# صكا (ص-ك-ا) — Arapça kök

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%83%D8%A7
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%83%D8%A7

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Harfler: ص - ك - ا
- Bu kök Kur'an'da geçmiyor.
- 2 sözlük

## Sözlükler (2)

### [Tehzîbu'l-Luğa](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%83%D8%A7/sozluk/tehzib.md) — Ezherî · 10. yy

ك ص ( وايء )
صوك ، صأك ، كيص ، كصا ، صكا : ( مستعملة ) .
صوك صأك : قال الليث : الصَّأْكةُ ، مَجْزُومةٌ : ريحٌ يجدُها الإنسانُ من عَرقٍ أو خَشَبٍ أصابهُ ندًى فتغيرت ريحُهُ ، والصَّائكُ : الوَاكِفُ إذا كانت فيه تِلْكَ الرِّيحُ ، والفِعْلُ : صَئِكَتِ الخَشبةُ تصأَك صَأَكاً .
وقال الأعشى : فَتَرَكَ فيه الهَمْزَ ، وخَفّفه فقال : صَاك :
وَمِثْلُكِ مُعْجَبَةٍ بالشّبِاب صاكَ العبيرُ بأَثْوَابها
أراد : صَئِك . قال : والصَّائكُ : الدَّمُ اللاَّزقُ .
ويقالُ : الصَّائكُ : دَمُ الْجَوفِ . وقال الشاعر ، فجَعَلهُ يصُوكُ :
سَقَى اللَّهُ خَوْداً طَفْلةً ذاتَ بَهْجَةٍ
يَصُوكُ بكفّيها الخِضابُ ويَلْبَقُ
يصوكُ يلْزَقُ .
وروى عمرٌ و عن أبيه قال : الصَّائكُ : اللازقُ ، وقد صاك يصِيكُ .
وقال أبو زيدٍ : صَئِك الرَّجلُ يَصْأَك صَأَكاً إذا عَرِقَ فهاجتْ ريحٌ مُنْتِنَةٌ من ذَفَرٍ أو غير
ذلك .
وفي ( النوادِرِ ) : رَجُلٌ صَئِكٌ . وهو الشديدُ من الرِّجال .
وظلَّ يُصايكُني منذُ اليوم ويُحايكُني .
وقال الأصمعيُّ : تَصَوَّك فلانٌ في رَجِيعِه تَصَوُّكاً إذا تَلَطّخَ به . وتقولُ مِثلهُ بالضَّادِ .
كيص : وقال الليثُ : الكِيصُ من الرِّجال : القصيرُ التّارُّ .
( ثعلب عن ابن الأعرابي ) : الكَيْصُ : البُخْلُ التَّامُّ ورجلٌ كِيصٌ .
قال أبو العباس : رَجُلٌ كِيصًى يا هذا بالتنوين : ينزل وحدَه . ويأكل وحده ، وقد كاصَ طَعَامَه إذا أكله وحده .
( ابنُ بُزُرْج ) : كاصَ فلانٌ من الطعام والشراب إذا أكثر منه .
وفلانٌ كاصٌ أي صَبُورٌ باقٍ على الأكل والشرب .
كصا : وقال ابن الأعرابي : كَصَا إذا خَسّ بعد رِفعة .
صكا : وصَكَا إذا لَزِمَ الشيء .

##### Türkçe

ك ص ( **وايء** )
**صوك** ، **صأك** ، **كيص** ، **كصا** ، **صكا** : (kullanılan).

**صوك صأك** : Leys dedi: **الصَّأْكةُ** , meczûm: insanın terden yahut üzerine çiy isabet etmiş bir ağaçtan bulduğu bir rüzgârdır; böylece onun kokusu değişir. **الصَّائكُ** : onda o koku bulunduğu zaman **الوَاكِفُ**’tir. Fiil: **صَئِكَتِ الخَشبةُ** **تصأَك** **صَأَكاً**.

A‘şâ dedi: onda hemzeyi terk etti ve onu hafifletti; şöyle dedi: **صَاك**:
وَمِثْلُكِ مُعْجَبَةٍ بالشّبِاب صاكَ العبيرُ بأَثْوَابها
Muradı: **صَئِك**. Dedi: **الصَّائكُ**: yapışık kan’dır.

Ve denilir: **الصَّائكُ**: iç boşluğunun kanı. Şair dedi; onu **يصُوكُ** yaparak:
سَقَى اللَّهُ خَوْداً طَفْلةً ذاتَ بَهْجَةٍ
يَصُوكُ بكفّيها الخِضابُ ويَلْبَقُ
**يصوكُ**: yapışır.

Amr rivayet etti ve babasından (da): **الصَّائكُ**: yapışık olandır; ve **صاك** **يصِيكُ**.

Ebû Zeyd dedi: **صَئِك** adam **يَصْأَك** **صَأَكاً**; terlediği zaman, **ذَفَرٍ**’den veya başka bir şeyden, pis bir koku harekete geçerse.

( **النوادِرِ** )’de: **رَجُلٌ صَئِكٌ**. Ve o, erkeklerden şiddetli olandır.

Ve bugün’den beri bana **يُصايكُني** ve bana **يُحايكُني** olmaya devam etti.

Asma‘î dedi: Falan, dışkısında **تَصَوَّك** eder **تَصَوُّكاً**; onunla bulaşırsa. Bunun benzerini **بالضَّادِ** ile söylersin.

**كيص** : Leys dedi: erkeklerden **الكِيصُ**: kısa, **التّارُّ**.

( Sa‘leb, İbnü’l-A‘râbî’den ): **الكَيْصُ**: tam cimrilik; ve **رجلٌ كِيصٌ**.

Ebû’l-‘Abbâs dedi: **رَجُلٌ كِيصًى** ey bu, tenvin ile: tek başına iner. Ve tek başına yer; ve yemeğini tek başına yediği zaman **كاصَ طَعَامَه**.

( İbn Buzurc ): Falan, yiyecek ve içecekten **كاصَ**; ondan çokça yaptığı zaman.

Ve falan **كاصٌ**; yani sabırlı, yeme ve içme üzerinde kalıcı.

**كصا** : İbnü’l-A‘râbî dedi: **كَصَا**; bir yükselişten sonra değersizleştiği zaman.

**صكا** : Ve **صَكَا**; şeye yapışıp kaldığı zaman.

### [Lisânü'l-Arab](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%83%D8%A7/sozluk/lisan.md) — İbn Manzûr · 13. yy

ابن الأَعرابي: صَكا إذا لزِمَ الشيءَ.

##### Türkçe

İbnü’l-A‘râbî: **صَكا**: bir şeye yapışıp kaldığı zaman.
