرَاهَا**
**وَأَنْوَاحًا عَلَيْهِنَّ المَآلِى**
[Sanki tepelerinde kılıçlar yahut enli kılıçlar varmış; ve üzerlerinde, ağıtçı kadınların ağıtta tuttukları ve işaret ettikleri paçavralar bulunan ağıtçı kadınlar varmış gibi]: (S, TA:) Az der ki: karanlık bulutların içindeki şimşeği enli kılıçlara benzetir: (TA:) ve IAar der ki: buradaki **مصفّحات** kılıçlar demektir: fakat bazılarınca beyit böyle rivayet edilir; kelime ↓ **مُصَفِّحَات**’tır [yani ellerini çırpan kadınlar]; sanki bulutların şimşek onlardan parlayınca açılıp görünüp, sonra şimşek sönünce tekrar birleşmesini kadınların ellerini çırpmasına benzetmiştir: (S: bunun bazı nüshalarında **الغَيْث** yerine **الغَيْم** konmuştur:) yahut bu okuyuşa göre, gök gürültüsünün sesini kadınların ellerini çırpmasına benzetir. (TA.) ― -b3- Ayrıca Sütü sağılmaktan alıkonulan dişi deve; (T, L) şişmanlasın diye. (T, L, K.)

**مُصَفِّحَةٌ**
**مُصَفِّحَةٌ** ذ , ve onun çoğulu: **مُصَفَّحٌ**’a bak.

**مَصْفُوحٌ**
**مَصْفُوحٌ** ذ : **مُصْفَحٌ**’a bak, iki yerde.

**مُصَافِحٌ**
**مُصَافِحٌ** ذ Herhangi bir kadınla—hür olsun köle olsun—zina eden kimse. (K.)
