# صلف — Kitâbu'l-'Ayn

- Sayfa: https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%84%D9%81/sozluk/kitab_ayn
- JSON verisi: https://lisan.digital/api/roots/%D8%B5%D9%84%D9%81/entries/kitab_ayn

> Lisan.digital: Kur'an'ı anlamak için Arapça kök sözlüğü. Bu, sayfanın yapay zekâ araçları için düz metin sürümüdür; bağlantılar diğer sayfaların metin sürümlerine gider.

- Kök: [صلف](https://lisan.digital/tr/kok/%D8%B5%D9%84%D9%81.md)
- Kitâbu'l-'Ayn: Halîl b. Ahmed · 8. yy

## Madde başı: صلف

باب الصاد واللام والفاء معهما
ل ص ف، ص ل ف، ف ل ص، ف ص ل مستعملات
لصف:
اللَّصَفُ لغةٌ في الأَصَفِ، والواحدة لَصَفَةٌ، وهي ثَمَرةُ حشيشةٍ تُجعَلُ في المَرَق لها عُصارةٌ يُصطَبَغُ بها تُمْرِىءُ الطعامَ.
ولَصافِ: أرض لبني تميم، قال النابغة.
بمُصطحِبات من لَصافِ وَثَبْرةٍ
صلف:
الصَّلَفُ: مُجاوَزةُ قَدْر الظَّرْفِ والبَراعةِ والادِّعاءِ فوقَ ذلك.
وآفَةُ الظَّرْفِ الصَّلَفُ.
وطَعامٌ صَلِفٌ اي كالمَسيخِ الذي لا طَعْمَ له.
والصَّلْفُ والصَّليفُ نَعْتٌ للذَّكَر.
والصَّليفان: صَفْحتا العُنُقِ.
وصَلِفَتِ المرأةُ عند زَوْجِها تَصْلَفُ صَلَفاً فهي صَلِفَةٌ من نساءٍ صَلِفاتٍ وصَلائف اذا لم تَحظَ عنده وأَبغَضَها.
فلص:
الانفِلاص: التَفَلُّتُ من الكَفِّ ونحوه.
ورِشاءٌ فَلِصٌ اذا كان فَلُوتاً.
فصل:
الفَصلُ: بَوْنُ ما بين الشَّيئينِ.
والفَصْلُ من الجَسَد: موضِعُ المَفْصِل، وبين كل فَصْلَيْنِ وَصْلٌ.
والفَصْلُ: القَضاء بين الحقِّ والباطل، واسمُ ذلكَ القضاءِ فَيصَلٌ.
وقضاءٌ فَيْصَليٌّ وفاصِلٌ.
وحُكْمٌ فاصِلٌ.
والفَصيلةُ فَخِذُ الرجلِ من قومه الذين هو منهم.
والفُصلانُ جمعُ الفَصيل، وهو وَلَدُ الإِبِل.
والفَصيلُ: حائطٌ قصيرٌ دون سور المدينة والحِصْنِ.
والانفِصالُ مطاوَعَةُ فَصلٍ.
والمَفصِل: اللِّسانُ.
والمَفصِلُ أيضاً: كلُّ مكان في الجَبَل لا تَطلُعُ عليه الشمسُ، قال الهُذليّ:
مَطافيل أبكارٍ حديثٍ نِتاجُهـا		يُشابُ بماءٍ مثلِ ماءِ المَفاصِلِ
والفاصلة في العَروض: ان يَجمَعَ ثلاثةَ أحرُفٍ متحرِّكةٍ والرابعُ ساكنٌ مِثلُ: فَعِلَنْ.
وقال: فاذا اجتمَعَتُ. أربعَةُ أحرفٍ متحرِّكةٌ فهي الفاضِلةُ- بالضاد معجمةً-، مثل: فَعَلَهُنْ.

### Türkçe

باب **الصاد** ve **اللام** ve **الفاء** onlarla beraber

**ل ص ف**، **ص ل ف**، **ف ل ص**، **ف ص ل** kullanılagelenlerdir
**لصف**:
**اللَّصَفُ** **الأَصَفِ**’te bir lugattır; bir tanesi **لَصَفَةٌ**’dir; o, bir otun meyvesidir; suya katılır; onun bir özsuyu vardır; onunla boyanılır; yemeği sindirir.

Ve **لَصافِ**: Benî Temîm’e ait bir arazidir; en-Nâbiğa dedi ki:
بمُصطحِبات من **لَصافِ** وَثَبْرةٍ

**صلف**:
**الصَّلَفُ**: zarafet ve maharet ölçüsünü aşmak ve bunun üstünde iddiada bulunmaktır.
Zarafetin âfeti **الصَّلَفُ**’tur.
Ve **طَعامٌ صَلِفٌ**: yani tadı olmayan **المَسيخِ** gibi.
Ve **الصَّلْفُ** ve **الصَّليفُ**: erkeğe sıfattır.
Ve **الصَّليفان**: boynun iki yanı.
Ve kadın kocasının yanında **صَلِفَتِ**; **تَصْلَفُ** **صَلَفاً**; böylece o, **صَلِفَةٌ**’dir; **صَلِفاتٍ** kadınlardan ve **صَلائف** (kadınlar)dan; eğer onun yanında itibar bulmaz ve o da ona buğzederse.

**فلص**:
**الانفِلاص**: avuçtan ve benzerinden sıyrılıp kurtulmadır.
Ve **رِشاءٌ فَلِصٌ**: eğer **فَلُوتاً** ise.

**فصل**:
**الفَصلُ**: iki şey arasındaki ayrılıktır.
Ve bedenden **الفَصْلُ**: eklem yeridir; her iki **فَصْل** arasında bir **وَصْلٌ** vardır.
Ve **الفَصْلُ**: hak ile bâtıl arasında hüküm vermektir; o hükmün adı **فَيصَلٌ**’dir.
Ve **قضاءٌ فَيْصَليٌّ** ve **فاصِلٌ**.
Ve **حُكْمٌ فاصِلٌ**.
Ve **الفَصيلةُ**: kişinin, kendilerinden olduğu kavminden olanların uyluğudur.
Ve **الفُصلانُ**: **الفَصيل**’in cemidir; o, develerin yavrusudur.
Ve **الفَصيلُ**: şehrin suru ve hisarından aşağı, kısa bir duvardır.
Ve **الانفِصالُ**: **فَصلٍ**’ün mutâvaatıdır.
Ve **المَفصِل**: dildir.
Ve **المَفصِلُ** ayrıca: dağda güneşin üzerine doğmadığı her yerdir; el-Hüzelî dedi ki:
مَطافيل أبكارٍ حديثٍ نِتاجُهـا		يُشابُ بماءٍ مثلِ ماءِ **المَفاصِلِ**

Ve arûzda **الفاصلة**: üç harekeli harfi bir araya getirmektir; dördüncüsü sâkindir; meselâ: **فَعِلَنْ**.
Ve dedi ki: artık dört harekeli harf bir araya geldiğinde o, **الفاضِلةُ**’dir — **بالضاد معجمةً** —; meselâ: **فَعَلَهُنْ**.
